Alle Kapitel von Mister President’s Dirty Secret: Kapitel 31 – Kapitel 40

Chapter 28 Nakatayo si Hudson sa may pinto ng kwarto ni Selene at nakasilip, habang nakangiti. Nakadapa ito sa kama at ka-video call sina Elara at Dwight. Her knees were bent, swinging her feet in the air. "Mama, tingin mo si Dwight, ayaw akong pasilip sa camera!" sumbong ni Elara sa screen, habang nakasimangot ang bata. "Miss ko lang si Mama. Pasilip lang kay Mama," sagot ni ng lalaki. Natawa si Selene at hinalikan ang screen ng kanyang bagong laptop. "Wag kayong mag-away. Love kayo parehas ni Mama kahit hindi ko kayo nakikita personal." "Love ka rin namin mama saka si Plesident. Bait bait ni Plesident. Sana Papa na namin siya talaga." masiglang sabi ni Elara. “Hindi na namin nisasabi na Papa namin siya. Ayaw nila maniwala. Mabantot daw kami bakit kami lab ni President?” His heart ached. Sa sandaling iyon ay parang gusto ni Hudson na bawasan ang ngipin ng taong nagsalita no’n sa bata. “Kahit mabantot kayo basta mabait kayo ay talo niyo pa rin sila. Huwag niyo silang gagayahin

Ang sumunod na mga araw matapos ang gabing iyon ay bumalik si Hudson sa kanyang normal, mapaglaro, at seryosong pagkatao. The heavy aura that usually surrounded him due to state affairs completely vanished, replaced by his usual charming and confident demeanor. Si Selene naman ay nagpatuloy sa kanyang pang-araw-araw na gawain bilang kasambahay pero ngayon , mas lalo pa niyang pinagbuti ang pagsisilbi at pagtulong kay Hudson sa lahat ng makakaya niyang maitulong sa loob ng presidential palace. Naging abala ang buong palasyo dahil sa isang biglaang pagtitipon ng mga matataas na opisyal ngayong araw. Hudson had an emergency high-profile meeting with the National Security Council to discuss critical maritime border protocols. Dahil dito, dinala ni Selene ang mga inihandang meryenda at sariwang prutas sa loob ng malawak na conference room. Tahimik siyang kumikilos habang ang mga opisyal ay abala sa pag-aayos ng kanilang mga papeles sa kabilang bahagi ng kwarto. Naglalagay si Selene ng mga

Chapter 32"Fine," Hudson growled, standing up from the bed, "Give me the rags."Selene smiled gently. "Huwag mo namang tawaging basahan ito," aniya sa binata, "Malinis ito at bagong labas, saka dala ito ni Ma'am Let baka raw magkasya damit niya noong medyo bata bata pa siya." She handed him the clothes."Pumunta ka na sa banyo at magpalit."Hudson snatched the clothes and marched into the bathroom like a soldier going to war. Habang nasa loob ito, tinawagan muna ni Selene ang kanyang mga anak. She needed to tell them that she was just preparing.“Mama!” Hiyaw ng dalawa at nag-uunahan sa pagtanong kung pupunta na sila at may Jollibee na ba?"Nag-aasikaso lang po. Malapit na.” she said over the phone. Babye na muna.She hung up before her children could ask any complicated questions.A few minutes later, the bathroom door opened slowly. Lumabas si Hudson na tila ba hiyang-hiya sa bagong anyo nito. Hapit ang damit sa katawan nitong maskulado tapos ay labas ang mga balahibo sa binti, dib

Chapter 34 The back of the car was filled with the sweet, slightly out-of-tune voices of the twins. Kumakanta ang mga iyon ng nursery rhyme na natutunan siguro sa telebisyon, habang pumapalakpak ang maliliit kamay sa ritmo. If Hudson was not mistaken, it was Cocomelon. Hudson leaned his head back against the headrest, a rare and genuine smile tugging at his lips. Tahimik lamang siya habang nakikinig at sinusulit ang saya na bumabalot sa loob ng sasakyan. For a man whose life was usually dictated by everyday battles and heavy responsibilities, this simple moment felt like a sanctuary. Hindi ingay ang kanyang naririnig kung hindi tunay na katahimikan sa piling ng mga taong hindi plastik. Sa mundo niya, iilan lang ang ganito. Lahat ay gustong maging higit sa nakararami at gustong magpa-impress. Tahimik siyang pinagmasdan ni Selene mula sa gilid pero ramdam niya ang titig ng dalaga. He glanced her way and smiled seductively. “Find my lovely or still handsome?” Aniya rito kaya natawa ito

Chapter 36"Sa Quezon," Selene murmured, ignoring his tone, her voice soft against the quiet chill of the bedroom. She turned her eyes from the laptop to him, to meet Hudson’s gaze."Doon kasi ako nag-aral kaya doon ako kukuha ng mga requirements. Binigyan ako ng palugit ng Enderun. Officially enrolled na ako kasi iyon ang order ni Ate Letty pero kailangan ko pa rin i-submit ang mga requirement, kasama ang application at essay. Bakit?"His forehead creasing with immediate disapproval. Kitang-kita iyon sa mukha nito pero, hindi sa nakakainis na paraan. He looked more concerned than anything else."Quezon is quite far, sweetheart. That is at least a few hours of driving, or a massive hassle of a public commute."Selene let out a soft, airy chuckle. Umiling siya habang nakangiti sa labis na pag-aalala ng lalaki sa kanya na para bang sampung taong gulang na hindi marunong mag-commute ang tingin nito sa kanya.“Hudson, twenty-three na ako.”“Still young for me,” anito na ayaw magpatalo."S