All Chapters of สะดุดรักท่านประธานหลงตัวเอง: Chapter 11 - Chapter 18

บัวบูชาที่เดินผ่านมาเห็นเหตุการณ์พอดี ตกใจจนมือของเธอเย็นเฉียบไปหมด หัวใจของเธอเต้นแรงราวกับจะทะลุออกมา บัวบูชาวิ่งไปอย่างไม่คิดชีวิต ก่อนจะเอื้อมมือไปคว้า รถเข็น ของหงเหว่ยลี่ทันเวลา กำมันไว้แน่นก่อนที่มันจะไหลออกไปนอกถนน“คุณ” เสียงของบัวบูชาตะโกนออกมาอย่างตกใจ ร่างกายของเธอสั่นเพราะความตกใจที่หากพลาดไปแม้เพียงเสี้ยววินาทีเท่ากับชีวิตคนคนหนึ่ง รถคันหนึ่งวิ่งผ่านไปพอดิบพอดีหงเหว่ยลี่ตกใจตะโกนเสียงดังในลำคอ แต่ไม่มีทางที่จะช่วยเหลือตัวเองได้มากนัก เพราะร่างกายของเขาไม่สามารถขยับได้ตามที่ต้องการ "บอดี้การ์ด"ทันทีที่บอดี้การ์ดเห็นเหตุการณ์ เขารีบวิ่งมาจากอีกด้านด้วยความตกใจ แทบจะทิ้งงานทั้งหมดที่ทำอยู่ ปรี่เข้ามาหาและจับรถเข็นไว้อย่างรวดเร็ว ทั้งยังเอ่ยเสียงดัง “ขอโทษครับ ขอโทษครับ นี่มันเกิดอะไรขึ้น”บัวบูชารีบปล่อยมือจากรถเข็นของหงเหว่ยลี่ทันทีที่บอดี้การ์ดมาถึง มือของเธอยังคงสั่นจากความตกใจที่ยังค้างอยู่ในใจ เธอไม่ทันได้คิดถึงใครหรืออะไรนอกจากความปลอดภัยของหงเหว่ยลี่ในขณะที่บอดี้การ์ดพยายามประคองคุณเหว่ยลี่ให้กลับยังที่ปลอดภัย หงเหว่ยลี่เหลือบตามองไปที่ชุดพนักงานของหงเป่าที่บัวบู

คฤหาสน์ตระกูลหงในยามค่ำคืนสว่างไสวราวกับพระราชวัง แสงไฟจากโคมระย้าส่องประกายไปทั่วสนามหญ้าด้านหน้า รถหรูหลายคันจอดเรียงราย บรรดาแขกที่ได้รับเชิญต่างสวมเสื้อผ้าหรูหราเดินผ่านประตูใหญ่เข้าไปด้วยท่าทางสง่างามท่ามกลางความหรูหรานั้น บัวบูชา ยืนอยู่หน้าประตูด้วยความประหม่าเธอสวมเสื้อเชิ้ตสีซีดกับกระโปรงเก่าที่ใช้ใส่ไปทำงานก็รีบมาตามตำแหน่งที่ได้มา รองเท้าผ้าใบคู่เดิมดูเก่าเสียจนแทบมองไม่ออกว่าสีเดิมคือสีอะไรเธอก้มมองเสื้อผ้าตัวเองแล้วเม้มริมฝีปากแน่นถึงจะรู้ว่าตัวเองแต่งตัวไม่เหมาะกับสถานที่แบบนี้ แต่เธอก็ไม่มีเสื้อดีๆ ให้ใส่แค่ค่ารักษาแม่ก็แทบจะไม่พอแล้ว จะต้องเก้บเงินไว้เพื่อการพักฟื้นของแม่อีกสักระยะในโรงพยาบาลบัวบูชาสูดหายใจเข้าลึกก่อนจะเดินเข้าไปที่หน้าประตูแต่ยังไม่ทันจะผ่านเข้าไป ยามหน้าประตูก็ยกมือห้ามไว้ทันที“เดี๋ยวก่อน” ยามมองเธอตั้งแต่หัวจรดเท้าแล้วขมวดคิ้ว “มาส่งของเหรอครับ เข้าประตูด้านข้างทางนั้น”ร.ป.ภชี้มือไปที่ด้านข้างกำแพงที่มีประตูเปิดแง้มแต่มืดตึดตื้อบัวบูชาสะดุ้งเล็กน้อย รีบส่ายหน้ารัวเร็ว“เปล่าค่ะ ฉันถูกเชิญมางานนี้”ยามมองเธออีกครั้ง สีหน้าชัดเจนว่าไม่เชื่อ

ต่อไปต้องห้ามพ่อของเขาส่งชุดแบบนี้ให้บัวบูชาอีกเป็นอันขาดทันทีที่ประตูบานใหญ่เปิดออก แสงไฟจากโคมระย้าคริสตัลสาดลงมาบนพื้นหินอ่อนแวววาว ห้องจัดเลี้ยงโอ่อ่าจนบัวบูชารู้สึกเหมือนตัวเองกำลังก้าวเข้าไปในโลกอีกใบผู้หญิงในชุดราตรีหรูหราเดินเคียงคู่กับบรรดานักธุรกิจชื่อดัง ไหนบอกแค่เลี้ยงข้าวทำไมงานมันยิ่งใหญ่ขนาดนี้ คนพวกนี้วันๆคงเอาแต่หาโอกาสที่จะได้ไปงานปาร์ตี้สินะ เสียงดนตรีบรรเลงเบาๆ คลออยู่ในบรรยากาศหรูหราบัวบูชาก้มมองชุดบนตัวเองอย่างไม่มั่นใจเดรสสีครีมที่คุณหงเหว่ยลี่ส่งมาให้นั้นงดงามจนเธอแทบไม่กล้ามองตัวเองในกระจก ผ้าซาตินเนื้อนุ่มแนบเข้ากับรูปร่างอย่างพอดี ดูเรียบหรูแต่สง่างามถึงอย่างนั้นเธอก็ยังรู้สึกว่าตัวเองเป็นเพียงแม่บ้านคนหนึ่ง ที่หลงเข้ามาอยู่ในที่ที่ไม่ใช่ของตัวเองสายตาหลายคู่หันมามองเธอบางคนกระซิบกันเบาๆบางคนมองอย่างสงสัยว่าเธอเป็นใครบัวบูชาพยายามเดินอย่างสำรวมที่สุด แม้หัวใจจะเต้นแรงจนแทบหลุดออกมาแต่แล้วเสียงรองเท้าส้นสูงก็ดังใกล้เข้ามาหญิงสาวคนหนึ่งในชุดราตรีสีเงินปักคริสตัลเดินตรงเข้ามาหาเธอด้วยท่าทางเย่อหยิ่งเธอคือ เฉินอวี่หลาน ลูกสาวคนรองของตระกูลเฉินใบหน้าสว

บัวบูชายืนอยู่มุมหนึ่งของห้องจัดเลี้ยงอย่างเงียบๆ แม้จะถูก หงเหว่ยลี่ เปิดตัวอย่างให้เกียรติกลางงาน แต่เธอก็ยังรู้สึกว่าตัวเองไม่เหมาะกับสถานที่แบบนี้อยู่ดี“ฉันควรเรียกแก๊ปจะได้ไปดูแลแม่ที่โรงพยาบาลนี่ก็ค่ำแล้ว” เธอพูดกับเจียงหมิง ที่พยักหน้า“รอสักประเดี๋ยวผมจะไปส่งคุณด้วยตัวเอง” บัวบูชาพยักหน้า เจียงเหมิงเดินจากไปแล้วรอบตัวเต็มไปด้วยแขกในชุดหรูหราเสียงหัวเราะ เสียงพูดคุยเรื่องธุรกิจ และกลิ่นน้ำหอมราคาแพงลอยอยู่ทั่วห้องทุกอย่างดูห่างไกลจากชีวิตของเธอเหลือเกินบัวบูชายืนจับแก้วน้ำผลไม้ไว้แน่น พยายามทำตัวเล็กที่สุดเท่าที่จะทำได้แต่ถึงเธอจะอยากเงียบแค่ไหน ก็มีบางคนไม่ยอมปล่อยให้เธออยู่สงบสายตาของ เฉินอวี่หลาน จับจ้องมาที่เธอไม่วางตายิ่งเห็น หงเฉิงหลี่ เดินผ่านพี่สาวของตนเพื่อมาหาบัวบูชา ความโกรธในใจก็ยิ่งลุกโชนผู้หญิงแบบนี้ไม่มีสิทธิ์มายืนตรงนี้เฉินอวี่หลานหยิบแก้วไวน์แดงจากถาดของพนักงานริมฝีปากบางยกยิ้มเย็นๆ ก่อนเดินตรงไปหาบัวบูชาบัวบูชาเห็นเธอเดินมา ก็รีบก้มหน้าลงเล็กน้อยอย่างคนไม่อยากมีปัญหาแต่เฉินอวี่หลานกลับหยุดตรงหน้าเธอ“ดูเหมือนเธอจะชอบงานแบบนี้นะ” เสียงหวานเอ่ยขึ้น แต่