คำสั่งสั้นๆ แต่หนักแน่นประตูห้องจัดเลี้ยงถูกปิดลงทันทีบอดี้การ์ดยืนประจำทุกทางออกไม่มีใครสามารถออกไปได้เสียงฮือฮาดังขึ้นเบาๆ แต่ไม่มีใครกล้าขัดหงเหว่ยลี่มองรอบห้องอย่างนิ่ง“ในเมื่อมีของหาย ก็ต้องตรวจให้ชัดเจน”น้ำเสียงเรียบ แต่กดดัน“ตรวจทีละคน” คำสั่งนั้นทำให้หลายคนเริ่มหน้าซีดรวมถึง เฉินอวี่หลานเธอกำมือแน่นโดยไม่รู้ตัวสายตาเหลือบไปมองพี่สาวเฉินอวี่หลิงสองพี่น้องสบตากันเพียงเสี้ยววินาทีแววตานั้นเต็มไปด้วยความเลิ่กลั่กบัวบูชาที่ยืนอยู่ข้าง หงเฉิงหลี่ เห็นภาพนั้นพอดีเธอชะงักเล็กน้อยบางอย่าง...ดูผิดปกติแต่ยังไม่ทันได้คิดอะไรพนักงานก็เริ่มตรวจทีละคนอย่างจริงจังบรรยากาศเงียบงันเสียงหัวใจของบัวบูชาดังชัดในอกเธอไม่กลัวการตรวจเพราะเธอไม่ได้ทำอะไรผิด แต่ที่น่ากลัวคือ ผ้าอนามัยในกระเป๋าถ้าใครเห็นจะต้องอายเขาแน่ๆแต่ความรู้สึกถูกมอง ถูกสงสัยมันยังคงกดทับอยู่ในใจเวลาผ่านไปทีละนิดทีละคน ทีละคนแต่ก็ยังไม่พบสร้อยเพชรเฉินอวี่หลานเริ่มหน้าตึงเหงื่อซึมที่ฝ่ามือสายตาเริ่มไม่นิ่งหงเฉิงหลี่ยืนกอดอก มองทุกอย่างเงียบๆดวงตาคมกริบจับจ้องรายละเอียดทุกอย่างเขาไม่พลาดสายตาที่สองพี่น้องสบกันและยิ่งไ
อ่านเพิ่มเติม
เข้าสู่ระบบ
