Todos los capítulos de The Unwanted Daughter's Ruthless Comeback: Capítulo 131 - Capítulo 140

Kabanata 131 Talagang matalas ang dila ni Carmelle. Kung minsan, sumosobra na ito sa pagiging prangka. Sa pagkakataong ito, wala nang naisagot si Anton sa kabilang linya ng telepono. Ganito naman talaga si Carmelle. Kapag may sinabi kang isa, sampung beses ang isasagot niya pabalik. Pakiramdam ni Anton ay umiikot ang ulo niya sa inis. At lalo pang sumasakit. Hindi pa nakuntento si Carmelle. Dinagdagan pa niya ang inis nito. “You seriously need to see a doctor. Mukhang balot na balot na ng kalituhan ang utak mo. Ang hirap paniwalaan.” Hindi na niya hinintay ang magiging sagot ni Anton. Agad niyang pinatay ang tawag. Samantala, nasa biyahe pa rin si Anton pabalik ng ospital. Nang marinig niya ang sinabi ni Carmelle tungkol sa utak niya, halos gusto niyang manakal sa galit. Sakto ring tumawag si Luisa ilang minuto ang nakalipas. Sinabi nitong palihim na umalis si Morgana sa ospital. Mariing kinuskos ni Anton ang kanyang sentido. Parang sasabog ang ulo niya sa sakit. Sa kalaga

Kabanata 133Sa madaling salita, sa puntong ito, naniniwala na si Carmelle na hindi lang utak ni Anton ang may problema. Pati na rin ang mga taong nakapaligid dito ay tila walang silbi.At tungkol naman sa matandang lalaki?Hindi niya talaga alam kung saan hinugot ni Anton ang impormasyong iyon.“Hindi ba sinabi mong two hours ka pa bago makauwi? Bakit ang aga mo namang bumalik?”Nang tumawag ito kanina, sinabihan pa siya nitong matulog nang maaga.Tiningnan siya ni Roco.“Mas nagiging pasaway ka yata kapag gabi.”Napakurap si Carmelle. “Huh?”“Matanda ka na. Hindi ka ba nag-aalala na tumaba sa kakakain mo nang gabi?”Sa totoo lang, ang ikinababahala ni Roco ay baka magkaroon siya ng problema sa kalusugan dahil sa sobrang pagkain. Kaya minabuti nitong umuwi agad.Napangiwi si Carmelle.“Talagang umuwi ka nang maaga dahil lang doon?”“Bakit? Hindi ba sapat na dahilan iyon?”Natigilan si Carmelle.Oo na.Sobrang sapat na dahilan na nga.“Hindi naman kasi ako nakakakain nang maayos noon.

Kabanata 135 Pagkalabas ni Charlie mula sa opisina ni Carmelle, eksaktong nakasalubong niya si Anton na kararating lang. Madilim ang mukha ni Anton. Nang makita niyang lumalabas si Charlie mula sa opisina ni Carmelle, tila biglang nablangko ang isip niya. Isang posibilidad agad ang sumagi sa utak niya. Habang nagkakasalubong sila, mabilis niyang hinawakan ang pulsuhan ni Charlie. "Ano'ng ginagawa mo rito?" Para kay Anton, walang kahit anong koneksiyon sina Charlie at Carmelle. Kaya bakit pupuntahan ni Charlie si Carmelle? Ngumiti lang si Charlie bago tumingin sa kanya. "Sa tingin mo, bakit ako nandito?" Sa ekspresyon pa lang ni Anton, alam na niyang mali na agad ang iniisip nito. Kung ibang tao iyon, baka pinagbigyan pa niya at pinayuhan nang kaunti. Pero si Anton? Hindi. Mas gusto pa nga niyang makita ang araw na dudurugin ni Roco ang yabang nito. Lalong nag-init ang ulo ni Anton sa kalmadong kilos ni Charlie. Bago pa siya makagawa ng anuman, nauna nang magsalita si C

Kabanata 137 Agad na iniabot ni Jessie ang kumot kay Anton. "Sir, gusto n'yo bang takpan ko kayo?" Napabuntong-hininga si Anton. Hindi iyon ang ibig niyang sabihin. "Sa tingin mo, bakit pumayag si Carmelle na ma-engage sa akin?" Natigilan si Jessie. Doon lang niya naintindihan ang tinutukoy ng amo niya. Hindi ang lamig ng aircon ang sinasabi nito, kundi ang lamig ng pakikitungo ni Carmelle. Kung tutuusin, simula pa lang ay ganoon na talaga ang babae. Palagi itong kalmado, malamig, at tila may pader sa pagitan nilang dalawa. Ngayon nga lang na bumalik si Morgana, mas lalo pang naging malinaw ang distansyang inilalagay nito kay Anton. At base sa lahat ng ipinakita ni Carmelle nitong mga nakaraang araw, mahirap paniwalaang minahal man lang nito si Anton kahit kailan. Sandaling nag-isip si Jessie bago sumagot. "Sir... I don't think gano'n lang kasimple ang lahat." Napatingin si Anton sa kanya. "Ibang-iba ang tingin ko kay Miss Gomez kumpara sa iniisip n'yo." Tahimik lang si An

Kabanata 139 Ibang-iba na talaga si Carmelle ngayon.nHindi na siya katulad noon. Isang salita pa lang ang sabihin mo, sampu ang isasagot niya. Kapag sumobra ka pa, kaya ka pa niyang patulan. Sa tuwing naiisip ni Luisa na maaaring hindi naging maganda ang pagpapalaki kay Carmelle ng pamilyang kumupkop dito, sumisikip ang dibdib niya. Bilang isang ina, hindi niya maiwasang masaktan. Pero sa tuwing naaalala rin niya kung paano siya sagutin at labanan ni Carmelle, hindi niya mapigilang pagsisihan na ibinalik pa niya ito sa pamilya. "Okay lang, Mom. Spend more time with Carmelle. I'm fine," mahinang sabi ni Morgana. Napabuntong-hininga si Luisa. "Napakabait mo talagang bata." Pareho niyang kinahahabagan ang dalawa. Sa mga nagdaang araw na iniiwasan niya si Carmelle, marami siyang napagtanto. Tama si Rhian. Hindi siya ang nagpalaki kay Carmelle, kaya kung puro sermon at pangaral ang ibibigay niya rito, hinding-hindi ito makikinig. Bahala na. Kapag gumaling na si Morgana saka na niya h