Tous les chapitres de : Chapitre 1 - Chapitre 6

Kabanata 1“Ang ganda-ganda niyo po, Ma’am! Bagay na bagay sa inyo ang wedding gown!”Halos paulit-ulit na lumalabas sa bibig ng shop manager habang tinitingnan si Carmelle na nakasuot ng wedding gown. Ang puting gown ay sakto sa kanya, yakap ang manipis niyang baywang, habang bumabagsak ang malambot na tela hanggang sa sahig na parang eksena sa isang fairytale. Kahit minimal lang ang makeup niya, hindi nawala ang natural na ganda ng mukha niya. Mas lalo pa nga itong naging matingkad, parang hindi na kailangan ng kahit anong dagdag.Sa paligid ng fitting room, ilang staff ang tahimik ding napapatingin sa kanya.“Ma’am, bagay na bagay po sa inyo. Parang hindi na kailangan ipa-alter,” sabi ng isang assistant habang inayos ang laylayan ng gown.Ngumiti lang si Carmelle sa mga staff. “Thank you.”Sandaling katahimikan bago muling nagsalita ang shop manager na tila may iniisip.“Ma’am Carmelle, bakit po si Sir Anton hindi sumama sa fitting? Usually kasi, magkaiba ang taste ng lalaki at bab

Kabanata 3Pagkalabas ni Carmelle sa building ng kumpanya, agad niyang napansin ang eksenang hindi niya inaasahan.Isang itim na sasakyan ang huminto sa tapat ng entrance, at dahan-dahang bumukas ang pinto. Lumabas mula roon si Morgana, nakasuot ng simple pero maayos na outfit, parang may sariling mundo sa paligid niya.Si Jessie, ang assistant ni Anton, ang personal na nagbukas ng pinto para sa kanya. Magalang itong tumango habang inaabot ni Morgana ang ilang paper bags.“Distribute these to the secretarial department,” sabi ni Morgana, parang sanay na sanay mag-utos.Hindi iyon simpleng pakiusap. Parang natural na natural sa kanya ang ganoong eksena.“Thank you, Miss Claveria,” magalang na sagot ni Jessie habang tinatanggap ang mga bag.Tumango lang si Morgana, mahinahon ang kilos, pero may dating ng taong sanay sa ganitong klase ng atensyon. Paglingon niya, nagtagpo ang mata nila ni Carmelle mula sa malayo.Sandaling tumigil ang hangin.Dahan-dahang sumikip ang tingin ni Carmelle.

Kabanata 5Pagkapasok ni Carmelle sa elevator lobby ng building, agad niyang nakita si Kim na nakaupo sa sofa, naka-cross arms, halatang matagal na siyang naghihintay.Pagkakita sa kanya, mabilis itong tumayo at mahigpit siyang niyakap.“Carm, men are nothing,” agad na sabi ni Kim habang hinihila siya papalapit. “Tomorrow, I’ll introduce you to someone way better looking. Promise.”Kalmado lang si Carmelle.“Okay,” sagot niya lang.Sandaling natigilan si Kim. “Okay?” ulit niya sa isip, hindi makapaniwala.Umatras siya ng kaunti at tiningnan si Carmelle mula ulo hanggang paa, parang chine-check kung tama ba ang narinig niya. Doon lang niya napansin ang ilang patak ng dugo sa beige coat nito.Nanlaki ang mata niya.“Wait. Anong nangyari?” mabilis niyang tanong. “Are you injured? Saan ka nasaktan?”Napatingin si Carmelle sa coat niya, saka napansin ang mantsa ng dugo. Sandali niya itong tinitigan, parang wala lang.“Hindi akin,” sagot niya.“Ha?” napataas ang boses ni Kim. “Sino?”Kumuno