All Chapters of The Unwanted Daughter's Ruthless Comeback: Chapter 121 - Chapter 130

Kabanata 121 Galit na galit na umalis si Anton sa opisina. Pagkasara ng pinto, ilang segundo munang natahimik ang buong floor. Maging ang mga empleyadong nakarinig ng sigawan kanina ay hindi agad nangahas lumapit. Lahat sila ay alam kung gaano katakot si Carmelle kapag talagang napipikon. Makalipas ang ilang sandali, marahang sumilip si Toni sa pinto. Una niyang sinuri ang ekspresyon ng kanyang boss. Nang makita niyang kalmado na ito at hindi na mukhang may balak manakit ng tao, saka lamang siya tuluyang pumasok. "Boss." Hindi man lang nag-angat ng tingin si Carmelle mula sa dokumentong hawak niya. "Umalis na?" Tumango agad si Toni. "Oo." Pagkatapos ay tila naalala niya ang itsura ni Anton kanina. Halos hindi niya napigilan ang sariling matawa. "Grabe, Boss." Napailing siya. "Ang miserable ng itsura niya." Bahagyang tinaas ni Carmelle ang tingin. "Miserable?" "Oo naman." Umupo si Toni sa harap ng mesa. "Basang-basa mula ulo hanggang paa. Tapos paika-ika pang naglalakad."

Kabanata 123 Malamig ang hangin sa loob ng opisina. Hindi man nagsasalita ang dalawang lalaki, sapat na ang mga tingin nila para maramdaman ang tensyon sa paligid. Tahimik lamang na nakatayo si Carmelle. Nakatingin siya sa likod ni Roco. Hindi niya namalayang bahagya niyang pinigil ang kanyang paghinga. Sa harapan niya, walang umaatras sa titigan. Matalim ang mga mata ni Anton. Mas matalim naman ang kay Roco. Parang dalawang mababangis na hayop na naghihintay kung sino ang unang gagalaw. Pagkaraan ng ilang segundo, si Anton ang unang nagsalita. "Alam mo ba kung anong klaseng babae siya?" Malamig ang boses nito. May halong panghahamak. Ngunit hindi nagsalita si Roco. Kaya nagpatuloy si Anton. "Can you really accept her messy personal life?" Bumigat ang katahimikan. Kung ibang pagkakataon iyon, baka sinampal na ni Carmelle si Anton. O kaya'y binuhusan ulit ng maruming tubig. Ngunit ngayon, hindi siya gumalaw. Hindi siya nagsalita. Sa halip, nakatingin lamang siya kay Roco. D

Kabanata 125 Sa pananaw ni Carmelle, ang biglaang pagbanggit ni Anton ng kasal ay malinaw na senyales na pansamantala itong nawalan ng katinuan. At sigurado siyang hindi iyon magtatagal. Kapag nakita nitong muli si Morgana, babalik din agad sa dati ang isip nito. Katulad ng palagi nitong ginagawa. Tahimik na pinagmasdan siya ni Roco. Malalim ang tingin nito, tila may hinahanap na sagot sa kanyang mukha. "And Carmelle?" Napakurap siya. "Hmm?" "Ano naman ang nararamdaman mo?" Napakunot ang noo niya. "Anong ibig mong sabihin?" Hindi naman siya nalilito. Wala rin siyang sakit sa utak para hindi maintindihan ang nangyayari. Muli siyang tiningnan ni Roco. "He said he wants to marry you." Napairap agad si Carmelle. "So?" "Wala ka bang naramdaman?" Hindi niya napigilan ang mapatawa. "Anong dapat kong maramdaman?" "Masaya ka ba?" Diretso ang tanong ng binata. Natahimik siya sandali bago muling umiling. "What's there to be happy about?" Parang seryoso pa siyang nag-isip. Pag

Kabanata 127 Halos hindi na makontrol ni Morgana ang kanyang emosyon. Punong-puno siya ng galit. Mahigpit niyang hinawakan ang cellphone habang nakahiga sa hospital bed. "Sa tingin mo ba maliit na halaga ang one hundred thousand?" sigaw niya sa kabilang linya. "Saan ako kukuha ng isang milyon para ibigay sa'yo?" Isang daang libo! Hindi iyon maliit na pera. Sa katunayan, para kay Morgana, sobra-sobra na nga iyon. Matagal nang natapos ang kasunduan nila. Wala na silang anumang koneksyon sa isa't isa. Malinis na dapat ang lahat. Pero ngayon, muli na naman siyang ginugulo ng lalaking ito. Masama na nga ang kanyang pakiramdam dahil sa sakit, dinadagdagan pa ng walang tigil na pagbabanta. Hindi na siya makapagpahinga nang maayos. Hindi na siya makapag-focus sa pagpapagaling. "Wala akong pakialam," malamig na sagot ng lalaki. "I want one million." Huminto ito sandali bago nagpatuloy. "And if you can't give it to me, pupuntahan ko si Carmelle. I believe mas willing siyang magbigay

Kabanata 129Pakiramdam ni Morgana ay hirap siyang huminga.Nakatingin sa kaniya sina Anton, Jaja, at Luisa.Walang nagsasalita.Ngunit sapat na ang mga tingin nila upang lalo siyang kabahan.Hindi niya alam kung gaano karami ang narinig ng mga ito. Hindi rin niya alam kung ano ang iniisip nila.May hinala na sila.Lalo na si Anton.Hindi ito ang unang beses na may narinig ito. At ngayon, parang nadagdagan pa ang mga piraso ng puzzle na hawak nito.Lalong bumilis ang tibok ng puso ni Morgana.Sa sandaling iyon, gusto niyang hanapin ang taong tumawag sa kaniya at siya mismo ang sumakal dito. Lahat ng plano niya ay nasisira dahil sa taong iyon.Huminga siya nang malalim bago pilit na ngumiti."Bakit ganiyan kayo makatingin sa akin?"Naghanda nang magsalita si Luisa.Ngunit nauna si Anton."‘Yung scammer ulit?"Mababa ang boses nito at kalmado. Pero iyon ang mas nakakatakot. Parang may nakatagong kahulugan ang bawat salita.Biglang nanlamig ang likod ni Morgana. Hindi niya alam kung tata