All Chapters of Sefer Bey, Eşiniz Sizden Boşanmayı Çok İstedi: Chapter 91 - Chapter 100

Eve vardıklarında yaşlı kadın henüz uyumamıştı.Güzin'in gerçekten de Sefer'in arabasıyla döndüğünü görünce içi rahat ederek odasına çekilip dinlenmeye koyuldu.Üst kata çıktıktan sonra Güzin, Caner Soysal'ı arayarak durumun gidişatı hakkında bilgi verdi.Telefonu kapattıktan hemen sonra bu kez Emre aradı.Yarım saat süren telefon görüşmesinin ardından odasına dönen Güzin, Sefer'in duşunu almış, yatağın başına yaslanıp kitap okuduğunu gördü.Güzin'in odaya girdiğini fark eden Sefer, bakışlarını kitaptan çekip ona kısa bir bakış attı; ardından dikkatini yeniden elindeki kitaba verdi.Güzin de bakışlarını çekip duş almaya ve ardından cilt bakımını yapmaya geçti.Tüm bunları bitirdiğinde vakit bir hayli geç olmuştu. Güzin göz ucuyla Sefer'e baktı.Daha önce Sefer kendisine soğuk davrandığında bu duruma alışkın olduğu için adamla yalnız kalmak onda pek bir rahatsızlık yaratmazdı.Fakat şimdi Sefer kendisine yardım etmiş, aralarındaki ilişki nispeten yumuşamıştı; bu yüzden adamla nasıl ilet

Güzin telefonu kapatıp aşağı indi ve yaşlı kadına Sefer'in akşam yemeği için başka bir planı olduğunu söyledi.O gece Sefer eve dönmedi.Ertesi sabah uyandığında Sefer'in geceyi evde geçirmediğini öğrenen yaşlı kadın oldukça öfkelendi: "Şu Sefer de iyice abarttı! İşler ne kadar yoğun olursa olsun eve uğrayacak kadar bile vakti yok mu yani?"Güzin bunu duyunca sadece hafifçe gülümsedi, söze girmedi.Sefer ne kadar yoğun olursa olsun eve dönecek vakti elbette vardı.Nihayetinde onun da dinlenmeye ihtiyacı vardı.Dün gece telefondan gelen Lale'nin sesini hatırladı.Sefer'in eve dönmeyişinin sebebi...Gidecek daha iyi bir yerinin olmasıydı muhtemelen.Mürekkep Grup'un önümüzdeki iki yıllık odak projeleri son iki günde netleşmişti.Yine de Emre fikirlerini toparlayıp Profesör İrfan'a gönderdi; onun da görüşünü almak istiyorlardı.Profesör İrfan genelde çok meşguldü ve nerede olduğu pek bilinmezdi. Güzin ve Emre onun mesajlara ancak birkaç gün, hatta on beş gün sonra döneceğini düşünüyorlard

Kahvaltının ardından Güzin, kaplıca tesisine götüreceği kıyafetleri ve diğer kişisel eşyaları toplamaya başladı.Fakat sadece kendi eşyalarını topluyordu.Sefer'inkilere elini bile sürmedi.Sonuçta Sefer kâğıt üzerinde kocası olsa da aslında onun erkeği değildi.O artık Lale'nin adamıydı.Muhtemelen Sefer de onun kendi eşyalarına dokunmasından hoşlanmazdı.Zaten kendisinin de artık adamın eşyalarına dokunmaya merakı yoktu.Ece'nin eşyalarını ise Fatıma Yılmaz topluyordu.Eski günlerde olsalar Fatıma Yılmaz yardım etmiş olsa bile eksik bir şey kalmasın diye yine de her şeyi tek tek gözden geçirip kontrol ederdi.Ama şimdi kendi bavulunu hazırladıktan sonra küçük valizini çekerek doğrudan aşağı indi; Ece'nin eşyalarının hazır olup olmadığıyla hiç ilgilenmedi.Aşağıda bir süre bekledikten sonra Ece ve Sefer de aşağı indiler.Kaplıca tesisine vardıklarında Sefer bir yerlere telefon etmeye gitti. Güzin odada eşyalarını yerleştirirken yaşlı kadın içeri girdi, ona küçük bir kutu uzatarak kısı

Bu sırada diğer asansörün kapısı açıldı ve Kutay dışarı çıktı.Kutay'ı karşısında gören Güzin şaşırmadan edemedi.Onun da kaplıca tesisine geleceğini hiç tahmin etmemişti.Ancak Emine Nine ile Sefer'in yüzünde en ufak bir şaşkınlık belirtisi yoktu; Kutay'ın buraya geleceğinden belli ki ikisinin de haberi vardı.Kutay, Güzin'i görünce kaşlarını hafifçe kaldırdı, ardından samimi bir tavırla yaşlı kadına döndü: "Babaanne, hemen gidiyor musunuz? Öğle yemeğini yemeden gitmeseydiniz bari?"Sefer ve Kutay ailelerinin araları oldukça iyiydi.Emine Nine de Kutay'ın büyümesine bizzat tanıklık ettiğinden, bunu duyunca sevecen bir gülümsemeyle yanıt verdi: "Yok yok, siz güzelce eğlenmenize bakın."Grupça yaşlı kadını uğurlamaya gittiler.Araba gözden kaybolduktan sonra Ece neşeyle sordu: "Kutay Amca, sen nasıl geldin?"Kutay eğilip Ece'nin beyaz ve yumuşak yanağını hafifçe sıktı: "Baban çağırdı beni. Ben de babaanneye bir selam verip hemen geldim. Nasıl ama? Kutay Amcan çok vefalı, değil mi?""Dem

Aşağı katta.Ece koşarak Sefer'in yanına gitti: "Baba, annem yemeğini yiyormuş zaten, aşağı inmeyecekmiş."Kutay kaşlarını kaldırdı.Aklıbaşında davranmıştı doğrusu.Baran bakışlarını yere indirdi, hiçbir şey söylemedi.Lale ise çaktırmadan hafifçe gülümsedi.Güzin'in aşağı inmeye cesaret edemeyeceğini zaten biliyordu.Netice itibarıyla burada hiç kimse onu gerçekten içtenlikle karşılamıyordu.Aşağı inse bile karşılaşacağı tek şey herkesin alaycı tavırları ve onu dışlaması olacaktı.Öyle olacağına hiç inmeyip yukarıda kabuğuna çekilmesi onun için daha iyiydi.Sefer bunu duyunca: "Tamam, anlaşıldı," dedi. Israr etmeyip diğerlerine döndü: "Beklemeyelim, hadi yiyelim."Bunu duyan Lale'nin gülümsemesi daha da derinleşti; zarafetle Sefer'in yanına oturdu.Yukarı katta.Güzin yemeğini yedikten sonra kendi işleriyle ilgilenmeye devam etti.Bu sırada Emre de eve varmıştı.Güzin'in zihninde yeni fikirler şekillenmeye devam ediyordu. Aklındakileri Emre'ye anlattıktan ve Emre gönderdiği dokümanla