All Chapters of Sefer Bey, Eşiniz Sizden Boşanmayı Çok İstedi: Chapter 101 - Chapter 110

Kaplıca tesisi oldukça büyüktü; Sefer ve diğerlerinin nerede olduğuna dair en ufak bir fikri yoktu.Aşağı indiğinde onlarla karşılaşmadı.Hava henüz tamamen kararmamıştı. Güzin yanına iki tesis görevlisini de alıp kendisine yardım etmeleri için dağa çıktı.Günün bu saatinde rüzgar biraz soğuk esiyordu fakat Güzin kalın giyindiği için üşümüyordu.Dağda biraz rüzgar alıp elma topladıktan sonra zihni rahatladı.Birkaç kişi el birliğiyle iki üç koli elmayı çabucak topladı.Toplama işi bittikten sonra hemen aşağı inmedi; gün batımının güzelliğini görünce oturup bir süre bunun keyfini çıkardı.Tam o sırada yaklaşan ayak sesleri ve bir çocuk sesi duydu.Başını çevirdiğinde Baran ile göz göze geldi.Baran da onunla karşılaşmayı hiç beklemiyor olmalıydı ki bir an duraksadı.Bu sırada görüntülü görüşmedeki küçük kız neşeyle bağırmaya başladı: "Teyze!"Meğer Baran, Damla ile görüntülü konuşuyor, ona ağaçtaki elmaları gösteriyordu; yarın dönerken onun için de biraz elma toplayacaktı.Fakat dağda t

Sefer bunu duyunca sessizce gülümsedi ve: "Anlaşıldı," dedi.Sözünü bitirip arkasını dönerek odadan ayrıldı.Aşağı indiğinde Kutay ve diğerleri yemeğe çoktan başlamışlardı.Sadece onun aşağı indiğini görünce hepsi biraz şaşırdı.Tıpkı Ece gibi onlar da Sefer bizzat gidip çağırdığı için Güzin'in reddetmeyeceğini düşünüyorlardı.Baran sordu: "İnmedi mi?"Sefer: "Hım," dedi.Ardından yanlarında hizmet eden tesis görevlisine döndü: "Barbeküden, baharatlı şişlerden ve çorbadan birer porsiyon hazırlatıp yukarıya, Hanımefendi'ye çıkartın."Lale bunu duyunca dudaklarını sıktı.Güzin aşağı inmeyince Sefer'in ona bir şeyler hazırlatıp yukarı göndertmesi aslında hiçbir anlam ifade etmiyordu.Fakat...Adamın başkalarının yanında Güzin'den "Hanımefendi" diye bahsetmesinden hoşlanmıyordu.Sanki Güzin'i karısı olarak kabul ediyormuş gibi geliyordu.Yine de hemen ardından tesisteki görevlilerin muhtemelen Güzin'in adını bilmediklerini, adam "Hanımefendi" demese yemeğin kime gideceğini görevlilerin anl

Güzin, Sefer'in dönmeyeceğini düşünüyordu. Banyoya girmeden önce kapıyı kapatmak istedi ancak oraya doğru yürürken tam da geri dönen Sefer ile burun buruna geldi.Güzin duraksadı, adama yol verdi.Sefer'in bir şey almaya geldiğini sanıyordu.Sonuçta valizleri buradaydı.Ancak Sefer içeri girdikten sonra kapıyı arkasından kapattı.Bu tavrı, bu gece dışarı çıkmaya niyeti yokmuş gibi görünüyordu.Güzin şaşırıp kaldı.Daha bir şey söylemeye fırsat bulamadan Sefer kadının yanından geçip içeri yürüdü.Yanından geçerken Güzin, adamın üzerinde Lale'ye ait bir parfüm kokusu olduğunu hemen fark etti.Üstelik...Pijamasının ense kısmında da bir ruj izi vardı.Daha yeni duş almıştı ve üzerindeki pijamaları da yeni giymişti; bakmaya gerek kalmadan bile üzerindeki Lale'ye ait parfüm kokusu ile ruj izinin az önce dışarı çıktıklarında bulaştığı açıktı.Az önce adamı gördüğü ilk anda dudaklarının biraz kızarık olduğunu hissetmiş, başlangıçta bunun bir göz yanılması olduğunu sanmıştı.Şimdi bakılırsa, d

Dayısı Caner Bey, davetiyeleri verirken sesini ne kadar kısarsa kıssın ve yaşlı kadını bu konunun dışında tutmaya çalışırsa çalışsın, Güzin durumun son derece bilincindeydi. Anneannesinin elini sıkarak: "Merak etme anneanne, ben gereğini yaparım," dedi.Handan Anneanne ile Demirhan Nine kadim dostlardı. Normal şartlar altında anneannesinin doğum gününde Demirhan Babaanne'nin mutlaka bulunması gerekirdi. Ancak Demirhan Nine yaşça Handan Anneanne'den daha büyüktü; buraların geleneklerine göre yaşlıların doğum günü kutlamalarına, kendilerinden daha büyük yaştaki akraba ve dostlar katılmazdı.Geçtiğimiz birkaç yıl boyunca Handan Anneanne'nin doğum günleri zaten büyük organizasyonlarla kutlanmamıştı; sadece aile arasında toplanıp bir akşam yemeği yemekle yetinilmişti. Bu yıllar boyunca Sefer bir kez olsun Handan Anneanne'nin doğum gününe gelmemişti. İlk başlarda vakti olmadığını bahanelerle öne sürerdi; oysa Güzin çok iyi biliyordu ki adamın vakti olduğunda bile arkadaşlarıyla dışarı çıkmay

Güzin, adamın kendisini çalışma odasına yaklaştırmak istemediğini biliyordu; bu yüzden yatak odasında bir yandan kitap okuyup bir yandan onu beklemeye başladı.Gece yarısı saat bire yaklaşırken Sefer nihayet odaya döndü. Onun geldiğini gören Güzin elindeki kitabı kenara bırakıp adama baktı. Sefer bu durumu fark edince soğuk bir sesle: "Bir şey mi var?" diye sordu.Güzin lafı dolandırmadan doğrudan konuya girdi: "İki gün sonra Işılayşehir'de bir hayır kurumu müzayedesi düzenleneceğini duydum..."Sefer kravatını zarif bir hareketle çıkarırken kadına kısa bir bakış attı: "Müzayede için davetiye mi istiyorsun?"Güzin bir an duraksadı: "Evet.""Anlaşıldı."Sözünü bitiren Sefer giyinme odasına geçti, çok geçmeden de duş almak üzere banyoya girdi.Adamın bu kadar kolay kabul etmesi Güzin'i biraz şaşırtmıştı. Yine de söz aldığına göre içi rahatlamıştı. Saat epey geç olmuştu; kitabı bırakıp yatağa uzandı. Sefer henüz duştan çıkmadan Güzin çoktan derin bir uykuya dalmıştı.Müzayede yarından sonr