Todos los capítulos de Sefer Bey, Eşiniz Sizden Boşanmayı Çok İstedi: Capítulo 81 - Capítulo 90

Uçurtma gökyüzünde süzülmeyi başardığında Güzin de Damla da neşeyle gülümsedi.Güzin'in yüzündeki tebessümü izleyen Baran Koç'un bakışları derinleşti.Güzin adamın kendisine baktığını fark edince merakla sordu: "Ne oldu?""Hiç."Güzin üstelemedi. Damla'yı da alıp biraz uzağa geçti; Baran ise gerçekten dediği gibi bir kenardan izledi ve aralarına katılmadı.Uçurtma uçurmaktan sıkılınca Güzin ile Damla göl kenarına oturup balık tuttular ya da seyyar satıcıların küçük havuzlarında yüzen minik balıkları inceleyip küçük filelerle onları yakalamaya çalıştılar.Zaman su gibi akıp öğlen oluverdi.Baran aslında sadece Damla'yı biraz gezdirmek için çıkarmıştı; diğer insanlar gibi yanlarında yiyecek getirmemişlerdi. Şimdi öğle yemeği vakti geldiğinde Damla'nın acıktığını görünce yakındaki küçük bir restoranda yemek yemeyi teklif etti.Bir iki saattir kafasını dağıtan Güzin'in neşesi de yerine gelmişti; Baran'ın bu teklifini geri çevirmedi.Yemek boyunca Güzin vaktini daha çok Damla ile sohbet ede

Baran sessiz kalınca Kutay, ortada henüz fol yok yumurta yok diye konuşmak istemediğini düşündü.Ona sormanın bir faydası olmayacağını anlayan Kutay gülümsedi, çömelip Damla'ya sordu: "Damla, öğlen sizinle yemek yiyen ablayı kaç kere gördün bakayım? Adı ne biliyor musun?"Baran elindeki kadehi aniden daha sıkı kavradı: "Kutay!"Damla yetişkinlerin ne düşündüğünden habersizdi; Kutay ile pek samimi değildi ama Güzin'i sorduğunu duyunca biraz düşünüp hiç düşünmeden lafa atıldı: "Üç kere!""Peki ablanın adı neydi..."Bugün Baran ile Güzin karşılaştıklarında adam kadına "Güzin Hanım" bile dememişti; bu yüzden Damla gerçekten de adını hatırlayamadı.Yardım istercesine Baran'a baktı: "Dayı, ablanın adı neydi ki?"Baran gözlerini aşağı indirdi: "Bir dahaki sefere gördüğünde kendisine sorarsın Damla."Damla neşeyle başını salladı: "Tamam!"Kutay: "...Cimri şey."Baran ona hiç oralı olmadı.Damla, Ece'nin elindeki kristal anahtarlığı çok beğendiğini görünce biraz içi gitse de yine de bir tanesin

"Tamam!"Ece sevinçle pıtır pıtır merdivenleri tırmanmaya başladı.Güzin bilgisayarını yeni kapatmış, eşyalarını toparlayıp ebeveyn yatak odasından henüz çıkmıştı ki Ece gelip kucağına atıldı, ona sıkıca sarıldı: "Anne!""Hım..." Güzin sadece kızının saçlarını okşadı, ona sarılmadı.Ece bunu fark etmeyerek neşeyle bir şeyler anlatmaya başladı. O sırada Sefer de üst kata çıktı. Adım seslerini duyan Güzin o tarafa baktığında ikisinin bakışları tam o anda kesişti.Sefer'in yüzünde hiçbir ifade yoktu; Güzin'in duruşu da gayet sakindi. Kendisiyle konuşan Ece'ye dönüp: "Fatıma Teyze'n banyonu yaptırsın tatlım, benim babanla biraz konuşmam gerek," dedi.Bunu duyan Sefer adımlarını durdurdu.Ece iki gün boyunca dışarıda oynayıp eğlendiği için neşesi gayet yerindeydi. Güzin'in böyle söylemesine pek bayılmasa da üstelemeyip odasına geçti; saçını ve banyosunu yaptırması için Fatıma Hanım'a sığındı.Güzin, duvara hafifçe yaslanmış, elindeki telefonla neyle uğraştığı belli olmayan Sefer'e baktı: "O

Lafı öyle söylese de torununa sert bir bakış atmadan edemedi.Torununun kılı bile kıpırdamadı; fakat yaşlı kadının bir kez daha imada bulunmasına gerek kalmadan, kendiliğinden Güzin'in tabağına yemek koydu.Güzin: "Teşekkür ederim," dedi.Yaşlı kadın, kendilerine bol bol şifalı malzeme getirdiğini, yemekten sonra ikisinin güçlenmesi için birazını hazırlatacağını ekledi. Güzin reddedemediği için başıyla onaylamak zorunda kaldı.Gençliğinde Yeditepe'de bulunmuş olan Emine Hanım, şifalı çorbalar pişirmekte ustaydı. Yemek biter bitmez mutfağa girip Sefer ile Güzin için şifalı çorbayı bizzat hazırlamaya koyuldu. Güzin yardım etmek için içeri girmek istediyse de yaşlı kadın onu mutfaktan dışarı sürükledi.Çaresiz kalan Güzin salondaki koltuğa geçti.Ece ve Sefer de oradaydı. İkisi de son derece sakindi; biri elindeki telefonla işlerini hallediyor, diğeri zekâ bulmacasıyla oynuyordu.Tam o sırada Emre'den bir mesaj geldi. Güzin mesaja göz atıp vakit kaybetmeden yanıt verdi.İşe öyle bir dalmı

Üstelik öyle bir şey katmıştı ki...Ancak Sefer tıp eğitimi aldığı için durumu hemen fark etmiş ve dün gece o çorbayı içmemişti.Güzin yaşlı kadının böyle bir yola başvuracağına hiç ihtimal vermemişti.Kaşlarını çattı; henüz tek kelime edemeden yaşlı kadın hoşnutsuz bir tavırla iç çekti: "Bazen torunun her şeyi bilmesi de iyi bir şey değil işte. Ah, bir torun daha istiyordum oysa... Güzin kızım, vaktin olduğunda Sefer'le biraz daha çabalayın, tamam mı?"Güzin: "..."Ne diyeceğini bilemedi.Dün gece Sefer kendisine yardım etmeyi kabul etmiş olsa da aralarında yeniden bir geleceğin olamayacağının gayet farkındaydı.Eğer dün gece Sefer'le gerçekten bir şey yaşansaydı, durum asıl o zaman içinden çıkılmaz bir hal alırdı. Bir çocuk daha yapma konusuna gelince, bu tamamen imkansızdı.Tam bunları düşünürken Ece merdivenlerden aşağı indi.Güzin, kızını görünce onun Lale'ye duyduğu hayranlık ve sevgiyi hatırladı; yüzündeki ifade ister istemez biraz daha soğuklaştı.Kahvaltı sırasında Sefer yine