Emre: "Caner Amca, biraz bekleyebilir miyiz?" diye sordu. "Birazdan biri daha gelecek. Çok sürmez, en geç on dakika içinde burada olur."Caner, Emre ile Güzin arasındaki bağı elbette biliyordu.Emre normalde de Güzin'e oldukça göz kulak olurdu.Gerek yaşlı kadın gerekse Caner ona içtenlikle minnettardı.Emre'nin bu sözlerini duyan Caner, "Gelen tek kişi mi?" diye sordu. "Bizim ana masada hâlâ boş yer var; acaba bizimle aynı masada oturmayı kabul eder mi?"Emre: "Rahatsız olmaz, sorun etmez," dedi."İyi o zaman."Caner başıyla onaylayıp önce diğer misafirlerin yemeğinin servis edilmesini, kendi masalarına ise servisin biraz sonra yapılmasını söyledi.Ana masaya birkaç çeşit yemek geldikten hemen sonra Emre telefonuna baktı ve Güzin'i kenara çekip, "Misafir geldi, benimle aşağıya gel de karşılayalım," dedi.Güzin başıyla onaylayıp tam arkasını dönmüştü ki tanıdık ve mesafeli bir ses duyuldu: "Gerek yok, ben kendim çıktım zaten."Güzin donakaldı, arkasına döndü: "Ho-Hocam?"Profesör İrfan
Read more