All Chapters of Sefer Bey, Eşiniz Sizden Boşanmayı Çok İstedi: Chapter 161 - Chapter 170

Sefer bunu duyunca gözlerini telefondan ayırmadan, "Peki," dedi.Güzin onun kabul ettiğini görünce rahat bir nefes aldı.Emine Nine az önce uşakla konuştuğu için ne dediklerini tam duymamıştı; ikisinin aralarında bir şeyler konuştuğunu görünce neşeyle gülümsedi.Akşam yemeğinden sonra Emine Nine, çalışanlara Güzin'in içmesi için ilacı hazırlatıp getirtti.Sefer telefon görüşmesi yapmak üzere yemek odasından ayrıldı.Güzin ilacını bitirip yemek odasından henüz çıkmıştı ki bir araba sesi duydu.Güzin bir an duraksayıp, "Dışarı mı çıktı?" diye sordu.Emine Nine sinirlenerek, "Öyle, baksana ne kadar aceleci, kim bilir gene ne işi çıktı," dedi.Güzin kaşlarını çattı; muhtemelen yine Lale'ye yardım etmek için Vanguard'a gitmiş olduğunu düşündü.Oysa birazdan kendisiyle konuşacağına söz vermişti.Umarım bu gece geri dönerdi.Ancak Sefer geri dönmedi.Son birkaç gündür Vanguard'daki işler epey yoğundu.Eski konakta kahvaltı yaptıktan sonra Güzin ile Emre, doğrudan Vanguard'ın girişinde buluştu

Güzin uzanıp kağıdı aldı.Bu bir boşanma protokolüydü.İlk maddede, Sefer'in Ece'nin velayetini istediği yazıyordu.Geri kalan kısmında ise Sefer'in Güzin'e vereceği mal varlıkları yer alıyordu; çeşit çeşit mal varlığı sıralanmış, birkaç sayfa tutmuştu.Onu aramasının tek sebebi boşanma sürecinin ne aşamada olduğunu öğrenmekti.Şimdi bu boşanma protokolünü görünce şöyle bir göz gezdirdi, detaylıca incelemeden masaya geri bırakıp, "Bir itirazım yok," dedi.Bunu söylerken çantasını açıp imza atmak için içeriden bir kalem çıkardı.O zamanlar Güzin'in bu aileye girmek için kullandığı yöntem pek de onurlu sayılmazdı.Her ne kadar Güzin'i küçümseseler de, geçen bu yıllar boyunca Güzin'in Sefer'i ne kadar çok sevdiğini hem Sefer hem de Kutay Yücel gayet iyi biliyordu.Güzin'in Sefer'e olan bu sevgisinin büyüklüğü göz önüne alındığında, şimdi Sefer ondan boşanmak istediğinde, Kutay Güzin'in bunu kabullenemeyeceğini, çok üzüleceğini ve ne pahasına olursa olsun Sefer'den boşanmaya yanaşmayacağın

Emine Nine de Güzin'in artık Sefer'le eskisi gibi ilgilenmediğini, eskisi gibi adımlar atmadığını elbette fark etmişti.Konu açılınca iç çekmeden edemedi, Sefer'e yan yan bir bakış fırlatarak, "Tamamen Sefer'in kabahati!" dedi.Genç bir kızcağız onca zaman boyunca hep o kadar fedakarlık yapıp adım atsın, sen hâlâ hiç sesini çıkarma; insan o kızın kalbinin kırılmayacağını, pes etmeyeceğini mi sanır?Sefer bu sözleri duyunca sadece hafifçe gülümsemekle yetindi, tek kelime etmedi.Güzin ise artık konuşmayı gerektirmeyen durumlarda ağzını bile açmıyordu.Bunu duyduğunda da sadece sessizce yemeğinden yiyor, lafa karışmayı aklından bile geçirmiyordu.Yemek daha bitmemişti ki Sefer'in telefonuna bir arama düştü.Sefer ekrana şöyle bir göz attıktan sonra masadan kalkıp aramayı yanıtlamak üzere uzaklaştı.Ancak pek vakit kaybetmeden hemen geri döndü.Yemek bittikten sonra Emine Nine'ye hitaben, "Benim işim var, artık kalkmam gerekiyor," dedi.Ece de oldukça zeki bir çocuktu; muhtemelen demin ge

Sordu: "Baran? Meşgul müsün?"Baran: "Hayır."Kutay: "Şey... Salı günü dönüyorsun, değil mi?"Baran bir an duraksadı: "Hı hı."Kutay'ın konuşmasına fırsat bırakmadan Baran söze girdi: "Şimdilik kapatalım.""Tamam, döndüğünde bana haber ver, gelip seni alırım. Buraya gelip Lale'yi de görürüz."Baran: "...Pekâlâ."Ertesi gün.Güzin uyandıktan sonra yarım saatten fazla koşu yaptı, ardından dönüp kahvaltısını etti ve evden çıktı.Hukuk bürosuna vardığında Emre Demir çoktan gelmişti.Onun geldiğini gören Emre elini sallayarak selam verdi.Güzin oturunca, Avukat Tarık Önder'in asistanı ona bir bardak çay ikram etti; Güzin de çantasından çıkardığı boşanma protokolünü Avukat Tarık Önder'e uzattı.Tarık protokolü teslim aldı.Emre ile Tarık yıllardır dost oldukları için hemen masaya yaklaşıp yanlarına oturdu.Protokolün Ece'nin velayetinin kime ait olacağını belirten ilk maddesini görünce gözü Güzin'e kaydı.Birkaç yıl önce Ece'yle birkaç kez karşılaşmıştı.Güzin o zamanlar sanki dünyası o çocu

Baran aslında o pastanenin yerini pekâlâ biliyordu.Güzin ayrıldıktan sonra o da pastaneye falan gitmedi.Arabasına bindi, kısa bir tereddütün ardından bir numarayı tuşlayıp aradı: "Kutay, döndüm. Birazdan tekrar uçuşum var, Sefer'in vakti olup olmadığını bir öğrenir misin; eğer müsait değilse, Lale'yi hastanede ziyarete gitmem için bana eşlik edebilir misin?"Kutay şaşkınlığını gizleyemedi: "Aaa, döndün mü? Ne zaman geldin?"Baran onun sorusunu yanıtlamadı: "Önce Lale'yi ara, bir haber ver; şu an müsaitler mi, bir bak bakalım."Kutay, Baran'ın neden Sefer'i veya Lale'yi bizzat aramadığını tam soracakken...Bir an düşündü; Baran'ın acelesi olabileceğini, aceleyle işleri koşturduğunu düşündü. Zaten kendisi de o gün henüz Lale'yi ziyarete gitmemişti, çok fazla sorgulamadan kabul etti.Sefer'in vakti yoktu.Telefonu kapatan Baran, bir demet çiçek ve bir sepet meyve satın alarak hastaneye gitti ve Kutay'la buluştu.Hasta odasında, onu görünce gülümseyen Lale, "Nasıl oldu da birdenbire döne