Alle Kapitel von Sefer Bey, Eşiniz Sizden Boşanmayı Çok İstedi: Kapitel 151 – Kapitel 160

Hava tamamen kararmıştı.Dağlardaki hava sıcaklığı da giderek düşüyordu.Telefonunu cebine koyan Baran geri döndü. Yan yana oturmuş bir şeyler yiyip sohbet eden Güzin ile Damla'yı görünce çadıra girip biri büyük, biri küçük iki kalın mont aldı.Büyük olanı Güzin'e uzattı.Güzin görünce, "Üşümüyorum..." dedi."Üzerine al." Montu silkeleyip omuzlarına bıraktı, ardından küçük olanı da Damla'ya giydirdi.Güzin aslında üşümüyordu ama kalın montu giyince dağdan gelen rüzgârların büyük kısmını engellediği ve gerçekten de daha çok ısıttığı için itiraz etmedi.Barbeküden sonra kamp ateşi etkinliği de başlamak üzereydi. Bu yüzden oraya doğru yürüdüler.Onları görenlerden biri, "Vay canına, bu üç kişilik aile gerçekten de göz kamaştırıyor!" demekten kendini alamadı.Güzin bir an duraksayıp, "Biz bir aile değiliz," diye açıkladı.Etraftakiler gülümseyerek, şu anda bir aile olmasalar da ileride pekâlâ bir aile olabileceklerini düşündüler.Bir süre sonra Damla, buradaki yaşıtlarıyla oynamak için yan

Sefer, Güzin'e bakmadan Ece'nin küçük burnunu hafifçe okşadı: "Benim işim var. Sen annenin sözünü dinle, uslu dur.""Biliyorum." Ece pek istekli olmayan bir tonla mırıldandı, ardından başını çevirip Güzin'e bir göz attı. Güzin'e yaklaştığında elini ona doğru uzattı.Bu, kendince Güzin'le barıştığı anlamına geliyordu.Güzin onun elini tutup görevliye veda ettikten sonra dışarı çıktı.Soysal ailesinin evine vardıklarında Emine Nine çoktan gelmişti.Yalnızca anne-kızın geldiğini, Sefer'in ortalarda olmadığını gören Emine Nine'nin yüzü anında asıldı: "Sefer nerede? Yine mi çalışıyor?"Güzin, "Evet," dedi.Emine Nine öfkeyle telefonunu alıp Sefer'i aramak istediyse de Güzin ile Sefer'in yakında boşanacaklarını çoktan öğrenmiş olan Handan Anneanne, Sefer'in gelmesine artık gerek olmadığını düşünüyordu.Emine Nine'yi durdurup, "İşi başından aşkın, anlıyorum. Sen de onu gelmeye zorlama," dedi.İçeri girdikten sonra Ece, Kaan'la birlikte video oyunu oynamak için üst kata çıktı.Güzin ise iki bü

Sefer'in kısa süre içinde kendisini boşanma işlemlerini tamamlamaya çağıracağını sanıyordu.Ancak boşanma protokolünü bırakıp ülkeye döneli yaklaşık üç ay olmasına rağmen Sefer'den hâlâ hiçbir haber gelmemişti.Bunu düşünen Güzin başını kaldırıp tam bu konuyu ona soracaktı ki kapı çaldı.Hemen ardından kapının dışından Deniz Demirhan'ın sesi duyuldu: "Yenge, hasta olduğunu duydum, şimdi biraz daha iyi misin?"Güzin daha bir şey söylemeden Sefer, "Gir," dedi.Az önce odaya birçok insan girip çıktığı için kapı açık bırakılmıştı.Sefer'in sesini duyan Deniz kapıdan içeri girdi ve önce Sefer'i selamladı: "Abim."Sefer, "Hımm," diye karşılık verdi.Deniz'in bakışları Güzin'e çevrildi. Güzin, Deniz'le çok fazla vakit geçirmiş olmasa da onun kendisini önemsediğini biliyordu. Ne diyeceğini bilemediği için önce kendisi konuştu: "Çok daha iyiyim."Deniz başını kaşıdı: "Şey, o, o zaman ne güzel."Güzin hafifçe gülümsedi: "Buralara uzun süredir gelmiyor muydun?""Evet...Buranın yemeklerini özlemiş

Ece gittikten sonra Güzin kitabını buldu, ancak odasına dönmeyip kitabı alarak ikinci kattaki boydan boya camın kenarındaki koltuğa oturup okumaya koyuldu.Yarım saat sonra Emine Nine, kendisi için hazırlanan ilacını yukarı getirdi: "Güzin, meğer buradaymışsın."Güzin kitabını bırakıp ayağa kalktı ve kaseyi teslim aldı: "Nine, neden bunu kendin getirdin ki? Birine söyleseydin aşağı inip içerdim.""Vücudun zayıf, fazla hareket etmesen daha iyi." Nine diğer koltuğa oturarak hoşnutsuz bir sesle devam etti: "Aslında Sefer'e verip getirtmek istedim ama çalışma odasında klavyeye vurup duruyor. Hafta sonu olmuş, hâlâ neyin peşinde, neyin derdinde anlamıyorum ki."Az önce yemek odasındayken Sefer, Lale'ye projedeki bazı konularda rehberlik ediyordu. Güzin, Sefer'in bilgisayarda yazışmayı daha rahat bulduğu için çalışma odasına geçtiğini düşünüyordu.Bunu düşünen Güzin, sessizce kaseyi eline alıp ilacını içmeye başladı.Hava soğuk olduğu için ilaç artık pek sıcak sayılmazdı. Güzin kaseyi elleri

Bunları söylerken Hakan Bey kendini tutamayıp iç çekerek, "Neyse ne ama bu Lale Hanım'ın hakikaten bahtı açık," dedi.Sözünü bitirir bitirmez Emre ile Güzin'in tepki vermesine fırsat tanımadan gizemli bir havaya bürünerek devam etti: "Şimdi sıkı durun, Lale Hanım'ın ekibi hafta sonu iki gün boyunca mesai yaptığı halde projede pek bir ilerleme kaydedilememişti değil mi? Dün akşam Sefer Bey, Lale Hanım'a kıyamadığı için saat yedi sularında şirkete uğrayıp projenin temel noktalarını toparlamasına yardım etmiş, böylece proje nihayet biraz ilerleme kaydetmiş.""Ve işte en can alıcı nokta geliyor."Hakan Bey gülerek, "Duydum ki dün gece Sefer Bey ile Lale Hanım üst kattaki ofiste kalmışlar, hatta söylenenlere bakılırsa hâlâ yataktan kalkmamışlar," dedi.Sözünün sonunda Hakan Bey, Emre'ye anlamlı bir bakış atıp kaşlarını şöyle bir kaldırdı.Emre, Hakan Bey'in ne demek istediğini anında anladı.Adam, dün gece iş bittikten sonra Sefer ile Lale'nin üst kattaki ofiste...Emre hemen iki eliyle Güz