All Chapters of Sefer Bey, Eşiniz Sizden Boşanmayı Çok İstedi: Chapter 171 - Chapter 180

Sefer pek bir şey söylemedi, kendi telefonunu çıkarıp Güzin'i aradı.Güzin telefonu eline alıp gelen aramayı reddetti.Sefer ekrana bakıp kısa bir an duraksadıktan sonra, "Babanın aramasını da annen açmadı," dedi."Anne meşgul, o yüzden görmemiştir, değil mi?"Yoksa annesinin babasının telefonunu açmaması imkânsızdı."Öyle olabilir." Sefer takım elbise ceketini giydi, üzerine siyah bir palto alıp, "Baba çıkıyor, gitmek istediğin bir yer olursa korumalardan seni dışarı çıkarmalarını isteyebilirsin," dedi."Ama ben annemin bana eşlik etmesini istiyorum..."Her ne kadar annesinin kendisine karışmasından pek hoşlanmasa da, yine de arada sırada annesinin yanında olmasını arzuluyordu.Bunu söylerken minik yüzünü ellerinin arasına alıp sordu: "Baba, hastaneye Teyze Lale'yi görmeye mi gidiyorsun, yoksa şirkete mi?""Önce hastaneye, sonra şirkete." Sefer hafifçe kızının alnına dokundu: "Hadi ben çıktım, yalnız başına güzel vakit geçir."Ece: "...Şey, peki."Güzin'i iki kez daha aradı, ancak Güz

Restorana vardıklarında, karşıdan gelen Çağlar ve Kara ailelerini gören Güzin hiçbir tepki vermedi.Emre ise alçak sesle, "Şansımıza tüküreyim, bela gelip bizi buluyor," diye söylendi.Çağlar ve Kara aileleri Emre'yi görünce fazlasıyla memnun oldular.Rıza gülümseyerek, "Emre Bey, yine karşılaştık," dedi.Emre tebessüm ederek, "Öyle, yine karşılaştık," diye karşılık verdi.Rıza, "Madem denk geldik, akşamı birlikte yensek?" diye teklif etti.Daha önce telefonda aradığında da Emre'yi yemeğe davet etmek istemişti, şimdi şansına karşılaştığına göre bu fırsatı kaçırmak istemiyordu.Emre, "Olmaz, şu an özel zamanımdayım. Başka zaman inşallah," dedi."Şey... Peki, o halde başka zaman."Emre böyle konuşunca Rıza da ısrar edemedi.Emre başıyla onaylayıp Güzin'e dönerek, "Hadi gidelim," dedi.Güzin de başını sallayarak Çağlar ve Kara ailelerine bir kez bile bakmadan onunla birlikte üst kata çıktı.Güzin ile Emre'nin uzaklaştığını gören Leman kaşlarını çatarak, "Lale'den duymuştum; Emre, Güzin yü

Ece başını salladı: "Peki."Tek başına dışarı çıkmak zorunda kalmadığı sürece onun için bir sorun yoktu.Sefer, Baran'ı arayarak Ece'ye bir gün boyunca eşlik etmesi için ricada bulundu.Baran da, "Tamamdır," diyerek kabul etti.Cumartesi günü Baran, Ece ve Damla'yı lunaparka götürdü.Lunaparkta oynanabilecek pek çok aktivite vardı.Ancak lunaparktaki ne kadar eğlenceli, büyüleyici ya da heyecanlı oyun varsa, Ece'nin bunlara karşı ilgisi pek yoktu; önceki gibi coşkulu ve keyifli bir şekilde eğlenemiyordu.Üstelik her haliyle içine kapanık ve düşünceli görünüyordu.Baran, satın aldığı külah dondurmaların birini Ece'ye, diğerini de Damla'ya uzattı.Güzin'e yüz hatlarıyla biraz benzeyen küçük kıza bakarak, "Ece, bugün keyifsiz misin sanki?" diye sordu.Salıncakta sallanan Ece, bir yandan dondurmasını küçük küçük yalarken, bir yandan da alçak sesle, "Annemi biraz özledim," dedi.Eskiden yurtdışındayken, her ne kadar bazen iki üç ay boyunca annesini hiç göremediği zamanlar olsa bile, annesi

Ardından, "Benim de gitmem gerekiyor, Güzin Hanım, sonra görüşürüz," dedi.Güzin, Rüzgar'ın kendisinden pek hoşlanmadığını zaten çoktan fark etmişti.Toplantı odasında bir araya geldiklerinde Rüzgar her ne kadar kendisine karşı kibar davranmaya çalışsa da, tavrındaki küçümseyici ve mesafeli yaklaşımı hâlâ hissedebiliyordu.Ticaret ticarettir.O da sadece bir işbirliği ortağı arıyordu ve önemsediği tek şey kendi çıkarlarıydı; yoksa herkesle dost olmak zorunda değildi.Karşısındakinin tavrındaki sorunu görmezden gelerek gülümsedi: "Peki, sonra görüşürüz."Sözünü bitirdikten sonra Emre'nin asistanına seslendi: "Para Asistan, lütfen Rüzgar Bey'e eşlik edin, aşağı kadar geçirin."Rüzgar oradan ayrıldı.Aşağı kata indiğinde ise tanıdık bir simayla karşılaştı: "Lale Hanım?"Evet, Lale ile Rıza henüz ayrılmamışlardı.Emre'nin asistanı "Özür dilerim, Emre Bey iş seyahatinde, şu an yok" bahanesiyle gitmelerini söylemişti, ancak onlar yine de gitmemişlerdi.Çünkü "Emre Bey şehir dışında" ifadesin

"Ne var ki dışı göz alıcı, içi ise tamamen çürümüş." Bunu düşündüğü an her şeyin sıkıcı geldiğini hissederek bakışlarını başka bir yöne çevirdi. Rüzgar da Güzin'in güzelliği karşısında gerçekten etkilenmişti. Ancak düşünceleri Kutay'ınkinden pek farklı değildi. Bu yüzden neredeyse hiç vakit kaybetmeden, büyük bir rahatsızlık duyarak başını başka bir yöne çevirdi. Yavuz ise Güzin tarzı kadınlardan hoşlandığını düşünüyordu. Bakışlarını oradan ayırmaya pek niyetli değilken, Rüzgar'ın bu tepkisini fark edip sordu: "Ne oldu? Bu halin de neyin nesi... Yine seni mi sinir etti?" Tolga da bakışlarını Güzin'in üzerinden çekti. Rüzgar, birkaç gün önce Mürekkep'te yaşananları eksiksiz bir şekilde anlattı. Yavuz: "Şu işe bak... Bu Güzin Hanım'ın gerçekten de böyle bir karaktere sahip olduğunu sanmazdım." Kutay viskisinden bir yudum alacağı sırada duraksadı ve şöyle dedi: "Belki de onunla o Lale Hanım arasında bizim bilmediğimiz bir husumet vardır, kim bilir?" Rüzgar bu fikri hiç benimsem