All Chapters of Sefer Bey, Eşiniz Sizden Boşanmayı Çok İstedi: Chapter 231 - Chapter 240

Ece de yanına gelip ekrana baktı. Sefer'i görünce, "Aa, babam gelmiş! Anne, hadi babamı içeri al," dedi.Güzin gözlerini indirdi: "Tamam."Soysal ailesinin diğer fertleri de Güzin ile Ece'nin konuşmasını duymuşlardı.Sefer'in geleceğini öğrenince hepsi biraz şaşırdı; ancak Ece yanlarında olduğu için Güzin'e Sefer'in neden geldiğini sormadılar.Kısa bir süre sonra Sefer kapıya vardı.Güzin onunla görüşmek üzere dışarı çıktı ve sordu: "Büyük anneannemi hastaneye götürmek için mi geldin?"Sefer: "Evet."Güzin başını salladı: "Biraz bekle."Sefer bunu duyunca, "Tamam," dedi.Bu yüzden araçtan inmedi.On dakikayı aşkın bir süre sonra Handan Anneanne evden çıktı.Bunu gören Sefer arabadan inip kadının kapısını açtı.Ece de okula gitmeye hazırlanıyordu; Sefer'e dönüp, "Görüşürüz baba," dedi."Görüşürüz."Sefer, Güzin'e ve Soysal ailesinin diğer üyelerine başıyla selam verip araca bindi ve oradan ayrıldı.Güzin de Ece'yi okula bırakmak üzere direksiyon başına geçti.Saat on bir buçukta Güzin ş

Ece oraya doğru koşup sevinçle bağırdı: "Ooo, bir sürü güzel şey var! Bubble tea bile var!""Hım," dedi Sefer. "Geleceğinizi bildiğim için birilerine hazırlattım."Konuşurken gözü Güzin'e kaydı. Güzin'in kendisini umursamadığını görünce bakışlarını Kaan ile Nil'e çevirip ikisine başıyla selam verdi. Doğrulup konuştu: "Geçin, oturun."Sefer'in üzerinde oldukça baskın bir aura vardı. Kaan ile Nil, Emine Nine'ye selam verdikten sonra Sefer'in sözlerine istemsizce uyup Ece'nin yanına oturdular; ardından Ece ile Sefer'in kendilerine uzattığı ikramlıklardan yemeye başladılar.Çocuklar atıştırmaya başladıktan sonra Sefer, Güzin'e de bir porsiyon uzattı: "Tadına bakmak ister misin?"Emine Nine'nin kendilerini izlediğini gören Güzin tabağı kabul edip, "Teşekkür ederim," dedi.Sözlerini bitirip içeceğinden bir yudum alınca, bunun tam da kendi damak tadına uygun çilekli bir içecek olduğunu fark etti.Onların kayağa gideceğini öğrenen Emine Nine, Sefer'e döndü: "Sefer, sen de Güzin'lerle git." Ard

Nesrin Kara telaşla konuştu: "Duyduğuma göre Emine Hanım'ın yaralanmasından bu yana iki üç gündür Sefer ile Güzin, hatta Soysal ailesinin diğer fertleri de sık sık görüşüyorlarmış. Dün birileri Sefer'i Soysal ailesinin o yaşlı kadınıyla birlikte yemek yerken görmüş. Bunlar yoksa eski defterleri yeniden mi açıyorlar?""Aralarında zaten hiç aşk olmadı ki, ne yeniden alevlenecek?" Lale son derece sakindi ancak Nesrin Kara'nın kelime seçiminden hoşlanmamıştı.Nesrin Kara'nın bu kadar endişelendiğini görünce ona açıklamak zorunda kaldı: "Emine Hanım'ın Soysal ailesiyle arası oldukça iyi. Sefer, Emine Hanım'ın ameliyat olmayı reddedip kendisini benimle ayrılmaya zorlamak için bu durumu kullanmasını önlemek amacıyla Güzin'i ve anneannesini idare etmek, onların Emine Hanım'ı ziyaret etmelerini sağlamak zorundaydı."Nesrin durumun böyle olduğunu hiç düşünmemişti.Emine Hanım bu düşme olayından sonra iki aileyi de Demirhan Grup'tan uzaklaştırmıştı.Son iki gündür her iki aile de Emine Hanım'ın,

Ece gittikten sonra Güzin de yukarı çıkıp bilgisayarını açtı ve kendi işleriyle ilgilenmeye koyuldu.Aradan yaklaşık bir saat kadar geçtikten sonra Tarık Önder bazı belgeleri kendisine gönderip önce göz atmasını rica etti.Güzin de dosyayı açıp incelemeye başladı.İlk olarak gözüne çarpan, eklenen o üç gayrimenkulün açık adresleri oldu—Adresleri okuduğunda bir an duraksadı.Bu üç gayrimenkulün tamamı, Soysal ailesinin yaşadığı sitenin içindeki boş dairelerdi ve konum olarak Soysal ailesinin evine oldukça yakın sayılardı.Şöyle bir gerçeği de hesaba katmak gerekiyordu: Sefer daha önce evin önüne bakan o daireyi kendisi için satın almış olsa da, bu durum Güzin'in içindeki endişeleri tamamen ortadan kaldırmaya yetmiyordu.Neticede büyük anneannesi dışarıda yürüyüş yapmayı çok seviyordu; Kara ailesi tam olarak karşısında oturmasa bile aynı site içinde yaşamak demek, neredeyse her adımda burun buruna gelmek demekti.Aslında bu durum hâlâ içine bir kurt düşürüyordu.Fakat şimdi...Önündeki

Güzin ile Handan Anneanne ilk önce kendi arabalarına doğru yöneldiler; tam binmek üzereydiler ki Lale arabasından indi."Meğer henüz gitmemişler."Handan Anneanne bir kez bakıp bakışlarını çekti ve mırıldandı.Güzin de daha önce Lale'yi görmediğini sanıyordu meğer...Sefer'in Lale'nin yanına doğru yürüdüğünü gören Handan Anneanne, hastane odasından neredeyse bir saatten fazla süreyle ayrıldığı o anı hatırladı.Şöyle dedi: "Aralarındaki bağ bayağı güçlü anlaşılan."Güzin kadının emniyet kemerini bağladıktan sonra bu söze karşılık vermedi.Gaza basıp tam hareket edeceği sırada Deniz Demirhan'ın hastaneden dışarı fırladığını gördü.Muhtemelen Lale'yi görmüştü; hem şaşırmış hem de havalara uçmuş gibi bir hali vardı, adımlarını hızlandırıp o tarafa doğru koştu.Güzin tek bir bakış attıktan sonra önüne döndü ve arabayı sürerek uzaklaştı."Abi!" Deniz heyecanla koşarak yanlarına geldi, gözleri ise bir an olsun Lale'nin üzerinden ayrılmıyordu: "Sen, sen gerçekten CC'sin! Ben, ben galiba yanlış