《สตรียิ่งงดงามยิ่งอันตราย》全部章節：第 61 章 - 第 70 章

ร่างไร้วิญญาณของซูเยว่ซินยังคงห้อยต่องแต่งอยู่กับโซ่ตรวน เลือดสีดำคล้ำหยดติ๋งลงบนพื้นหินชื้นแฉะในคุกมืดใต้ดิน เซี่ยเปี้ยนซางยืนเอามือไพล่หลัง ใบหน้าหล่อเหลาทะมึนตึงดุจพญามัจจุราชอารมณ์ไม่ดี รังสีอำมหิตแผ่ซ่านจนม่ออิงและองครักษ์เงาที่ยืนเฝ้าอยู่รอบด้านแทบจะไม่กล้าเอ่ยสิ่งใด ได้แต่ยืนแบบไร้ตัวตนการที่เชลยปากแข็งชิงฆ่าตัวตายต่อหน้าต่อตา ถือเป็นการหยามเกียรติยมบาลแห่งต้านโจวอย่างร้ายกาจ!“เรียกท่านหมอมาชันสูตรศพนางเดี๋ยวนี้!” สุ้มเสียงเยียบเย็นตวาดลั่น “งัดปากนางออกมา ข้าต้องการรู้ว่าพิษที่นางซ่อนไว้ใต้ซอกฟันคือสิ่งใด!”“พ่ะย่ะค่ะ!” ม่ออิงรับคำเสียงหลง รีบพุ่งตัวออกไปตามท่านหมอประจำค่ายทันทีเซี่ยเปี้ยนซางหรี่นัยน์ตาวาวโรจน์ลง และกำลังคิดบางอย่างในหัวเขาไม่เชื่อเด็ดขาดว่าพิษร้ายแรงที่ทำให้คนตายตกไปในพริบตาเช่นนี้ จะเป็นของที่หาได้ทั่วไปและที่สำคัญที่สุด... ในโลกมืดของแคว้นต้านโจว ไม่มีสิ่งใดเล็ดลอดสายตาของเขาไปได้!ผู้คนภายนอกอาจรู้เพียงว่าเขาคือเซี่ยอ๋อง บุรุษที่เสเพลไร้คุณธรรมและผู้เหี้ยมโหดผู้หนึ่ง ทว่าในอีกมุมหนึ่งของเงามืด เขาคือ ‘ผู้คุมกฎ’ หรือ ‘นายท่านแห่งตลาดมืด’ สินค้าเถื่อน

แม่ทัพกู้เจิ้นเว่ยผู้เกรียงไกรที่แม้จะยังซูบผอมแต่ก็เริ่มมีเรี่ยวแรง และกู้จ้านอวี่พี่ใหญ่ของนางที่นั่งอยู่เตียงข้างบิดา ต่างมีสีหน้าเคร่งเครียด เมื่อได้รับฟังเรื่องราวทั้งหมดจากปากของบุตรสาวและลูกเขยที่ไม่คิดว่าจะเป็นคนผู้นี้เดิมเขาก็เจ็บแค้นฮองเฮาและฝ่าบาท ที่ให้ลูกสาวแต่งงานกับบุรุษตระกูลเสิ่น เพราะสองตระกูลหมางใจกันตลอด ทั้งยังห้ามแม่ทัพที่เป็นบิดาอย่างเขากับลูกชายกลับไปร่วมยินดี เรื่องสับเปลี่ยนตัวลูกเขยไม่ใช่ไม่รู้ก่อนหน้า แต่รู้เพียงคร่าว ๆ เพราะเซี่ยอ๋องช่วยเหลือเรื่องเสบียงกองทัพเอาไว้ถึงรอดพ้นวิกฤติได้อย่างหวุดหวิดเนื้อความในจดหมายที่เคยส่งมาทักทายก่อนหน้านี้ ไม่อาจบรรยายความเน่าเฟะและซับซ้อนของเมืองหลวงได้หมดจดเท่าการเผชิญหน้า กู้เย่หลีเล่าถึงการจัดฉากใส่ร้ายตระกูลกู้ สายลับซูเยว่ซินที่ยอมตายดีกว่าปริปาก และเบาะแสล่าสุดเรื่องพิษแร่เก๋อที่ชี้เป้าไปยังผู้มีอิทธิพลใน มุมมืด“หมายความว่า... ราชโองการยัดข้อหากบฏให้ตระกูลกู้ และการเคลื่อนไหวของเสิ่นกุ้ยเฟย เป็นเพียงหมากบนกระดานที่คนผู้นี้ใช้ยืมดาบฆ่าคนอย่างนั้นหรือ!” กู้จ้านอวี่กำหมัดแน่นจนกระดูกลั่น “มันต้องการถอนรากถอนโคนต

“นายท่านในเงามืดส่งหุ่นดินปั้นมาข่มขู่ หวังบีบให้เจ้าสติแตกอยู่ที่นี่และล่อให้ข้ากลับไปติดกับดักที่เมืองหลวงเพียงลำพัง...” กู้เจิ้นเว่ยเอ่ยขึ้น เพราะหากพวกเขากลับเมืองหลวงข้อหากบฏก็หล่นใส่หัวอยู่ดี“ใช่ท่านพ่อ...ในเมื่อพวกเขาไม่อยากให้ข้ากลับ ข้ายิ่งต้องกลับไป”รุ่งอรุณเหนือค่ายบูรพาเริ่มต้นขึ้นด้วยความวุ่นวายจากกระโจมเซี่ยอ๋อง...ท่านหมอชราประจำค่ายเดินออกมาจากกระโจมของพระชายาด้วยสีหน้าเคร่งเครียด เหงื่อกาฬแตกพลั่ก ก่อนจะประกาศก้องต่อหน้าเหล่าทหารและข้ารับใช้“พระชายาประชวรหนัก! ร่างกายที่อ่อนแอทำให้เกิดโรคตุ่มหนองที่ผิว และมีอาการเกิดภาพหลอนและฝันร้ายจนคลุ้มคลั่ง โรคนี้เป็นโรคติดต่อเกิดเมื่อยามร่างกายอ่อนแอ ติดต่อได้ง่ายดายนัก หากผู้ใดไม่มีความรู้ด้านการแพทย์ห้ามเข้าใกล้กระโจมนี้เด็ดขาด! หากใครฝ่าฝืนแล้วติดเชื้อ จะต้องถูกจับขังแยกในห้องเก็บฟืนท้ายค่ายเพื่อรอความตายเท่านั้น! ตอนนี้ยารักษามีจำกัด”หมอทหารประกาศชัดเจน และทุกคนย่อมทราบดีว่าค่ายทหารไม่มีสิ่งใดพร้อมสรรพสักอย่าง และการไม่เอาตัวเองไปป่วยดีที่สุดสิ้นคำประกาศนั้น เหล่าข้ารับใช้ต่างพากันถอยกรูดด้วยความหวาดกลัว โดยเฉพาะหนิงซวง

เซี่ยเปี้ยนซางเดินฝ่าฝูงชนเข้าไปอย่างไม่สะทกสะท้าน โดยมีองครักษ์เงารูปร่างอ้อนแอ้นผู้หนึ่งเดินตามหลังมาติด ๆ ยมบาลหนุ่มไม่แม้แต่จะปรายตามองเหล่าญาติผู้ตายที่คุกเข่าไว้ทุกข์ให้กับผู้นำตระกูล เขาเดินตรงดิ่งเข้าไปหยุดยืนอยู่เบื้องหน้าโลงศพไม้จันทน์หอมราคาแพงระยับมองสำรวจรอบ ๆ หนึ่งเที่ยวมือหนายื่นออกไปจับขอบโลงศพ นัยน์ตาสีดำขลับจดจ้องลงไปยังร่างไร้วิญญาณของอัครเสนาบดีเฒ่าที่นอนนิ่งสงบอยู่ภายใน เพื่อค้นหาร่องรอยของยาพิษหรือความผิดปกติใด ๆ ที่ผู้ชักจูงในเงามืดอาจทิ้งเอาไว้!ท่ามกลางเสียงร่ำไห้ที่เงียบกริบลงกะทันหัน นัยน์ตาสีรัตติกาลของเซี่ยเปี้ยนซางกวาดมองร่างไร้วิญญาณในโลงศพไม้จันทน์หอม ก่อนจะเอ่ยสั่งการด้วยน้ำเสียงเฉียบขาดที่ดังกังวานไปทั่วทั้งศาลาไว้ทุกข์“เปิดฝาโลงให้กว้างขึ้น! แล้วให้หมอหลวงของจวนอ๋องของข้าเข้ามาชันสูตรศพเดี๋ยวนี้!”สิ้นคำสั่งนั้น ฮูหยินหลิวที่คุกเข่าอยู่ด้านข้างถึงกับหน้าถอดสีซีดเผือด นางรีบถลันตัวเข้ามาขวางหน้าโลงศพ พลางดึงรั้งเหล่าลูกหลานตระกูลหลิวให้หมอบกราบลงแทบเท้าของยมบาลแห่งต้านโจว น้ำตาใสไหลพรากอาบสองแก้ม“ทะ... ท่านอ๋อง! โปรดเมตตาด้วยเถิดเพคะ! นายท่านของพวก

“ให้ศาลาว่าการเมืองสอบสวนพวกเขาทีละคน หากผู้ใดมีท่าทีพิรุธ หรือมีส่วนรู้เห็นกับการจัดฉากฆาตกรรมปิดปากและลอบปลงพระชนม์ข้าเซี่ยอ๋อง ให้จับโยนเข้าคุกหลวงรอการไต่สวนให้หมด!”สิ้นคำสั่งเด็ดขาดของยมบาลแห่งต้านโจว เหล่าขุนนางและฮูหยินที่เพิ่งรอดตายจากควันพิษถึงกับทรุดฮวบลงไปกองกับพื้นอีกรอบ เสียงร้องขอความเมตตาดังระงม แต่เซี่ยอ๋องหาได้สนใจไม่ เขาเพียงปรายตามองเศษเนื้อไม้จันทน์หอมที่ละลายกลายเป็นเถ้าถ่านอย่างเจ็บแค้นที่โดนกระตุกหนวดเข้าแล้ว“ตาเฒ่าหลิว...วางแผนเก่งนักนะ!”ห่างออกไปเพียงครึ่งก้าว กู้เย่หลีในคราบองครักษ์หนุ่มน้อยยืนปิดหน้าครึ่งล่างอย่างสงบเงียบ ท่ามกลางความวุ่นวายของการจับกุมภายในหัวของนางกำลังหมุนวนประดุจพายุ นัยน์ตาหงส์ที่ซ่อนอยู่หลังหน้ากากผ้าหรี่แคบลงขณะประเมินสถานการณ์ทั้งหมดอย่างเยือกเย็น‘งานศพจอมปลอม ควันพิษ หน้ากากหนังมนุษย์...’ นางทบทวนเบาะแสในใจอย่างละเอียด‘ทุกสิ่งทุกอย่างถูกจัดเตรียมไว้อย่างแยบยลและกะทันหันเกินไปศพนี้ถูกสวมรอยเตรียมไว้ล่วงหน้าสองถึงสามวัน นั่นหมายความว่านายท่านผู้นั้นรู้ล่วงหน้าว่าท่านอ๋องจะกลับถึงเมืองหลวงช่วงไหน และรู้แม้กระทั่งอุปนิสัยของเขา ว่