All Chapters of เขาบอกให้ฉัน “ไปตายซะ”: Chapter 1 - Chapter 10

11 Chapters

บทที่ 1

เมื่อเจ็ดปีก่อน ฉันอ้อนวอนขอให้เดแคลน แฟนหนุ่มของฉัน ช่วยชีวิตพ่อฉันเอาไว้เมื่อเราพบกันอีกครั้ง เขาคือหัวหน้ามาเฟียที่อายุน้อยที่สุดในเมือง ส่วนฉันเป็นเพียงผู้หญิงที่คอยแจกไพ่ให้เขาใครบางคนท้าให้คู่หมั้นของเขาอย่างเจ้าหญิงเมฟ เล่าเรื่องที่น่าอายที่สุดที่เธอเคยทำเพื่อพิชิตใจเขาเธอก็ชี้มาที่ฉันแล้วหัวเราะ พูดอวดเรื่องที่เธอแอบกีดกันข้อความขอความช่วยเหลือจากฉันที่ส่งถึงเดแคลน ทิ้งให้ฉันต้องยืนรอนานท่ามกลางสายฝนทั้งคืนทุกคนต่างพากันหัวเราะ ยกเว้นเดแคลน เขานั่งเด่นเป็นสง่าอยู่ตรงหัวโต๊ะ ดวงตาของเขาแดงก่ำ "นั่นเป็นเรื่องจริงเหรอ? ทำไมเธอถึงทิ้งฉันไปจริงๆ กันแน่?"ฉันแจกไพ่ตรงหน้าเขาอย่างใจเย็น "เพราะคุณบอกให้ฉันไปตายซะ"คาสิโนใต้ดินที่หรูหราที่สุดในเมืองถูกจองเพื่อจัดงานส่วนตัวในคืนนี้มีข่าวลือหนาหูว่าหัวหน้ามาเฟียคนใหม่ ผู้ที่ตะเกียกตะกายขึ้นมาบนกองซากศพ ได้กลับมาเยือนเมืองนี้และกำลังแสดงอำนาจเมื่อผู้จัดการส่งตารางมอบหมายหน้าที่ที่โต๊ะให้ฉัน สายตาของเขามีร่องรอยของความเวทนาที่ฉันอ่านไม่ออก"เซียนน่า ที่ห้องรับรองคืนนี้... ถ้าเธอไม่อยากไป ฉันหาคนแจกไพ่คนอื่นแทนได้นะ"ฉันดึงคอ
Read more

บทที่ 2

ฉันฟังคำถากถางที่หยาบคายเหล่านั้นโดยไม่แสดงสีหน้าใดๆ ราวกับว่าพวกเขากำลังพูดถึงคนอื่นหลังจากผ่านไปเจ็ดปี ฉันได้เรียนรู้ที่จะเป็นเพียงเปลือกหอยที่ว่างเปล่า ถูกคว้านเนื้อจนกลวงโบ๋และไร้ซึ่งความรู้สึกเพื่อหนีจากค่าหัวที่ตั้งไว้บนหัวของฉัน ฉันเคยล้างคราบเลือดบนทางเท้าในสลัม และแบกลังในร้านเหล้าตามตรอกซอกซอยมาแล้วฉันเคยถูกพวกนักเลงข้างถนนเอาปืนจ่อหัว และถูกพวกนักพนันที่เสียจนหมดตัวด่าว่าเป็นอีตัวศักดิ์ศรีคือความฟุ่มเฟือย มันถูกฉีกทึ้งจนไม่เหลือชิ้นดีไปพร้อมกับชีวิตของพ่อฉันในคืนที่พายุโหมกระหน่ำเมื่อเจ็ดปีก่อนฉันสับไพ่และตัดไพ่อย่างเชี่ยวชาญ มือของฉันเคลื่อนไหวด้วยความแม่นยำราวกับเครื่องจักร"ท่านหัวหน้ามาเฟียเดแคลน ไพ่ของคุณค่ะ" ฉันย้ำคำเดิมเดแคลนจ้องลึกเข้ามาในดวงตาของฉันเขาดูเหมือนอยากจะลอกหนังหน้าของฉันออกเพื่อมองหาเศษเสี้ยวของความละอาย หยดน้ำตา หรืออะไรก็ตามแต่เขาจะต้องผิดหวังเพราะในดวงตาของฉันไม่มีอะไรเลย นอกจากความเหนื่อยล้าที่ลึกมากและไม่มีที่สิ้นสุดความเฉยเมยในแววตาที่ตายด้านของฉันในที่สุดก็ทำให้เขาโกรธจัดจู่ๆ เขาก็หัวเราะออกมา มันเป็นเสียงที่เย็นเยือก ก่อนจะ
Read more

บทที่ 3

เมื่อฉันกลับมา เกมก็ได้หยุดลงแล้วหลังจากผ่านการดวลเหล้าแรงๆ ไปได้ไม่กี่รอบ พวกมาเฟียกลุ่มนี้ก็สลัดคราบหน้ากากที่สวมไว้ออกจนหมดธาตุแท้ที่เสื่อมทรามของพวกเขาก็เริ่มเผยออกมาให้เห็นบรรยากาศแปรเปลี่ยนไปเป็นเกมในวงเหล้า เกม ‘จริงหรือกล้า’ (Truth or Dare)มันเป็นเกมที่ดูซ้ำซากจำเจ แต่เมื่อถูกกระตุ้นด้วยแอลกอฮอล์ดีกรีสูง มันไม่เคยพลาดที่จะกระชากความยับยั้งชั่งใจของคนเราออกมาขวดเปล่าราคาแพงระยับวางระเกะระกะอยู่บนโต๊ะ ทั้งแมคคัลแลน รอยัล สะลูท และเบอร์เบิน ที่บ่มนานเป็นปีแค่ค่าเหล้าอย่างเดียวก็มากพอจะซื้อห้องในหอพักใต้ดินในสลัมให้ฉันได้แล้วเมฟเมามากอย่างเห็นได้ชัดแก้มของเธอแดงก่ำ ร่างกายแทบจะสิงกับตัวของเดแคลนแล้ว และดวงตาก็ปรือดูเลื่อนลอยเธอคือศูนย์กลางความสนใจอย่างแท้จริงในคืนนี้ และเป็นผู้ชนะรายใหญ่ที่สุดของคาสิโนการแต่งงานกับเดแคลนที่กำลังจะเกิดขึ้น ซึ่งเป็นการร่วมมือทางยุทธศาสตร์ที่จะทำให้เธอกลายเป็นเมียหัวหน้ามาเฟีย ทำให้เธอทำอะไรแบบประมาทจนขาดสติ"เอาละ! รอบต่อไป!" ที่ปรึกษาประจำตระกูล (คอนสิเยเร) พูดจาลิ้นพันกันด้วยฤทธิ์แอลกอฮอล์"มาดูกันว่าใครจะเป็นรายต่อไป"ขวดเปล
Read more

บทที่ 4

แก้วคริสตัลใส่เหล้าวิสกี้ในมือของเดแคลนแตกละเอียดเศษแก้วที่แหลมคมทิ่มแทงลึกเข้าไปในฝ่ามือของเขาเลือดสีแดงเข้มผสมปนกับน้ำสีอำพัน ไหลจากข้อนิ้วและกระเซ็นลงบนพรมกำมะหยี่สีเขียวของโต๊ะ เป็นภาพที่น่าสยดสยองทว่าเขาดูเหมือนจะไม่รู้สึกเจ็บปวดเลยสักนิดเขาเพียงแต่จ้องมองเมฟด้วยดวงตาที่เคยเย็นชา แต่ตอนนี้มันกลับแดงก่ำไปด้วยเส้นเลือด"เมื่อกี้เธอพูดว่าอะไรนะ?"เมฟที่ยังคงไม่รู้ตัวยังคงทำท่าทางทะนงตัว "ฉันบอกว่า ฉันช่วยคุณกำจัดยัยชั้นต่ำนั่น...""หุบปาก!"เดแคลนคำรามเสียงดังลั่น พลางเตะโต๊ะพนันที่แข็งและหนักอึ้งจนคว่ำเสียงโครมสนั่นหวั่นไหวสะท้อนไปทั่วทั้งห้องรับรองเมฟกรีดร้องลั่น ฤทธิ์แอลกอฮอล์ในร่างกายระเหยหายไปหมดในพริบตาเธอมองผู้ชายตรงหน้าด้วยความหวาดผวา ตอนนี้เขาดูเหมือนกับสัตว์ป่าที่ป่าเถื่อนและดุร้าย ตัวที่ถูกต้อนให้จนมุม เธอจึงถอยหลังหนีด้วยความหวาดกลัว"เด... เดแคลน คุณเป็นอะไรไป? ฉันก็แค่ล้อเล่นเองนะ...""ล้อเล่นงั้นเหรอ?"เดแคลนดันตัวลุกขึ้นอย่างโซเซ ก้าวเท้าข้ามชิปเหรียญที่ตกกระจายเกลื่อนกราด ตรงดิ่งเข้าไปหาเมฟ"เธอกำลังจะบอกฉันว่า ในคืนฝนตกเวรนั่น ยัยนั่นไม่ได้หนีต
Read more

บทที่ 5

ใบหน้าของเดแคลนซีดเผือดไร้สี เขาปล่อยมือจากฉันและก้าวถอยหลังอย่างทรงตัวไม่ค่อยอยู่"ไม่ใช่ฉัน... ฉันไม่ได้..." เขากุมหัวตัวเองไว้แน่น เสียงครางด้วยความเจ็บปวดลอดออกมาจากลำคอ"ตอนนั้นฉันโคม่าอยู่ พอฟื้นขึ้นมาโทรศัพท์ก็หายไปแล้ว เมฟบอกฉันว่าเธอหนีไปกับวิคเตอร์ เธอบอกว่าเธอส่งข้อความมาบอกว่าเบื่อที่ฉันมันเป็นแค่ไอ้กระจอกที่ไม่มีแม้แต่อาณาเขตของตัวเอง"เขาสะบัดหน้าไปทางเมฟ สายตาเต็มไปด้วยรังสีอาฆาต"เป็นเธอนี่เอง เธอแอบยุ่งกับโทรศัพท์ส่วนตัวของฉัน!"ตอนนี้เมฟหวาดกลัวจนสติกระเจิง เธอไม่เคยเห็นเดแคลนในมุมนี้มาก่อนในสายตาของเธอ เดแคลนเป็นเหมือนเครื่องจักรสังหารที่เย็นชา ผู้ที่สามารถฆ่าคนบนโต๊ะเจรจาได้โดยไม่กะพริบตา"เดแคลน ฟังฉันอธิบายก่อน..." เมฟสะอื้นร้องไห้ เครื่องสำอางบนใบหน้าที่เคยสมบูรณ์แบบเลอะเทอะไปหมด เธอลนลานเข้าไปตะเกียกตะกายคว้าชายเสื้อสูทของเขาไว้"ฉันทำเพื่อผลประโยชน์ของตระกูลนะ! ฉันไม่อยากเห็นคุณถูกลูกสาวทหารเลวปลายแถวฉุดให้ต่ำลง เงินค่าไถ่นั่นมันคือหลุมดำชัดๆ! ฉันทำทั้งหมดก็เพื่อคุณ!""เพื่อฉันงั้นเหรอ?"เดแคลนหัวเราะดังลั่น เป็นเสียงหัวเราะที่แหบพร่าและเต็มไปด้วยความโ
Read more

บทที่ 6

การพาดพิงถึงพ่อฉันยังคงส่งความเจ็บปวดที่แสนคุ้นเคยแล่นวาบผ่านหัวใจที่เต็มไปด้วยบาดแผลของฉันความคิดของฉันถูกกระชากกลับไปยังคืนฤดูร้อนที่แสนอึดอัดและโหดร้ายเมื่อเจ็ดปีก่อนในทันทีตอนนั้น ฉันกับเดแคลนเป็นเพียงเบี้ยล่างปลายแถวในตระกูลมาเฟียเท่านั้นเขาเป็นลูกนอกสมรสและนักเลงหัวไม้ผู้ดุดันที่ไม่มีแม้แต่นามสกุลของตระกูล ส่วนฉันคือลูกสาวของทหารเลวรุ่นเก่าเราสองคนเป็นภาพที่น่าเวทนาบนท้องถนน ไม่มีอะไรติดตัวนอกจากความรักอันแรงกล้าที่มีให้กันเราเคยอยู่แบบเบียดเสียดกันในชั้นใต้ดินที่ชื้นแฉะและมืดมิด ที่ซึ่งฉันคอยล้างเลือดจากบาดแผลให้เขาหลังเหตุยิงปะทะ เราแบ่งปันพิซซ่าชิ้นเก่าๆ เพียงชิ้นเดียวและวาดฝันถึงอนาคตเขาสาบานว่าจะปีนขึ้นไปบนจุดสูงสุดบนกองซากศพ สร้างฐานะ ทำให้พ่อของฉันออกไปจากวิถีกระสุน และสวมแหวนเพชรสีเลือดเม็ดใหญ่ที่สุดเท่าที่จะหาได้ลงบนนิ้วของฉันในวันวานเหล่านั้น แม้แต่กลิ่นดินปืนที่อบอวลอยู่ในอากาศก็ยังหอมหวานจนกระทั่งโทรศัพท์สายนั้นพังทลายโลกของเราจนย่อยยับ"เซียนน่า พ่อของเธอรับเคราะห์แทนตระกูล ท่านถูกพวกแก๊งคู่อริจับตัวไป เอาเงินค่าไถ่มาที่ท่าเรือเขตตะวันออก เดี๋ยวนี้!"
Read more

บทที่ 7

กลับมาสู่ปัจจุบัน บรรยากาศในห้องรับรองวีไอพีนั้นหนักอึ้งจนแทบหายใจไม่ออก"มันเกิดขึ้นได้ยังไง... เรื่องแบบนี้มันเกิดขึ้นได้ยังไง..."เดแคลนคุกเข่าอยู่ท่ามกลางซากพังในห้อง พึมพำกับตัวเองเหมือนคนที่แตกสลายไปแล้วเขาถามฉัน แต่ความจริงแล้วเขากำลังถามตัวเองเมื่อมองดูเขา ฉันรู้สึกถึงความสะใจที่บิดเบี้ยวลึกๆ ในใจแต่ลึกลงไปยิ่งกว่านั้น มันคือความโศกเศร้าซะส่วนใหญ่"เดแคลน คุณรู้บ้างไหมว่าเจ็ดปีที่ผ่านมาฉันรอดชีวิตมาได้ยังไง?"ฉันคุกเข่าลง บังคับให้เขามองที่มือของฉันมือคู่นี้ที่ครั้งหนึ่งเคยได้รับการฟูมฟักอย่างถะนุถนอมครั้งหนึ่ง ในคืนที่อากาศชื้นเหล่านั้น เขาเคยโอบกอดมันไว้ในฝ่ามือเขา จูบทุกนิ้วด้วยความบูชารักอย่างสุดหัวใจตอนนี้ มันกลับเต็มไปด้วยรอยที่ด้านและหยาบกร้านสีเหลืองขุ่น ข้อนิ้วปูดโปนและผิดรูปจากการแจกไพ่มานานหลายปีหลังมือของฉันมีรอยแผลเป็นจากการถูกบุหรี่จี้และเตารีดร้อนๆ นาบ พร้อมกับแผลสดที่มีเลือดไหลซึมจากส้นรองเท้าของเมฟ"เพื่อหาเงินมาใช้หนี้ค่าไถ่ เพื่อหลบหนีพวกนักฆ่า ฉันไม่เคยกล้านอนหลับเต็มตาสักคืนเดียว""ฉันฟอกเงินสกปรกในสลัมที่มีเสียงปืนดังขึ้นเป็นกิจวัตร""
Read more

บทที่ 8

เดแคลนคลายมือออกจากลำคอของเมฟ เธอลงไปกองกับพื้นและไอออกมาอย่างรุนแรงเขาหันกลับมามองฉันด้วยสายตาที่ไม่อยากจะเชื่อ"เซียนน่า หลังจากเรื่องทั้งหมดนี้ เธอยังจะคุยกับฉันเรื่องเงินอีกเหรอ?"น้ำเสียงของเขาแหบพร่าและสั่นเครือ ดวงตาเต็มไปด้วยความเจ็บปวดฉันมองเขาด้วยสายตาเย็นชา"แล้วจะให้คุยเรื่องอะไรล่ะคะ?หรือจะให้ฉันนั่งปรับทุกข์เรื่องความรู้สึกกับคุณ ท่านหัวหน้ามาเฟียเดแคลน?""เดแคลน คุณคิดจริงๆ เหรอว่าเรายังเหลือเรื่องอะไรให้คุยกันอีก นอกจากเรื่องชิปเหรียญบนโต๊ะพนัน?""มีสิ! มันต้องมีแน่นอน!" เดแคลนตะเกียกตะกายลุกขึ้นจากพื้นและก้าวโซเซเข้ามาหาฉัน พยายามจะดึงฉันเข้าไปกอด"ฉันยังรักเธอนะ... เซียนน่า ตลอดเจ็ดปีที่ผ่านมาฉันแม่งไม่เคยลืมเธอเลยแม้แต่วันเดียว!""เหตุผลเดียวที่ฉันเกลียดเธอเข้าไส้ก็เพราะความรักมันทำให้ฉันแทบคลั่ง! ได้โปรดเถอะ เรามาเริ่มกันใหม่ได้ไหม?""ตอนนี้ฉันมีอำนาจแล้ว ทรัพย์สินทั้งหมดของตระกูลจะเป็นของเธอคนเดียว""เงินสองล้านกว่าบาทมันจะสักเท่าไหร่เชียว?ฉันจะให้เธอสองพันล้าน! สองหมื่นล้าน! ฉันจะให้เธอทุกอย่าง! ขอแค่โอกาสให้ฉันได้แก้ไขสิ่งที่ผิดพลาดไป..."ฉันก้าวถอย
Read more

บทที่ 9

วันต่อมา พายุแห่งการนองเลือดก็โหมกระหน่ำไปทั่วโลกใต้ดินของเมืองเดแคลนประกาศฉีกสัญญาพันธมิตรเขาเปิดฉากกวาดล้างตระกูลของเมฟอย่างเหี้ยมโหดและนองเลือด พร้อมกับยึดครองอาณาเขตในเขตตะวันตกของพวกเขามาโดยสมบูรณ์ตระกูลของเมฟที่เคยยืนหยัดอยู่ได้เพราะพันธมิตรทางการแต่งงาน เมื่อรากฐานนั้นหายไป เครือข่ายทั้งหมดก็พังทลายและถูกลบชื่อออกจากแผนที่เมฟกลายเป็นตัวตลกของโลกใต้ดินเจ้าหญิงมาเฟียที่ครั้งหนึ่งไม่มีใครกล้าแตะต้อง กลายเป็นคนนอกคอกแค่เพียงชั่วข้ามคืนมีข่าวลือว่าเธอไปที่คฤหาสน์ของเดแคลนแล้วคุกเข่าอ้อนวอนขอการให้อภัย แต่กลับถูกบอดี้การ์ดลากตัวออกมาเหมือนหมาตายตัวหนึ่งเดแคลนออกตามหาฉันอย่างบ้าคลั่งแต่ฉันเตรียมตัวไว้แล้ว ฉันลาออกจากงานแจกไพ่ในคืนนั้นเอง ฉันย้ายออกจากสลัมที่วุ่นวายและเปลี่ยนข้อมูลการติดต่อทั้งหมดฉันแค่ต้องการความสงบสุขเพียงไม่กี่วันทว่าฉันประเมินขอบเขตเครือข่ายของเขาต่ำเกินไปในเย็นวันที่สาม ฉันเห็นรถหุ้มเกราะสีดำของเดแคลนจอดอยู่ใต้หอพักใหม่ของฉันเดแคลนยืนพิงรถอยู่ บนพื้นถนนแทบเท้าของเขาเต็มไปด้วยเศษซิการ์คิวบาที่ถูกบี้ทิ้งผ่านไปเพียงแค่สามวัน แต่เขากลับดูเหมือ
Read more

บทที่ 10

หลังจากรอดตายจากอาการบาดเจ็บที่เกือบคร่าชีวิต สิ่งแรกที่เดแคลนทำทันทีที่ออกจากโรงพยาบาลคือการตามหาฉันคราวนี้เขาไม่ได้เซ้าซี้เรื่องการกลับมาคบกัน หรือแม้แต่จะพูดถึงความรู้สึกของเขาเขาเลื่อนแฟ้มเอกสารที่บรรจุกองทุนที่ขาวสะอาดและถูกกฎหมายมาตรงหน้าฉัน"เซียนน่า ฉันรู้ว่าเธอจะไม่มีวันยกโทษให้ฉัน" เขาพูดด้วยน้ำเสียงที่แหบพร่าอย่างที่สุด"ฉันไม่กล้าขออะไรจากเธออีกแล้ว แต่เธอต้องรับเงินก้อนนี้ไว้""นี่คือค่าชดเชยสำหรับชีวิตพ่อของเธอ มันเป็นสิ่งสุดท้ายที่ฉันจะมอบให้เธอได้"เขาหยิบไฟแช็กโลหะขึ้นมา เปิดมันออกด้วยเสียงดังคลิก แล้วจ่อเปลวไฟเข้าใกล้ปึกกระดาษ"ถ้าเธอปฏิเสธ ฉันจะเผามันให้เป็นเถ้าถ่านตรงนี้เลย"ฉันจ้องมองแฟ้มบางๆ บนโต๊ะหนึ่งพันห้าร้อยล้านบาทมันคือทรัพย์สมบัติมหาศาลเกินกว่าจะจินตนาการมันมากพอที่จะทำให้ฉันใช้ชีวิตอย่างสุขสบายไปได้หลายชาติ มากพอที่จะเติมเต็มความฝันทุกอย่าง และมากพอที่จะทำให้ฉันหลุดพ้นจากชีวิตในโคลนตมอันมืดมิดที่เคยรู้จักมาโดยสมบูรณ์ฉันควรจะปฏิเสธไหม? เพื่อสิ่งที่เรียกว่าศักดิ์ศรีงั้นเหรอ?เพื่อพิสูจน์ว่าฉันไม่ได้โลภงั้นเหรอ?ไม่ ฉันไม่ใช่คนโง่ และฉันก็ไม
Read more
PREV
12
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status