เขาบอกให้ฉัน “ไปตายซะ”

เมื่อเจ็ดปีก่อน ฉันอ้อนวอนขอให้เดแคลน แฟนหนุ่มของฉัน ช่วยชีวิตพ่อฉันเอาไว้

เมื่อเราพบกันอีกครั้ง เขาคือหัวหน้ามาเฟียที่อายุน้อยที่สุดในเมือง ส่วนฉันเป็นเพียงผู้หญิงที่คอยแจกไพ่ให้เขา

ใครบางคนท้าให้คู่หมั้นของเขาอย่างเจ้าหญิงเมฟ เล่าเรื่องที่น่าอายที่สุดที่เธอเคยทำเพื่อพิชิตใจเขา

เธอก็ชี้มาที่ฉันแล้วหัวเราะ พูดอวดเรื่องที่เธอแอบกีดกันข้อความขอความช่วยเหลือจากฉันที่ส่งถึงเดแคลน ทิ้งให้ฉันต้องยืนรอนานท่ามกลางสายฝนทั้งคืน

ทุกคนต่างพากันหัวเราะ ยกเว้นเดแคลน เขานั่งเด่นเป็นสง่าอยู่ตรงหัวโต๊ะ ดวงตาของเขาแดงก่ำ "นั่นเป็นเรื่องจริงเหรอ? ทำไมเธอถึงทิ้งฉันไปจริงๆ กันแน่?"

ฉันแจกไพ่ตรงหน้าเขาอย่างใจเย็น "เพราะคุณบอกให้ฉันไปตายซะ"

คาสิโนใต้ดินที่หรูหราที่สุดในเมืองถูกจองเพื่อจัดงานส่วนตัวในคืนนี้

มีข่าวลือหนาหูว่าหัวหน้ามาเฟียคนใหม่ ผู้ที่ตะเกียกตะกายขึ้นมาบนกองซากศพ ได้กลับมาเยือนเมืองนี้และกำลังแสดงอำนาจ

เมื่อผู้จัดการส่งตารางมอบหมายหน้าที่ที่โต๊ะให้ฉัน สายตาของเขามีร่องรอยของความเวทนาที่ฉันอ่านไม่ออก

"เซียนน่า ที่ห้องรับรองคืนนี้... ถ้าเธอไม่อยากไป ฉันหาคนแจกไพ่คนอื่นแทนได้นะ"

ฉันดึงคอปกเสื้อกั๊กสำหรับแจกไพ่ของตัวเองให้เข้าที่ แล้วฝืนยิ้มบางๆ

"ไม่เป็นไรค่ะท่าน นั่นเป็นโต๊ะที่วางเดิมพันสูงที่สุดเท่าที่เรามี ทิปหนักจะตาย คุณก็รู้ว่าฉันต้องการเงิน"

ผู้จัดการถอนหายใจและไม่พูดอะไรอีก เพียงแต่ตบไหล่ฉันเบาๆ

ขณะที่ฉันเข็นรถชิปเหรียญเข้าไปในห้องรับรองวีไอพี กลิ่นควันของซิการ์คิวบาก็ผสมปนกับกลิ่นน้ำหอมจนฉุน จู่โจมจมูกของฉันอย่างจัง

มันคือกลิ่นเฉพาะตัวของเงินสกปรกและความหวาดกลัวที่คละคลุ้ง

ผู้ชายที่ฉันไม่ได้เจอหน้ามาเจ็ดปีนั่งอย่างสบายใจอยู่บนโซฟาหนังตรงหัวมุมห้อง

เขาเปลี่ยนไปมากจริงๆ

ฉันจำได้ว่าเขาเคยเป็นหนูสกปรกข้างถนน คนที่สวมเสื้อแจ็กเก็ตหนังเยินๆ พร้อมความดิบเถื่อนที่ฝังรากลึกถึงกระดูกคนนั้น... ได้หายไปแล้ว

คนตรงหน้านี้คือราชาผู้ถือครองอำนาจชี้เป็นชี้ตายเหนืออาณาเขตใต้ดินแห่งนี้

เขาหันหน้าไปฟังใครบางคนที่กำลังรายงานข่าวให้เขาด้วยรอยยิ้มแบบเย็นชาที่มุมปากอย่างไม่สะทกสะท้าน

และคนที่ออดอ้อนอยู่ข้างตัวเขาก็คือเจ้าหญิงมาเฟีย ผู้ที่พรากเขาไปจากฉันเมื่อหลายปีก่อน

เมฟสวมชุดหรูแบบบคอลึก ร่างกายของเธอเบียดชิดกับแผงอกกำยำของเขา สร้อยคอนกพิราบประดับด้วยทับทิมสีเลือดบนคอของเธอนั้นวาววับจนแทบแสบตา

เธอกวัดแกว่งแก้วไวน์แดงด้วยท่าทางทะนงตัว สวมบทบาทเป็นนายหญิงของตระกูลอย่างเต็มตัว

"หลังจากเดแคลนกวาดล้างเขตทางใต้เรียบร้อย เราจะจัดงานแต่งงานกัน เป็นการรวมกันของทั้งสองตระกูล"

เสียงแสดงความยินดีดังระงมขึ้นมาในทันที

"หัวหน้ามาเฟียของเรากับเจ้าหญิงของเขา ช่างเป็นคู่ที่ทรงอำนาจจริงๆ"

"ตอนนี้ท่านหัวหน้ามาเฟียเดแคลนเป็นตำนานไปทั้งโลกใต้ดินแล้ว เมฟ เธอเป็นผู้หญิงที่โชคดีที่สุดเลย!"

"นี่แหละคือรักแท้ที่ผ่านอุปสรรคมาด้วยกัน ไม่เหมือนอีตัวขี้ขลาดที่คลานขึ้นเตียงผู้ชายคนอื่นเพื่อเอาตัวรอด ปล่อยให้มันเน่าตายไปเถอะ ฉันไม่สนหรอก"

อันธพาลคนหนึ่งตะโกนคำแบบหยาบคายออกมา และบรรยากาศในห้องก็เปลี่ยนไปน้ำแข็งทันที

ทุกสายตาหันมาจับจ้องที่ฉันซึ่งกำลังสับไพ่อยู่หลังโต๊ะโป๊กเกอร์ราวกับนัดกันไว้

ฉันเป็นเหมือนเครื่องจักร สับไพ่ ตัดไพ่ และวางไพ่เอซโพดำลงบนพรมกำมะหยี่ด้วยอารมณ์ตายด้าน

"เท็กซัสโฮลเด็ม (โป๊กเกอร์) แบบไม่จำกัดวงเงิน เชิญวางเดิมพันค่ะ สุภาพบุรุษทุกท่าน"

ฉันส่งไพ่สองใบผ่านพรมสีเขียวไปให้เดแคลน ท่วงท่านั้นเฉียบคมและไร้ที่ติ

ในที่สุดเดแคลนก็เงยหน้าขึ้นมอง

แววตาแบบไหนกันที่อยู่ในดวงตาคู่นั้น?

มันคือความดูถูก ความรังเกียจ และความเกลียดชังที่ลึกที่สุด

เขาไม่มองไพ่ของตัวเองเลยแม้แต่นิดเดียว เพียงแต่จ้องมองฉันผ่านกลุ่มควันซิการ์ที่ลอยคลุ้ง

ข้อมือของฉันที่ใช้ทำงานแจกไพ่ ปวดระบมจากการทำงานติดต่อกันหลายชั่วโมง มันเริ่มสั่นเทาเล็กน้อย

"เซียนน่า?"เสียงของเขาต่ำและแหบพร่าเมื่อในที่สุดเขาก็พูดปากพูด

"ฉันได้ยินมาว่าเธอหนีตามหัวหน้าหน่วย (คาโป) ของตระกูลคู่อริไป สรุปว่าไอ้แก่นั่นมันเบื่อเธอแล้วถีบหัวส่งออกมาสินะ?ตอนนี้ถึงได้ลดตัวลงมาแจกไพ่ในคาสิโนของฉัน?"

คนของเขาที่เต็มห้องต่างพากันเงียบกริบ รอคอยดูว่าท่านหัวหน้ามาเฟียจะลงมืออะไรต่อไป

เมฟเอามือปิดปากพลางทำเป็นอุทานด้วยความตกใจเกินจริง เธอมองมาที่ฉันด้วยความประหลาดใจจอมปลอม "โอ้พระเจ้า นี่เซียนน่าจริงๆ ด้วย! ทำไม... ทำไมเธอถึงตกต่ำขนาดนี้ได้ล่ะ?"

"ถ้าเธออยากหางานทำจนหน้ามืดตามัวขนาดนั้นล่ะก็ บอกฉันคำเดียวก็ได้นะ ถึงแม้ว่าเธอจะทิ้งเดแคลนไปหาเงินตอนที่เขายังไม่มีหัวนอนปลายเท้า แต่ฉันก็ยังหาที่ว่างให้เธอขัดส้วมในคฤหาสน์ของฉันได้อยู่นะ"

เธอกระแทกเสียงเน้นคำว่า "ทิ้งเดแคลนไปหาเงิน" อย่างจงใจ

บรรดาชายฉกรรจ์รอบข้างต่างพากันโห่ร้องเยาะเย้ย

"สมควรแล้วล่ะ ดูท่านหัวหน้ามาเฟียตอนนี้สิ คุมโลกใต้ดินไปครึ่งเมืองแล้ว แล้วเธอล่ะ? เป็นแค่เครื่องแจกไพ่"

"อีตัวก็คืออีตัววันยังค่ำ ไม่ว่าจะถือไพ่ใบไหนก็ตาม พนันได้เลยว่าถ้าถอดชุดยูนิฟอร์มนั่นออก เธอคงได้ทิปมากกว่านี้เยอะ"