All Chapters of พญามารจองจำรัก: Chapter 21 - Chapter 30

บทที่7.เหยื่อ!!          เอรินทร์เดินคอตก...เธอมาก่อนเวลาเล็กน้อย เมื่อมิแรนดาดื่มหนักตอนกลางคืน หล่อนแฮงจนขอเลื่อนเวลา แต่นัดของลูคัสเลื่อนไม่ได้ หญิงสาวจึงจำใจต้องมาก่อน มาเพื่อประวิงเวลาจนกว่ามิแรนดาจะมาสมทบ ทั้งที่หัวใจเต้นตุ่มๆ ต่อมๆ ไม่รู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นอีก หากอยู่กันเพียงลำพังกับลูคัสแค่สองคน ครั้งที่แล้วเขาก่อเรื่องไว้ รอยนั่นยังไม่ทันจางหาย จากสีแดงช้ำเวลานี้เป็นสีน้ำตาลไหม้ แต่ก็ยังทิ้งร่องรอยไว้เช่นเดิม          “อะไรมันจะซวยขนาดนี้ หึย!!”          ทางสะดวกจนเอรินทร์ใจหาย แค่เดินผ่านเค้าน์เตอร์ เธอก็ได้ความสะดวกโดยดี ทั้งๆ ที่เธอภาวนาในใจขอให้ลูคัสยุ่งจนหลงลืมเวลานัดของมิแรนดา แต่มันตรงกันข้าม รอยยิ้มที่พนักงานสาวส่งให้พร้อมกับกระซิบเร่งเธอ เมื่อเอรินทร์ไปถึง          “ท่านรออยู่ค่ะ เร็วๆ เถอะ&

“ไม่!!” หญิงสาวส่ายหน้าปฏิเสธแรงๆ เธอกำลังรวบรวมสติหลังมันหลุดกระจัดกระจายเพราะฤทธิ์จุมพิต “สักนิด...” ไม่รู้เป็นไรสิ เขาสนุกทุกครั้ง หลังจากเย้าหยอกเอรินทร์ ใบหน้าเกลี้ยงเกลาของหล่อนนี่ มันใสวิ้ง!! เสียจนลูคัสแอบอิจฉา ผู้หญิงที่ชายหนุ่มเคยผ่านการมีความสัมพันธ์ขั้นลึกซึ้งด้วย ส่วนมากถูกฉาบไว้ด้วยเครื่องประทินโฉม ปรุงแต่งด้วยเครื่องสำอางราคาแพง ปกปิดริ้วรอยต่างๆ ไว้จนเนียน แต่ผิวนุ่มชุ่มชื่นของเอรินทร์ เขาแน่ใจว่ามันคือเนื้อแท้ หล่อนสวยจนน่าตื่นตาตื่นใจ และอาจจะสวยเสียกว่าบรรดาผู้หญิงที่เขาเคยผ่านมาทั้งหมด เพียงแต่เอรินทร์ ซ่อนทุกอย่างที่ว่านี่ ไว้ใต้เสื้อผ้าเก่าๆ ปอนๆ และแว่นตาอันโต “ไม่!!” หญิงสาวยังยืนกรานเช่นเดิม เธอกลัวใจตัวเอง กลัวว่าจะเตลิดตามลูคัส และคนที่เสียใจที่สุด คงไม่พ้นคลอลิน แต่คนเอาแต่ใจตัวเอง ดื้อรั้นดึงดันอย่างลูคัสหรือจะฟัง... เขากดจูบอีกครั้ง และครั้งนี้ยาวนาน จนลมหายใจของเอรินทร์แทบขาดห้วง...เธอหัวหมุนเหมือนลูกข่าง สมองเบลอขาวโพลน รู้สึกคันเนื้อตัวยิบๆ อยากให้ใครบางคนเกาแรงๆ ความคันแปล

บทที่8.ทางแยกหรือทางตัน          มิแรนดาชำเรืองมองเอรินทร์บ่อยๆ นับตั้งแต่ออกมาจากห้องทำงานของลูคัส มหาเศรษฐีหนุ่มที่หล่อวายร้ายนั่น หล่อนแปลกไป เงียบสนิทเหมือนลืมเอาปากมา แถมหลบหน้าหลบตาเธอ เหมือนมีพิรุธในใจ...มีอะไรระหว่าง2 คนนี่หรือ? หญิงสาวเฝ้าถามตัวเอง แต่เป็นไปได้เหรอ? ลูคัสไม่ได้ขาดแคลนผู้หญิง รอบตัวเขามีแต่ผู้หญิงสวยๆ ที่ยอมทอดกายให้เขาแน่ๆ หากชายหนุ่มผู้นั้นต้องการ กับเอรินทร์ที่เป็นผู้หญิงก็จริง แต่หาได้มีความเจริญตา หล่อนโทรม แถมยังหน้าตาเห่ยที่สุดเท่าที่เธอเคยเห็น แต่งตัวเอ้าเทรน!! ไร้รสนิยม แค่มองยังเปลืองตา แล้วลูคัสที่เจอแต่คนสวยๆ จะหันมามองหล่อนหรือไง?          “เธอ-กับ หมอนั่น!! มีอะไรกันไหม?”          หล่อนแสร้งถาม เพื่อล้วงความลับบางอย่าง          เอรินทร์สะดุ้ง!! “เปล๊า เขาก็แค่อยากดูสิ่งที่เอมจด กับรูปท

“ลูคัส...ไม่คิดว่าเป็นคุณค่ะ” เฮนน่าไม่ได้ขยายความ ลูคัสมักจะโทร. มาถูกจังหวะเสมอ          “ผมนกรู้ทูนหัว...เมื่อคุณมีปัญหา ผมอยู่ข้างคุณครับ”          “นิดหน่อยค่ะ พอรับได้ เฮนน่าแค่ไม่เคยเจอ ไม่คิดว่าทุกคนจะมองคุณในแง่ร้ายขนาดนี้”          หญิงสาวเปรย... เธอไม่เข้าใจความคิดของทุกคนเลย ทำไมแม้แต่บิดาที่เข้าใจเธอที่สุด!! ก็ยังคล้อยตามความคิดไร้สาระของมารดาไปด้วย มันเป็นที่มาทำให้เธอถูกลิดรอนสิทธิ เธอจะไม่คิดอะไรเลย... ถ้าอำนาจที่เธอเคยมีถูกส่งคืนไปที่บิดา แต่นี่...สิทธิ์ขาดนั่น กลับโยนไปให้คนที่ไม่ได้เรื่องที่สุด มันเหมือนกับว่าที่ผ่านมา เธอไม่เคยทำดี... มันว่างเปล่า และสิ้นหวัง          “อ๋อ!! เกี่ยวกับผมด้วย ผมคิดไว้แล้ว ต้องเกิดเหตุการณ์นี้แน่ๆ ผมเสียใจนะคนสวย ที่ทำให้คุณเจอเหตุการณ์วิกฤต”    &nbs

สิ่งที่หญิงสาวฝันหวาน หลังจบมื้อค่ำสุกโรมานซ์ คือการย่อยอาหารด้วยการฟังเพลงและเต้นรำท่ามกลางบรรยากาศหวานแหว๋ว แต่เมื่อไม่ได้อย่างใจหวัง โอกาสหน้าก็คงมีอีก“รับประกันเบบี๋ ครั้งหน้าผมจะไม่ยอมให้ใคร? หรืออะไรมาขัดความสุขระหว่างเรา”ลูคัสรับคำเสียหนัก เขาผุดลุกขึ้นยืน โน้มตัวลงต่ำ เหมือนกำลังขอโทษเฮนน่าจากใจ เปล่าเลย...เขาจงใจไล่หล่อนแบบอ้อมๆ เมื่อหางตาเห็นเอรินทร์เดินหน้าตั้งตรงมาทางทิศนี้ สมันสาวตัวนั้น น่าสนใจกว่ากวางสาวตรงหน้ามากนัก เมื่อหัวใจเขากระสันอยากไล่ต้อนนางสมัน มากกว่ากวางสาวเหม็นสาบ“เอ็ด...จะเป็นคนไปส่งคุณแทนผมนะ...เจ้าหญิง”เอ็ดมันส์ก้มหน้าซ่อนยิ้ม เขาบอกจากใจ เขาเอียนคำพูดหวานหูของเจ้านายเต็มที มันหามีความจริงใจไม่ ลูคัสพูดไปอย่างนั้นเอง...เพราะหากเจ้านายพูดแบบนี้เมื่อไร หมายถึงกระโปรงของพวกสาวๆ ต้องหลุดออกจากตัวแน่ๆ ลูคัสหลิ่วตาให้การ์ดคนสนิท เมื่อเห็นเต็มๆ ตาว่าเอรินทร์เดินหน้าตั้งมาทางนี้ เขาขยับปากพะงาบๆ “ไปเร็วๆ เลยมึง!!” ความหมายประมาณนั้น และเอ็ดมันส์ก็รับลูกฉับ!! เขาผายมือให้เฮนน่า เธอลุกขึ้นยืนงงๆ แต่ก็ยังไม่วายหันมายิ้มหวานให้ลูคัส แบบไม่รู้