Mag-log in“ลูคัส เดมเชีย” บุตรชายของเจ้าของเดมเชียเทรด ซึ่งเป็นมหาอำนาจทางการเงินล้มครืนลงมาในค่ำคืนเดียว แม้พ่อของเขาจะทำทุกวิถีทางเพื่อฉุดให้เดมเชียเทรดขึ้นมา แต่ก็เปล่าประโยชน์! เพราะเบื้องหลังหายนะนี้เกิดจากน้ำมือคนหน้าเนื้อใจเสือที่ชื่อ คลอลิน บาร์ว การล้มละลายในครั้งนั้นทำให้พ่อแม่ฆ่าตัวตาย ส่วนคนรักก็ทิ้งเขาไปอย่างไม่ไยดี ชายหนุ่มจึงเข้าไปเสี่ยงโชคในกาสิโน แต่...พระเจ้าดันเข้าข้างเขาเสียอย่างนั้น คืนนั้นเขาทำเงินให้กับตัวเองเป็นจำนวนมหาศาล เขาจะกลับไปแก้แค้น ทวงคืนสิ่งที่ตัวเองเสียไป เอาคืนคนในตระกูลบาร์วทุกคน ลูคัสสร้างเดมเชียอินดัสเทรียลให้ผงาดขึ้นมาเทียบเท่าบาร์วคอมโพสิตของบาร์ว ชายหนุ่มตามจีบเฮนน่า บุตรสาวคนโตของบาร์ว เขาหยอดคำหวานจนหล่อนหลงใหล แต่ “เอรินทร์” บุตรสาวคนเล็กรู้ว่านั่นคือคำหลอกลวงจึงพยายามช่วยพี่สาว เธอเข้าขัดขวางลูคัส แต่กลับตกเป็นเหยื่อเสียเอง...
view moreบทที่1.จุดเปลี่ยนของลูคัส
“ฮ่าๆ” เสียงหัวเราะดังก้องดังมาจากปากผู้ชายคนหนึ่ง เขาเพิ่งจะเดินผ่านประตูคาสิโนออกมาด้านนอก ผู้ชายคนนั้นรูปร่างสูงใหญ่ ผมสีดำสนิท แต่ดวงตากลับมีสีฟ้าใสแจ๋ว เขาเป็นลูกเสี้ยวที่หล่อเหลาเอาการเลยทีเดียว แต่คงไม่มีสาวๆ คนไหนสนใจเขาหรอก หากเขายังเดินท่อมๆ อยู่ในดินแดนคนบาป...ลาสเวกัส สวนสวรรค์ที่มีแต่ความสวยงามของแสงสี แต่กลับเต็มไปด้วยอบายมุขทุกรูปแบบ!!
3วันก่อน...
ลูคัส เดมเชียชายหนุ่มสูญสิ้นทุกอย่างในชีวิต ครอบครัวล้มละลาย เพราะการบริหารงานผิดพลาด บิดาตกเป็นเหยื่อราชสีห์ที่มาในคราบของแกะน้อย คนเหล่านั้นทำตีสนิทแสร้งหยิบยื่นความเป็นมิตรบังตา แต่กลับตลบหลังบิดาของเขา จนในที่สุดเดมเชียเทรดก็ร่วงดิ่งลงเหว พร้อมกับหายนะที่คืบคลานเข้ามาในชีวิตของทุกคนในเดมเชีย...
“ไม่นะริชชี่ อย่าทำแบบนี้กับผม ผมต้องตายแน่หากคุณตีจากผมไปอีกคน” เสียงน่าเวทนา...แต่ไม่อาจรั้งหัวใจของคนที่ตั้งใจจะตีจากไปได้ หญิงสาวคนเดียวที่ลูคัสแน่ใจ ‘เขารักเธอ’ เขาเป็นผู้ชายโง่ๆ คนหนึ่งที่ไม่รู้ตัวว่าสาวคนรักตั้งใจตีจาก หลังหล่อนทราบข่าวร้ายในครอบครัวเขา มันครึกโครมเสียคนทั่วทั้งอเมริการับรู้!! และชายหนุ่มลงทุนยอมอ้อนวอนหล่อนแบบทิ้งศักดิ์ศรี
“พ่อรูปหล่อ...หากไม่มีเงินในกระเป๋า คุณก็เป็นแค่คนธรรมดา...ลูคัส!! ฉันไม่ขอทนกัดก้อนเกลือกินกับคุณหรอกค่ะ ไม่มีนางเอกในนิยายที่เสียสละตัวเองในชีวิตจริง...ไม่มีใครโง่!! ยอมจับเจ่าอยู่ข้างกายผู้ชายที่หมดตัว!!” กลีบปากสีแดงสดขยับกล่าววาจาที่เชือดหัวใจลูคัสเป็นริ้วๆ หล่อนยอมเฉลยความในใจ ด้วยถ้อยคำที่เป็นความจริง
“เรารักกันไม่ใช่เหรอ?” ชายหนุ่มถามกลับ น้ำเสียงของเขาสิ้นหวัง
“อย่ามาทำไร้เดียงสาลูคัส!! ความรักกินไม่ได้” หล่อนหัวเราะลั่น กระแทกหน้าเขาด้วยความจริง ไม่เคยมีความรัก หากในกระเป๋าไม่มีสตางค์ และคนที่สิ้นเนื้อประดาตัวอย่างลูคัส เธอไม่ยอมลำบากร่วมกันกับเขาแน่ ผู้ชายที่ทำอะไรไม่เป็นสักอย่างแม้แต่การชงกาแฟ...เขาเป็นคุณหนูที่เกิดมาในตระกูลร่ำรวย...หากไม่มีเงิน... อีกไม่นานเขาก็คงสิ้นทาง “ฉันไปล่ะค่ะ โชคดีนะ... หวังว่าคุณคงมีชีวิตอยู่ถึงวันฉลองคริสต์มาสของปีนี้” หล่อนดูแคลนชายหนุ่มซ้ำ แล้วจึงสะบัดก้นเดินจากไปทันที ปล่อยให้ลูคัสจมอยู่กับความสิ้นหวัง เขาสูญเสียทุกอย่าง ไม่มีอะไรเหลือจริงๆ
ชายหนุ่มทุ่มตัวซบพื้นคอนกรีต เขาระทมทุกข์แทบกลั้นลมหายใจตายไปเสียให้รู้แล้ว รู้รอด...ทันทีที่บิดาท่านทราบข่าวร้ายที่เกิดขึ้นแบบปัจจุบันทันด่วน!! กับเดมเชียเทรส บริษัทที่ปลุกปั้นมากับมือ บิดาของลูคัสตัดสินใจปลิดชีวิตตัวเองเพื่อหนีจากความผิดหวัง มารดาเองก็ตรอมใจตายตามท่านไปติดๆ ในวันถัดมา เขาไม่เหลือใครอีกแล้ว!! แถมปราสาทหลังงามที่อาศัยหลับนอนตั้งแต่อ้อนแต่ออกก็กำลังถูกยึด...จากบริษัทการเงินที่บิดาทำเรื่องกู้ เพื่อมาอุดรอยรั่วของบริษัท... แต่ไม่อาจทำได้ เช่นเดิม...เดมเชียเทรดที่ล้มคลื่นลงในค่ำคืนเดียว หลังหุ้นตก!! ไม่มีทางฟื้นคืนกลับมาเหมือนเดิมได้อีกครั้ง...
และลูคัสก็จมอยู่กับความสิ้นหวัง...2วัน เช้าวันหนึ่งชายหนุ่มลุกขึ้นมาฮึดสู้!! เขาลุกขึ้นยืนหลังจากซึมเซาอยู่หลายวัน รวบรวมเงินที่มีทุกบาท ทุกสตางค์เท่าที่พอหาได้ หลังครุ่นคิดวนไปเวียนมา ทั้งคืน... ชายหนุ่มเป็นอัจฉริยะ!! เขาเรียนเก่ง มีสมองปราดเปรื่อง!! เขาจะไม่ยอมให้คนรอบตัวรุมตราหน้าว่าหมดหนทำกิน...ทางหากไม่มีบิดาคุ้มหัว
ลองดูสักตั้งก็ไม่เห็นเป็นไร!! หากเขาแพ้ เขาจะยอมตาย...เพราะไหนๆ ก็ไม่มีใคร ไม่เหลืออะไรอีกแล้วในชีวิต...
ชายหนุ่มจึงหอบเงินทั้งหมดที่มี มาที่คาสิโนในเวกัส!! เขาไม่รู้วิธีหาเงินให้ได้จำนวนมากๆ ให้ได้ในเวลาที่น้อยที่สุด และการเสี่ยงโชคนั่นล่ะ คือความหวังของคนที่เข้าตาจน ลูคัสไม่คิดว่าตัวเองจะโชคดี เขาแค่อยากประชดชีวิต ประชดพระผู้เป็นเจ้าเบื้องบน...และลองเสี่ยงดวงครั้งสุดท้าย...
แต่อะไรๆ ก็เกิดขึ้นได้ เมื่อทุกคนไม่เคยรู้อนาคตตัวเอง...
มันเป็นคืนแห่งความโชคดี!! เป็นคืนที่เทพเจ้าสมหวังยืนอยู่ข้างกายลูคัส เขาเสี่ยงดวงด้วยเงินก้อนสุดท้าย กะเอามาทิ้งเล่นๆ ให้เจ้าของคาสิโนได้มีเศษเงินของเขาปนเปอยู่ในบัญชีของพวกเขาด้วย เปล่าเลย...มันตรงกันข้าม...ไม่ว่าจะลงเล่นเกมไหน...ลูคัสชนะเดิมพันทุกครั้งไป เขาใช้เวลาเกือบครึ่งคืน เดินกลับออกมาพร้อมกับเงินก้อนใหญ่!! มันอัดแน่นเต็มกระเป๋า...
“ฮ่าๆ”
พระเจ้าเล่นตลกอะไรกับเขานักหนา...เมื่อ3 ชั่วโมงก่อนเขามีเงินแค่ไม่กี่พันดอลล่าร์ แต่เวลานี้ เขามีเงินมากกว่าที่เคยมี เอาสิ!! เมื่อพระเจ้ายังไม่อยากให้เขาตาย...ท่านมอบสิ่งที่เขาควรมีกลับคืนมา เขาจะใช้มันให้เกิดประโยชน์ที่สุด จะทำให้จำนวนเงินเท่านี้งอกเงยขึ้นมานับพันเท่า!! ด้วยสองมือ...เป้าหมายต่อไป...คือการเอาคืน...
ล้างแค้นพวกมันทุกคนที่ทำไว้กับเขา...
“ลาก่อน...ขอบคุณนะ”
ชายหนุ่มโบกมือลาเมืองคนบาป เขาหาซื้อรถยนต์หลุดจำนองด้วยราคาไม่สูงนัก ก่อนจะบ่ายหน้าออกจากถนนแห่งแสงสี ลากันทีลาสเวกัส...และสัญญากับตัวเองเป็นมั่นเป็นเหมาะ เขาจะไม่มีวันย้อนกลับมาที่นี่อีกเป็นอันขาด ไม่มีใครรวยเพราะการพนัน!! มีแต่จะล่มจม...ถ้าเผลอตัวถลำเข้ามา...
ลูคัสตั้งมั่น เขาสร้างตัวได้เมื่อไร...เขาจะไปทวงแค้นกับคนที่ทำกับครอบครัวเขา...จนล่มจม...คลอลิน บาร์ว!!
ไอ้มหาเศรษฐีจอมลวง ที่เอาขนมหวานมายื่นให้บิดาหลงกล...รอก่อนเถอะ...อีกไม่นาน...
ใกล้หมดเวลา และมิแรนดาน่าจะได้ข้อมูลของเจ้านายไปพอสมควร เอ็ดมันส์เดินเข้ามาเตือน ยังมีงานสำคัญรอลูคัสอยู่อีกมาก เขาแปลกใจตรงที่เจ้านายสละเวลาพักให้กับสื่อที่เจ้าตัวไม่เคยใส่ใจ มันเป็นข้อข้องใจที่เอ็ดมันส์ต้องหาคำตอบเอง...แต่ที่เขาเดาไว้...มันน่าจะเกี่ยวข้องกับผู้หญิงเชยๆ ตรงหน้า ชายหนุ่มแอบสำรวจ ก่อนจะฟันธง!! เอรินทร์ไม่ใช่คนขี้ริ้ว!! หากจับหล่อนแต่งตัว เผลอๆ จะสวยเสียกว่านางงามจักรวาล...หากเขาคะเนไม่ผิด นับประสาอะไรกับสายตาฝังเรดาห์ไว้ของลูคัส เจ้านายไม่เคยมองพลาด เขาแน่ใจว่าเจ้านายพอเดาออก “วันนี้พอแค่นี้เถอะ!! หากเธอยังได้ข้อมูลไม่พอ...นัดมาอีกครั้งแล้วกัน หากมีเวลาว่างผมจะเจียดเวลาให้” ชายหนุ่มเอ่ยแบบใจป้ำ จนเอ็ดมันส์ต้องรีบก้มหน้าซ่อนรอยยิ้ม งานนี้เขามองเห็นลางๆ ผู้หญิงคนนี้คือเป้าหมายของลูคัส เพียงแต่ยังไม่รู้ว่าเจ้านายต้องการอะไรจากหล่อน เพราะแค่นามสกุลบาร์ว คงไม่สำคัญขนาดต้องคอยแอบมอง...หล่อนน่าจะมาแรงเกินคาด...&nbs
“ไม่ใช่แท้ๆ หรอกค่ะ เอมเป็นลูกเสี้ยว” เธอตอบเลี่ยงๆ พยายามดึงประเด็นให้ไกลตัว “ที่โรมนี่ เอมเห็นมีร้านอาหารไทยด้วย หากคุณชอบ แวะไปที่นั่นค่ะ ขนมนี่เป็นของขึ้นชื่อและมักจะมีขาย แต่อีกหลายอย่างก็ชวนลองนะคะ เอมชอบทุกอย่างที่เป็นไทยแลนด์ สักวันเอมจะไปที่นั่น” ความฝันของเอรินทร์คือการไปเยือนประเทศบ้านเกิดของมารดาสักครั้ง นำอัฐิของเอมิกาคืนสู่บ้านเกิดและกลับไปซุกอกตา-ยาย ที่เคยเห็นแต่ในรูปภาพ สองท่านนั่นจะต้องเผื่อแผ่ความรักให้เธออย่างแน่นอน เมื่อดวงตาของคนทั้งคู่อ่อนโยนไม่แพ้มารดาของเธอเลย “น่าสนใจ...ผมคิดว่าน่าจะมีสาขาของเดมเชียอยู่ที่นั่นนะ อืม...ไม่ค่อยแน่ใจ...แต่น่าจะมี” ชายหนุ่มทำท่าครุ่นคิด เขามองเอรินทร์ยิ้มๆ สาวใสนัยน์ตาชวนฝัน ปั่นหัวได้ไม่อยาก และที่สำคัญเขาแน่ใจ ในแววตาที่หล่อนพยายามแอบซ่อนไว้ มีแววชื่นชมเขาเต็มๆ&nbs
“คงงั้น... แต่รีบๆ ดีไหมฮะ ถึงบอสจะอนุญาตให้พบ แต่บอสก็เปลี่ยนใจได้น๊า” แองเจิ้ลเตือน เมื่อสองสาวยังไม่คิดจะเข้าไปด้านใน หากลูคัสเปลี่ยนใจขึ้นมา...จะเป็นการมาเสียเที่ยวเปล่า “ค่ะ... ขอบคุณค่ะ นี่ขนมอร่อยๆ เอมเอามาฝาก...เผื่อเจ้านายของพี่สาวจะพอยกโทษให้เราบ้างหากได้รับรสหวานๆ จากขนมอร่อย” เอรินทร์สอดมือลงไปในกระเป๋าสะพายที่คล้องไว้ที่หัวไหล่เธอหยิบถุงขนมสีสันสวยงามออกมา ก่อนจะยื่นให้แองเจิ้ลเป็นการติดสินบนเรื่องการมาช้าของตัวเอง “อืม...ได้เวลาน้ำชาพอดี เดี๋ยวแองเจิ้ลเอาเข้าไปเสิร์ฟ เผื่อบอสของแองเจิ้ลจะอารมณ์ดีขึ้น” เลขานุการคนสวยขยิบตาให้เอรินทร์ เธอยิ้มให้แล้วจึงผลักประตูเปิดเมื่อเคาะเบาๆ ส่งสัญญาณเรียบร้อย โดยมีมิแรนดาเดินเชิดหน้าตามมาติดๆ
บทที่3.เพียงฝันไป... “ฉันเบื่อที่ต้องมาฟังคำตอบเดิมๆ คำตอบที่ตอบเหมือนเขาท่องอาขยานเอาไว้ แล้วแบบนี้มันจะแตกต่างจากที่อื่นยังไงล่ะ!!” มิแรนดาบ่นพึม...เธอเริ่มเบื่อที่จะต้องตั้งคำถามงี่เง่าที่ใครๆ ทุกคนทั่วทุกมุมโลกรู้ มันจะแตกต่างกับสื่อเจ้าอื่นยังไงหากลูคัสตอบคำถาม ด้วยคำตอบเดิมๆ แบบนี้ บทความของเธอคงแป็ก!! หากชายหนุ่มไม่ให้ความร่วมมือ เอรินทร์กลืนน้ำลายหนืดๆ ลงคอ เธอรู้สึกหนาวจับขั้วหัวใจ เมื่อเหยียบย่างเข้ามาในอาณาจักรของเดมเชีย...ตึกสำนักงานโอ่อ่า สมกับการเป็นผู้นำเรื่องการก่อสร้าง ธุรกิจทำเงินของลูคัส และตึกหลายๆ ที่ ที่เดมเชียอินดัสเทรียสรับผิดชอบ ติดโผประติมากรรมชั้นยอด ไม่แปลกหรอกที่ช่วงๆ หลังๆ ชื่อของลูคัสถึงเด่นหราบนสื่อใหญ่ๆ “ฉันมาขอพบมิสเตอร์ลูคัส!!” มิแรนดาเอ่ยปากบอกประชาสัมพันธ์หน้าลอบ





