All Chapters of คนนี้ท่านประธานจองรัก: Chapter 1 - Chapter 10

บททำบริษัท เคเคซีคอนคอนสตรัคชั่น จำกัด (มหาชน) คุณไม้ หรือนายปวีร์ พันธนวงษ์กุล อายุ33ปี ประธานกรรมการบริษัทรับเหมาก่อสร้างที่ใหญ่ที่สุดในประเทศพ่วงด้วยเจ้าของผับMONO Clubย่านกลางเมือง หล่อสูง185ผิวขาวหน้าคมจมูกเป็นสันปากจับรูปราวกับพระเอกซีรีย์จีนก็ไม่ปานแต่บุคลิกนิ่งเย็นชาเด็ดขาดไม่มีความเมตตาใดๆ ถ้างานผิดพลาดเพราะสำหรับเขาไม่มีคำว่าพลาด สถานะโสดเป็นลูกชายคนโตของนายปราบ พันธนวงษ์กุล (เสี่ยปราม) อายุ 62 ปีที่ยังดูหนุ่มราวกับคนอายุ40ต้นๆ และนางมานิษา พันธนวงษ์กุล (คุณหญิงมาร์) อายุ 55 ปี ที่ยังสวยสาวจนเสี่ยปราบผู้เป็นพ่อไม่หนีห่างกาย มีน้องสาว1คนนางสาวปาริกา พันธนวงษ์กุล (น้องปลามมี่) อายุ25ปีหัวแก้วหัวแหวนของครอบครัวที่ดำรงตำแหน่งรองประธานบริษัทบริหารรวมกับพี่ชายเป็นสาวน้อยน่ารักตาโตจมูกเป็นสันส่วนสูง157น้ำหนัก45ตัวเล็กน่าถะนุถนอมแต่ถึงเขาจะโสดเรื่องบนเตียงก็มีบ้างตามประสาผู้ชายเวลาอยากปลดปล่อยจะมีผู้ช่วยเจษคอยจัดหาให้เป็นครั้งคราวมีทั้งนางเอกนางร้ายนางแบบแล้วแต่เขาจะพอใจแต่สุดท้ายการต้องไม่มีการผูกหมัดจ่ายจบทั้งยังเป็นที่หมายปองของสาวทั่วประเทศจนปัจจุบันก็ยังไม่มีใครที่จะสามารถพิ

EP2 หาเรื่องอยากเจอด้านประธานไม้หลังจากแยกตัวออกมาจากกลุ่ม ก็ได้เดินดูงานรอบๆ อีกครั้งค่อยเดินทางกลับ“ลุงสมหมายไม่ต้องเข้าบริษัทนะครับไปที่ MONO Club เลยนะครับ”“รับทราบครับท่านประธาน”หลังจากแจ้งสถานที่จะไปกับคนขับรถแล้วประธานไม้สังเกตเห็นหุ่นร่างบางยืนรออะไรไม่รู้น่าจะรอรถหรือรอใครมารับ แต่ไวกว่าความคิดประธานไม้ก็ปากที่สั่งให้ลุงสมหมายจอดรถเทียบฟุตบาทพร้อมรถกระจกลง“คุณนิดาครับ”“ค..ค่ะสวัสดีอีกครั้งค่ะประธานไม้"นิดายืนรอรถเพื่อจะไปบ้านพี่สาวและหลานๆ ต้องตกใจเมื่อได้ยินเสียงเรียกชื่อหันตามเสียงเรียกก็เจอกับท่านประธานไม้หน้านิ่งที่พึงแยกกันเมื่อกี้มาได้ไงเนี่ย“คุณนิดาจะไปไหนหรอครับ”“เออ! นิดาจะไปบ้านพี่สาวนะคะพอดีมาใกล้เลยไม่ได้กลับบริษัท”“อยู่แถวไหนครับเดี๋ยวให้ลุงสมหมายไปส่ง”“ไม่เป็นไรดีกว่าค่ะนิดาไปต้องไปรับหลานที่โรงเรียนสาธิตด้วยนะคะแวะหลายที่เลยไม่รบกวนประธานไม้ดีกว่าค่ะปิ๊บ ปิ๊บ ปิ๊บ“ทางผ่านพอดีครับขึ้นมาเถอะครับรถคันข้างหลังไล่แล้วเร็วครับ”“เออ…แบบนั้นก็ได้ค่ะขอบคุณนะคะ” นิดารีบวิ่งขึ้นรถทันทีแต่ในใจคือเกร็งยังไงก็ไม่รู้รถก็หรูคนนั่งข้างก็เป็นถึงประธานบริษัทใหญ่กดดัน

EP 4 ทุกอย่างมีครั้งแรกเสมอ แล้วร่างบางก็แยกตัวเดินออกมาจากกลุ่มเพื่อนเดินด้วยท่าทีไม่ค่อยดีด้วยความเป็นห่วงขายาวรีบก้าวตามหญิงสาวไปให้ทันกลัวว่าจะเป็นอันตราย“จา กูไปเข้าห้องน้ำนะมึงรู้สึกมึนๆ ว่ะ”“ไหวไหมกูไปเป็นเพื่อนไหม”“ไหว ไหว ไปคนเดียวได้”"โอเค รีบมาน่ะมึง”“อืม” หลังจากบอกเพื่อนนิดาก็เดินฝ่านักท่องราตรีออกมาต้องตกใจเมื่อเดินไปชนเข้ากับอกแกร่งโอ๊ย!“ขะ...ขอโทษค่ะ” นิดาเดินมาเข้าห้องน้ำด้วยอาการร้อนวูบวาบในตัวเอง“อ้าวคุณไม้ สวัสดีค่ะมาเที่ยวหรอคะ”“ครับ นี้คุณเป็นอะไรหรือเปล่าเมาหรอ” ผมพูดกระซิบข้างหูทำให้สังเกตเห็นความผิดปกติของหญิงสาวทันทีเมื่อมีเหงื่อออกเต็มไปหมด“เออ…ค..ค่ะนิดาเมานิดหน่อยค่ะแต่รู้สึกร้อนยังไงไม่รู้ค่ะเลยว่าจะมาล้างหน้าล้างตาสักหน่อยแล้วก็จะกลับนะคะ นิดาขอตัวนะคะ” สีหน้าของนิดาตอนนี้เหมือนกำลังพยายามสู้กับอะไรบางอย่างในตัวเหงื่อออกเยอะจนดูผิดสังเกตหมับ!“ตามผมมานี้” ผมดึงมือนิดาเอาไว้เพื่อพาไปเข้าห้องน้ำในห้องทำงานของผมดูแล้วน่าจะโดนยาอะไรมาสักตัว“เดี๋ยวคุณไม้จะพานิดาไปไหน นิดาร้อนจะไปเข้าห้องน้ำปล่อยสิค่ะนิดาจะไม่ไหวแล้วปล่อยก่อน ปล่อย” นิดาพยายามดิ

EP 6 รวบรัดตัดความ“สวัสดีค่ะ คุณลูกค้าได้จองโต๊ะไว้ไหมค่ะ”“จองไว้ชื่อไม้ครับ”“สักครู่นะคะ เชิญทางนี้เลยค่ะ เป็นโต๊ะติดริมน้ำมุมบนสุดนะคะ” พนักงานพร้อมเดินผายมือเป็นการเชิญลูกค้า“นิดาครับอยากท่านอะไรสั่งเลยนะครับ” ประธานไม้เมื่อถึงโต๊ะที่จองก็บอกคนตัวเล็กสั่งอาหารที่ชอบได้เลย“นิดาทานได้หมดคุณไม้สั่งเลยค่ะ”“ไม่มีที่อยากทานหรือชอบเป็นพิเศษเลยหรอครับ”“คุณไม้ค่ะรีบสั่งเถอะค่ะตอนนี้นิดาหิวจนจะกินช้างได้ทั้งตัวแล้วเนี่ย” ชิบ..ลืมตัวจนได้นิดาเอ่ย…นิดาที่ตอนนี้ลืมไปว่าตัวเองอยู่กับประธานใหญ่แห่งเคเคซี“หึหึๆ ครับ….สั่งตอนนี้เลยครับ”หลังจากประธานไม้สั่งอาหารเสร็จนิดาไม่รอรีบพูดในสิ่งที่ตัวเองอยากพูดและคิดไว้ขึ้นมาทันทีเพราะไม่อยากให้ติดค้างอะไรกันอีก“เออ..นิดาอยากคุยเรื่องเมื่อคืนค่ะก่อนอื่นเลยนิดาขอบคุณที่ช่วยนิดารอดตายมาได้ถึงมันจะเป็นวิธีนั้นก็ตามคุณไม้ไม่ต้องรับผิดชอบอะไรนิดาเลยนะคะมันเกิดจากการสมยอมและฉุกวิสัยนิดาเข้าใจดีเราลืมเรื่องนี้ไปเลยดีไหมคะอีกอย่างคุณไม้จะไม่เสียหายด้วยค่ะ”นิดาพูดอย่างตั้งใจและกรั้นกรองมาตลอดทั้งวันเพราะไม่อยากให้ความรู้สึกมันถล่ำลึกไปมากกว่านี้สุดท้ายเธอ

EP 8 กินแล้วกินอีกNCทั้งสองจองตากันค่อยๆ ก้มหน้าบรรจงจูบมือหนาจับท้ายทอยรั้งเขาหาตัวเองลิ้นหนาสอดเข้าโพรงปากริมรสความหวานหอมดูดกลืนอย่างไม่มีใครยอมใครมือลูบไร่ตามสัดส่วนขย้ำหน้าอกใหญ่ของนิดาไม้ผลักนิดาออกช้าๆ สายตาเสียงหายใจติดๆ ขัดๆ ทำให้ทั้งนิดาและไม้ขนลุกไปทั้งตัว“นิดาครับไม้ทนไม่ไหวแล้วขอนะครับ”ไม้เอ่ยถามนิดาแบบอ้อนๆ นิดาพยักหน้าช้าไม้ตวัดอุ้มนิดาในท่าเจ้าสาวปากยังดูดลิ้นกันไปมาไม้เดินเร็วไปยังโซฟากลางห้องวางนิดาลงอย่างเบามือก่อนจะปลดเสื้อผ้าของตัวเองออกช้าโดยสายตายังมองร่างกายนิดาอย่างกับเสือที่พร้อมจะขย้ำกวางน้อยให้ตายคามือไม้ก้มลงมาจูบปากบางเลื่อนลงมาซอกคอสูบดมกลิ่นกายที่มีความหอมอ่อนกระตุ้นความเถื่อนในตัวของไม้ออกมานิดาร่างกายอ่อนเป็นขี้ผึ้งรนไฟโดนอีกฝ่ายใช้มือลูบลากกลางรอยแยกไล้ปุ่มกระสันของนิดารั่วๆ น้ำหวานเริ่มปล่อยออกมาจนแฉะเสียงครางดังออกจนไม่ได้ศัพท์“อ๊ะ อ๊ะ อ๊ะ เสียว..อือเสียว ไม้ค่ะนิดาเสียว”อ๊าส....ไม้จับท่อนเอ็นจ่อรองแคบดันเข้าจนสุดลำขยับเอวช้าสร้างความเสียวให้อีกฝ่ายอย่างมากจากนั้นกระหน่ำความใหญ่โตเข้าใส่ช่องทางรักอย่างบ้าคลั่งไม่มีการออมแรงนิดาร้องครางออกมาเส