CHAPTER 21

JULIAN POV Nagising ako dahil sa malamig na hangin na galing sa nakabukas na pinto ng banyo. Paglingon ko sa tabi ko, wala si Aria. Agad na nag-alert ang sistema ko. Hindi ako sanay na wala siya sa tabi ko sa kalagitnaan ng gabi. Noong isang gabi lang, muntik na siyang tumakas, at hindi ko hahayaang maulit 'yun.Naisip ko kung paano ko pinunit 'yung sketchpad niya kagabi. Alam kong nagalit siya, alam kong nasaktan ko siya nang husto sa ginawa ko. Pero kailangan kong gawin 'yun. Iyon lang ang paraan para ipaalala sa kanya na bawat sulat, bawat plano, at bawat hakbang niya ay dapat na nakapailalim sa akin. Mas gusto ko nang magalit siya sa akin kaysa makita siyang naghahanap ng paraan para lumayo. Pero bakit wala siya sa kama ngayon? May tinatago ba siya? Kung may balak na naman siyang kakaiba, kailangan kong malaman bago pa maging huli ang lahat.Tumayo ako at dahan-dahang naglakad. Napansin kong bahagyang nakabukas ang pinto ng walk-in closet at may kaunti

CHAPTER 22

ARIA POVAng lamig ng sahig ng walk-in closet ay unt-unting gumapang sa balat ko. Nakaupo pa rin ako roon sa dilim, nakasandal sa cabinet kung saan ko itinago 'yung folder na napunit at nakuha na ni Julian. Rinig na rinig ko ang pag-alis niya sa master bedroom, ang bawat yabag niya ay parang paalala kung gaano ako kawalang-kapangyarihan sa bahay na 'to.Umiiyak ako pero walang boses na lumalabas sa bibig ko. Pagod na pagod na ako. Naisip ko, paano nagawa ni Julian na maging ganito kalupit? 'Yung lola ko na lang ang natitirang pamilya ko, ang tanging dahilan kung bakit tinitiis ko ang bawat gabi na nakakulong ako rito. At ngayon, tinanggalan niya pa ako ng karapatan na makita man lang siya. Ginamit niya ang buhay ni Lola para lang lalo akong itali sa kanya. Ang tanga ko rin kasi. Bakit ba naging padalos-dalos ako? Dapat pala naging mas maingat ako noong kinuha ko 'yung folder kay Leo sa library. Kung hindi ako naging kampante, sana ay napirmahan ko na 'yun at naibigay s

CHAPTER 23

ARIA POVSumubo ako ng pagkain kahit na parang may nakabara pa rin sa lalamunan ko. Masarap 'yung steak, malambot, halatang galing sa mamahaling restaurant dito sa Makati, pero bawat nguya ko ay may kalakip na pait. Habang nginunguya ko 'to, nakatitig lang si Julian sa akin, pinapanood ang bawat galaw ko na parang isang scientist na inoobserbahan ang bago niyang experiment.Naisip ko, nakakatawa na nakalubog ako sa ganitong karangyaan habang ang kalayaan ko naman ay unt-unting pinapatay. Iniisip siguro ni Julian na sapat na ang mamahaling pagkain at mga magagandang gamit para mapigilan ako sa pag-iisip ng pagtakas. Akala niya yata napaamo niya na ako dahil lang hindi ko binawi ang kamay ko kanina. Pero nagkakamali siya. Kung akala niya na ang pananahimik ko ngayon ay senyales ng pagsuko, pwes, hihayaan ko siyang mag-enjoy sa maling akala niya. Mas pabor sa akin kung iisipin niyang kontrolado niya ako. Mas luluwag ang hawla kapag naniwala ang nagpapakain na wala nang ba

CHAPTER 24

ARIA POVKunwari ay naghahanap ako ng seryosong babasahin sa makapal kong textbook, pero ang totoo, dahan-dahan kong binuklat ang maliit na papel na galing sa medyas ko. Maliit lang ang sulat, parang minadali, pero malinaw ang menshe.“St. Jude Hospital, Room 412 ang dating kwarto ng lola mo, pero inilipat na siya sa North Wing, high-security room 501. Ang proxy documents na pinunit ni Imperial ay may back-up copy sa head office namin. Kung gusto mo talagang ituloy ito, kailangan mong makalusot sa Laguna transfer sa darating na Biyernes. Mag-ingat ka sa bagong phone mo. May live audio feed ’yan. – L”Napatitig ako sa screen ng bago kong smartphone na nakalapag sa ibabaw ng desk. Biglang lumakas ang kabog ng dibdib ko. Live audio feed? Ibig sabihin, naririnig ni Julian ang bawat salitang sinasabi ko, ang bawat buntong-hininga ko, at ang bawat bulungan namin ni Karen? Pakiramdam ko ay biglang naging toxic ang hangin sa paligid ko. Ang dumi

CHAPTER 25

ARIA POV"Miss Ortega, okay ka lang ba? Dalhin ka na ba natin sa clinic?" bakas ang pag-aalala sa boses ng prof namin habang nakahawak sa balikat ko.Umiling ako nang dahan-dahan, pilit na ipinipikit ang mga mata ko para mas maging kapani-paniwala ang pag-arte ko. "Hindi na po, Ma'am. Okay lang po ako. Baka po kulang lang sa kain at tulog gawa ng mga natatapos na plates.""Naku, Ma'am, namumutla nga po siya, o. Hihiga lang po muna kami sa clinic saglit para makainom siya ng gamot at makahiga nang maayos," singit naman ni Karen, eksaktong-eksakto sa napag-usapan naming script.Kinuha ko ang bag ko sa lamesa, kasama ang phone na alam kong baka kasalukuyang nagpapadala ng audio feed kay Julian o sa mga tauhan niya. Sumandal ako kay Karen habang inaalalayan niya akong tumayo. Pagkabukas ng pinto ng classroom, agad na humakbang palapit si Santos at ang isa pang bodyguard."Miss Aria, anong nangyari?" tanong ni Santos, seryoso ang mukha at pinaliligiran

All Chapters of The Billionaire's Property: Chapter 21 - Chapter 25

CHAPTER 21

CHAPTER 22

CHAPTER 23

CHAPTER 24

CHAPTER 25