ณ ตำหนักทรงพระอังษร"เรียนฝ่าบาท นางทำมิสำเร็จพะยะค่ะ"กั่วกงเข้ามารายงานผู้เป็นนาย"อื้ม!"โจวมิ่งฉือตอบรับเพียงสั้นๆ กั่วกงที่เห็นเช่นนั้นจึงเดินออกไปจากห้อง แต่ในห้องลับอีกด้านเสิ้นปู้อี๋กลับได้ยินคำพูดเหล่านั้นทั้งหมดแล้ว เกิดคำถามขึ้นมาในใจว่าเสด็จพ่อของเขาต้องการจะทำสิ่งใด และเรื่องนี้คงเป็นเรื่องเกี่ยวกับเสด็จอาเป็นแน่"องค์รัชทายาท เกรงว่าพระองค์ยังคงไปมิได้พะยะค่ะ"ชายหนุ่มเปิดประตูเตรียมที่จะออกไปแต่กลับถูกทหารเข้ามาขวางเอาไว้"เพราะเหตุใด""ฝ่าบาททรงมีรับสั่งให้พระองค์อยู่ช่วยพระราชกิจที่นี่ต่อ จนกว่าจะมีรับสั่งอนุญาตให้กลับพะยะค่ะ"ทหารผู้นั้นเอ่ยจบก็ปิดประตูทันที ชายหนุ่มตระหนักได้ตั้งแต่วันแรกแล้วว่าเสด็จพ่อทรงขังเขาไว้ที่นี่........เจียงซือหนิงนั่งกอดเข่าที่หน้าตำหนักจิ่งหยาง เนื่องด้วยไม่รู้ว่าตนต้องทำเช่นไรต่อไป เรื่องที่ได้เห็นวันนี้มันหนักอึ้งภายในใจ ภาพของสตรีผู้นั้นยิ้มกว้างให้ชินอ๋องฉายขึ้นมาในหัวของนางนับร้อยครั้ง กว่าชั่วยามแล้วที่นางนั่งกอดเข่าพิงประตูใหญ่อยู่ที่นี่ มือเรียวที่เปื้อนไปด้วยคราบโลหิตยังไม่ได้ทำแผล เอื้อมไปรองเกล็ดหิมะที่ร่วงหล่นลงมาช้าๆ บริเวณ
閱讀更多
