ฟิ๊ว~ ฟิ๊ว~เสียงลมที่ด้านล่างหน้าผาพัดเป็นระลอกๆ ความหนาวเหน็บเรียกได้ว่ามากกว่าด้านบนหน้าผาเสียอีก พื้นที่แห่งนี้เรียกลึกสุดจนแทบมิเห็นแสงสว่างเลยก็ว่าได้ มันไม่ใช่สถานที่ที่ควรมีสิ่งมีชีวิตอาศัยอยู่เลยด้วยซ้ำ ทุกที่เต็มไปด้วยต้นไม้ต้นใหญ่ปกคลุม วัชพื้นน้อยใหญ่ต่อให้เป็นฤดูวสันต์ก็ไม่มีทางเจริญเติบโตได้ ในพื้นที่ที่แสงอาทิตย์ส่องลงมาไม่ถึงแพ็บๆของเหลวเปียกสัมผัสที่ใบหน้าคมปลุกชายหนุ่มให้ตื่นขึ้น ทันทีที่เขาได้สติความเจ็บปวดก็เข้าโจมตีจนแทบมิอยากมีชีวิตรอดต่อไป แต่ถึงอย่างนั้นประสาทสัมผัสที่เด่นชัดรับรู้ได้ถึงความเจ็บปวดตอนแรกแล้ว ก็รู้ได้ทันทีว่าของเหลวที่สัมผัสใบหน้าเขามิใช่หยดน้ำ แต่ดูเหมือนว่าเป็นน้ำลายจากสัตว์ชนิดหนึ่งที่กำลังเลียหน้าเขาอยู่ เพราะกลิ่นของมันเหม็นสาบไปทั้งตัวกรร~ แฮ่ก~เสียงร้องของสัตว์ที่เป็นเอกลักษณ์ดังชัดในหูของเขาเพียงคืบ ดวงตาคมลืมตาขึ้นแต่ก็ไม่อาจมองอันใดเห็นเพราะความมืดมิด ที่แม้แต่ดวงจันทร์ก็ส่องไม่ถึง มันเป็นสัตว์นักล่าดวงตามองเห็นได้ดีกว่าเขาที่เป็นเพียงมนุษย์แน่ มือหนาควานหาท่อนไม้ใหญ่ก่อนจะกำมันแน่ สัตว์เดรัจฉานตัวนี้จะไม่ระวังตัวเนื่องด้วยเหยื่อเช
閱讀更多
