ตำหนักต้องห้าม เขตอ๋องปีศาจ

กริ๊ง! กริ๊ง! กริ๊ง!

"หลบเร็ว ปีศาจมา หลบเร็ว~"

"แง~ ท่านแม่ข้ากลัวปีศาจ"

เสียงกระดิ่งที่ห้อยอยู่บนรถม้าคันหรู เคลื่อนตัวผ่านตลาดใจกลางเมืองหลวง ผู้คนที่เดินเตร็ดเตร่ซื้อของอยู่ในตลาดต่างวิ่งหลบอย่างรู้โดยทั่วกัน ไม่ใช่เรื่องที่เห็นกันบ่อยนักแต่ทุกคราที่เห็นรถม้าคันนี้เคลื่อนตัวผ่านมา ทุกคนก็ต่างหวาดกลัวไปตามๆกัน ข่าวร่ำลือว่าเจ้าของรถม้าที่นั่งอยู่ด้านในหน้าตาอัปลักษณ์ยิ่งกว่าปีศาจ ภายใต้หน้ากากเหล็กครึ่งหน้ามีดวงตาแดงก่ำ หากผู้ใดได้สบตเข้าจะทำให้ดวงตกและมีเรื่องอัปมงคลติดตัว แต่ความน่ากลัวกลับมิได้มาจากรูปลักษณ์เพียงอย่างเดียว มีคนเคยวิ่งตัดหน้ารถม้า ตกดึกในคืนนั้นกลับหายตัวไปอย่างไร้ร่องรอยเจอตัวอีกทีก็กลายเป็นศพถูกทิ้งริมลำธาร เนื้อตัวเต็มไปด้วยบาดแผลและรอยถูกแส้เฆี่ยนจนตาย ทุกคนต่างลงความเห็นว่าหากมิใช่ฝีมือของอ๋องปีศาจผู้นั้นแล้วจะเป็นใคร

ฮี้~ ตุบ!

เสียงม้าร้องดังตามด้วยเสียงร่างบางล้มกระแทกพื้น เมื่อหญิงสาวมั่วแต่วิ่งจนไม่ได้ดูทางจึงเผลอวิ่งตัดหน้ารถม้า และชนเข้ากับข้าวของที่อยู่ข้างทาง หัวใจของนางสั่นรัวด้วยความหวาดกลัว เมื่อเห็นสัญลักษณ์กระดิ่งที่ห้อยอยู่หน้ารถม้า

ครึ้ม! ครืน~

จู่ๆขณะนั้นเองเสียงฟ้าร้องดัง หมู่เมฆก่อตัวจนท้องฟ้ามืดสนิท เนื่องด้วยเป็นช่วงฤดูวสันต์คาดว่าอีกไม่ถึงครึ่งชั่วยามฝนฟ้าต้องตกลงมาเป็นแน่

มือหนาเรียวขาวสวมแหวนยกสีเขียวมรกตที่นิ้วชี้ เอื้อมมือไปเปิดม่านหน้าต่างเล็กๆ เห็นสตรีร่างบางแต่งกายด้วยอาภรณ์ดูซอมซ่อ มีผ้าคลุมหน้าปดปิดเอาไว้เห็นเดียวดวงตา ล้มลงไปนอนกับพื้นด้วยสภาพดูไม่ได้ ดวงตาของนางเบิกกว้างด้วยความตกใจมองเข้ามาในรถม้า ท่าทีเช่นนี้ชายหนุ่มไม่ได้แปลกใจเท่าใด

"เขาคือชินอ๋องปีศาจ โจวเทียนหลานผู้นั้น" หญิงสาวเอ่ยกับตัวเองในใจ ถึงแม้ไม่เคยเห็นหน้าเขามาก่อน แต่ผู้ที่มีสิทธิ์นั่งอยู่ในรถม้าคันนี้จะเป็นผู้ใดอื่นได้ ร่างบางที่นอนกองที่พื้นเหมือนกำลังถูกมนต์สะกด นางกลืนน้ำลายคำโตลงคอ ขณะที่จ้องดวงตาของบุรุษในรถม้า หญิงสาวคิดว่าตนเองในตอนนี้ไม่มีทางรอดเป็นแน่ เขาเห็นหน้าของนางแล้วว่าเป็นเช่นไรคงมิปล่อยไปง่ายๆ ก่อนที่ม่านหน้าต่างรถม้าจะถูกเปิดลง

"วิ่งไม่ดูทาง อยากตายหรือยังไง"

คนคุมม้าตะหวาดใส่หญิงสาวเสียงดัง ไม่มีผู้ใดกล้าเข้าไปช่วยนางเลยสักคน เพราะกลัวว่าจะถูกหมายหัวตามไปด้วย ตอนนี้คนตัวเล็กกลัวจนหาเสียงของตัวเองไม่เจอ ทำได้เพียงมองตาปริบๆอย่างหวั่นใจ

"ฉีหมิง"

เสียงเข้มจากด้านในรถม้าส่งเสียงบอกคนด้านนอก

"ขอรับท่านอ๋อง"

ฉีหมิงรับคำผู้เป็นนายด้านใน พลางหันมาส่งสายตารำคาญใส่หญิงสาว ก่อนจะบังคับรถม้าให้เคลื่อนตัวออกไปทันที

ดวงตางามมองตามจนสุดสายตาขณะที่ยังล้มตัวที่พื้นอยู่ เสียงเมื่อสักครู่เป็นเสียงของอ๋องปีศาจหรือ....เหตุใดนางกลับคิดว่ามันน่าฟังกัน มิได้น่ากลัวเลยแม้แต่น้อย

"แม่หนู แม่หนู! เป็นอันใดหรือไม่"

เสียงของสตรีวัยกลางคนที่ขายของอยู่บริเวณนั้น เข้ามาหาหญิงสาวหลังรถม้าไปแล้ว ทำให้นางได้สติตนเอง ลุกขึ้นเก็บข้าวของที่ตกอยู่ตามพื้นด้วยมือสั่นเทา หัวใจของนางตอนนี้ยังเต้นรัวเพราะความกลัวเมื่อสักครู่จนแทบทะลักออกมา

"เป็นอันใดหรือไม่"

"ข้าไม่เป็นใดเจ้าค่ะท่านป้า"

หญิงสาวเอ่ยตอบพร้อมรอยยิ้ม

"เจ้าโชคดีมากที่ชินอ๋องปีศาจไม่ทำอะไร"

"ข้าเองก็แปลกใจที่รอดมาได้เช่นกันเจ้าค่ะ"

หญิงสาวเอ่ยพลางพยุงตัวเองให้ลุกขึ้น เรื่องของบุรุษในรถม้าผู้นั้นมิผู้ใดบ้างไม่รู้ เมื่อสักครู่ที่ได้เผลอล่วงเกินเขาเข้าแล้วก็คิดว่าตนเองคงจบชีวิตแล้ววันนี้ แต่แววตาภายใต้หน้ากากเหล็กนั้นกลับมิได้แดงก่ำเหมือนที่ผู้อื่นร่ำลือกัน แต่ถึงอย่างนั้นหน้ากากเหล็กนั้นก็ปฏิเสธไม่ได้ว่าเขาน่ากลัวมากจริงๆ เห็นทีว่าคงเป็นฝันร้ายของนางอีกหลายคืน

"เช่นนั้นเจ้าก็ระวังตัวหน่อย"

ท่านป้าเอ่ยเตือน หญิงสาวพยักหน้าเข้าใจ ลุกขึ้นยืนและรีบวิ่งเข้าตรอกของตลาดทันที เนื่องด้วยตอนนี้ก็เลยเวลากลับจวนมากแล้ว หากช้ากว่านี้เกรงว่านางคงได้ตายจริงๆเป็นแน่