Tous les chapitres de : Chapitre 31 - Chapitre 40

หลังจากที่ธามไทขอเวลาตั้งสติเพียงครู่หนึ่ง เขมมิกาก็แต่งเนื้อแต่งตัวจนกลับมาอยู่ในสภาพมีเสื้อผ้าครบเหมือนเดิม หญิงสาวมองไปยังร่างสูงอย่างพิจารณา แม้เธอจะเด็กกว่าเขาอยู่มาก แต่ก็ไม่ใช่เด็กที่ไม่รู้ว่าเรื่องที่ ‘เกือบ’ จะเกิดขึ้นเมื่อครู่นี้คืออะไร แต่ที่ยังสงสัยอยู่คือเพราะอะไรหมอธามไทถึงทำเช่นนั้นกับเธอ ทั้งที่ก่อนหน้านี้เอาแต่ผลักไสให้ไปกับผู้ชายคนอื่น“ฉันขอโทษเรื่องเมื่อกี้” ธามไทหันมาประจันหน้ากับหญิงสาว พร้อมนั่งลงที่เก้าอี้โต๊ะอาหารตรงข้ามกับเธอ“ค่ะ เค้กรู้ว่าหมอไม่ได้ตั้งใจ” เขมมิกาตอบพร้อมกับก้มหน้าลงด้วยความเขินอาย และไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับตัวชายหนุ่ม แต่ที่แน่ๆ หากธามไทปกติดี แม้แต่แตะต้องเนื้อตัวเธอแค่ปลายเล็บ เขาคงเลือกที่จะไม่ทำ“ฉันตั้งใจ และก็คิดดีแล้วที่จะทำแบบนั้นกับเธอ แต่ที่ฉันขอโทษก็เพราะว่า…ฉันรุนแรงกับเธอมากไปหน่อย” ธามไทพูดอย่างใจคิด และไม่เสียใจเลยที่กระทำแบบนั้นกับแม่กวางน้อย เพราะมันเป็นสิ่งที่ใจเขาต้องการ แต่นึกโกรธตัวเองที่รุนแรงกับเธอมากไปจนอาจทำให้เขมมิกากลัว

เขมมิกาเอ่ยถามพร้อมแววตาตื่นตระหนก จริงอยู่ว่าเธอเคยถูกหมอหนุ่มแตะเนื้อต้องตัวแล้ว แต่ก็ยังไม่เคยชินกับแววตาเจ้าเล่ห์ของเขาเลยสักนิด“ก็ไม่ได้ทำอะไร นี่คิดไปถึงไหน ฉันแค่จะ…”ธามไทไม่รอช้า จูบลงที่หน้าผากหญิงสาวอย่างแผ่วเบา ก่อนจะไล้วนลงมาที่แก้มนุ่มของเธอ พร้อมกับกดจมูกลงสูดลมหายใจเข้าเต็มปอด“ทำแค่นี้คงไม่เป็นไรนะ” พูดจบก็ยกมือขึ้นยีหัวหญิงสาวด้วยความมันเขี้ยว เขาเองก็ต้องใช้ความพยายามอย่างมากเพื่อห้ามใจตนไม่ให้ทำอะไรเธอมากไปกว่านี้“เอ่อ ค่ะ ว่าแต่หมอมาหาเค้กแบบนี้ แล้วคุณศศิล่ะคะ”ถึงอย่างนั้น เขมมิกาก็ยังคงสงสัยเรื่องศศิอยู่ เพราะไม่อยากเชื่อว่าศศิจะยอมปล่อยให้ชายหนุ่มกลับมาได้“ฉันไม่ได้ชอบศศิ และฉันยังไม่ได้ลงโทษเธอเลยเรื่องที่นัดศศิโดยไม่บอกฉัน ทีหลังอย่าทำแบบนั้นอีกนะเค้ก” แล้วจ้องหญิงสาวด้วยแววตาดุอีกครั้ง“เค้กขอโทษค่ะ เค้กไม่ได้ตั้งใจ อื้อ…”ไม่ทันที่หญิงสาวจะพูดจบ ริมฝีปากบางก็ถูกฉกฉวยไปด้วยริมฝีปากร้อนของคนเอาแต่ใจ เขาจูบเธออย่างไร้ความปรานี

เขมมิกาได้แต่หน้าร้อนผ่าวเมื่อรู้ว่าคืนนี้ตนเองอาจจะต้องเจอกับอะไร หญิงสาวจัดการอาบน้ำและสวมชุดนอนแบบเสื้อยืดตัวใหญ่และกางเกงขาสั้นธรรมดาๆ แบบที่ชอบใส่ แต่ธามไทมักบอกเสมอมาว่า ยิ่งเธอทำตัวธรรมดามากเท่าไรยิ่งทำให้มีเสน่ห์สำหรับเขามากเท่านั้นเสียงสัญญาณเรียกจากคนภายนอกทำให้คนตัวเล็กต้องรีบลุกขึ้นมาทันที ธามไทใช้เวลาไม่ถึงชั่วโมงหลังจากที่ส่งข้อความ เดินทางมาที่คอนโดฯ ซึ่งเธอก็เปิดประตูต้อนรับเขาเหมือนที่เคยทำ“มาถึงไวจังค่ะ อื้อ….”ไม่ทันที่เขมมิกาจะได้ทักทายหมอหนุ่มมากไปกว่านี้ เขากลับดึงเธอเข้าไปจูบด้วยความโหยหา พร้อมใช้มือผลักประตูให้ปิดลงอย่างรวดเร็ว โดยที่หญิงสาวไม่ทันตั้งตัวกับการรุกรานกะทันหันเช่นนี้ธามไทดันร่างเล็กชิดผนังห้อง ก่อนจะจัดการจูบแม่กวางน้อยอย่างหิวกระหาย ยิ่งได้กลิ่นสบู่อ่อนๆ ของเธอยิ่งทำให้เลือดในกายพลุ่งพล่าน วันนี้ ชายหนุ่มใช้ความพยายามตลอดทั้งวันไม่ให้คิดเรื่องเขมมิกา เพื่อมีสติกับการผ่าตัดคนไข้ ทั้งที่ใจอยากกลับไปหาร่างนุ่มนิ่มที่ตนเองหลงใหล คืนนี้จะคิดค่าชดเชยที่เธอทำให้เขาต้องทรมานมาตลอดหนึ่งเดือน และคนอย่างเข

หญิงสาวรู้สึกราวกับได้หลุดลอยไปบนท้องฟ้า ความรู้สึกที่ไม่เคยรู้จัก ตอนนี้ เธอเข้าใจแล้วว่าทำไมใครต่อใครถึงติดใจและชอบมันนัก เขมมิกาหน้าเห่อร้อนขึ้นมาทันที เมื่อหมอหนุ่มยืนหยัดกายขึ้นและมองสบดวงตากลมโตด้วยแววปรารถนาอย่างไม่ปิดบัง“เธอเซ็กซี่มากรู้ไหม” พูดพลางจ้องตาหญิงสาวด้วยสายตาร้อนแรง หลังส่งเธอถึงฝั่งฝันไปรอบหนึ่งแล้ว และเขาไม่มีทางยอมให้ตนเองค้างเติ่งอยู่อย่างนี้แน่นอนธามไทไม่ปล่อยให้เขมมิกาได้มีเวลาตั้งสตินาน เขาอุ้มร่างบางไปที่ห้องนอนแล้ววางลงที่เตียงหนานุ่มอย่างแผ่วเบา ก่อนจะหยัดกายมองร่างงามอย่างเต็มสองตาอีกครั้ง เขมมิกาสวย…สวยจนเขาคิดไม่ออกว่าจะทำใจได้อย่างไรหากต้องปล่อยเธอไปเป็นของผู้ชายคนอื่นเขมมิกามองคนตรงหน้าด้วยความต้องการที่ไม่ต่างกัน แม้สมองจะสั่งให้บอกชายหนุ่มว่าหยุด แต่อีกใจก็อยากรู้ อยากลอง และมากไปกว่านั้น หญิงสาวอยากเป็นของหมอธามไท ผู้ชายที่ตนเองรักมาตลอด และเมื่อเป็นของเขาแล้ว เธอจะบอกเรื่องราวในอดีตให้คนตัวโตรับรู้อีกครั้งคุณหมอหนุ่มค่อยๆ ถอดเสื้อเชิ้ตของตนเองออก ในขณะที่สายตาก็จับจ้องที่กายงามของแม่กวางน้อย บั

“น้องเค้กชอบไหมคะ” เมื่อเห็นว่าเขมมิกาเอาแต่จ้องตัวเองในกระจก จีจี้จึงถามขึ้นเพื่อความชัวร์“ชอบค่ะ แต่เค้กแค่ไม่รู้จะใส่ไปไหน” สาวน้อยตอบกลับไปด้วยความเขินอาย เพราะมันคือเรื่องจริง ต่อให้ชุดจะสวยแค่ไหน แต่หากเธอเอามาใส่เดินห้างหรือใส่ไปทำงานก็คงดูไม่เหมาะสมสักเท่าไหร่“แหม ไม่ต้องห่วงหรอกค่ะ อยู่กับหมอธาม ยังไงก็คงได้ออกงานด้วยกันบ่อยๆ” จีจี้พูดยิ้มๆ จนหญิงสาวอดหน้าแดงไม่ได้“ถ้าอย่างนั้น เค้กเปลี่ยนลองตัวต่อไปเลยนะคะ” เขมมิกาแสร้งลืมว่าชายหนุ่มสั่งไว้ว่าลองตัวไหนให้ออกไปให้ดู เพราะไม่อยากให้เขาเห็นเธอในสภาพที่ตนเองก็ไม่คุ้นชินเช่นนี้เหมือนกัน“ไม่ได้ค่ะน้องเค้ก คุณหมอสั่งว่าต้องออกไปให้ดูด้วย” จีจี้รีบแย้งทันที ก่อนจะดันตัวหญิงสาวออกจากห้องลองชุดเพื่อโชว์ตัวแก่ชายหนุ่มด้านนอกทันทีชายหนุ่มซึ่งสวมเสื้อยืดสีดำ กางเกงยีนส์แบบสบายๆ กำลังนั่งไขว่ห้าง สายตาจดจ่ออยู่กับโทรศัพท์มือถือที่โซฟาช่างเป็นภาพที่ทรงเสน่ห์แบบที่เขมมิกาแทบจะไม่เคยเห็นจากคนคัวโต เธอยอมรับว่าผู้ชายคนนี้ไม่ว่าจะอยู่ในลุคเนี้