Semua Bab ภรรยารักคุณหมอร้าย: Bab 1 - Bab 8

“แน่ใจนะว่าอยากฝึกงานเป็นเลขาฯ ศัลยแพทย์ท่านนี้จริงๆ” เจ้าหน้าที่ของโรงพยาบาลอินทารามเอ่ยถามนักศึกษาสาวปีสี่ ที่ตอนนี้สวมชุดนักศึกษากระโปรงทรงเอสั้นเหนือเข่าเล็กน้อย เจ้าตัวยิ้ม พยักหน้าด้วยความมั่นใจ“แน่ใจค่ะ หนูอยากทำงานที่นี่” น้ำเสียงตอบกลับด้วยท่าทีกระตือรือร้น แววตาแสดงออกอย่างชัดเจนถึงความต้องการ‘เค้ก’ เขมมิกา รุ่งเรืองวงศ์ นักศึกษาสาวจากคณะมนุษยศาสตร์ สาขาวิชาภาษาไทย ชั้นปีที่สี่ มองไปยังเจ้าหน้าที่ฝ่ายบุคคลของโรงพยาบาลอย่างมั่นใจ หญิงสาวใช้ความพยายามกว่าหลายเดือนเพื่อให้ตัวเองได้เข้ามาเป็นเด็กฝึกงานที่โรงพยาบาลแห่งนี้ และความพยายามนั้นก็ไม่ได้ทรยศเธอเลยสักนิด แถมสิ่งที่ได้ก็เกินความคาดหวังไปมาก เมื่อวันหนึ่งทางเจ้าหน้าที่ได้ติดต่อกลับมาว่า ตอนนี้ทางโรงพยาบาลต้องการรับนักศึกษาฝึกงานตำแหน่งเลขาฯ ของศัลยแพทย์ใหญ่ และแน่นอนว่าเขมมิกาไม่มีทางปฏิเสธมันได้ลง เพราะ ‘เขา’ คือเหตุผลที่ทำให้เธออยากเข้ามาฝึกงานที่โรงพยาบาลแห่งนี้“แต่คุณหมอท่านนี้ไม่ชอบให้ผู้หญิงอยู่ใกล้สักเท่าไร พี่เกรงว่าเขาจะไปขวางหูขวางตาคุณหมอเข้า” พนักงานฝ่ายบุคคลชื่อ ‘กมล’ พูดขึ้นอย่างลังเลใจใครก็รู้กิตติศัพท์คว

“เปล่าค่ะ ใครจะกล้าคิดกับหมอวินแบบนั้นล่ะคะ”เขมมิกาตอบพร้อมกับยิ้มร่าเริงออกไป เพราะค่อนข้างชินที่ถูกหนุ่มน้อยใหญ่มองด้วยสายตาแบบนี้ แต่เธอก็ไม่เคยนึกหลงตัวเอง แม้จะรู้ว่าสิ่งหนึ่งที่พ่อแม่ทิ้งไว้ให้ก็คือข้อได้เปรียบเรื่องรูปร่างหน้าตา นั่นจึงเป็นเหตุผลที่ทำให้ไม่เคยเขินอายเวลาถูกผู้ชายจับจ้องเช่นนี้ แต่หากเลือกได้ก็อยากให้ผู้ชายเข้ามาเลือกเธอจากภายในจิตใจมากกว่ารูปลักษณ์ภายนอก“ถ้างั้น เดี๋ยวหมอขอตัวก่อนนะครับ มีอะไรก็ปรึกษาหมอได้นะ ถ้าหมอธามดุก็มาคุยกับหมอวินได้ เพราะหมอวินใจดี” มาวินส่งยิ้มให้กับเขมมิกาอีกครั้ง ก่อนจะขอตัวลาไปเพราะใกล้ถึงเวลาตรวจรอบบ่ายแล้ว“เสน่ห์แรงจริงๆ น้า หมอวินเนี่ยโสดของจริง ถึงจะเฟรนด์ลี่ แต่ไม่เจ้าชู้ พี่เพิ่งเคยเห็นหมอวินทำสายตาแพรวพราวใส่ผู้หญิงครั้งแรกเนี่ย” พิมอรไม่ได้อยากสปอยล์เขมมิกา แต่อย่างที่บอก ว่าหากไม่ใช่หมอธามไท เธอเองก็พร้อมสนับสนุนความรักของทุกคน“พี่พิมคะ เค้กเพิ่งมาวันแรก แถมยังไม่รู้เลยว่าหมอธามจะชอบเค้กไหม เค้กไม่กล้าคิดเรื่องอื่นหรอกค่ะ” หญิงสาวตอบด้วยสายตาจริงจัง แต่ก็ขอบคุณในความหวังดีของพิมอร“ดีมาก คิดแบบนี้ถือว่าดีมากเลยเค้ก ไม่ผิ

“เย่! ขอบคุณหมอธามมากนะคะ เค้กสัญญาค่ะว่าจะทำหน้าที่ให้ดีที่สุด” เขมมิกาดีใจจนเผลอร้องออกมา ชายหนุ่มถึงกับหันมาจ้องพฤติกรรมของเด็กสาวทันที“ฉันตกลงรับเธอก็จริง แต่เมื่อไหร่ที่เธอสร้างปัญหา ฉันก็จะเซ็นให้ไม่ผ่านฝึกงานทันที ไม่ต้องรอให้ครบสองเดือน รับได้ไหม” ชายหนุ่มถามด้วยน้ำเสียงจริงจัง และแน่นอนว่าหากเขมมิการับไม่ได้เขาก็ไม่แคร์“ได้ค่ะ เค้กไม่มีปัญหาอะไรทั้งนั้น” เขมมิกาตอบรับด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม ไม่ว่า หมอธามไทจะมีเงื่อนไขอะไร เธอก็ไม่ขัดข้องทั้งนั้น ขอเพียงให้ได้ใกล้ชิดเขา แม้จะเป็นสถานะที่ชายหนุ่มไม่ได้อยากจะให้เข้าใกล้ก็ตามที...‘อย่างน้อยก็ได้แอบมองเงียบๆ ไม่ให้รู้หมอรู้ เพราะรู้ว่ายังไงหมอก็ไม่มีทางมอง...’ธามไทขับรถไปยังบาร์ลับของเพื่อนสนิท ‘ว่าน’ เวทัส นายแพทย์ศัลกรรมชื่อดัง ที่ก่อนหน้านี้เป็นเสือซุ่มเหยื่อ และเพิ่งกลายเป็นแมวตัวน้อยๆ ไปไม่นาน เขาอยากมีเพื่อนระบายความอึดอัดในใจ แม้จะรู้ดีว่าเพื่อนรักมีพันธะต้องคอยห่วง แต่ก็คงต้องขอรบกวนเวลามันจริงๆ เพราะเป็นที่รู้กันว่าพวกเขาแทบไม่คบหาใคร อาจจะเป็นเพราะไลฟ์สไตล์ที่ตรงกัน และต่างฝ่ายต่างไม่หวังอะไรต่อกัน แม้จะมีบางครั้งที่พูดจา

“คะ? เค้กก็แต่งชุดนักศึกษาปกตินะคะ” เอ่ยถามด้วยความไม่เข้าใจ เพราะเธอมาฝึกงานก็ต้องใส่ชุดนักศึกษาถูกต้องแล้ว“ฉันหมายถึงกระโปรง ใครสอนให้เธอใส่กระโปรงสั้นขนาดนั้น นี่มันโรงพยาบาล ถ้าไม่อายพนักงานด้วยกันก็อายญาติคนไข้บ้าง ไม่มีใครเคยสอนหรือไงว่ามันไม่สุภาพ”ธามไทดุด้วยน้ำเสียงจริงจัง เขาไม่ชอบเด็กไม่รู้จักกาลเทศะ อีกอย่าง เขมมิกาก็ใช่คนขี้ริ้วขี้เหร่ การที่ใส่กระโปรงสั้นแบบนี้แน่นอนว่าต้องเป็นเป้าสายตาของหนุ่มๆ ในโรงพยาบาลแน่นอน และคนที่น่าเป็นห่วงที่สุดก็คือตัวเธอเอง“ขอโทษค่ะ พรุ่งนี้ เค้กจะเปลี่ยนไปใส่กระโปรงยาวตามที่หมอสั่ง”เขมมิการู้สึกหน้าชาทันทีที่โดนด่าราวกับพ่อแม่ไม่สั่งสอนเพียงเพราะว่าเธอใส่กระโปรงสั้น แต่ถึงอย่างนั้น หญิงสาวก็จำต้องยอมทำตามที่หมอหนุ่มบอก“อืม เดี๋ยวสิบโมง ฉันมีประชุม เธอก็เตรียมเข้าด้วย” พูดจบ ธามไทก็เปิดเอกสารดูเพื่อเตรียมตัวก่อนเข้าประชุมทันที“เอ่อ หมอเมาค้างเหรอคะ” เท่านั้นก็ถูกสายตาคมกริบมองเธออย่างคาดโทษ “เอ่อ เค้กพูดอะไรผิดไปเหรอคะ”เขมมิกาถามอย่างไม่เข้าใจสายตาดุของเขา ทั้งที่เธอถามด้วยความเป็นห่วงแท้ๆ แต่กลับถูกมองราวกับทำอะไรผิดมา“ไม่ผิด แต่ไม่ใช