“ผมไม่อยากให้คุณอาสงสารผม แต่ผมอยากให้คุณอาเมตตา บอกผมหน่อยว่าเคทธีอยู่ที่ไหน ขอให้ผมได้ไปตามลูกกับเมียผมกลับมาได้ไหมครับ” “ถึงอาบอกศึกไป แต่ยังไงคุณเคย์เขาก็คงยังไม่ให้อภัยศึกง่าย ๆ” นรินดาบอกอย่างรู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นบ้างหลังจากนี้ “ผมขอร้องครับคุณอา ขอแค่ผมรู้ที่อยู่ของเคทธีก็พอ ผมจะไม่ขออะไรกับคุณอาเลย” ขุนศึกคุกเข่าตรงหน้าของนรินดา แล้วยกมือขึ้นเพื่อขอร้องและวิงวอนผู้ใหญ่ “ศึก...” “จะให้ผมกราบคุณอาตอนนี้ก็ได้ เมตตาผมเถอะนะครับ ผมรู้สึกผิดจริง ๆ ผมสัญญาว่าครั้งนี้ผมจะไม่ทำให้เคทธีต้องเสียใจอีก ผมขอแค่โอกาสจากทุกคนนะครับ” จังหวะที่ขุนศึกกำลังก้มลงกราบ นรินดาก็หลบทัน เพราะเธอไม่ได้ต้องการให้ขุนศึกลดศักดิ์ศรีของตัวเองแบบนี้ “อย่ากราบอาเลยศึก...อย่าทำอย่างนี้” “ผม...” “อาจะบอกว่าน้องอยู่ไหน แต่หลังจากนี้จะเกิดอะไรขึ้น ศึกจะต้องจัดการมันด้วยตัวของศึกเอง เคทธีเองก็เข้มแข็งมากแล้ว อาไม่รู้นะว่าเคทธีจะให้อภัยศึกหรือเปล่า มันคงสุดแล้วแต่เคทธีแล้ว” ตลอดระยะเวลาสามปีที่เธอเฝ้าดูการกระทำของหนุ่มรุ่น
Last Updated : 2026-05-05
LOGIN
