All Chapters of เหลี่ยมร้ายทัณฑ์รัก (25+): Chapter 151 - Chapter 160

“หยุดเดี๋ยวนี้นะ!!” เสียงแหลมเล็กของใครบางคนทำให้สองหนุ่มหันไปมองก็พบกับเด็กน้อยผมเปียตัวเล็ก กำลังยืนเท้าสะเอวพร้อมกับขมวดคิ้วมองพวกเขาอย่างไม่พอใจ “เคทธี” “พวกพี่ตีกันทำไมคะ!” ใบหน้าหวาน ๆ ของเด็กน้อยวัย 10 ขวบจ้องมองสองหนุ่มอย่างไม่เข้าใจ วันนี้เธอเลิกเรียนพิเศษเร็ว เลยคิดว่าจะมาหาขุนศึกก่อน แต่มาเจอเขากำลังชกต่อยกับคนอื่น “ถอยไป กูจะไปหาน้องกู” ว่าจบขุนศึกก็ทำการผลักร่างใหญ่กว่าตัวเอง จากนั้นชายหนุ่มก็เดินมาหาเคทธีทันที เพราะเขาไม่อยากให้เคทธีมาเจอภาพที่ไม่สมควร แม้จะรู้ว่าการต่อยตีมันไม่ดี แต่วิถีลูกผู้ชายมันต้องมีบ้าง “อ้าว...” “ไว้มาเคลียร์กันวันหลัง วันนี้น้องกูมาแล้ว” “ก็ได้วะ แม่งพอเห็นเด็กทำมาอยากเป็นคนดี” คนที่ตัวโตกว่าร้องบอกแล้วเดินเลี่ยงออกไป ทำให้ขุนศึกได้มีโอกาสเดินเข้ามาหาเคทธีที่ยืนมองเขาตาแป๋วอยู่ “มาทำอะไรที่นี่ยายตัวเล็ก วันนี้มีเรียนพิเศษไม่ใช่เหรอ” มือหนาของขุนศึกยกขึ้นจับหัวของเคทธีเบา ๆ เขาเอ็นดูเธอเหมือนกับน้องสาวของตัวเอง “หนูเลิกเรียนเร็ว เลยว่าจะชวนพี่ศึกไปกินไ

“เคทธี...ยังเก็บมันไว้อีกเหรอครับ” “อะไรที่เป็นของที่เคทธีให้พี่ศึก เคทธีไม่กล้าทิ้งหรอกค่ะ เพราะสักวันเคทธีจะทำให้พี่ศึกรับมันด้วยความเต็มใจให้ได้” มันมีของหลายอย่างที่เธอคิดจะมอบให้กับเขา แต่กลับโดนชายหนุ่มเอาไปโยนทิ้งบ้าง ซึ่งเธอก็ไปตามเก็บมันกลับมา แล้วเอามาดูแลอย่างดี และคิดว่าสักวันเธอจะทำให้เขารับด้วยความเต็มใจ “เคทธี...” “ขอบคุณนะคะที่รักเคทธี ขอบคุณนะคะที่มาเป็นแสงอาทิตย์ที่ส่องสว่างให้กับเคทธีอีกครั้ง เคทธีสัญญาจะเป็นดอกทานตะวันของพี่ศึกไปตลอดไป” คำพูดซึ้ง ๆ ของเคทธีทำเอาขุนศึกเองก็น้ำตาซึมไม่ต่างกัน “พี่จะเป็นดวงอาทิตย์ให้ดอกทานตะวันอย่างเคทธีเพียงคนเดียวนะครับ” มือหนาจับมือบางเอาไว้แน่น เพื่อให้เธอได้รู้ว่าเขาจะไม่มีทางปล่อยมือคู่นี้ของเธออีกแล้ว “พี่ศึก...” “รักเคทธีนะครับ รักที่สุดเลย” ถ้าไม่ติดว่าที่นี่เป็นโรงเรียนเขาคงมอบจูบแสนหวานให้กับคนตัวเล็กแล้ว “เราไปกินข้าวกันเถอะครับ ของโปรดของเคทธี” “คะ” “มัสมั่นข้างโรงเรียนของเราไง ไปกันครับ” มือหนาของขุนศึกจับมือบอบบางของเคทธีเอาไ

“พี่ศึก เคทธีถามอะไรหน่อยได้ไหมคะ” เคทธีหันไปมองหน้าของขุนศึก ก่อนที่เขาจะขมวดคิ้วมองอย่างสงสัย “ครับ” “ก่อนที่เคทธีจะไปเรียนต่อเมืองนอก เรื่องคืนนั้น” หญิงสาวถามพร้อมกับความรู้สึกเจ็บปวดในใจแปลก ๆ เพราะถึงเธอจะรักเขามากแค่ไหน แต่เธอก็รู้สึกเจ็บปวดอยู่ดีที่โดนคนที่รักทำร้ายร่างกายและจิตใจแบบนั้น “เรื่องคืนนั้นที่พี่ขืนใจเคทธี พี่ขอโทษ พี่ไม่ได้ตั้งใจ พี่เมาและพี่ก็โกรธที่เคทธีมาขวางจังหวะที่ไอรินกำลังจะบอกความลับเรื่องของพัดชา แต่พอพี่ออกไปแล้ว พี่จะกลับมาขอโทษเคทธีที่ห้อง แต่เคทธีกลับหายไปกับพี่วินแล้ว” เรื่องคืนนั้นเขาเองก็เจ็บปวดไม่ต่างกันที่ทำร้ายเธอเพราะความขาดสติ ตอนนั้นเขาไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเคทธีไปไหน และเขาก็รู้สึกกระวนกระวายใจเป็นอย่างมาก ถึงขั้นไปดูกล้องวงจรปิดในบ้านและก็พบว่าคนที่พาหญิงสาวออกไปคือพี่ชายของเขาอย่างวินเทอร์ ตอนนั้นขุนศึกยอมรับว่าตัวเองโกรธมากที่พี่ชายทำแบบนี้ และโกรธเคทธีมากเช่นเดียวกัน จนเขาเดินลงมาข้างล่างเพื่อยกเลิกงานเลี้ยงในวันนี้ทั้งหมด แล้วมานั่งกินเหล้าคนเดียว ตอนนั้นเขาเสียศูนย์เหมือนกันและเข้า

กลับมาปัจจุบัน “พี่ศึกเคยไปหาเคทธีที่อังกฤษด้วยเหรอคะ” หญิงสาวหันมองหน้าของสามีหนุ่ม “อืม...ไปปีละสองสามครั้ง ไปแอบดูเคทธีไปเรียนทุกวัน” “อยู่ครั้งหนึ่งนานไหม” เคทธีถามอย่างแปลกใจ เธอไม่ได้สนใจอะไรจนไม่รู้ว่าขุนศึกแอบตามไปหาเธอที่อังกฤษด้วย “อยู่เป็นอาทิตย์ พี่เห็นเคทธีชอบไปกินข้าวคนเดียว พี่ก็นั่งแถว ๆ นั่นแหละ ไม่อยากให้เคทธีต้องเหงา” ชายร่างใหญ่บอกแบบนั้น บางครั้งที่เขาเห็นว่าเคทธีนั่งกินข้าวคนเดียว เขาจะเดินไปนั่งที่โต๊ะข้าง ๆ เสมอ “รับอะไรดีคะ” เสียงพนักงานเสิร์ฟถามพร้อมกับมองหน้าหนุ่มเอเชียหน้าตาดี “รับแบบผู้หญิงโต๊ะข้าง ๆ เลยครับ” “ได้ค่ะ” มุมปากของขุนศึกยกขึ้นยิ้มเมื่อเห็นท่าทีของเคทธี เธอแทบไม่เคยให้ผู้ชายคนไหนเข้าใกล้เลย หรือถ้าจะมีก็จะสงวนท่าทีทุกครั้ง จนทำให้ชายหนุ่มอุ่นใจว่าอย่างน้อยเขาจะยังเป็นคนแรกและคนเดียวในใจของเธอตลอดไป “ทุกครั้งที่พี่เห็นเคทธีกินข้าวแล้วดูมีความสุข วันนั้นอาหารที่พี่กินตามเคทธีอร่อยมากเลยรู้ไหม” ขุนศึกว่าจบเขาก็รั้งร่างเล็กให้มานั่งที่ตักแกร

“แหม...ปากบอกว่าเลี้ยงลูก แต่วันนี้ให้สามีเลี้ยงให้ ได้สามีประเสริฐเหลือเกินนะ อยากได้ผัวแบบเคทธีหาได้จากไหนคะ” เคทธีหัวเราะเพื่อนที่ตอนนี้เอาแต่แซวขุนศึก ซึ่งกว่าเธอจะได้ความรักครั้งนี้มาก็สะบักสะบอมพอตัวเหมือนกัน “มาเถอะวันนี้อย่าพูดเรื่องที่ผ่านมาแล้ว มาสนุกกันดีกว่า” ว่าจบสาว ๆ ก็เรียกหนุ่มโฮสเข้ามาบริการ ซึ่งเคทธีก็อดกลัวและขนลุกแปลก ๆ ไม่ได้ จนกระทั่งมีชายร่างใหญ่คนหนึ่งมานั่งข้าง ๆ เขาสวมใส่แมสปกปิดใบหน้า ซึ่งเธอก็ไม่ได้เอะใจอะไร เนื่องจากในนี้ค่อนข้างมืดเลยมองไม่เห็นหน้าของใครชัดมากนัก รู้แค่ว่าเขาดูหุ่นดีมาก ๆ “อยากดื่มอะไรไหมครับ” เสียงทุ้มถาม “ไม่ดีกว่าค่ะ” เคทธียกมือขึ้นเพื่อห้ามหนุ่มโฮส และเมื่อมองไปรอบ ๆ ก็พบว่าเพื่อน ๆ ของเธอก็สลายตัวหายไปกับโฮสของตัวเองแล้ว ทำให้เธอนั่งอยู่กับหนุ่มหล่อเพียงลำพัง “ไม่อยากดื่มอะไรเหรอครับ” “ไม่ค่ะ” “แล้วมาเที่ยวที่แบบนี้ ไม่มีแฟนเหรอครับ” คำพูดที่ลามปามของหนุ่มหล่อทำเอาเคทธีเกิดอาการไม่พอใจ เนื่องจากเรื่องนี้มันเป็นเรื่องส่วนตัวที่เธอจะบอกหรือไม่บอกก็ได้