บททั้งหมดของ Geç Gelen Aşk İtirafı: บทที่ 11 - บทที่ 20

11. BölümYaz aylarında kuzey kıyı bölgelerinde sık sık yağmur yağardı.Hastaneden taburcu olduktan sonraki günlerde Kuzey sık sık Ayla'ya vakit ayırıp onunla ilgileniyordu.Daha önce içtiği ilaçların yan etkileri yüzünden Ayla'nın vücudu eskisinden daha kötü durumdaydı.Ama morali çok daha iyiydi. İştahı olmasa bile kendini yemek yemeye zorluyordu.Kuzey'le birlikteyken Tolga'dan hiç bahsetmedi.Bazı insanları kalbinizde o kadar uzun süre saklarsınız ki, onlardan bahsetmek bile canınızı yakar.Belki de arkadaşının da onunla birlikte fazla negatif enerji yüklenmesini istemiyordu.Yalnız kaldığında ise Ayla, Tolga'nın WhatsApp profil fotoğrafına dalıp gidiyordu.Ayla, Kuzey'den öğrendi. Tolga, o gün aile mahkemesine gidip boşanma kararını almadığı için onun kendisiyle oynadığını düşünüyormuş. Bu yüzden Tolga, hâkime yeniden başvurmuş.Boşanma kararının kesinleşmesinden nasıl bahsedip konuyu açacağını bilemiyordu.O gün.Ayla dışarıdan yemeklik almıştı, tam eve dönüyordu ki bir gölge önü

13. BölümBu laflar tavsiye değil, resmen azarlamaydı!Önceden, Tolga'nın ailesinden tut, özel asistanı Hüseyin'e, sekreterlerden eski konaktaki hizmetçilere kadar herkes Ayla'ya öğüt verebilirdi.Ve Ayla gülümsemek, minnettar olmak zorundaydı.Ama şimdi, artık kendini üzmek istemiyordu...Ayla'nın yanlarına sarkan elleri hafifçe sıkıldı.Tekrar Hüseyin'e baktığında gözlerinde soğukluk vardı: "Onun sinirlenmesi beni ne ilgilendirir?""Başka bir işin yoksa, Ben bu kadar."Hüseyin onun bu soğuk bakışları karşısında yüreğinde bir ürperti hissetti.Kendine geldiğinde, Ayla kapıyı çoktan yüzüne kapatmıştı bile.Hüseyin hayatında ilk kez bir kapının yüzüne kapatıldığını gördü.Ne de olsa, son birkaç yıldır sürekli ilgi gösteren hep Ayla'ydı; şimdi durum nasıl böyle tersine dönmüştü?Yoksa artık gerçekten Tolga Bey'i memnun etme derdinde değil miydi?***Ayla, Hüseyin döndüğünde kesin Tolga'ya şikâyet edeceğini biliyordu.Kanepede oturup Tolga'nın azarlamasını beklerken çok yorgundu.Düşündüğ

15. BölümMert, Ayla'nın hamile olduğunu öğrendiğinden beri hastane personeline onun durumunu anlık olarak bildirmelerini söylemişti.Nedense Tolga'nın yüreği aniden sıkıştı."Ne olmuş?""Ben de tam olarak ne olduğunu bilmiyorum. Bugün hastaneye gittim, doktorlar Ayla'nın öldüğünü söyledi."Bu sözler Tolga'nın üzerine yıldırım gibi çarptı.Ölmüş mü?Nasıl olabilirdi?Daha dün gece her şey yolundaydı!Birden ayağa fırladı, başı döndü. "Ne oldu tam olarak?""Doktorlar, dün gece Ayla'nın getirildiğini, bugün yapılan tüm müdahalelere rağmen kurtarılamadığını söyledi."Tolga hiç düşünmeden, bir kenara fırlattığı ceketini alıp kapıdan çıktı.Arabayla hastaneye gitti.Yol boyunca Tolga'nın kulağında sürekli Ayla'nın dün gece giderken söylediği sözler vardı:"Tolga Bey, size bir şey sormak istiyorum. Eğer ölürsem, üzülür müydünüz?"Nedendir bilinmez, şu an nefes almak bile zor geliyordu.Gömleğinin en üstteki iki düğmesini koparttı ama yine de nefes alamıyormuş gibiydi.Sonunda hastaneye vardı

17. BölümEce elbette bunların hiçbirini hatırlamıyordu.Ama insanların tavırlarından ne anlama geldiğini okumakta ustaydı. Mert'in bugünkü halini ve daha gelir gelmez kollarına baktığını düşününce bir şeyler sezdi ve Mert'le birlikte geçmişi yâd etmeye başladı:"Elbette hatırlıyorum. O zamanlar her yerin kan içindeydi, beni çok korkutmuştun.""Seni patlamak üzere olan bir arabadan çıkarmak için kapıyı nasıl zorla açtığımı hâlâ hatırlıyorum. Kollarım yara bere içindeydi.""Bilmezsin, yaralarım iyileştikten sonra kollarımdaki izler çok korkunç görünüyordu. Neyse ki sonradan ameliyat oldum da izler silindi..."Kolunda yara olması konusunda Ece çok emindi.Çünkü o gün Ayla'yı görmüştü ve sonra ona bunu sormuştu...Eskiden olsa Mert, Ece'nin sözlerine hiç düşünmeden inanırdı. Ama şu an kafası karışıktı.O zamanlar onu kurtaran kızın ona defalarca söylediği şey şuydu: "Güçlü olmalısın."Korkma falan değil.Bu sözü bugüne kadar hiç unutmamıştı.Yemekten sonra, ayrılmadan önce.Mert, Ece'ye a

19. Bölüm"Gülser'in de hali harap. Kendi çocuğu olmamış, zor büyüttüğü kızı da öylece gitti işte.""Aynen öyle. Ayla'yı hatırlıyorum da ne zeki, ne uslu bir kızdı. Nasıl bu kadar genç yaşta gidebilir?""Zengin ailelerin hayatı da kolay değil. Geçen sefer kızın geri döndüğünde ne hale geldiğini gördüm, resmen değişmişti. Öyle zayıflamıştı ki sanki rüzgâr esse uçup gidecek.""Gülser ve kızcağız hep kızın kocasının ne kadar iyi olduğunu anlatırlardı, ama hepsi kendini kandırmaktı. Üç yıllık evlilikte, kızla birlikte buraya bir kere bile gelmemiş..."Bunları duyan Tolga'nın boğazı düğümlendi.O gün, Gülser ve Ayla'yı bekledi ama gelen olmadı.Tolga tahta sandalyeye yaslanıp hafifçe uyuyakaldı ama çok geçmeden irkilerek uyandı.Yine Ayla'nın öldüğünü görmüştü.Gözlerini açtığında etrafa baktı, sessizlik ve zifiri karanlık... Ayla yoktu.O anda gerçekten Ayla'nın bir daha geri gelmeyeceğini hissetti.Gece saat on civarıydı.Gülser'in komşuları onun evine getirilmiş, sorgulanıyorlardı. Her y