All Chapters of Geç Gelen Aşk İtirafı: Chapter 21 - Chapter 30

22. BölümDaha sözlerini bitirememişti ki, her yeri yara bere içinde yaşlı bir adam korumalar tarafından dışarıdan içeri fırlatıldı.Mert onu tanıdı, adı Aslan Demir'di.Önceki gün Tolga, yurt dışına kaçan Sancaklı ailesinin anne oğlunu buldurmuştu. Ayla'nın evlenmek zorunda olduğu adamın bu herif olduğunu, Kuzey olmadığını öğrenmişti!Bu yüzden doğrudan adamı kaçırıp getirtmişti.Ama bir gün bir gece işkence görmesine rağmen, adam hâlâ Ayla'nın nerede olduğunu bilmiyordu.Tolga, kuyu gibi derin gözlerini ona dikti: "Hâlâ Ayla'yla evlenmek istiyor musun?"Yaralı ve bitkin haldeki adam telaşla yerlere kapanıp başını yere vurmaya başladı."Hayır, hayır, bir daha asla..."Adam dışarı sürüklendi.Sonunun ne olacağını tahmin etmek zor değildi.Tolga'nın yüzünde hiçbir ifade yoktu. Bakışlarını Mert'e çevirdi: "Az önce Ayla'yı savunuyor muydun?"Mert'in boğazı düğümlendi, itiraz etmedi."Sadece, ona karşı bu kadar düşmanca davranmana gerek olmadığını düşünüyorum."Tolga'nın elindeki kalemi tu

24. BölümAyla uçağın camından dışarıdaki beyaz bulutlara bakarken, gözlerinin önüne dört yıl önceki günler geldi.O zamanlar her şeyden ümidini kesmiş, Kuzey'den yardım isteyerek ölü taklidi yapıp yurt dışına çıkmış, ardından erken doğumla ikiz bebekler dünyaya getirmişti.Başlangıçta her şey yolunda gitmişti, ta ki bu yıl mart ayına kadar. Erken doğum nedeniyle doğuştan sağlık sorunları olan küçük oğlu Rüzgar'a, hematopoietik kök hücrelerin malign klonal hastalığı, yani halk arasında bilinen adıyla lösemi teşhisi konuldu.Doktoru Ayla'ya, göbek kordonu kanındaki hematopoietik kök hücre nakli ile kan hastalığının tedavi edilebileceğini söylemişti.Son birkaç aydır Ayla, Tolga'dan sperm almaya çalışıp duruyordu.Ne yazık ki, bir türlü başaramamıştı.Kök hücre nakli ne kadar erken yapılırsa o kadar iyi olurdu. Başka çaresi kalmayan Ayla, ülkesine dönüp bizzat bu işi halletmek zorundaydı!Eğer Rüzgar için olmasaydı, o yere asla geri dönmez, Tolga'yı da asla bir daha aramazdı.Uçak havala

26. BölümAyla gelmeden önce, en lüks ve açık artırmayı en iyi gören locanın yukarıda olduğunu fark etmişti.Loca camları, dışarıdakilerin içeriyi göremeyeceği, ama içeridekilerin dışarıyı rahatça görebileceği şekilde özel olarak tasarlanmıştı.Locanın içeriden kendisini görebileceği bir yere oturmayı özellikle tercih etmişti.Ardından, sanki istemeden olmuş gibi başını kaldırıp yukarıdaki locaya baktı.Sadece hafif bir bakıştı, gözlerinde hiçbir duygu kırıntısı yoktu.Locada, Tolga'nın asistanı Hüseyin şaşkınlıktan ağzı açık kalmıştı: "Bayan Sancaklı!!"Tolga, aşağı atlayıp gitme dürtüsünü bastırarak Hüseyin'e emir verdi."Açık artırmadan çekiliyoruz.""Emredersiniz."Aşağıdaki sekreter işareti alınca teklif vermeye devam etmedi.Herkes o gece kıyasıya bir dövüşe tanıklık edeceğini düşünüyordu, ama Tolga beklenmedik bir şekilde pes etmişti.Hepsi şok içindeydi.Anlamıyorlardı, karşılarındaki bu kadın kimdi ve Tolga'nın istediği bir şeye nasıl göz dikebilirdi?Daha da önemlisi, Tolga o

28. BölümGörüntülü aramanın diğer ucundan gelen zayıf ve nazlı bir sesti. Deniz'le tıpkı aynı olan küçük çocuk, yatağında solgun bir şekilde uzanıyor, tatlı ve yumuşak bir sesle Ayla'ya sesleniyordu.Ayla'nın yüreği yumuşacık oldu."Rüzgar'ım, öpücük."Rüzgar'ın gözlerinde sitem vardı: "Anneciğim, dün gece beni aramadın, iyi geceler bile demedin."Olgun ve ciddi olan büyük oğlu Deniz'in aksine, küçük oğlu ise şımarık ve güvensiz normal bir çocuktu. Tabii bu Ayla'nın düşüncesiydi."Üzgünüm unuttum, öpücük. Rüzgar'ım sakın kızma."Rüzgar doğuştan sağlık sorunları olan biriydi, bu sefer de lösemi teşhisi konulmuştu. Ayla onunla özellikle fazla ilgileniyordu.Rüzgar dudaklarını büzdü: "Bu seferlik affediyorum.""Ama bir daha olmayacak, tamam mı?"Minicik insanın şirin şirin rol yapıp mızmızlandığını gören Ayla'nın içindeki karabulutlar bir anda dağıldı, başını sallayıp durdu."Büyükannen ve ağabeyin nerede?" diye sordu Ayla.Rüzgar bunu duyunca yalancıktan kaşlarını çattı: "Onları soracağ

30. BölümTolga, Ayla'nın geçmişteki tıbbi raporlarını görmüştü. Şiddetli depresyonu olduğunu da biliyordu.Ayrıca bu hastalığı da araştırmıştı. Hafıza kaybına neden olabiliyordu ama bir insanı tamamen unutturmazdı!Üstelik on beş yıldır tanışıyorlardı!Tolga'nın sessiz kaldığını gören Ayla, onun gözlerinin içine baktı ve sordu: "Sakın bana zarar vermiş birilerinden falan değilsindir, yoksa neden seni hatırlamayayım ki?"Bu sözler Tolga'nın içine saplanan bir diken gibiydi.Dudaklarını araladı, sesi soğuktan donmuş gibiydi: "Bayan Sancaklı fazla düşünmesin, biz sadece gelip geçici tanıdıklarız."Tolga kararını vermişti. Madem Ayla rol yapmak istiyordu, bıraksın yapsındı.Nasıl olsa en başından beri ikisinin karı koca olduğunu hiç düşünmemişti.Çıkmadan önce Tolga, Ayla'yla iş birliği anlaşmasını imzalattı.Ofisine döndüğünde.Tolga yine durmadan sigara içmeye başladı.Ayla'nın o sözünü düşünüp duruyordu: "Sakın bana zarar vermiş birilerinden falan değilsindir, yoksa neden seni hatırlam