All Chapters of บอสคะอย่ารุกแรง: Chapter 31 - Chapter 40

เช้าวันจันทร์เริ่มต้นด้วยบรรยากาศที่เต็มไปด้วยความกดดันสำหรับวรัลฌาวันนี้คือวันที่คณะผู้บริหารจะลงมติเลือกผลงานที่ดีที่สุดเพียงชิ้นเดียวและเพื่อความโปร่งใส การคัดเลือกครั้งนี้จึงเป็นแบบ ‘Blind Test’ คือไม่ระบุชื่อทีมผู้รับผิดชอบ และที่สำคัญชวินทร์ในฐานะรองประธานตัดสินใจงดออกเสียงในครั้งนี้เขารู้ดีว่าหากเขาเลือกผลงานของทีมสามที่วรัลฌาเป็นกำลังหลัก หญิงสาวอาจถูกครหาได้ว่าได้รับโอกาสเพราะเส้นสายในฐานะแฟนของเขาซึ่งเป็นสิ่งที่ชวินทร์ไม่อยากให้เกิดขึ้น“นั่งก่อนดีไหมกวาง” ปัทมาบอกเมื่อเห็นรุ่นน้องเดินวนเวียนไม่หยุด ตั้งแต่หัวหน้าแผนกถือแฟ้มงานเดินเข้าห้องประชุมไป“กวางตื่นเต้นนี่คะพี่ปัท ไม่รู้ว่างานที่เราอดหลับอดนอนทำกันมาจะถูกใจกรรมการบ้างหรือเปล่า” วรัลฌาพูดเสียงแผ่ว มือเรียวบีบเข้าหากันแน่น“พี่ว่าทีมของเราทำกันเต็มที่แล้วนะ ไม่ว่าผลจะออกมายังเราก็ต้องยอมรับ แต่แอบกระซิบนะ พี่เห็นงานของอีกสองทีมผ่าน ๆ ตาแล้ว พี่ว่างานของทีมเรามีโอกาสได้รับเลือกสูงมากเลยทีเดียว” กนกวรรณพูดให้กำลังใจพลาง ขยับแว่นสายตาแล้วยิ้มให้“จริงเหรอคะพี่รุ้ง”“จริงสิ จากนี้กวางก็เตรียมทำงานหนักได้เลยนะ”“งานหนักกวา

การได้อยู่แนบชิดแบบนี้ทำให้วรัลฌารู้สึกเกร็งไปหมดทั้งที่คบกันมาได้สักพักแล้วแต่ก็ยังใจเต้นแรงทุกครั้ง“หนาวเหรอ” ชวินทร์ถามขึ้นรู้สึกว่าหญิงสาวตัวสั่น“ก็แอร์มันเย็นนี่คะ”“ผมช่วยให้ความอบอุ่นกวางดีไหมครับ” ชวินทร์มองหญิงสาวด้วยสายตาหวานเยิ้ม มือก็เริ่มอยู่ไม่นิ่งจมูกโด่งซุกไซร้ไปตามลำคอทำให้วรัลฌาขนลุกซู่“คุณชวินทร์....”“ก็ผมอยากให้ความอบอุ่นกวางนี่ นะครับเด็กดีของผม”น้ำเสียงของชายหนุ่มเต็มไปด้วยความต้องการ เมื่อวรัลฌาหันไปมองหน้าและประสานสายตาของก็รู้เลยว่าคืนนี้เธอคงไม่มีทางหนีเข้าพ้นแน่ ๆ“แต่....อื้อ....”คำพูดของหญิงสาวถูกกลืนหายเมื่อชวินทร์โน้มตัวลงมาจูบอย่างอ่อนหวานและส่งเรียวลิ้นเข้ามาเกี่ยวกระหวัด วรัลฌาเงยหน้าเพื่อรับสัมผัสร้อน จากจูบแผ่วเบาอ้อยอิ่งก็ค่อย ๆ เปลี่ยนไปตามแรงอารมณ์ชวินทร์จัดท่านั่งให้หญิงสาวคร่อมทับบนตักขณะที่ปากก็ยังประกบจูบไม่ยอมปล่อย ร่างกายของวรัลฌาร้อนขึ้นเรื่อย ๆ เมื่อมือใหญ่ที่จับสะโพกอยู่ก็กดให้ร่างกายของเธอแนบชิดกับหน้าขาของตนเองมากขึ้นตอนนี้วรัลฌารู้สึกถึงความแข็งร้อนดุนดันผ่านชั้นในตัวบาง มือใหญ่บังคับให้หญิงสาวเคลื่อนสะโพกบดลงบนท่อนเอ็นร้อนที่

ร้านขายของชำริมถนนในเวลาสายดูเงียบสงบไม่ได้ทำให้ใจของวรัลฌาสงบลงได้เลย ใจเธอเต้นแรงตั้งแต่ชวินทร์จอดรถหรูที่หน้าร้าน“สวัสดีค่ะพ่อ สวัสดีค่ะแม่” หญิงสาวทักทายบิดามารดาที่นั่งคุยกันอยู่ด้านในร้าน“อ้าว....ยัยกวาง จะมาทำไมไม่โทรบอกก่อนล่ะแม่จะได้ฝากไปเอาของมาขายจะได้ไม่ต้องเสียค่าส่ง” คำทักทายของมารดาทำเอาหญิงสาวหน้าเจื่อน เพราะแทนที่จะดีใจแต่กลับเป็นการตำหนิที่เธอไม่บอกก่อน“เอาน่า ไหน ๆ ลูกก็มาแล้ว เข้ามาด้านในก่อน แล้วนั่นพาใครมาด้วยล่ะ” คุณมนัสมองไปด้านหลังของลูกสาว“พ่อคะ แม่คะที่คุณชวินทร์แฟนของกวางค่ะ” หญิงสาวรีบแนะนำ“สวัสดีครับคุณน้า” ชวินทร์ยกมือไว้อย่างนอบน้อม“แฟนเหรอ ที่ไม่ค่อยได้กลับบ้านเพราะติดแฟนหรอกเหรอ” คุณสุปราณีมองชายหนุ่มตั้งแต่หัวจรดเท้าด้วยสายตาที่ไม่ค่อยพอใจเท่าไหร่“ไม่ใช่อย่างนั้นนะคะแม่ พอดีว่ากวางมีงานเยอะไปหน่อยก็เลยไม่ค่อยว่าง”“ดีแล้วล่ะที่มีงานทำ บางคนเรียนจบแล้วก็ยังหางานไม่ได้เลย แล้วพ่อหนุ่มคนนี้ทำงานอะไรล่ะ” คุณมนัสถามอย่างใจดี“เราทำงานที่เดียวกันครับ” เขาตอบบิดาของคนรักแต่ไม่ได้บอกว่าตนเองทำงานตำแหน่งอะไร“คบกันนานแล้วเหรอ” บิดาของวรัลฌาถามต่อเพราะเ

“เป็นอะไรหรือเปล่ากวางพี่เห็นวันนี้เอาแต่จ้องโทรศัพท์” ปัทมาอดถามไม่ได้เพราะดูเหมือนว่าวันนี้วรัลฌาจะไม่ค่อยมีสมาธิในการทำงานเท่าไหร่“ไม่มีอะไรหรอกค่ะ แค่วันนี้เพื่อนในกลุ่มคุยกันเยอะกวางเลยเสียสมาธินิดหน่อย ขอโทษด้วยนะคะพี่ปัท พี่รุ้ง”“ที่พี่ถามไม่ใช่จะเอาผิดหรอกนะ แค่เป็นห่วงกลัวว่ากวางจะมีเรื่องไม่สบายใจ” ปัทมารีบอธิบาย“ขอบคุณค่ะพี่ปัท พี่ทั้งสองคนเป็นทั้งรุ่นพี่และเพื่อนร่วมงานที่ดีมาก ๆ เลยค่ะ กวางโชคดีมากเลยที่ได้ทำงานทีมเดียวกับพี่”“พี่ก็คิดว่าพี่โชคดีนะที่ได้กวางมาร่วมงาน ถึงกวางจะเพิ่งเรียนจบแต่ก็ทำงานได้ดี มีความขยันแม้จะเป็นแฟนรองประธานแต่กวางก็ไม่เคยถือตัวหรือทำตัวเหนือกว่าคนอื่น พี่ไม่แปลกใจเลยที่ท่านรองเลือกกวางมาเป็นแฟน” กนกวรรณพูดเสริมขึ้น“ชมกันแบบนี้กวางก็เขินแย่เลยสิคะ” วรัลฌาหัวเราะก่อนจะกลับมาตั้งใจทำงานต่อแต่ก็แอบมองโทรศัพท์อยู่บ่อย ๆเสียงโทรศัพท์ดังขึ้นในเวลา 15.45 น. วรัลฌาขมวดคิ้วเพราะไม่ใช่สายที่เธอกำลังรออยู่หากแต่เป็นสายจากมารดาที่โทรหาเธอแทบจะนับครั้งได้“กวางขอตัวไปคุยธุระก่อนนะคะ” หญิงสาวบอกรุ่นพี่ทั้งสองก่อนจะเดินเลี่ยงออกไปคุยโทรศัพท์ที่บันไดหนีไฟ

“หายเหนื่อยหรือยังคะ” วรัลฌาถามเสียงแผ่ว พลางซบหน้ากับอกอุ่น“หายเหนื่อยเป็นปลิดทิ้งเลยครับ แต่เหมือนจะเริ่มหิวใหม่อีกรอบแล้วสิ” เขาแกล้งแหย่จนหญิงสาวต้องตีแขนเขาเบาๆ“ไม่ได้นะคะ กวางไม่อยากไปทำงานสาย”“เมียจ๋า ผัวขอได้ไหม” เขาอ้อนอีกครั้ง“คุณชวินทร์....เรียกแบบนี้กว่ากลัวคนอื่นได้ยิน”“ไม่ชอบเหรอหรือไม่อยากเป็นเมียผม”คำถามนั้นทำให้วรัลฌาหัวใจเต้นแรงขึ้นอย่างควบคุมไม่ได้ ดวงตาที่เคยมองเขาอย่างระวังกลับเริ่มสั่นไหว“อย่าพูดแบบนี้สิคะ….” เสียงเธอแผ่วลงโดยไม่รู้ตัว“แต่ผมว่าสถานะที่เราเป็นอยู่นี้มันชัดเจนมากนะ”“กวางรู้ค่ะ”“แล้วทำไมต้องหน้าแดงด้วยล่ะหืม….”มือของเขาเลื่อนมาจับปลายคางเธออย่างอ่อนโยน ความใกล้ชิดที่มากเกินไปทำให้ทุกประสาทสัมผัสตื่นตัวอีกครั้ง“อย่าหลบสายตาผมสิ”เธอเผลอกลืนน้ำลาย เมื่อสบตาเขาอีกครั้ง ดวงตาคู่นั้นเต็มไปด้วยบางอย่างที่ทำให้เธอรู้สึกร้อนวูบไปทั้งตัว“ก็คุณเอาแต่จ้อง รีบนอนกันดีกว่านะคะ”“เคยมีครั้งไหนที่ผมพอแค่ครั้งเดียวหรือเปล่า”“คุณกินดุตลอด” หญิงสาวค้อนเบา ๆ“ก็กวางน่ากิน ว่าแต่กวางอยากกินไอติมผมบ้างไหมล่ะ จะได้รู้ว่าผมเองก็อร่อยไม่แพ้กวางเลยนะ”วรัลฌามอ