“คุณชวินทร์จอดรถทำไมคะ” วรัลฌาหันมาถามด้วยความแปลกใจเพราะอีกไม่ถึงห้าร้อยเมตรก็จะถึงคอนโดอยู่แล้ว“ผมว่าเราคงต้องคุยกันอย่างจริงจัง” ชวินทร์ผ่อนลมหายใจยาว สายตาที่จ้องมองถนนเมื่อครู่เปลี่ยนมาสบประสานกับดวงตากลมโตของหญิงสาวนิ่งสนิท จนวรัลฌาต้องเป็นฝ่ายหลบสายตาด้วยความประหม่า“เรื่องอะไรคะ ถ้าเป็นเรื่องงานกวางขอคิดดูก่อนค่ะ ตอนนี้กวางยังเรียนไม่จบเลยนะคะ” หญิงสาวรีบบอกปัด เพราะกลัวว่าถ้าได้ไปทำงานที่บริษัทของเขาแล้วหัวใจของเธอจะหวั่นไหวมากขึ้น“ไม่ใช่เรื่องนั้นครับ” เขาถอนหายใจและพยายามจะพูดเพื่อให้วรัลฌาเข้าใจเขามากที่สุด“แล้วเรื่องอะไรคะ”“เรื่องที่ผมอยากดูแลคุณ”“แต่กวางหายดีแล้วนะคะ”“หมออาจจะบอกว่าคุณหายดีแล้ว แต่สำหรับผมอยากดูแลคุณต่อไป ให้โอกาสผมดูแลคุณได้ไหมล่ะ” เขาเอื้อมมือไปลูบผมเธอแผ่วเบาหัวใจของวรัลฌาเต้นรัวแรงจนแทบจะทะลุออกมานอกอก สัมผัสจากมือหนาทำให้เธอรู้สึกวูบวาบไปทั้งตัว“แล้วคุณอยากดูแลกวางในฐานะอะไรคะ” เธอถามเสียงเบาชวินทร์โน้มใบหน้าเข้าไปใกล้จนสัมผัสได้ถึงลมหายใจของกันและกัน ทำให้วรัลฌารู้สึกเหมือนโลกทั้งใบกำลังหยุดหมุน“ผมอยากดูแลกวางในฐานะผู้หญิงของผมได้ไหมครับ”
Read more