ชวินทร์เปิดประตูรถให้เธอตามปกติ ก่อนจะเดินอ้อมกลับเข้าไปนั่งยังตำแหน่งคนขับ“กวาง” เขาเรียกชื่อเธอด้วยน้ำเสียงเย็นเฉียบ“มีอะไรคะ” วรัลฌาเงยหน้าขึ้นมองเขา ดวงตาที่สั่นไหวของเธอกำลังพยายามปิดบังความรู้สึกเอาไว้ เธออยากถามว่าสิ่งที่ปวริศาพูดเป็นความจริงไหม แต่ก็ไม่กล้า“อย่าสนใจคำพูดของคนอื่น เรื่องความรักกับหนี้บุญคุณไม่เกี่ยวกัน”วรัลฌาหันไปมองหน้าเขาทันที คำพูดของชวินทร์ทำให้น้ำตาที่เธอกลั้นไว้พังทลายลงมาทันที ชวินทร์ดึงเธอเข้ามากอดด้วยความรักความอบอุ่นที่เขามีให้เธอเพียงแค่คนเดียวเท่านั้น“คุณชวินทร์ได้ยินเหรอคะ”“ใช่ครับ ผมได้ยินทั้งหมด กวางอย่าคิดมากนะ ไม่มีใครรู้เรื่องนี้ดีกว่าเราสองคนหรอกนะ”“กวางแค่กลัวค่ะ กลัวว่าคุณจะทำเพราะหน้าที่”“ถ้ามันเป็นแค่บุญคุณผมคงไม่พากวางไปที่บ้าน ผมคงไม่ไปคุยกับแม่ของกวางหรอกนะ ผมมีแฟนมาหลายคนแต่ไม่เคยให้พ่อกับแม่ไปเจอครอบครัวของฝ่ายหญิงเลยนะ” เขาพูดอย่างจริงจังแล้วเช็ดน้ำตาเธอออกเบา ๆ“แล้วพี่ริศารู้เรื่องเราได้ยังไงคะ”“ผมเองก็ไม่รู้เหมือนกัน”“ไม่ใช่ว่าคุณเล่าให้พี่เขาฟังนะคะ เมื่อกี้เขาเรียกคุณว่าพี่ชวินทร์ด้วยนะคะ คุณสนิทกันมากกว่าที่เล่าให้กว
Read more