All Chapters of ทาสรัก: Chapter 101 - Chapter 110

"ไม่เอาดีกว่า วิปไปอาบน้ำดีกว่า"  แสบนักนะ พาทิศกัดฟันข่มอารมย์กระสันของตัวเองที่ถูกปลุกเร้าโดยคนตัวเล็กที่กวนประสาทเขาอยู่อย่างนี้"มานี่เลย มาทำต่อให้เสร็จ""ไม่เอาอะ วิปจะไปอาบน้ำ""หนูวิป!!!""จ๋าจ๊ะ"เด็กสาวหันมาทำหน้าซื่อตาใสใส่นักฆ่าหนุ่ม ให้ตายเถอะยัยเด็กนี่อยากจะลองดีกับเขาใช่ไหม"ได้~ เดี๋ยวเฮียจะจัดให้เดินไม่ได้เป็นอาทิตย์เลย!!"นักฆ่าหนุ่มจับรั้งร่างบางเข้าหาตัว พร้อมทั้งซุกใบหน้าคมคายของตัวเองลงที่หน้าอกอวบอิ่มที่โผล่พ้นออกมานอกชุดว่ายน้ำของคนตัวเล็ก  เพียงแค่ถูกความเปียกแฉะของเรียวลิ้นสากแตะสัมผัสที่ปลายถันสีชมพู มันก็สู้ลิ้นด้วยการแข็นชันเป็นไต ให้เรียวลิ้นสากได้ตวัดฟาดฟันกับความแข็งนั้นเล่น  "อ๊า~ บะ ... เบาๆ ซิคะเฮีย อย่าตะกละตะกลาม อ๊าาา~"  พาทิศดูดเคล้นสองเต้าอวบด้วยความกระหาย เดินดุนดันแผ่นหลังบางให้ประชิดกำแพงปูนเย็นเฉียบ"อืมมมมมมมม"นักฆ่าหนุ่มครางอื้ออึงในลำคอด้วยความพึงพอใจ มือหนาสองข้างบีบเคล้นหน้าอกอวบใหญ่ของเธออย่างสนุกมือ มือเล็กของวิปครีมจั

"ไวท์ เฮียติดต่อมาบ้างมั้ย""คุณพาทิศจะไม่ใช้โทรศัพท์เวลางานครับ ส่วนใหญ่จะอ่านแต่ข้อความอย่างเดียว"สามวันมานี่เธออยู่อย่างไม่มีความสุขเลย กินไม่ได้ นอนไม่ได้ ห่วงพาทิศ จนไม่กล้านอน กลัวว่าเขาจะเป็นอันตราย ร่างกายไม่เคยห่างจากโทรศัพท์ กลัวว่าพาทิศจะติดต่อมาแล้วคลาดกัน"ฉันอยากไปหาเฮีย พาไปหน่อยได้มั้ย""ไม่ได้ครับ คุณพาทิศสั่งไว้ คุณวิปครีมอยู่ที่นี่เถอะครับ อย่าทำให้คุณพาทิศกังวนเลย"วิปครีมนิ่งไป สายตามองทอดออกไปนอกหน้าต่างเฝ้ารอคนของใจกลับมา แต่นี่มันสามวันแล้ว ทำไมเขายังไม่มาหาเธออีก เขาจะเป็นอะไรไปรึเปล่านะ"ฉันอยากไปหาเฮีย"  น้ำเสียงสั่นเครือของเธอบ่งบอกถึงความเป็นห่วงเป็นใย เธอจะอยู่ยังไงหากไม่มีพาทิศอยู่ข้างกาย"คุณวิปครับ คุณพาทิศทำงานนี้มาเป็นสิบๆ ปี แทบจะตลอดชีวิตของเขาเลยด้วยซ้ำ เขายังผ่านมันมาได้ คุณไม่ต้องห่วงหรอกครับ ผมว่าคุณไปอาบน้ำแต่งตัวปะแป้งหอมๆ รอคุณเขาครับมาเถอะครับ"ก็จริง ตลอดเวลาหลายปีที่ผ่านมา เขาไม่มีเธอเขาก็อยู่ได้ แต่ตอนนี้เขามีเธอเขาก็ควรจะนึกถึงคนที่อยู่ข้างหลังไหมละ"ไปปะแป้ง

 "แลกกับชีวิตมึงไหมละ"เสียงขึ้นไกปืนดังมาจากด้านหลังของทิวา ทำให้เขาต้องยกมือหนาทั้งสองข้างขึ้นโดยอัตโนมัติ สายตายังจดจ้องอยู่ที่ดวงหน้าของวิปครีมซึ่งเป็นคนรักของคนที่อยู่ข้างหลัง"แหม่ คิดไว้ไม่มีผิด คนอย่างมึงเหรอจะตาย ยมบาลเขาไม่เอามึงลงไปให้หนักนรกหรอก"" ... "สามหนุ่มที่กำลังตะลุมบอนกันอย่างดุเดือด หยุดการประเคนหมัดใส่กันในทันทีที่นักฆ่าหนุ่มปรากฎตัว โดยที่แขนข้างซ้ายของเขาใส่เฝือกคล้องคออยู่ ตามด้วยมาร์ตินที่เดินตามหลังมาติดๆ"บางทีมึงคงลืมไปนะไอ้พา มึงเป็นนักฆ่าศัตรูมึงเยอะขนาดไหนมึงก็รู้ เสือกอยากมีเมียให้เป็นจุดอ่อนของตัวเอง""เรื่องของกู"ทิวาค่อยๆ หมุนตัวกลับไปหานักฆ่าหนุ่มที่จ่อปลายกระบอกปืนไว้ข้างหลังเขา เขาได้มองใบหน้าของพาทิศอย่างชัดเจนก็วันนี้ ว่ากันว่าในหมู่ธุรกิจมืดพาทิศคือนักฆ่าเงาที่น่ากลัวที่สุด ทุกคนต่างอยากได้เขาไปเป็นลูกน้องทั้งนั้น"มึงทำกูแสบมากนะ ฆ่าลูกน้องกูสิบสี่คน มึงแสบมาก""อยากเป็นคนที่สิบห้าไหมละ กูจะสงเคราะห์ให้"พาทิศจ่อปลายกระบอกปืนเข้าที่หน้าผากของทิวาอย่างใกล้ช

"ถ้าแขนเฮียหายแล้ว เราไปจดทะเบียนสมรสกันนะ"คำพูดของนักฆ่าหนุ่มทำเอาเด็กสาวตรงหน้าถึงกับไปไม่เป็น เธอพยายามที่จะหันมองไปทางอื่นเพื่อกลบเกลื่อนอาการเขินอายเหล่านั้น" ... ""นะครับ"นักฆ่าหนุ่มเอียงคอมองคนรักของตัวเอง เขาค่อยๆ เขยิบกายของตัวเองเข้าใกล้เธอทีละนิด จนบัดนี้เขาทั้งสองนั่งใกล้ชิดกันราวกับจะสิงกันอยู่แล้ว"เฮียพูดอะไร""งั้นตกลงตามนี้นะ"ยังไม่ทันได้ตอบตกลงอะไรไป พาทิศผู้ที่คิดเองเออเอง ซบศรีษะของตัวเองลงบนบ่ามนของคนตัวเล็ก เป็นการออดอ้อน ไม่รู้ละวันนี้เขาต้องได้คำตอบจากแฟนสาวของเขาให้ได้"ตะ ... แต่วิปยังไม่ได้ตัดสินใจเลยนะคะ"  "ต้องไปขอกับพ่อแม่ก่อนรึไง ถึงจะยอม"นักฆ่าหนุ่มขยับร่างของตัวเอง นอนลงบนหน้าตักของแฟนสาว เขายกมือหนาของตัวเองขึ้นพลางม้วนผมของเธอเล่นไปๆ มาๆ"งั้นเฮียไปขอพ่อกับแม่หนูนะ ถ้าหนูไม่ยอม"วิปครีมก้มหน้ามองความหน้ามึนของแฟนหนุ่ม เธอเผลอยิ้มออกมาอย่างไม่ทันได้รู้ตัว"อยากเจอพ่อวิปจริงเหรอคะ" พาทิศพยักหน้ารับอย่างจริงจัง"พ่อวิปดุนะ""ไม่กลัวหรอก

"ทะเลาะอะไรกันเสียงดังออกไปข้างนอกเลย"  ปรีญาเดินเข้ามาอย่างถือวิสาสะ หลังจากที่ให้ลูคัสสามีของเธอพ่อของวิปครีมสืบหาที่อยู่ของลูกเขย เธออยากจะมาเซอร์ไพรลูกสาวตัวน้อยของเธอด้วยตัวเอง"แม่!!"วิปครีมเอยพูดเมื่อหันไปมองใบหน้าของผู้เป็นแม่ที่เดินถือของพะรุงพะรังเข้ามา ตามด้วยลูคัสผู้เป็นพ่อของเธอ"พ่อ !!""ละ ... ลูคัส"เสียงเรียกลูคัสหลุดออกมาจากปากของมณีจันทร์อย่างแผ่วเบา ทำให้ปรีญา พาทิศ และวิปครีมหันกลับไปมองตามเสียงเรียก"มะ ... มณี""อีอับปรี"มณีจันทร์ลุกขึ้นยืนเมื่อปรีญาเดินเข้ามาใกล้เธอกำหมัดแน่นด้วยความขุ่นเคือง ใครจะไปรู้ได้ว่าปรีญาคู่ปรับเก่าของเธอจะเป็นแม่ของลูกสะใภ้เธอ"ปรีญาจ๊ะ อีมณีรัตนา อีแก้วหน้าม้า อีนกแล้วนกอีก อีผู้ชายไม่เอา"พาทิศกับวิปครีมขยับตัวเข้าหากันราวกับเป็นแม่เหล็กที่ดูดให้ใกล้ชิดกัน เมื่อเห็นว่าผู้เป็นแม่ของทั้งสองคนนั้นกำลังเชือดเฉือนกันด้วยสายตาอย่างไม่มีใครยอมใคร"พอๆ ทำอะไรกันเกรงใจลูกๆ บ้าง"  ลูคัส ผู้กล้าในการห้ามศึกครั้งนี้ เขาคือผู้ที่รู้ดีที่สุด