All Chapters of ลุงครามพ่อเพื่อน: Chapter 31 - Chapter 40

เห็นลุงครามนั่งดูทีวีอยู่ที่โซฟา“ลุงยังไม่ง่วงหรือครับ… ”มายน์ถาม… สายตาจ้องมองมาที่ร่างสูงใหญ่ของลุงครามที่ตอนนี้นุ่งผ้าขาวม้าเพียงผืนเดียว เปลือยช่วงบนอวดแผงอกกว้างและปั้นไหล่กำยำกับต้นแขนแน่นไปด้วยมัดกล้ามสะดุดตา“ลุงลุกขึ้นมาดูบอลครับ… หนูล่ะตื่นขึ้นมาทำไม… ยังไม่ง่วงหรือครับ… ”ลุงครามถาม“ผมรู้สึกคอแห้งหิวน้ำครับจะลุกขึ้นมากินน้ำครับ”มายน์กล่าวถึงสาเหตุที่ทำให้ต้องลุกขึ้นมากลางดึก“หิวน้ำ… เอ่อ… อยากได้น้ำแบบไหน ถ้าคอแห้งคงต้องกินน้ำจากกระบอกนี้ของลุงถึงจะหาย… ไม่งั้นจะงุ่นง่านนอนไม่หลับ… ”ลุงครามกล่าวพร้อมกับงัดเอาลำเนื้อมหึมาออกมาจากชายผ้าขาวม้า มายน์ตะลึงมองตาลุกวาว“อู้ววว… ลุงยั่วผมอีกแล้ว… ”มายน์ว่า“เปล่ายั่ว… ลุงแค่อยากรู้ว่าถ้าหนูอยากกินน้ำจากลำนี้ก็เข้ามาเลย… รับรองว่าอร่อยชุ่มคอแน่ๆ… ”ลุงครามกล่าวเสียงกระเส่าพร้อมกับค่อยๆ เปลื้องผ้าขาวม้าออกไปจากบั้นเอวอวดลำเอ็นอลังการ หัวสีม่วงถอกบานใหญ่ราวกำปั้นมือเด็กที่กำลังผงกเรียกทำเอามายน์ตื่นเต้น ตวัดลิ้นเลียริมฝีปากพร้อมกับกลืนน้ำลายลงคอเสียงดังเอื๊อกด้วยความลืมตัว จากที่กระหายน้ำ จู่ๆ ตอนนี้กลับกลายเป็นกระหายลำเอ็นเข

เพราะว่าบางเดือนยุทธแทบไม่ได้กลับมาที่นี่อันที่จริงเป็นเพราะว่ายุทธกำลังติดสาวนั่นเอง เรื่องนี้ลุงครามรู้ เพราะว่ายุทธค่อนข้างเจ้าชู้ทุกครั้งที่มาบ้านอัมพวาก็มักจะพาผู้หญิงมาด้วย แต่ละครั้งแทบไม่ซ้ำหน้าทว่าลุงครามก็ไม่ได้ว่าอะไร เพราะว่ายุทธนั้นโตแล้ว เรียนจบและมีงานทำ รับผิดชอบตัวเองได้แล้วทุกวันนี้ลุงครามจึงแค่มองดูชีวิตของยุทธอยู่ห่างๆ…คอยเป็นกองหนุน ซัพพอร์ตลูกชายในทุกๆ เรื่องในฐานะพ่อที่รักลูก แต่ก็ไม่เข้าไปก้าวก่ายในเรื่องส่วนตัว“เมื่อกี้พ่อถามอะไรนะ… ”ยุทธถามกลับ“พ่อถามว่าวันนี้แกนึกยังไงกลับมาอัมพวา… ”“อ๋อ… ก็ไอ้มายน์น่ะสิ เสือกจะมาเซอร์ไพรกะทันหัน มันบอกว่าคืนนี้จะแวะมาค้างคืนกับผมที่นี่… ”คำพูดของลูกชายที่ได้ยิน ทำเอาลุงครามหูผึ่ง“เอ่อ… คืนนี้มายน์จะมาใช่ไหม… ”ลุงครามตกใจ…เผลอแสดงอาการดีใจจนออกนอกหน้า เป็นเพราะว่าเกือบปีที่ผ่านมามายน์ไม่เคยโทรมาหาเลยสักครั้งหลังจากวันนั้นที่มีความสัมพันธ์กันอย่างลึกซึ้งอันที่จริงลุงครามพยายามโทรหามายน์หลายครั้งแต่ก็ติดต่อไม่ได้ ระบบแจ้งว่าเบอร์นี่ถูกปิดไปแล้วซึ่งมันทำให้ลุงครามแอบคิดว่ามายน์อาจจะอยากยุติความสัมพันธ์กับตน ตอนแร

ลุงครามเสริม “นั่นสิครับ… แต่ที่ผ่านๆ มาผมก็ไม่เห็นว่าไอ้มายน์มันจะมีแฟน หรือว่ามันไม่ชอบผู้หญิงก็ไม่รู้… ” ยุทธกล่าวพร้อมกับตั้งข้อสังเกต…ประโยคนี้ทำให้ลุงครามถึงกับต้องเงียบแล้วเปลี่ยนเรื่องชวนคุยในทันทีอีกชั่วโมงต่อมามายน์มาถึงบ้านของลุงครามตอนสองทุ่มกว่าๆ ยุทธตั้งวงเหล้าเอาไว้รอท่า ครั้นเมื่อได้เจอหน้ามายน์ก็ทักทายเจ้าของบ้านในทันที“สวัสดีครับลุงคราม… ”มายน์ยกมือไหว้…แม้น้ำเสียงของมายน์จะราบเรียบ แต่สายตาก็เผลอจับจ้องมองเรือนร่างกำยำของลุงครามที่สุดแสนจะคิดถึงเจอกันคราวนี้ดูเหมือนว่าลุงครามบึกบึนขึ้นกว่าก่อน เห็นแผงอกกว้างมีเส้นขนสีดำเป็นแพแผ่กระจายสุดเซ็กซี่ ปั้นไหล่หนาแน่นและต้นแขนกล้ามเป็นมัดสะท้อนกับแสงของเปลวไฟของเตาย่างปลาที่ลุงครามยืนอยู่ใกล้ๆ“สวัสดี… เป็นไงบ้างสบายดีนะเรา”ร่างสูงใหญ่ยิ้มและเอ่ยทักทายด้วยน้ำเสียงราบเรียบไม่ต่างกัน ลุงครามไม่ได้กล่าวอะไรออกมามาก ทั้งที่ภายในใจนั้นมีคำถามมากมายที่ยังคงค้างคาใจตลอดมา.....“สบายดีครับ… ”มายน์ตอบ…สายตายังไม่ละจากเรือนร่างของลุงครามที่เปลือยอกท่อนบน ช่วงล่างสวมเพียงกางเกงขาก๊วยบางๆ ตัวเดียว ท

นี่แหละที่ลุงครามสงสัย “ไม่ได้โกรธครับ… ” มายน์ส่ายหน้า “ถ้าไม่โกรธแล้วทำไมไม่รับโทรศัพท์ตอนลุงโทรหา… แล้วยังเปลี่ยนเบอร์หนีลุง… ” ความในใจของลุงครามพรั่งพรูออกมาเมื่อได้โอกาส “ครับ… ใช่… ผมพยายามจะหนี แต่ไม่ได้หนีลุงครามนะครับ… ผมแค่อยากหนีความต้องการของตัวเองครับ… ” มายน์อยากให้ลุงครามเข้าใจ “อะไรนะ… ” หัวคิ้วของลุงครามชิดเข้าหากัน “ลุงครามคงไม่รู้ว่าเหตุการณ์ในครั้งนั้นได้เปลี่ยนผมจนกลับไปเป็นแบบเดิมไม่ได้อีกแล้ว… ” แบบเดิมที่มายน์กล่าว ก็คือความคลุมเครือไม่ชัดเจนว่าตัวเองเป็นแบบไหนกันแน่แต่ลุงครามได้ช่วยทำให้มัน ‘ชัดเจน’ ว่ามายน์ชอบเพศเดียวกัน มายน์ชอบผู้ชาย ไม่ได้ชอบผู้หญิง“แล้วทำไมไม่รับโทรศัพท์ลุง… อันที่จริงแม้ไม่มีเรื่องเซ็กส์เข้ามาเกี่ยวข้องแต่เราก็ยังเป็นเพื่อนกันได้ เป็นคนรู้จักกันได้นี่นา… ”อะไรที่เคยอึมครึมอยู่ในใจ…วันนี้ลุงครามขอพูดออกมาให้หมด จากนี้ต่อไปจะได้ไม่มีอะไรค้างคาใจต่อกัน“พูดง่าย… แต่มันยากสำหรับผมครับ ยากที่จะไม่ให้รู้สึกอะไรกับลุง… ผมก็เลยตัดสินใจเปลี่ยนเบอร์โทร…

คราวนี้เหมือนโดนมนต์สะกดเข้าอย่างจัง เท้าที่กำลังจะก้าวหนีออกต้องมีอันชะงักค้างเมื่อลุงครามแอ่นเอวยั่วอย่างจงใจ หมุนควงท่อนลำยาวใหญ่อวดความอลังการ หัวสีม่วงถอกบานเป็นมันเลื่อมผงกเรียกเชื้อเชิญและสุดท้ายมายน์ก็ก้าวช้าๆ กลับมายืนใกล้ลุงคราม จากนั้นค่อยๆ คุกเข่าลงระหว่างง่ามขาของลุงคราม สองมือที่สั่นน้อยๆ เอื้อมมาโอบลำเนื้อมหึมาแล้วกดริมฝีปากครอบหัวเอ็น ดูดเลียอย่างหิวกระหายบล๊วบ… บล๊วบ… บล๊วบ… บล๊วบ…เสียงริมฝีปากสีชมพูจิ้มลิ้ม ครอบรัดรัวๆ ลงบนหัวเอ็นสีม่วงถอกบาน ใหญ่ราวๆ กำปั้นมือเด็กมายน์ปาดลิ้นไล้เลียเมือกคาวน้ำใคร่ อาบเยิ้มรอบๆ เงี่ยงงอนของรอยบากบาน อั่ก… อั่ก… อั่ก… อั่ก… อั่ก…ชายหนุ่มทั้งดูดทั้งเลียอย่างโหยหาตะกละตะกลามจนปากสั่น ในเมื่อพยายามหนีแต่ไม่สำเร็จ วันนี้จึงขอเผชิญหน้า ทั้งดูดทั้งเลียอย่างเผ็ดร้อนสมกับที่เก็บกดมานาน“อู้วววว… เสียวมากไอ้หนู… ”ลุงครามสูดปากครางเสียว…มายน์ไม่เพียงแค่ดูดลำ แต่ยังตวัดลิ้นลากลงมาจนสุดความยาวถึงลำโคน ค่อยๆ เอามือแหวกพุ่มขนสีดำแล้วดูดไข่เสียวดังบล๊วบ“อุ๊… อู้ววววว… ”ลุงครามสะดุ้งคราง…โดนมายน์เขมือบรวบสองก้อนหดเกร็งอยู่ใต้ตอโคน