Alle Kapitel von อินฟูขายเสียว: Kapitel 11 – Kapitel 20

“พี่กาย!!!... อย่าค่ะ เดี๋ยวฟ่างมาเห็น” เสียงของปณิสราสั่นเครือจนแทบเป็นเสียงสะอื้น เธอพยายามควบคุมสถานการณ์ที่กำลังคุกคามเกียรติยศของเธออยู่ ทว่าความเย็นวาบกลับแล่นพล่านไปทั่วร่าง เมื่อปลายนิ้วร้ายกาจเริ่มบดคลึงเบาๆ “เมื่อกี้ดูฟ่างเอากับพี่แล้ว... เนยมีอารมณ์ใช่มั้ย” กายถามพลางหัวเราะในลำคออย่างผู้เหนือกว่า แววตาเจ้าเล่ห์ฉายชัดถึงความปรารถนาที่ยากจะปิดบัง เขาโน้มใบหน้าเข้ามาชิดแก้มเนียนจนลมหายใจร้อนผ่าวรินรดใบหู “เนยก็เห็นกับตาแล้วนี่ว่าฟ่างเค้าได้เงินมากขนาดไหน ไม่อยากให้ช่องเนยขึ้นท็อปคลาสกับเขาบ้างเหรอ นึกถึงเงินเอาไว้สิ เดี๋ยวพี่เป็นพี่เทพให้เอง” คำพูดหว่านล้อมของเขาเปรียบเสมือนยาพิษที่เคลือบน้ำตาล มันตอกย้ำถึงความขัดสนและภาพความทรงจำอันเจ็บปวดเรื่องแม่กับชู้รักที่บีบรัดหัวใจเธอจนเจ็บแปลบ“อย่าค่ะพี่กาย ไม่เอา... เดี๋ยวฟ่างโกรธเนยแย่เลย” เธอพยายามประท้วงด้วยแรงอันน้อยนิดที่ยังหลงเหลือ“ฟ่างไม่โกรธหรอกน่า... เนยก็รู้ว่าฟ่างเองก็อยากให้ช่องของเนยปังๆ อยู่แล้ว ให้พี่เป็นพี่เทพให้เถอะนะ แล้วพี่จะทำให้เนยลืมคำว่าจนไปเลย”กายยังคงรุกเร้าไม่หยุดหย่อน มือของเขารุกล้ำลึกเข้าไปใต้ขอบกระโ

ท่ามกลางพื้นที่คับแคบภายในห้องโดยสาร ปณิสรานั่งอยู่เบาะหลัง นิ้วเรียวสวยกำลังเพลินกับการตอบคอมเมนต์เหล่าแฟนคลับ ความภาคภูมิใจเล็กๆ ฉายชัดในดวงตาเมื่อยอดซับสไครบ์พุ่งสูงขึ้นอย่างต่อเนื่องจากรูปภาพล่าสุดที่เธอเพิ่งโพสต์ไปเมื่อช่วงหัวค่ำก่อนจะเดินทางมาเที่ยวผับมันเป็นรูปภาพที่กายถ่ายให้เธอไว้ก่อนหน้า ในชุดบิกินีตัวจิ๋วสีฟ้าสดใสที่แทบจะปกปิดความอวบอิ่มเอาไว้ไม่มิด ท่าโพสต์ของเธอยั่วยวนและเชิญชวนอย่างเปิดเผย หน้าอกอวบอิ่มที่ธรรมชาติมอบมาให้ล้วนๆ จนเธอต้องออกมาปฏิเสธการทำศัลยกรรมอยู่บ่อยครั้ง บดเบียดกันจนเกิดร่องลึกที่ชวนให้ผู้ที่จ้องมองแทบหยุดหายใจในขณะที่รถแท็กซี่พุ่งทะยานไปตามถนนที่เริ่มไร้ผู้คน สติสัมปชัญญะของปณิสราก็ค่อยๆ หลุดลอยไปพร้อมกับฤทธิ์ของแอลกอฮอล์และยาปลุกกำหนัดที่โหมกระพือรุนแรงขึ้นเรื่อย ๆ ร่างกายของเธอร้อนผ่าวราวกับถูกไฟสุม ความต้องการคนมาเติมเต็มเข้าจู่โจมเข้าใส่จนเนื้อตัวสั่นสะท้าน เธอทำได้เพียงบิดเร้ากายไปมาบนเบาะหลังเพื่อบรรเทาความเสียวซ่านที่ทวีคูณคนขับแท็กซี่โฉดลอบมองผ่านกระจกหลังด้วยสายตาหิวกระหาย ภาพที่ปรากฏทำให้มันถึงกับต้องลอบกลืนน้ำลายอึกใหญ่ ปณิสราในชุดเดรสสั

ภายในห้องโดยสารที่อบอวลไปด้วยกลิ่นน้ำหอมปรับอากาศราคาแพง ความเงียบที่ชวนให้ใจสั่น นาวาพยายามประคองสติขณะหักพวงมาลัยออกจากซอยเปลี่ยว ทว่าคนข้างกายกลับส่ายหน้าไปมาอย่างคนไร้สติ ดวงตาปรือปรอยฉ่ำวาวไปด้วยแรงกำหนัดที่พลุ่งพล่านอยู่ในกระแสเลือด ยาปลุกสวาทที่ถูกผสมลงในเครื่องดื่มโดยน้ำมือของคนใกล้ชิดกำลังบิดเบือนทุกมโนสำนึกของเธอไปจนหมดสิ้นปณิสรามองใบหน้าหล่อเหลาของชายหนุ่มที่นั่งอยู่ข้างกายด้วยความรัญจวนใจ ภาพของนาวาซ้อนทับกับใบหน้าของมาร์คอดีตคนรักที่จากไปจนแยกไม่ออก ความโหยหาและความร้อนรุ่มทำให้เธอยื่นมือที่สั่นเทาไปลูบไล้สันกรามและแผงอกแกร่งของเขาแผ่วเบา“มาร์ค มาร์คกลับมาหาเนยแล้วใช่มั้ย” เสียงของเธอสั่นพร่าเต็มไปด้วยความอ้อนวอนและสติที่พร่าเลือน“มาร์คอย่างทิ้งเนยไปไหนอีกนะคะ มาร์ครู้มั้ยว่าเนยคิดถึงมาร์คแค่ไหน”“คุณเนย ใจเย็น ๆ ครับ ผมนาวาครับ ไม่ใช่มาร์ค”“มาร์ค มาร์คช่วยเนยด้วยนะ... เนยร้อนเหลือเกิน... เนยต้องการมาร์คเหลือเกิน มาร์คได้โปรด”“คุณเนย! ตั้งสติหน่อย ผมนาวานะครับ ไม่ใช่มาร์ค!” นาวาพยายามร้องเตือนพลางขยับตัวหนีสัมผัสที่จู่โจมอย่างไม่ทันตั้งตัวจนรถเกือบเสียหลัก“มาร์คขา..

นาวาโน้มตัวลงทำตามคำบัญชาของแม่สาวช่างอ้อน ความหิวกระหายทำให้เขาทั้งหูอื้อตาลาย ก่อนปรับเบาะที่นั่งของรถสปอร์ตหรูให้เอนไปด้านหลังเท่าที่จะทำได้ในพื้นที่จำกัด แล้วประคองร่างบางให้ทาบทับลงมาเพื่อจะจ้วงทะยานความเป็นชายเข้าหาได้ถนัดถนี่ มือหนาบีบเค้นเต้านมอวบเต่งตึงอย่างหนักสลับกับใช้ปลายลิ้นตวัดหยอกเอินยอดอกอย่างไม่ปรานี“อ๊ะ! คุณนาวาขา... อื้มมม!” ปณิสราครางหลง นัยน์ตาของนาวาลุกโชนด้วยไฟปรารถนา ใบหน้าหล่อเหลาแดงซ่านขณะที่เขาส่งแรงกระแทกเข้าใส่ไม่ยั้งสองร่างเปลือยเปล่าโขยกเขยื้อนเข้าหากันอย่างบ้าคลั่ง เสียงเนื้อกระทบกันอื้ออึงสลับกับเสียงครางพึงใจดังสะท้อนอยู่ในห้องโดยสารแคบๆ รถแลมโบกินีคันหรูสั่นไหวไปตามจังหวะรักที่ดุเดือด หากใครมาเห็นสภาพภายนอกในยามนี้คงไม่ใจเป็นอย่างอื่นไปได้เลย“ของคุณฟิตจัง...ทำไมฟิตอย่างนี้... เนยจ๋า ซี๊ดด อ่าร์ โคตรเสียวเลยที่รัก คุณไม่ค่อยได้มีอะไรกับแฟนเหรอ” เขาครางถามเสียงพร่าแววตาของเขาเต็มไปด้วยความปรารถนาที่อยากจะครอบครองเธอทั้งกายและใจ ไม่ใช่ในฐานะตัวแทนของใครทั้งสิ้น“แฟนเนยเค้าเสียไปได้ปีกว่าแล้วค่ะ...” เธอสารภาพเสียงพร่า ความนัยที่ซ่อนอยู่ทำให้ความหน่วง

“ตอนแรกเนยกลัวว่าเพื่อนจะพาไปไลฟ์ต่อที่ห้อง ก็เลยชิ่งหนีก่อน เนยแอบได้ยินว่า...เพื่อนเนยจะชวนคุณไปห้องค่ะ”“หลังจากคุณขึ้นแท็กซี่ไปแล้ว เค้าก็ชวนครับ... แต่ผมไม่มีทางไปหรอก”“อันที่จริง...ถ้าเนยยอมไปกับเพื่อน คุณก็คงตอบตกลงไปแล้วใช่มั้ยคะ” เธอประชดประชันเบาๆ“ก็คงเป็นอย่างนั้น... แต่ที่ผมต้องไป ก็เพราะผมเป็นห่วงคุณนั่นแหละ”“เหรอคะ” เนยหันมามองค้อน“แล้วในเมื่อคุณรู้ว่าเนยถูกวางยา ตอนที่พาหนีจากแท็กซี่ ทำไมคุณไม่พาเนยไปโรงพยาบาลล่ะคะ!” นาวาแค่นยิ้มที่มุมปาก แววตาเจ้าเล่ห์จ้องลึกเข้าไปในดวงตาที่สั่นไหวของเธอ“คงจะไปได้หรอก ก็คุณเล่นลวนลามผมจนผมขับรถต่อไม่ได้ขนาดนั้น”“แต่คุณก็ไม่ได้ถามเนยสักคำ คุณแค่ถามว่าบ้านอยู่ไหน”“อ่าว!!...นี่คุณก็จำทุกอย่างได้นิ แล้วมาอ้างชื่อแฟนเก่ากับผมทำไม หรือว่าตอนนั้น...” ใบหน้าหวานร้อนผ่าวขึ้นมาทันทีด้วยความอับอายตีตื้นขึ้นมากลางอก“ตอนแรกเนยจำไม่ได้จริง ๆ ค่ะ มันเบลอไปหมด”“ถามหน่อยสิ... แล้วคุณรู้ตัวตอนไหนว่าผมไม่ใช่แฟนเก่าคุณ”“ก็รู้... หลังจากนั้นค่ะ แต่ก็ต้องตามน้ำไปก่อนเพราะแอบเขิน” เธอตอบเสียงแผ่ว พลางแสร้งมองออกไปนอกหน้าต่าง“อ๋อเหรอ...พี่มารค์ขา”