All Chapters of ขย้ำรักคู่หมั้น SM25+++: Chapter 41 - Chapter 50

บทที่ 40"น้องยังไม่ได้นอนกลางวัน ลูกพาน้องไปนอนด้วยนะแม่จะเอาขนมไปใส่กล่องเอาไว้ให้น้อง น้องตื่นขึ้นมาจะได้เอาขนมกลับไปทานที่บ้านด้วย" พูดจบมาริลินก็ลุกขึ้นยืนเต็มความสูงเดินถือถาดขนมไปจัดใส่กล่องเอาไว้ให้เด็กน้อยตามคำขอ"ง่วงก็ขึ้นไปนอนบนห้อง" ลีโอนาร์โดอุ้มเด็กน้อยพาดบ่า เดินขึ้นไปบนชั้นสองของบ้าน เขาวางเด็กน้อยนอนลงบนเตียงนอนของเขาอย่างเบามือ มิกิโกะเป็นผู้หญิงคนแรกเลยที่เขาพาเข้ามานอนในห้องนอนของเขา"ลีโอนิสัยไม่ดี" เด็กน้อยใช้มือเล็กตีแก้มสากเบาๆ ทั้งที่ตาปรือง่วงนอนแต่ก็ยังไม่วายเอาคืนเขาที่ชอบแกล้งเธอ"นิสัยไม่ดีแล้วมานอนบนเตียงฉันทำไม" ลีโอนาร์โดจุ๊บแก้มเด็กน้อยทั้งสองข้างด้วยความมันเขี้ยว"ไม่ให้ลีโอหอม" เด็กน้อยจ้องหน้าเขาเขม็งพลางยกมือเล็กขึ้นมาปิดแก้มป่องทั้งสองข้างเอาไว้ไม่ให้เขาหอม"จะหอมแล้วจะทำไม อยู่ต่อหน้าแม่ฉันทำเป็นออดอ้อนฉัน พออยู่กับฉันสองคนแล้วธาตุแท้ออกเลยนะ" มาเฟียหนุ่มตีก้นเด็กน้อยทีนึงด้วยความมันเขี้ยว"ลีโอนิสัยไม่ดี" เด็กน้อยสะบัดหน้าใส่ทันที ก่อนจะพลิกตัวนอนหันหลังให้เขา"พูดเป็นอยู่คำเดียวรึไง" มาเฟียหนุ่มพลิกตัวเด็กน้อยกลับมานอนหงาย แล้วใช้ปากหนาเป่าท้

บทที่ 42"ต้องอยากนี้สิ" คริสเตียโนตบหน้าขาแกร่งของตัวเองอย่างชอบใจในคำตอบของเด็กน้อย"พ่ออาการหนักกว่าผมอีกนะ" ลีโอนาร์โดส่ายหน้าไปมาเบาๆ"หรือแกไม่อยากได้""รับปากแล้วห้ามคืนคำ" ลีโอนาร์โดไม่ตอบผู้เป็นพ่อ แต่หันไปพูดกับเด็กน้อยในตักอ้อมกอดของผู้เป็นแม่แทน ก่อนจะอุ้มเด็กน้อยออกมาจากผู้เป็นแม่ เดินออกไปจากห้องนอนทันที"ไวไฟแต่ก็ปากแข็ง" มาริลินส่ายหน้าไปมาน้อยๆ เหนื่อยใจกับความปากหนักของลูกชาย"เมื่อกี้ที่พูด ถ้าไม่ทำตามที่พูดกับพ่อฉันเอาไว้ ฉันจะกินขาจ้ำม่ำของเธอซะ" มาเฟียหนุ่มกัดขาของเด็กน้อยเบาๆ เป็นการขู่@กลับมาที่ปัจจุบันห้าวันหลังจากเกิดเรื่อง ใบหน้าซีดเซียวของมิกิโกะเริ่มมีเลือดฝาดขึ้นมาบ้างแล้ว สีผิวที่ขาวซีดคล้ายคนเสียชีวิตเริ่มกลับมาเป็นสีชมพูระเรื่อเกือบจะ 80 เปอร์เซ็นต์แล้ว วันนี้เธอได้ถอดเครื่องช่วยหายใจออก แต่เหลือแค่สายน้ำเกลือที่ยังถอดออกไม่ได้"อือ..." เสียงครางแผ่วเบาแทบจะไม่ได้ยินดังในลำคอของมิกิโกะ ทำให้ลีโอนาร์โดที่นั่งเฝ้าอยู่บนเก้าอี้ข้างเตียงได้ยิน"ฟื้นแล้วเหรอ หิวน้ำไหม" มาเฟียหนุ่มดีดตัวลุกขึ้นจากเก้าอี้อย่างรวดเร็ว เด็กสาวนอนหลับตานิ่ง สมองกำลังประมวลผล ป

บทที่ 44"คอยดูมันด้วย อย่าให้เสพยาเกินขนาด เดี๋ยวได้ช็อกตายก่อน" แจ็คสั่งลูกน้องบริเวณนั้นคอยดูแลลีโอนาร์โดก่อนจะเดินออกไปทำงานต่อ@สองวันต่อมาหลุยส์ หยางหยาง มาหาลีโอนาร์โดที่คลับของแจ็ค เมื่อเปิดประตูห้องพัก ก็พบกับลีโอนาร์โดนอนอัดควันบุหรี่เข้าปอดอยู่ เพื่อนทั้งสองถึงกับสําลักควันบุหรี่หน้าดำหน้าแดง ภายในห้องพักเต็มไปด้วยสารเสพติดจำนวนมากจนรู้สึกคลื่นไส้อยากจะอาเจียนออกมา"มันอยู่ยังไงวะ กูหายใจไม่ออก มึงรีบเปิดหน้าต่างออกดิไอ้เวร" หยางหยางเดินเข้าไปภายในห้องพักพลางใช้มือปิดจมูก"มันอาการหนักขนาดนี้เลยเหรอ" หลุยส์หันไปเอ่ยถามแจ็คที่ยืนอยู่ข้างๆ"อย่างที่มึงเห็น มึงมาก็ดีล่ะ ช่วยลากพ่อมึงออกไปทีถ้าปล่อยไว้อีกวันมันได้น็อคยาตายแน่" แจ็คพูดกับหลุยส์ที่ยืนแทบจะล้มอยู่รอมร่อ เพราะกลิ่นยาเสพติด กลิ่นเหล้ากลิ่นบุหรี่ คละคลุ้งไปหมด ถึงหลุยส์ หยางหยาง แจ็ค จะเคยเสพยาเสพติดมาหมดทุกชนิดแล้ว แต่ก็ไม่ชินกับกลิ่นที่มันมากมายเกินจะบรรยายแบบนี้"ลีโอมึงโอเคไหม" หลุยส์เดินเข้าไปเอ่ยถามลีโอนาร์โดด้วยความเป็นห่วง"โอเคก็บ้าละ กูเข้ามาไม่ถึงสองนาทีกูรู้สึกเหมือนจะอ้วกแตก" เป็นหยางหยางที่เอ่ย

บทที่ 46ลีโอนาร์โดถูกคุณชายหมอยิงเข้าที่แขนข้างขวาสามนัด คุณชายหมอไม่ได้ยิงจุดสำคัญ เพราะคิดว่าหากลีโอนาร์โดตาย ตนคงจะรู้สึกผิดต่อน้องสาว เพราะรู้ดีว่าน้องสาวรักลีโอนาร์โดมาก"กูจะไม่ถามว่ามึงทำร้ายน้องกูยังไง มึงไม่ควรเอานิสัยชอบใช้ความรุนแรงที่ติดอยู่ในสันดานตั้งแต่เกิดมาใช้กับน้องกู มึงจะเหี้ยแค่ไหนกูไม่ว่า แต่อย่ามาเหี้ยใส่น้องสาวกู"คุณชายหมอรู้เพียงแค่ว่า น้องสาวถูกทำร้ายร่างกาย แต่ไม่ได้รู้ละเอียดถึงขั้นใช้กำลังข่มขืนในป่า ลีโอนาร์โดขบกรามเข้าหากันแน่นด้วยความปวดร้าวที่บาดแผล คุณชายหมอพูดจบประโยคก็ทำงานต่อ ไม่ได้สนใจว่าเลือดไหลออกจากบาดแผลของเพื่อนมากแค่ไหน คนเลวอย่างลีโอนาร์โด ปล่อยให้เจ็บตัวเสียบ้าง รออีกสักหน่อยค่อยทำแผลให้ก็คงไม่ตายก่อนหรอกลีโอนาร์โดนั่งอยู่ที่เดิม ไม่ได้ลุกไปทำแผล หรือ ตอบโต้ใดๆ คุณชายหมอขมวดคิ้วเข้าหากันยุ่ง ไม่เข้าใจว่าลีโอนาร์โดจะยังนั่งอยู่ตรงนี้ทำไม ไม่ลุกไปทำแผลเสียที ทั้งที่เลือดไหลออกมาจะหมดตัวอยู่แล้ว'สติไม่ดีรึไง' คุณชายหมอเอ่ยในใจพลางส่ายไปส่ายมาเบาๆ อย่างเอือมระอา♠️♠️♠️♠️เวลาผ่านไปหนึ่งชั่วโมง คุณชายหมอเก็บของเตรียมจะกลับบ้าน แต่ไม่ว

บทที่ 48"ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ เบลติดตามคุณมิกิโกะในไอจี กดไลค์ทุกรูปของคุณมิกิโกะตลอดเลยค่ะ" เบลล่ายิ้มทักทายอย่างเป็นมิตร ต่างจากเกรซซี่ที่เริ่มจะไม่ชอบมิกิโกะ เพราะหยางหยางเอาแต่มองมิกิโกะไม่วางตา ทำให้หล่อนเผลอหลุดจิกตาใส่มิกิโกะ"ยินดีต้อนรับกลับมาครับ" หยางหยางยื่นมือไปหมายจะจับมือมิกิโกะ ทว่า เกรซซี่ยื่นมือเข้าไปแทรกมือหนา จับมือกับมิกิโกะแทน หล่อนมองหน้ามิกิโกะอย่างเกลียดชังด้วยความเปิดเผย ทำให้วงสนทนาเต็มไปด้วยความอึดอัดตึงเครียด มิกิโกะหน้าเจื่อน รู้สึกกลัวแววตาเต็มไปด้วยความเกลียดชังของหล่อน ทำให้ลีโอนาร์โดรู้สึกไม่พอใจที่หล่อนจ้องมองคู่หมั้นของเขาด้วยสายตาแบบนี้"ถ้ายังอยากมีตาเอาไว้มองผัวก็เลิกใช้สายตาแบบนั้นมองคู่หมั้นของฉันซะ" น้ำเสียงเยือกเย็นของลีโอนาร์โดทำให้เกรซซี่รีบดึงสายตากลับมา"ขอโทษค่ะ เกรซเห็นว่าคุณมิกิโกะสวยดี ก็เลยเผลอมองนานไปหน่อย" เกรซซี่รีบแก้ตัวไปอย่างน้ำขุ่น ๆ"สั่งสอนเมียมึงด้วย อย่าปล่อยให้อวดดีกับคู่หมั้นของกูอีก" ลีโอนาร์โดหันไปแยกเขี้ยวใส่หยางหยางอย่างไม่สบอารมณ์"ใจเย็นๆ" หลุยส์รีบห้ามศึกเพราะกลัวว่าลีโอนาร์โดจะควบคุมอารมณ์โกรธของตัวเองไม