《เหนือศิรา》全部章節：第 61 章 - 第 70 章

“รีบเก็บพี่มีที่จะพาไปดู”“ที่ไหนคะ ที่นี่มีอะไรน่าสนใจเยอะเลย” ครั้งที่แล้วเราสองคนไปบ้านหลังเล็กก็ว่าน่าสนใจ ยังมีอะไรน่าสนใจกว่านี้อีก“อยากรู้ก็รีบเก็บ” เมื่อพี่เหนือว่าอย่างนั้นฉันก็รีบเก็บสตรอว์เบอร์รีใส่ตะกร้าเล็กจนเต็มในเวลาไม่ถึงสิบนาที“พอแล้ว” ฉันพูดพลางชูกระป๋องสตรอว์เบอร์รีให้เขาดู“ปะ” เราสองคนจับมือกันเดินไปยังทางเดินที่อ้อมกับห้องอาหารโดมที่เขาเคยพามากินข้าวพร้อมกับลิลินและพี่บิททางเดินพาเรามายังทางตันสุดกำแพง“พามาดูทิวลิปเหรอ” ฉันบ่นพี่เหนือ ตรงหน้าคือกำแพงที่เป็นอิฐตกแต่งเป็นก้อน ๆ เรียงต่อกันทั้งแนวกำแพง ส่วนตรงกลางของกำแพงนั้นเป็นรูปวาดดอกทิวลิปสีชมพูในกระถางสีน้ำตาลอ่อนพี่เหนือส่ายหน้าจากนั้นเขาก็กดก้อนอิฐก้อนสองก้อนที่อยู่ริมกระถางของทิวลิปและเพียงไม่นานกำแพงนั้นก็สามารถผลักเข้าไปได้ และถัดมาก็เป็นประตูห้องหนึ่งที่อยู่ตรงหน้าพี่เหนือสแกนลายนิ้วมือเพื่อให้ประตูห้องเปิดออก ภาพที่เห็นเป็นห้องนอนในยุคสมัยเมื่อนานมาแล้ว นานพอกับที่ฉันกับพี่เหนือเคยอยู่ที่นั่น“คนขายที่นี่บอกว่าห้องนี้เป็นห้องลูกชายเจ้าของบ้าน” ฉันเดินสำรวจอย่างอยากรู้อยากเห็น เตียงสี่เสา ชุดโต๊ะเก

ฉันกระตุกเกร็งและปลดปล่อยออกมาอย่างไม่อาจห้าม รับรู้ว่าร่างกายของฉันปลดปล่อยบางสิ่งออกมาจนชุ่มฉ่ำใบหน้าหล่อ “พี่เหนือ อื้อ...ปล่อยหนู” แม้จะแตกคาปากเขาแล้วแต่พี่เหนือก็เหมือนยังไม่สาแก่ใจเมื่อเขายังคงดูดเลีย ลงลิ้นแรงและหนักหน่วง ปลายนิ้วกรีดไล้ทั่วกลีบเนื้อจากนั้นสิ่งแปลกปลอมก็สอดเข้าในกายฉัน “เจ็บ!”บทที่ 43 หมอดูให้ครับ ทันทีที่ปลายนิ้วผมแทรกผ่านความงดงามของน้อง เธอก็ร้องพร้อมทั้งขยับตัวหนี แต่เวลานี้ต่อให้เจ็บก็ต้องไปต่อ ผมลงลิ้นละเลงทั่วกลีบสวย เน้นย้ำ ๆ บริเวณติ่งเนื้อสีสด “พี่เหนือ อื้อ...อื้อ” เมื่อความเจ็บถูกแทนที่ด้วยเสียงคราง น้ำหวานของเธอทำผมแทบคุมสติไม่อยู่อยากแทงเธอด้วยสิ่งที่ใหญ่กว่านิ้ว แต่เวลานี้น้องยังไม่พร้อม แรงตอดรัดนิ้วมือผมแทบขาด ทุกจังหวะที่ดึงออกและแทงเข้าน้องจะร้องครางและดิ้นเร่า ร่อนสะโพกรับนิ้วและลิ้นผม เสียงฝนที่โรยตัวลงมายิ่งทำให้บรรยากาศระหว่างเรายิ่งสุขล้ำ“อา...เสียว” เสียงครางหวานยิ่งทำให้แก่นกายผมปวดร้าว น้ำรักฉ่ำนิ้วมือล้นทะลักจนถึงฝ่ามือ ผมเพิ่มจำนวนนิ้วขยับเข้าออกให้ลึกสุดปลายนิ้วควานหาจุดจีสปอตที่อ

“พี่เหนือ...อา...พอแล้ว” ฉันล้มตัวกอดเขาไว้แน่น หวังให้เขาหยุดรังแก“อื้อ พี่เหนือ” เขาไม่หยุดรังแก เมื่อเขาเสียบความแข็งร้อนเข้าจนสุดทางในคราเดียวเสียงดังตับทำให้ฉันผวาตาเหลือกลาน จุก เสียวและสุขพี่เหนือยังไม่ยอมปรานีฉันเมื่อเขาดันกายฉันให้ลุกนั่ง คร่อมทับส่วนสอดประสาน มือเรียวใหญ่ประคองเอวฉันไว้ โดยที่ฉันต้องใช้มือดันหน้าท้องแกร่งเพื่อไม่ให้ตัวเองล้ม“อ๊า อ๊า พี่เหนือ” พี่เหนือขยับแทงจากด้านล่างเข้าหาฉันไม่หยุดและเขายังจับเอวฉันให้ขย่มตามแรงที่เขาควบคุม น้ำตาแห่งความเสียวไหลข้างหางตาอย่างที่ฉันห้ามตัวเองไม่ได้ กระตุกเกร็งดิ้นกระแด่ว ๆ อยู่บนร่างแกร่ง โดยที่มีแท่งร้อนรังแกเข้าออกไม่หยุดถุงเนื้อของเขาแกว่งไกวและฟาดแก้มก้นในจังหวะที่เขาเร่งเร้าความเสียวขั้นกว่าเป็นอย่างนี้เองสินะ ก่อนหน้านั้นว่าเสียวแล้วแต่ครั้งนี้ก็เสียวเหลือเกินผีเสื้อนับล้านที่บินวนในห้องน้อยไม่เกินจริงเลยสักนิด แตกแล้วแตกอีกก็ไม่ไกลเกินจริง ขึ้นสวรรค์ทั้งที่ยังไม่ตายก็มีอยู่จริง ฮอตเนิร์ดเป็นอย่างไรวันนี้ฉันได้รู้แล้วเร่าร้อน รุนแรงและซาบซ่านสุดบรรยายก็เขานี่แหละ ฉันเริ่มส่ายร่อนและขย่มโยกตามที่เขานำทางไว้ก่อน

“กลับบ้านกันเถอะครับ เอ่อ ลุงอัครเดชกับพวกลองหาอีกสักรอบนะครับ เผื่อจะเจอ” เป็นพี่เหนือที่พูดขึ้นกับลุงอัครเดชทั้งที่เขามองไม่เห็น“อืม เดี๋ยวพ่อจะหาดูอีกที” เป็นคำพูดของลุงอัครเดช ซึ่งพี่เหนือไม่ได้ยินและฉันก็ไม่คิดจะบอกพี่เหนือให้รับรู้ระหว่างทางกลับบ้านฉันไม่ได้พูดอะไรกับพี่เหนืออีกเลย เพราะเวลานี้ไม่มีอารมณ์จะทำอะไรทั้งนั้น จนกระทั่งรถแล่นมาจอดหน้าบ้านของตัวเอง“พี่ขอลงไปไหว้พ่อแม่น้องหน่อยนะครับ”“อย่าเลยค่ะ ไว้วันหลังเถอะค่ะ” เหลือเวลาอีกแค่ห้าวันฉันไม่อยากทำอะไรทั้งนั้น“น้องครับ”“ค่ะ” พี่เหนือเรียกและจับมือฉันไว้ทั้งสองข้าง เราสองคนสบตากันเนิ่นนานจากนั้นพี่เหนือก็เป็นฝ่ายพูด“ถ้าสิ่งที่ลุงอัครเดชพูดเป็นจริง เราจะเหลือเวลาแค่ห้าวัน อะไรที่เราอยากทำเราก็ควรทำนะ น้องจะให้พี่ตายทั้งที่ไม่ได้สวัสดีพ่อแม่น้องอย่างนั้นเหรอ”คำพูดของพี่เหนือทำให้ฉันน้ำตารื้น จริงสินะในเมื่อเหลือเวลาน้อย เราก็ควรรีบทำสิ่งที่อยากทำ“หนูขอโทษที่ไม่ทันคิด ไปค่ะ หนูจะพาพี่เหนือไปรู้จักครอบครัวหนูเอง” เมื่อฉันพูดอย่างนั้นใบหน้าพี่เหนือกลับมายิ้มจนตาหยี“เราทุกคนต้องตายนะน้องและไม่มีใครรู้วันตาย คิดในแง่ดี

“ก็คิดถึงนี่นา กว่าจะได้เจอ พี่เหนือมีแฟนใช่ไหมแม่กับพ่อบอก” ลินน์ซักผมทันทีนี่แหละมั้งที่กอดผมไว้แน่นเพราะกลัวว่าผมจะไม่ตอบและหนีเข้าห้องนอน“อยากรู้ก็ถามพี่เขาดูสิ”“มีแฟนใช่ไหมพี่เหนือ ตอบลินน์มาเดี๋ยวนี้มีแฟนใช่ไหม ไม่ตอบใช่ไหมโดนจี้เอวแน่”“อย่านะ!!!” ผมร้องห้ามตาลีตาเหลือกรีบผละน้องสาวทั้งสองออก อย่างหนึ่งที่คนอื่นไม่รู้แต่ผมรู้ตัวดีคือตัวเองบ้าจี้“หนีพวกเราไม่พ้นหรอก” ผมผละออกแต่เจ้าสองแฝดกลับวิ่งตามจนมาถึงห้องนั่งเล่น“บอกมาเดี๋ยวนี้แฟนพี่เหนือชื่ออะไร” สองสาวก็ประกบผมทั้งซ้ายขวาเมื่อผมนั่งลงที่โซฟาตัวยาวหน้าจอทีวี“เหมยลี่”“เอะ! ทำไมคุ้น ๆ” ลีธพูดพร้อมทำหน้าครุ่นคิด“เรียนที่เดียวกับเรา” ผมเฉลยความสงสัยของน้อง“พี่เหมยลี่คนสวยเป็นแฟนพี่เหนือเหรอ” ลินน์ที่ท่าทางตื่นเต้นนั่งทับขาตัวเองบนโซฟาโดยหันหน้ามาหาผมและทำหน้าตื่นเต้น“คนนั้นแหละ อยากดูรูปไหม” เพิ่งรู้ว่าการได้อวดแฟนมีความสุขอย่างนี้เอง“ไหน ๆ ขอดูรูปหน่อย” ผมเปิดรูปที่ถ่ายกับน้องให้สองสาวดู ซึ่งผมเก็บแยกไว้เป็นอัลบั้มที่ชื่อว่า ‘แฟนเหนือ’ ซึ่งอัปเก็บไว้บนคลาวด์เพราะกลัวว่ารูปจะหาย“ใช่จริง ๆ ด้วย พี่เหนือรู้ไหม ตอนเรีย