All Chapters of เหนือศิรา: Chapter 51 - Chapter 60

“อย่าบอกนะคะว่าวันนี้เปิดโต๊ะเดียว”“แน่สิ นี่เดตแรกของเราพี่เล่นใหญ่” ฉันหัวเราะชอบใจกับการเล่นใหญ่ของพี่เหนือ“ในห้องนั้นคืออะไรเหรอคะ” ก่อนจะถึงโต๊ะอาหารฉันสนใจห้องที่อยู่กลางบ้าน“อ๋อ ห้องประวัติของบ้านหลังนี้ สิ่งเดียวที่เขาขอไว้ก่อนขายให้พี่” ประวัติบ้านหลังนี้เหรอ เท้าฉันก้าวตรงไปยังห้องนั้นทันทีห้องนอนกว้างถูกจัดแต่งเป็นห้องประวัติของบ้าน เป็นรูปตั้งแต่ที่นี่เป็นที่ดินว่างเปล่า กระทั่งลงเสาเอก จนบ้านเป็นรูปเป็นร่าง เรื่องราวของบ้านหลังหนึ่งที่เป็นมากกว่าบ้านฉันไล่ดูภาพจากภาพที่ดินว่างเปล่าเรื่อยมากระทั่งหยุดลงตรงรูปบ้านที่เสร็จแล้วและมีคนกลุ่มหนึ่งแม้จะเป็นภาพสีที่ซีดจาง แต่เพราะการรักษาภาพไว้อย่างดีฉันมองคนที่นั่งอยู่บนเก้าอี้ตรงกลาง ไล่มองคนที่นั่งข้างเก้าอี้อีกหลายคน คนที่ยืนอยู่หลังประธานที่นั่งเก้าอี้ตรงกลางภาพนั้น“ลุงอัครเดช”“น้องรู้จักเหรอ”นี่มันอะไรกัน ภาพที่เคยแจ่มชัดกลับมัวพร่าพลาง แสงของพระอาทิตย์ยามเที่ยงวันเวลานี้กลับเปลี่ยนเป็นว่ามืดค่ำบทที่ 35 ไม่มีความบังเอิญบนโลกใบนี้ฉันหันมองรอบตัวได้เห็นแต่ความมืดเท่านั้น เสียงฝีเท้าคนที่วิ่งวุ่นคล้ายกำลังตามหาใครสัก

“รวมถึงคนอื่นด้วยใช่ไหม” แน่นอนว่าผีที่ไม่กล้าสู้หน้า ผีที่ในอดีตเคยแข็งกร้าวและดุร้ายที่ฉันเห็นในอดีตผิดจากภาพในวันนี้อย่างสิ้นเชิง“เล่าให้ฟังได้ไหมว่าเกิดอะไรขึ้น”“ได้” สิ้นเสียงลุงอัครเดช ภาพตรงหน้าของฉันก็แปรเปลี่ยนจากร้านทองกลายเป็นภาพในอดีต...สองหนุ่มสาวที่กำลังนั่งอยู่ริมน้ำในมือของทั้งคู่คือกระทงใบตองสวยงาม แสงไฟจากประทีปในกระทงส่องให้ใบหน้างามนั้นกลับยิ่งสวยงามแล้วสว่างไสวยิ่งกว่าพระจันทร์ที่ลอยอยู่บนฟ้าเมื่ออธิษฐานแล้วทั้งสองก็ปล่อยกระทงให้ลอยไปตามกระแสน้ำ กระทงน้อยลอยเด่นกว่ากระทงอื่น“อาเหมยคุยกับพ่อแม่หรือยัง เรื่องที่พี่จะไปสู่ขอ” เสียงไพเราะของคุณหมอหนุ่มลูกเจ้านายชั้นผู้ใหญ่ทำให้หญิงสาวซึ่งเป็นเพียงลูกแม่ค้าขายโจ๊กอย่างอาเหมยเอียงอายเหมยไม่คิดว่าเขาจะจริงจังกับผู้หญิงไร้ชาติตระกูลเช่นเธอ เขาเป็นถึงคุณหมอหนุ่มอนาคตไกล บ้านของเขาใหญ่โตกว่าบ้านของเธอหลายร้อยหรือหลายสิบเท่าได้กระมังเราสองคนพบเจอกันครั้งแรกเมื่อนานมาแล้ว เขาแวะมากินโจ๊กที่ร้าน ตั้งแต่ครั้งที่เขาเป็นนักเรียนชั้นมัธยมปลาย ซึ่งเวลานั้นเธอเป็นเพียงสาวน้อยที่อายุเพิ่งสิบห้าปีจากนั้นไม่นานเขาก็บอกว่าต้องไป

“พ่อเหนือ” เจ้าคุณนั่งอยู่ข้างเตียงของลูกชายที่เวลานี้มีอาการไข้ขึ้นและเพ้ออย่างหนัก“เหมย เหมย พี่รักเธอ” ในยามที่มีสติเจ้าคุณไม่เคยได้ยินลูกชายพูดถึงหญิงสาวอดีตคนรักเลย หากแต่เวลาเช่นนี้ลูกชายเขากลับร้องเรียกหาหญิงคนรักราวกับว่าจิตใต้สำนึกของเขายังคงรักแต่เพียงเธอคนนั้นหนึ่งสัปดาห์ผ่านไปอาการของคุณเหนือก็ยังคงทรุดหนัก เขาพร่ำเพ้อหาลูกสาวเจ้าของร้านโจ๊กที่เวลานี้ท่านเจ้าคุณไล่ให้ไปค้าขายที่จังหวัดอื่น“มึงไปขุดหุ่นดินเหนียวนั่นแล้วให้ท่านหมอแก้ของสิ” เมื่อหมอธรรมดาหรือหมอจีนแก้อาการที่คุณเหนือเป็นไม่ได้ ท่านเจ้าคุณคิดเรื่องคุณไสยที่เคยทำใส่ลูกชายและสาวคนรักได้ คิดว่าหากแก้คุณไสยนั้นอาการของลูกน่าจะดีขึ้น“ส่วนมึงไปตามหาเด็กสาวคนนั้นสิ” คนของท่านเจ้าคุณรู้ว่าพ่อค้าคนจีนพาลูกสาวไปขายโจ๊กอยู่ที่ลำพูน“ท่านเจ้าคุณพ่อหมอตายแล้ว โดนคนเอามีดแทงตายคาบ้านเลย” สาวใช้ที่ให้ไปขุดหุ่นดินเหนียวรีบมาแจ้งในสายของอีกวัน ยังไม่ทันที่เธอจะได้ขุดหุ่นดินเหนียวนั้นขึ้นมาด้วยซ้ำข่าวนั้นว่าเศร้าแล้วยังมีข่าวเศร้าที่ท่านเจ้าคุณต้องรับรู้“ลูกพ่อค้าจีนตายแล้วครับท่านเจ้าคุณ” บ่าวคนสนิทที่ให้ไปติดตามลูกพ่อค้

“ถ้าเราทำไม่สำเร็จ พวกลุงก็จะไม่ได้ไปเกิดเหรอคะ”พวกเขาพยักหน้าพร้อมกัน“แล้วต้องรอถึงเมื่อไหร่คะ”“รอจนกว่าพ่อเหนือกับหนูจะมาเกิดอีกรอบและรอให้พวกพวกเธอโตเป็นผู้ใหญ่” คำพูดของลุงอัครเดชทำให้ฉันคำนวณเวลาในใจ หลังจากตายแล้วได้เกิดเป็นคนคงใช้เวลาหลายปี“อย่างน้อยก็ร้อยปี” เสียงของลุงอัครเดชไม่ดังนักแต่ฉันก็ได้ยิน การรอคอยมักยาวนานเสมอ ยิ่งการรอคอยที่ไม่มีเป้าหมายและไม่รู้ว่าเมื่อไหร่ยิ่งยาวนานและเหน็บหนาวบทที่ 39 พี่เชื่อหนูไหม7 วันนับจากนี้...ไม่ง่ายเลย ไม่ง่ายที่จะอธิบายให้พี่เหนือเชื่อ เขาเรียนหมอนะเหมยลี่ เขาจะเชื่อเรื่องผีเหรอ แต่เขาก็เชื่อเรื่องชาติภพนะ นั่นสิถ้าแบบนั้นเขาน่าจะเชื่อเรื่องที่ฉันเล่า“เป็นอะไรคิ้วขมวดยุ่งเลย” ไม่พูดเปล่าเฮียมังกรยังใช้นิ้วชี้หน้าผากฉันให้หน้าหงาย คนเดียวบนโลกที่รู้ความลับฉันเรื่องเห็นผีก็คือเฮียมังกรแรก ๆ เฮียก็ไม่เชื่อแต่หลังจากที่ฉันเอาก้อนทองมาหลอมบ่อย ๆ และเอาพระเครื่องมาให้บ่อยเข้าเฮียก็เลยเชื่อ“เฮียว่าถ้าหนูบอกเรื่องเห็นน้า ๆ จะมีคนเชื่อเปล่า” คำว่า ‘น้า ๆ’ ที่ฉันใช้คือแทนคำว่า ‘ผี’ เผื่อใครได้ยินบทสนทนาของเรา“ใครจะเชื่อ เขาคงว่าแกบ้า” นั

“เมื่อไม่กี่วันก่อนหนูเห็นพวกเขาที่หน้าบ้านหนู รอบนี้หนูก็เลยเรียกออกมาคุย เรียกมาสอบสวน” นอกจากเรียกผีออกมาคุยได้แล้ว แฟนผมยังสอบสวนผีได้อีกด้วย“พี่เหนือเป็นลูกลุงอัครเดช ส่วนหนูเป็นคนรักของพี่ชาติก่อน” อันนี้ผมเชื่อนะ ผมพยักหน้ารัว เห็นครั้งแรกก็ตกหลุมรักไม่ใช่เนื้อคู่กันมาก่อนก็แปลกแล้ว“แต่เราสองคนไม่ได้คู่กัน”“อ้าว! พี่กำลังจะอินเรื่องรักข้ามภพข้ามชาติ ทำไมน้องดับฝันกันละครับ” คำพูดของผมทำคนฟังค้อนควักให้ผม จึงต้องดึงเธอเข้ามากอดและหอมหัวหลาย ๆ ทีเป็นการขอโทษ“จะฟังต่อไหมคะเนี่ย”“ครับฟังครับแล้วยังไงต่อ”“พ่อของพี่เหนือ เอ่อ ลุงอัครเดชจับเราสองคนแยกกัน บังคับให้ครอบครัวหนูย้ายไปอยู่ที่อื่น โดยที่ไม่ให้พี่เหนือรู้ จากนั้นท่านก็ทำคุณไสยให้เราสองคนเกลียดกัน”หัวคิ้วของผมขมวดอย่างลืมตัว ยอมรับว่าโกรธคนที่ได้ชื่อว่าเป็นพ่อผมเมื่อในอดีต“จากนั้นเราสองคนก็ป่วยค่ะ ท่านก็เลยให้คนไปตามหนูกลับมาหาพี่เหนือ หวังว่าพี่เหนือจะดีขึ้น” เธอเล่าถึงตรงนี้ก็สูดหายใจ คงต้องการพลังเพื่อเล่าต่อ“แต่หนูตายแล้ว ส่วนพี่ก็ตายหลังจากนั้นไม่กี่วัน” ผมถอนหายใจกับสิ่งที่ได้ฟัง“แล้วยังไงคะ”“ลุงอัครเดชกับคนง