All Chapters of เหนือศิรา: Chapter 81 - Chapter 90

‘โอ๊ย...จะเอาที่ไหนมาให้ ทุกวันนี้ก็หาเช้ากินค่ำ ถ้าไม่มีปัญญาก็ไม่ต้องเรียน แล้วไม่ต้องคิดจะไปค้ำประกันกู้ กยศ.ให้เลยนะ ไม่เคยได้ยินเหรอที่พวกยืมแล้วไม่คืน ถ้าลูกพี่ยืมแล้วไม่ใช้ คนลำบากก็คือฉันกับลูก’ เสียงของเมียใหม่พ่อดังลั่นมาตามสาย และแน่นอนว่าพ่อไม่เถียงสักคำ “ไม่เป็นไรค่ะพ่อ” ‘เอ่อ น้ำ...’ พ่อเหมือนจะพูดอะไรต่อ แต่ก็ไม่ทันได้พูดเมื่ออีกเสียงดังขึ้นมาก่อน ‘ให้มันไปขายตัวเหมือนแม่มันโน่น ไม่ต้องรงต้องเรียนแล้ว หาผัวแล้วเกาะผัวกินไปสิ แต่ลูกพี่หน้าตามันขี้เหร่ คงไม่มีใครเอา..’ ตู๊ด...ตู๊ด... ไม่ใช่พ่อที่ตัดสายทิ้ง เป็นฉันนี่แหละที่ไม่อยากได้ยินอะไรอีกแล้ว ทนฟังไม่ไหว เมียใหม่ของพ่อเกลียดฉันยิ่งกว่าอะไร ทำไมฉันจะไม่รู้ แต่ตอนนี้ฉันไม่มีใครให้พึ่งแล้ว น้ำตาไหลอีกครั้ง ไม่อยากร้องไห้หรอกนะ แต่ตอนนี้ไม่รู้จะทำอะไรได้ดีไปกว่านี้ หรือฉันควรจะเลิกเรียนดีไหม อีกตั้งสองปีกว่าเลยนะ ปิดเทอมอีกตั้งหลายวัน เดี๋ยวเปิดเทอมฉันค่อยไปปรึกษาอาจารย์ปรึกษาเพื่อนดีกว่าว่าจะทำยังไงได้บ้าง คงเพราะว่าร้องไห้หนักเกินไปทำให้

“น้ำเรียนอยู่ใช่ไหม” “ใช่ค่ะ เรียนพยาบาลปีสอง เอ่อ หมายถึงเทอมหน้าก็ขึ้นปีสอง” ช่วงนี้เป็นช่วงปิดเทอมใหญ่ “อายุสิบเก้าแล้วใช่ไหม”ฉันพยักหน้าอีกครั้ง เขาเคยเห็นบัตรประชาชนของฉันแล้วในตอนที่เราไปแจ้งการตายของยาย จึงไม่แปลกใจว่าเขารู้ได้อย่างไร “เพราะผมเป็นอินเทิร์น น้ำเป็นนักศึกษาพยาบาล มันอาจไม่ค่อยเหมาะสมถ้าคนรู้ว่าเราอยู่ด้วยกัน เอ่อ ผมหมายถึง...” “น้ำเข้าใจค่ะหมอ อยู่ข้างนอก น้ำจะไม่รบกวนหมอ” ฉันเข้าใจสิ่งที่หมอต้องการจะสื่อ ก็เข้าใจว่าเขาเป็นผู้ชายทั้งยังหน้าตาดี จะอยากให้ใครรู้ได้อย่างไรว่าอยู่กับผู้หญิงที่เขาให้สถานะว่า ‘แม่บ้าน’ “อืม” คุณหมอธาร์ตอบรับเพียงเท่านั้นหนึ่งเดือนต่อมา ความสัมพันธ์ของฉันกับหมอค่อนข้างเป็นเพื่อนร่วมห้องที่ดี หน้าที่แม่บ้านตลอดหนึ่งเดือนมานี่ฉันไม่ขาดตกบกพร่องเลยแม้แต่น้อย เรียกว่าบริการดียิ่งกว่าคุณชาย “หมอกลับมาแล้วเหรอคะ” ทันทีที่ประตูห้องเปิด ฉันก็ปรี่เข้าไปรับกระเป๋ากับเสื้อคลุมของอีกฝ่ายไปเก็บ น้ำดื่มเย็น‍ ‍ๆ วางไว้ด้านหน้าคุณหมออย่างเอาใจ “ไหนขอดูหน้าใกล้‍ ‍ๆ หน่

‘ปากน่าจูบ’ อยากลองจูบกับเขาสักครั้ง อยากรู้ว่าปากที่ดูนุ่มหยุ่นนั้นจะนุ่มอย่างที่คิดหรือเปล่า ฉันละสายตาจากใบหน้าหล่อเหลาอย่างตัดใจ ถ้ามัวแต่มองเขา คนไข้รายแรกอย่างเขาคงหนาวตายเสียก่อน ฉันเปลี่ยนไปเช็ดแขนขาทั้งสองข้างก่อนจะกลับมาในส่วนที่ใกล้หัวใจและกล่องดวงใจที่สุด ซิกซ์แพ็กแน่น‍ ‍ๆ การสัมผัสผ่านผ้าขนหนูให้ความรู้สึกดีมาก ดีเสียจนฉันต้องแอบวางมือไว้บนลอนกล้ามเนื้อนั่น ‘น่าลูบ’ อยากลูบด้วยมือเปล่า ความแข็งเป็นลอนของเขาทำฉันเหงื่อแตกทั้ง‍ ‍ๆ ที่ในห้องไม่ใกล้เคียงคำว่าร้อนเลยสักนิด สายตาฉันมองเลยไปยังกางเกงบ็อกเซอร์ ฉันควรถอดออกแล้วเช็ดทำความสะอาดทุกส่วน หลับตาตั้งสติ เขาเป็นคนไข้ คนไข้เท่านั้น เธอต้องทำได้สิน้ำ ทำได้แน่นอน มือบางของฉันยังสั่นเพราะความกลัว ทั้ง‍ ‍ๆ ที่บอกตัวเองว่าทำได้ ทำได้แน่นอน แต่เวลาทำจริง ใจมันสั่นจนไม่อาจควบคุมมือตัวเองได้ “ว้าย!” ฉันตกใจเมื่อโดนคนไข้รายแรกของตัวเองจับฉันพลิกกายนอนราบอยู่บนที่นอน โดยมีตัวเขาคร่อมทับ เราสองจ้องตากันไม่กะพริบ เขาเมา ฉันระลึกได้ว่าเขาเมาและตอนนี้กำลังมี...อารมณ์ เ

ข้างเดียวกันที่ฉันโดนความร้อนจากลูกบิดประตูตอนไฟไหม้บ้าน เขาจับมือฉันแช่ไว้ในน้ำเย็น โดยมือเขาก็แช่น้ำเย็นที่มีน้ำแข็งลอยอยู่ในกะละมังใบเล็กด้วย แต่ตอนนี้เหมือนเขากำลังกอดฉันอยู่ ไม่สิ เขากำลังกอดฉันจากด้านหลัง เพราะลำตัวด้านหน้าของเขาแนบชิดแผ่นหลังฉัน ลมหายใจของเขาดังอยู่ข้างหู เขาเบียดแก้มเข้ากับใบหูของฉัน ฉันรู้ดีว่าทำไมเขาถึงพยายามโค้งตัว เพราะไม่อย่างนั้น เจ้าความแข็งแกร่งที่ทิ่มเอวฉันเมื่อไม่กี่นาทีก่อนคงทิ่มไม่หยุด “หมอ น้ำไม่เจ็บแล้ว ปล่อยค่ะ” ฉันพยายามขยับออกจากอ้อมกอดของเขา อ้อมกอดแสนอบอุ่น แต่เพราะรู้ดีว่าไม่ใช่อ้อมกอดของฉัน “อย่าดื้อ” “หมอนั่นแหละดื้อ” ฉันหันไปต่อว่าเขา แต่...ในขณะฉันเงยหน้าขึ้นกลับเป็นจังหวะที่เขาก้มลงมา จากที่ริมฝีปากเขาอยู่ข้างใบหู กลายเป็นว่าริมฝีปากเขาอยู่ในตำแหน่งแก้มของฉัน และถ้าเลยมาอีกนิดคือปากฉันแล้ว “อื้อ!” ไม่ทันที่ฉันจะหันกลับมา ฉันก็โดนเขาช่วงชิงลมหายใจและดูดกลืนกลีบปากนุ่ม มือข้างหนึ่งของเขายังจับมือฉันให้แช่อยู่ในน้ำเย็นพร้อมกับมือเขา ส่วนมืออีกข้างของคนตัวสูงกอดรัดลำตัวฉันให้แ

“น้องหนาว”ฉันหัวเราะคิกกับคำพูดน่ารักของเขา เราสองคนนอนลูบคลำกันอย่างนั้นอยู่นาน “ชอบไหม” คำถามของเขาทำให้มือฉันเผลอกระตุกและบีบเจ้าหนอนในมือแรงขึ้น จนเจ้าของหนอนร้องซี้ด “หมออย่าล้อ” ฉันปล่อยมือจากหนอนน้อย ตีอกคนพูดมากหลังจากวันนั้นเราก็นัวเนียกันหลายต่อหลายครั้ง แต่ยังไม่ถึงขั้นสุดของการสอดใส่ ฉันเริ่มคุมกำเนิดแบบซื้อยาคุมกำเนิดมากิน เพราะคิดไว้ว่า ไม่วันใดก็วันหนึ่งที่ฉันกับหมอต้องเกินเลยถึงขั้นนั้น วันนี้เปิดเทอมวันแรกของนักศึกษาพยาบาลศาสตร์ชั้นปีที่สอง ความหนักใจของฉันคือเพื่อนสาวตรงหน้า อิงดาว หรืออิง พวกเราอยู่กลุ่มเดียวกันตั้งแต่ปีหนึ่ง อิงรู้จักกับยายและเคยไปบ้านฉันมาแล้ว บ้านอิงฐานะค่อนข้างดี ถ้าเทียบกับฉัน เรียกว่าไม่ได้ลำบากอะไร อีกคนคือธีริศรา หรือกล้วย เป็นเพื่อนสนิทอีกคนในกลุ่ม เราสามคนสนิทกันมากก็จริง แต่เรื่องที่จะขอความช่วยเหลือจากเพื่อนทั้งสอง ฉันเองก็ยังไม่กล้า กล้วยอยู่หอใน ส่วนอิงอยู่กับเพื่อนหอนอก ฉันบอกเล่าเรื่องราวของตัวเองให้เพื่อนฟัง เพื่อนค่อนข้างตกใจ ไม่คิดว่าปิดเทอมไม่กี่วัน ชีวิตของฉันจะมีเรื่องร