หญิงสาวตื่นขึ้นมาในตอนสาย ด้วยฤทธิ์ยาทำให้เธอหลับสนิทตลอดทั้งคืน ก่อนจะเดินออกมาด้านนอกยืดเส้นยืดสาย และสูดอากาศบริสุทธิ์ แม้จะเพิ่งฟื้นจากอาการป่วย แต่ยังรับรู้ได้ถึงบรรยากาศแจ่มใสในหัวใจของตัวเองที่ก่อตัวขึ้น เช่นเดียวกับท้องฟ้าโปร่งสดใสในวันนี้ แม้แสงแดดอ่อน ๆ ที่ระบายอยู่บนยอดอ้อยก็ยังดูสวยงามเสียอย่างนั้นกวาดสายตามองไปรอบบ้านที่เงียบสงบ ไม่ได้ยินเสียงคุ้นเคยของใครเลยสักคน กลิ่นข้าวต้มหอมกรุ่นจากในครัวลอยมาปะทะจมูก พ่อคงทำไว้ให้เธอก่อนออกไปข้างนอกกระมัง เสียงมอเตอร์ไซค์วิ่งมาจอดหน้าบ้านพร้อมกับร่างของนาวินที่เดินลงมาจากรถ“ไปไหนมา?” ผู้เป็นพี่เอ่ยถาม“ไปส่งลุงแจ่มที่โรงเรียน มีประชุมคณะกรรมการที่ต้องเตรียมงานชุมชนอาทิตย์หน้า”“แล้วเจ๊หายดีแล้วเหรอ?”“อือ...ค่อยยังชั่วแล้ว”“พัฒน์ล่ะ?” เมื่อไม่เห็นชายหนุ่มกลับมาด้วย“อ้าว...ไม่อยู่เหรอ? เห็นตื่นมาทำข้าวต้มแต่เช้า”คำตอบของนาวินทำให้คนฟังถึงกับอมยิ้ม นี่เขาจะให้เธอกินแต่ข้าวต้มหรือยังไง เดินกลับไปดูที่ห้องนอนของเขาก็ไม่พบชายหนุ่มเจ้าของเมนูข้าวต้ม หยิบโทรศัพท์จะโทรหา มีข้อความส่งเข้าจากเขาที่ยังไม่ได้อ่านพัฒน์ “มีเรื่องด่วนที่กรุ
Last Updated : 2026-05-08
