All Chapters of สมาการหัวใจของคิน: Chapter 21 - Chapter 30

หลังออกมาจากห้องทำงานของพ่อ คินก็ไม่กลับเข้าห้องตัวเองทันที เขาเดินออกมาที่ระเบียงชั้นบนของคฤหาสน์แทน ฝนยังคงตกหนักเสียงหยดน้ำกระทบพื้นหินอ่อนดังสม่ำเสมอ ลมเย็นพัดผ่านใบหน้าแต่กลับไม่ช่วยให้ความอึดอัดในอกเบาลงเลยแม้แต่น้อย คินยืนพิงราวระเบียงสูบบุหรี่มวนแล้วมวนเล่า แสงไฟจากเมืองไกล ๆ สะท้อนดวงตาคมที่เต็มไปด้วยความสับสน คำพูดของพ่อยังดังวนอยู่ในหัวไม่หยุด“คนแบบเราไม่มีสิทธิ์มีจุดอ่อน ถ้าวันหนึ่งเด็กคนนั้นเดือดร้อนเพราะแก… คนที่เสียใจที่สุดจะเป็นตัวแกเอง”คินหลับตาลงแน่นกรามเกร็งจนขึ้นสันเขาเกลียดที่ตัวเองเริ่มลังเล เกลียดที่คำพูดของพ่อแทงเข้ามาในหัวใจได้ลึกขนาดนี้ เพราะลึก ๆ เขารู้ว่ามันคือความจริงโลกของเขาไม่ปกติ ตั้งแต่เด็กคินโตมากับบอดี้การ์ด อาวุธ และคำสั่งมากมาย เขาเห็นคนโดนซ้อมเห็นการหักหลัง เห็นเลือดตั้งแต่ยังไม่โตพอจะเข้าใจด้วยซ้ำ ชีวิตเขาไม่เคยมีคำว่าปลอดภัย และตอนนี้ธีร์กำลังเดินเข้ามาอยู่ในโลกนั้นเพราะเขาเองคินกำบุหรี่แน่น ก่อนขยี้ทิ้งแรง ๆ หัวใจยิ่งคิดยิ่งหนักเขาอยากเป็นลูกที่ดีมาตลอดอยากให้พ่อยอมรับ อยากเก่งพอจะยืนข้างตระกูลหยางโดยไม่ถูกมองว่าอ่อนแอ ต่อให้ภายนอกดูต่อต้าน

หลังเหตุการณ์วันนั้นทุกอย่างระหว่างคินกับธีร์เริ่มเปลี่ยนไปอย่างช้า ๆ หรือพูดให้ถูกคือคินเริ่มถอยออกไปเอง จากเดิมที่ไปรอรับทุกเย็นเขากลับหายไปบ่อยขึ้น ข้อความตอบช้าลงสายโทรศัพท์สั้นลง แม้ยังดูแลอยู่เงียบ ๆ แต่กลับเหมือนจงใจสร้างระยะห่าง ธีร์ดูออกตั้งแต่วันแรกเพราะคินไม่ใช่คนเก่งเรื่องซ่อนความรู้สึกเลย โดยเฉพาะเวลาที่กำลังสับสนกับอะไรบางอย่างเย็นวันหนึ่งธีร์นั่งอยู่ที่โต๊ะหินอ่อนหน้าคณะเหมือนทุกครั้ง หนังสือกองอยู่ตรงหน้าแต่สายตากลับมองถนนด้านนอกซ้ำ ๆ จนเพื่อนเริ่มแซว“แฟนมึงยังไม่มาอีกเหรอ”“คงยุ่งมั่ง”แต่จริง ๆ แล้วเขารู้คินกำลังหนีเขา โทรศัพท์สั่นขึ้นข้อความสั้น ๆ จากอีกฝ่ายเด้งเข้ามา“วันนี้ไม่ไปหา”ธีร์มองอยู่พักหนึ่งก่อนพิมพ์ตอบ“คุยกันหน่อยได้ไหม”ปลายสายอ่านทันทีแต่เงียบไปนาน สุดท้ายจึงตอบกลับมา“ดึก ๆนะ”ธีร์ถอนหายใจเบา ๆ เขาเดาออกอยู่แล้วว่าคินกำลังคิดอะไร เพราะหลังจากวันนั้นสีหน้าของอีกฝ่ายเปลี่ยนไปชัดเจน เหมือนคนที่เริ่มโทษตัวเองตลอดเวลา ดึกคืนนั้นคินขี่รถมาจอดหน้าร้านสะดวกซื้อร้านประจำ แต่ครั้งนี้เขาไม่ได้ลงจากรถ เพียงนั่งเงียบอยู่บนมอเตอร์ไซค์ สูบบุหรี่ท่ามกลางอากาศเย็น

ธีร์ที่เสียวรูจนทนไม่ไหวเผลอพูดในสิ่งที่ไม่ควรพูดออกมา แต่ด้วยความเสียวปนเสียงครางทำให้คินฟังไม่ชัดและจับใจความไม่ได้ ธีร์เองก็เลือดลมทั่วร่างไหลมากระจุกอยู่ตำแหน่งเดียว ก่อนจะกระตุกเกร็งปลดปล่อยความต้องการออกมาจนน้ำเงี่ยนสีขาวขุ่นพุ่งกระเด็นเลอะหน้าท้องของตนและคิน "อื้มมม... เมียแตกไม่รอผัวเลยนะคะ อ่าาาาส์... โอ้ววว... ทำไมรูเมียเอามันขนาดนี้ไม่รู้จะสรรหาคำไหนมาชมรู เพราะรูหลังธีร์กระแทกมันเอ็นเหลือเกิน ตอดแรงขมิบรูถี่ ๆ เอาให้เอ็นผัวขาดคารูเลยที่รัก" คินจับธีร์เปลี่ยนท่าเขาอุ้มอีกฝ่ายลุกขึ้นกระแทกในท่าอุ้มแตงสักพัก ก่อนที่จะนั่งลงบนเตียงให้ธีร์ป็นฝ่ายขย่มบาง ธีร์เองก็ทำได้ดีเขาโชว์ลีลาร่านสวาทร่อนควงให้ลำเอ็นสัมผัสกับเนื้อรูจีบข้างในก่อนจะเปลี่ยนเป็นการขย่มเอ็นแบบสุดแรงเกิด "อ่าาาส์... เสียวรูสุด ๆ นี่มันเอ็นหรือแท่งหินแข็งมาก ขย่มทีแทบทะลุออกปาก" "ขย่มแรง ๆ เลยเมียจ๋า ผัวให้จะแตกแล้ว อ้าาา..." "แตกในรูเมียเลยนะ รูเมียมันอยากได้น้ำเงี่ยนผัวอุดรู อ่าาาา..." "โอ้ววว... มาแล้วน้ำเงี่ยนกูมาแล้ว กูแตกอัดรูมึงแล้วอีกะหรี่ อ้าาาา..." "อ่าาาาส์... เมีย เมียก็แตกเหมือนกัน กรี๊ดด

คินกับธีร์คบกันเข้าเดือนที่หกแล้วทุกอย่างราบรื่นไปด้วยดี แต่คินก็ยังไม่ไว้วางใจฝ่ายศัตรูและสถาบันคู่อริของเขา ถึงช่วงนี้จะไม่มีความเคลื่อนไหวอะไรเลย แต่คินเชื่อว่าทางฝ่ายศัตรูของตระกูลและสถาบันคู่อริต้องเตรียมวางแผนเล่นงานเขาแน่ ๆ แต่โชคดีที่ทางพ่อของธีร์ได้ส่งตำรวจนอกเครื่องแบบคอยตามธีร์อยู่ห่าง ๆ เช่นกัน วันนี้ก็เหมือนเดิมคินจะมารอรับธีร์ที่หน้าลานคณะคุรุศาสตร์เช่นเคย ดีที่ไม่เหมือนเดินนั้นคือสายาของเหล่านักศึกษาที่มองคินมันแตกต่างจากเมื่อก่อนมาก เมื่อก่อนใครมองเขาก็จะมีแต่ความหวาดกลัว แต่ทุกวันนี้มีแต่รอยยิ้มและคำแซวมากกกว่า เพราะธีร์ได้อธิบายให้เพื่อน ๆ รุ่นพี่ และรุ่นน้อง ว่าคินไม่ได้น่ากลัวอย่างที่ทุกคนคิน จึงทำให้ทุกคคนในคณะเริ่มเปิดใจกับว่าที่เขยคุรุศาสตร์มากขึ้น โดยเฉพาะเพื่อนและรุ่นน้องของธีร์พักหลัง ๆ กล้าที่จะแซวและคุยเล่นกับคินมากขึ้น "รอนานหรือเปล่าคิน..." "ไม่เลย... อยากกินอะไรก่อนกลับห้องไหม" "วันนี้ธีร์รู้สึกอยากดื่ม... เราซื้อเบียร์ดื่มกันสักหน่อยดีกว่า" "ได้สิ" "งั้นเวลาตลาดซื้ออาหารทะเลไปทำกัับแกลมกัน" "ได้ครับที่รัก" พอได้ยินคินเรียกที่รักธีร์ก็ยังคงน่าแดงเ

เช้าวันต่อมาบรรยากาศบนโต๊ะอาหารยังคงอบอุ่นไม่เปลี่ยน เมนูมื้อเช้าก็ง่าย ๆ คือโจ๊กที่สามารถเลือกให้เครื่องได้เองตามใจชอบ แน่นอนว่าคนที่ชอบทานโจ๊กอย่างธีร์ในชามอัดแน่นไปด้วย กุ้งลวก เนื้อปลาลวก หมูสับ กระเทียมเจียว ขิงซอย ต้นหอมซอย และไข่ลวกสองฟอง ส่วนในชามของคินก็ไม่ต่างกันเพราะธีร์เป็นคนจัดการให้คนรักทั้งหมด ปกติคินจะไม่ทานข้าวเช้าเลยเพราะบรรยากาศที่บ้านเขามันแตกต่างกับที่บ้านของธีร์มาก พอได้มาบ้านคนรักคินเจริญอาหารมากขึ้น ใครทำอะไรให้ทานก็ถูกปากไปหมดจึงไม่แปลกที่จะทานข้าวหมดจาน ทำเอาคุณย่ากับคุณแม่ของธีร์ปลื้มใจมาก ส่วนของธีร์ถึงจะเริ่มเปิดใจแต่ก็แอบหน้าตึงใส่คิน จนคุณแม่คุณย่าต้องคอยปรามอยู่บ่อย ๆ “ขอบคุณนะครับ... ที่พาคินมาเจอครอบครัว ที่นี่อบอุ่นมากทุกคนใจดีกับคินมาก คินรักธีร์มากนะ”“ครับ... ธีร์รักคินมากเหมือนกัน ไม่ว่าจะมีอุปสรรคหรือเรื่องร้ายอะไรเราจะผ่านไปด้วยกันนะ”“ฟอด...”ทั้งคู่ก็อยู่ทำกิจกรรมกับที่บ้านจนถึงเย็น และตกลงกันไว้ว่าคืนนี้จะกลับไปนอนที่คอนโดของคินหลังมื้อเย็นจบลงบรรยากาศในบ้านยังคงอบอุ่นสบาย ๆ คุณย่ากับคุณแม่ของธีร์เก็บจานเข้าครัว ส่วนธีร์ก็โดนเรียกไปหยิบขอ