All Chapters of สมาการหัวใจของคิน: Chapter 31 - Chapter 40

46 Chapters

บทที่ 31 🔞

เวลา 20.00 น. ภายในห้องนอนที่ตกแต่งแบบคุมโทนสีขาวดำเหมาะกับเจ้าของอย่างคิน ที่ตอนนี้กำลังกอดนัวเนียกับคนรักอย่างเร่าร้อน คินปล้ำจูบคนรักจนกดลึกดูดดื่มดื่มลิ้นต่อรัดพันกันในโพรงปากแทบจะละลายด้วยอุณหภูมิรสจูบเร่าร้อน ริมฝีปากเยิ้มฉ่ำแย้มน้อย ๆ เป็นภาพที่กระตุ้นอารมณ์ปรารถนาของคินได้ดี ไหนจะยอดอกสีหวานที่แข็งเป็นไตบนอกจนเขาทนไม่ไหวที่จะลิ้มลองบดขยี้หัวนมของธีร์อย่างกระหาย "แผล็บ... แผล็บ... แผล็บ... จ๊วบ... จ๊วบ... จ๊วบ..." เสียงดูดเลียยอดอกปนเสียงครางดังไปทั่วห้องของคิน ยิ่งเสียงดังเท่าไหร่คินก็จะเพิ่มแรงดูดและบดขยี้มากขึ้นเท่านั้นจนธีร์ถึงกับดิ้นพล่านด้วยความเสียว "อ่าาาส์... มันเสียวอย่าดูดแรงสิ อ่าาา..." "หึ... ก็ดูดให้เสียวไงครับที่รัก แผล็บ... แผล็บ... จ๊วบ... จ๊วบ..." "อ่าาาส์..." คินจับขาของธีร์ถ่างออกจนทำให้เห็นรูจีบสีแดง ที่พึ่งผ่านศึกรักอันหนักหน่วงมาเมื่อคืน แต่ตอนนี้คินกำลังจะซ้ำรอยให้แดงกว่าเดิม ธีร์เองก็เสียวจนทนไม่ไหวจนต้องขมิบตอดรูหลังเพื่อคลายความเสียว "อ่าาาส์... สุดยอด แหย่ลึก ๆ เลยผัวจ๋า อ่าาา... ดูดรูแรง ๆ " "แผล็บ... จ๊วบ... แฉะ... แฉะ... ชอบเหรอที่ผัวเอาล
Read more

บทที่ 32

วันหยุดกำลังเวียนมาอีกครั้ง หลังจากที่คินไปรับธีร์กลับคอนโด วันนี้เป็นศุกร์แห่งชาติที่ใครหลาย ๆ คนชอบ เพราะเป็นวันทำงานวันสุดท้ายของสัปดาห์ คินพาธีร์มานอนที่คอนโดของตัวเอง ระหว่างที่ทั้งคู่ทานข้าวเย็นกันอยู่ คินมีความคิดหนึ่งแล่นเข้ามาในหัว เขาอยากพาธีร์ไปพบพ่อสักครั้ง เผื่อความสดใสของธีร์จะทำให้พ่อยอมรับในตัวธีร์ได้ง่ายขึ้น และอยากให้คนรักได้เจอกับพ่อ ได้พูดคุยเปิดใจกันน่าจะดีมาก“ธีร์... พรุ่งนี้ไปบ้านคินกันนะ คินอยากพาธีร์ไปพบพ่อ ไปนอนที่บ้านคินกัน”ในใจของคินกำลังลุ้นว่าคนรักจะตอบตกลงหรือไม่ อย่างใจจดใจจ่อยิ่งฟังคะแนนสอบเสียอีก“ได้สิ... ธีร์อยากไปเจอพ่อของคินมาก เดี๋ยวเราซื้อของไปทำกับข้าวให้พ่อคินทานด้วยดีกว่า”“เอาสิ...”พอธีร์ตอบตกลงและได้ฟังประโยคที่ธีร์บอกจะทำอาหารให้พ่อทาน ในใจของคินรู้สึกดีมากยิ่งแววตาที่ตื่นเต้นของธีร์ดูไม่มีความกังวลใด ๆ มันให้คินมั่นใจเลยว่าคนรักของเขาต้องเอาชนะใจตาแก่มาเฟียจอมวางมาดได้แน่นอน เหมือนที่แม่ของคินเขาได้เอาชนะใจคุณปู่มาแล้วคินไม่เคยคิดว่าตัวเองจะมีวันที่พาแฟนไปพบพ่อ โดยเฉพาะเมื่อพ่อของเขาคือหยางเจิ้งเหา คนที่แม้แต่นักธุรกิจระดับประเทศยังไม
Read more

บทที่ 33 🔞

หลังจากพาธีร์มาพบพ่อได้อย่างราบรื่นกว่าที่คิด คินก็รู้สึกเหมือนยกภูเขาออกจากอก ถึงจะยังไม่ใช่การยอมรับแบบเต็มร้อย แต่แค่พ่อไม่พูดจาเย็นชาหรือกดดันธีร์เหมือนเมื่อก่อนสำหรับเขามันก็มากพอแล้ว คืนนั้นคินพาธีร์ขึ้นมาบนชั้นบนของคฤหาสน์ ตรงโซนส่วนตัวที่แทบไม่มีใครกล้าเดินเข้ามากวน ห้องของคินกว้างมากแต่กลับตกแต่งเรียบจนดูเย็นเกินไป มีแค่โซฟาสีเข้มมีโต๊ะทำงานและชั้นหนังสือไม่กี่ชั้นธีร์มองไปรอบ ๆ ก่อนพูดขำ ๆ “ห้องคินเหมือนเจ้าของไม่ค่อยใช้ชีวิต” “ก็เอาไว้นอน” “ไม่มีอะไรที่ดูเป็นคินเลย” คินชะงักนิดหนึ่งก่อนตอบเรียบ ๆ “เมื่อก่อนคินไม่รู้ว่าตัวเองชอบอะไร” คำตอบนั้นทำให้ธีร์เงียบไปพักหนึ่ง เพราะมันฟังดูจริงเกินไปชีวิตของคินที่ผ่านมา มีแต่สิ่งที่ต้องเป็นมากกว่าสิ่งที่อยากเป็น ธีร์เดินไปหยุดตรงระเบียงกระจก มองวิวเมืองด้านล่างที่เต็มไปด้วยแสงไฟ ส่วนคินเดินตามมาช้า ๆ พร้อมเครื่องดื่มสองกระป๋องในมือ “ฉลองหน่อยไหม” “ฉลองอะไร” “ที่ธีร์รอดจากการทดสอบของพ่อคิน” “พ่อคินน่ากลัวจริง” “เห็นไหม คินเตือนแล้ว” ทั้งคู่ชนกระป๋องเบา ๆ ก่อนยืนพิงระเบียงข้างกัน ลมกลางคืนพัดเข้ามาเย็นสบาย เงียบแต่เป็นความเงี
Read more

บทที่ 34

ถึงแม้ว่าความรักจะดูราบรื่นหมดอุปสรรคไปแล้ว แต่เรื่องการเรียนของคินยังคงเป็นปัญหาใหญ่ เพราะคินนั้นไม่ได้จบพร้อมตามที่ตั้งใจไว้แต่แรก เนื่องจากปัญหาในเรื่องของธุรกิจตระกูลหยาง จึงทำให้คินต้องพักการเรียนไปในช่วงหนึ่งเพื่อความปลอดภัยของตัวเองและคนรักจากที่คินเคยคิดเล่น ๆ ว่าอยากซ้ำชั้นอีกสักปีเพื่อได้เรียนกับธีร์ ดูเหมือนจะเป็นตามที่คิดไว้จริง ๆ พอได้เรียนไปกลับมาเรียนอีกครั้งมันไม่ง่ายเลย เพราะบางวิชาอาจารย์ก็ลาออกไปแล้วจึงต้องทำงานชิ้นใหม่ส่งอาจารย์คนใหม่อีกครั้ง แต่ในความโชคร้ายยังมีความโชคดีเพราะธีร์ช่วยคินทุกอย่าง เพื่ออยากคนรักของตนได้เรียนจบสักทีบางวิชาคินต้องมาเก็บคะแนนที่วิทยาลัยในช่วงปิดเทอมอีกด้วย ธีร์เองก็มาเป็นเพื่อนเพราะต้องมาดูสถานที่และสังเกตการณ์ก่อนเปิดเทอม เพื่อที่ธีร์จะมาฝึกสอนที่วิทยาลัยแห่งนี้ แต่ดูเหมือนไม่ได้มีแค่คินหรอกที่ต้องเรียนซ้ำชั้นอีกปี เพื่อนของคินเองบางคนก็ยังต้องเรียนซ้ำชั้นเหมือนกัน ส่วนใหญ่ก็จะเป็นลูกเหล่าบรรดาลูกคนใหญ่คนโต เพราะเหตุผลทางธุรกิจของตระกูลทำให้ต้องพักการเรียนไป ทำให้ธีร์รู้ว่าวิทยาลัยแห่งนี้มีลูกหลานคนมีอำนาจมาเข้าเรียนที่นี้เยอะเหมือน
Read more

บทที่ 35

เช้าวันแรกของการฝึกสอนที่วิทยาลัยช่าง บอกตามตรงว่าธีร์เตรียมใจมาแล้วระดับหนึ่ง แต่ไม่คิดว่าจะวุ่นวายขนาดนี้ทันทีที่เดินเข้าประตูวิทยาลัยในชุดนักศึกษาฝึกสอนเรียบร้อย เสื้อเชิ้ตขาวแขนยาวกับกางเกงสแลคดูสะอาดสะอ้านจนแทบเรืองแสงท่ามกลางกลุ่มเด็กช่างสายตาทั้งวิทยาลัยหันมามองทันที“เหี้ย ใครวะ”“เด็กมหาลัยฝั่งตรงข้ามปะ”“ครูฝึกสอนมั้ง”“หน้าตาดีชิบหาย”เสียงซุบซิบดังไปทั่วจนธีร์เริ่มเกร็งนิด ๆ แต่ยังพยายามยิ้มสุภาพจนกระทั่ง“มองเหี้ยอะไรกัน”เสียงเข้มคุ้นหูดังลั่นมาจากด้านหลังทั้งทางเดินเงียบกริบทันที คินเดินเข้ามาด้วยสีหน้านิ่ง ๆ ในชุดช่างโยธาเหมือนเดิม กระเป๋าสะพายข้างไหล่ ท่าทางเหมือนคนพร้อมมีเรื่องตั้งแต่เช้า แต่พอเดินมาถึงธีร์สีหน้ากลับอ่อนลงทันที“มาแล้วทำไมไม่บอก”ธีร์หลุดขำเบา ๆ “ก็อยากเซอร์ไพรส์”“เซอร์ไพรส์จนคนทั้งวิทลัยจะจีบแล้ว”คินตอบหน้าตายแล้วตามมาด้วยเสียงร้อง “โอ๊ย” จากพวกเพื่อนด้านหลังดังขึ้นทันที เขตถึงกับยกมือปิดหน้า“มึงครับ… เบาหน่อย นี่ในวิทลัย”ธีร์เองก็หูแดงนิด ๆ รีบสะกิดแขนคินเบา ๆ “พูดอะไรเนี่ย”“พูดจริง” คินตอบเรียบ ๆ จนคนรอบข้างยิ่งแซวหนักกว่าเดิมข่าวว่าแฟนไอ้ค
Read more

บทที่ 36 🔞

เวลา 21.00 น. วันนี้คินไม่รู้ไปคึกอะไรมาพอธีร์เคลียร์เอกสารเร็จก็จับคนรักมาจูบทันที จากจูบที่แสนเร่าร้อนการเป็นบทรักที่สุดเหวี่ยง คินยอมรับว่าเขามีความต้องการมากทุกครั้งที่อยู่กับคนรักอย่างธีร์ "ซี๊ดดด... เมียจ๋า อ่าาา..." "อ่อกก... อุกกกก... อื้อออ..." "ซี๊ดดด... อ๊า... เมียจ๋า คอเมียลึกมาก อ่าาาส์... เสียวเอ็นสัส อ่าาา..." "บ๊วบ... บ๊วบ... จ๊วบ... จ๊วบ..." คินส่งเสียงครางอย่างเสียวยามที่ลิ้นอุ่น ๆ และปากของธีร์สัมผัสกับลำเอ็น แล้วกำลังรูดเข้ารูดออกในปาก ใบหน้าขาวเนียนแดงก่ำไปด้วยความเสียวสุดขีด ธีร์ห่อปากดูดรูดซึ่งยิ่งทำให้คินเสียวมากจนทนไม่ไหวปล่อยน้ำเงี่ยนสีขุ่นพุ่งฉีดลงคอ ธีร์ก็ดูดกินน้ำเงี่ยนอันแสนอร่อยอย่างมูมมาม แต่ด้วยน้ำเงี่ยนที่เยอะไปสำหรับปากอันอวบอิ่ม จึงทำให้น้ำเงี่ยนบางส่วนทะลักออกข้างปากเลอะเทอะไปข้างปากทั้งสองข้าง "ซี๊ดดด... อ่าาาา... อร่อยไหมครับ เอ็นลำนี้ของโปรดธีร์นิ อ่าาาส์... ดูสิกินมูมมามจังครับ เลอะไปทั่วปากทั่วหน้าแล้ว" คินจับลำเอ็นออกจากปากแล้วนำไปถูไถตามใบหน้าของธีร์ทำให้น้ำบางส่วนเปรอะเปื้อนไปทั่วหน้าหล่อ ๆ ของเพื่อนนายร้าย ใบหน้าของธีร์วาวเคลือบไป
Read more

บทที่ 37

เสียงลมยามค่ำพัดกระทบใบไม้รอบบ้านพักหลังใหม่ของคินดังซ่า ๆ แสงไฟจากหน้าบ้านส่องสลัวไปตามรั้วเหล็กสูง บรรยากาศเงียบผิดปกติจนชวนอึดอัด คินที่นั่งอ่านหนังสืออยู่ในห้องรับแขกเริ่มรู้สึกไม่สบายใจ เขาเงยหน้ามองนาฬิกาเกือบสี่ทุ่มแล้ว แต่ธีร์ยังเดินคุยโทรศัพท์อยู่หน้าบ้าน สีหน้าของอีกฝ่ายดูเคร่งเครียดผิดจากปกติ“มีอะไรหรือเปล่า” คินถามเมื่อธีร์เดินกลับเข้ามาธีร์นิ่งไปเล็กน้อยก่อนตอบเสียงเบา “คืนนี้อย่าออกไปไหนนะ”คำตอบนั้นยิ่งทำให้คินขมวดคิ้ว “เกิดอะไรขึ้น”ธีร์ถอนหายใจช้า ๆ เขาไม่อยากให้คินกังวล แต่ก็รู้ว่าปิดไม่ได้อีกแล้ว“พวกอริของคิน…มันกำลังจะมา”คินชะงักทันทีภาพเหตุการณ์เก่า ๆ ผุดขึ้นมาในหัว พวกเด็กช่างจากอีกสถาบันที่เคยมีเรื่องกันก่อนหน้านี้ยังไม่ยอมจบ ทั้งการดักทำร้ายและขู่เอาคืนเกิดขึ้นหลายครั้ง แม้ช่วงหลังจะเงียบไป แต่ดูเหมือนคืนนี้พวกมันตั้งใจจะเล่นหนัก“ธีร์รู้ได้ยังไง”“มีรุ่นน้องโทรมาบอก เขาได้ยินพวกนั้นคุยกันว่าจะบุกมาที่บ้านคืนนี้”คินลุกขึ้นยืนทันที “งั้นเราต้องโทรหาพวกเพื่อน”“ไม่ต้อง”ธีร์จับข้อมือคินไว้แน่น แววตาจริงจังจนอีกฝ่ายหยุดพูด“ธีร์โทรหาพ่อแล้ว”คินอึ้งไป “พ่อธีร
Read more

บทที่ 38

สองเดือนต่อมาคินน์และพ้องเพื่อนก็ฝึกงานเสร็จอาทิตย์หน้าก็เตรียมรับ ใบประกาศนียบัตรจบการศึกษาได้เลย วันนี้ทุกคนในรุ่นจึงนัดรวมตัวกันทุกคนฉลองในคนที่พึ่งจบการศึกษาและคนที่จบไปแล้วพร้อมกันเสียงดนตรีจากงานเลี้ยงรุ่นของนักศึกษาวิทยาลัยยังดังคลออยู่ภายในร้านอาหารริมแม่น้ำ บรรยากาศเต็มไปด้วยเสียงหัวเราะและความสนุกสนาน หลังจากผ่านช่วงสอบและการฝึกงานอันหนักหน่วง ทุกคนต่างถือโอกาสมาพบปะสังสรรค์กันคินนั่งอยู่กับกลุ่มเพื่อนสนิท ทั้งเขต ปั้น เมฆ และคนอื่น ๆ บนโต๊ะยาวริมระเบียง"ในที่สุดก็ได้พักสักที" เขตพูดพร้อมยกแก้วน้ำอัดลมขึ้น "ช่วงนี้เรียนหนักจนหัวจะระเบิด""แกยังบ่นอีกเหรอ" คินหัวเราะ "เห็นคะแนนออกมาดีกว่ากูอีก""ก็ต้องบ่นไว้ก่อน เดี๋ยวคนอื่นจะหมั่นไส้" เสียงหัวเราะดังขึ้นทั่วโต๊ะเวลาผ่านไปเกือบสามทุ่ม งานเลี้ยงเริ่มใกล้เลิก หลายคนทยอยกลับบ้าน คินมองนาฬิกาแล้วหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา"ธีร์บอกว่าจะมารับ""แฟนมารับอีกแล้วนะ" "อิจฉาก็บอกมา""ใครจะอิจฉา"ทุกคนพากันหัวเราะแต่ไม่มีใครรู้เลยว่า ในความมืดด้านนอกมีสายตาหลายคู่กำลังจับจ้องมาที่คิน ชายชุดดำสามคนยืนอยู่หลังรถตู้เก่าในตรอกข้างร้าน หัวหน้ากลุ
Read more

บทที่ 39

เช้าวันนี้เป็นเช้าที่คินน์ตื่นขึ้นมาก่อนนาฬิกาปลุก แม้เวลาจะเพิ่งหกโมงเช้าแต่เขากลับนอนไม่หลับตั้งแต่ตีห้าแล้ว ชายหนุ่มนอนมองเพดานห้องอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะหันไปมองชุดนักศึกษาระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง หรือ ปวส. ที่แขวนเอาไว้อย่างเรียบร้อยข้างตู้เสื้อผ้าวันนี้คือวันรับประกาศนียบัตรจบการศึกษา ปวส. วันที่เขาเฝ้ารอมาตลอดสองปีของการเรียนในระดับนี้ รวมถึงเป็นอีกหนึ่งก้าวสำคัญของชีวิต คินน์ลุกขึ้นจากเตียงเดินไปเปิดผ้าม่าน แสงแดดยามเช้าสาดส่องเข้ามาในห้อง เขายิ้มบาง ๆ ให้กับตัวเอง"จบแล้วจริง ๆ สินะ"ตลอดช่วงเวลาที่เรียน ปวส. เขาผ่านอะไรมามากมาย ทั้งการเรียนภาคทฤษฎี การฝึกปฏิบัติ การออกฝึกงาน การทำโครงงานจบ รวมถึงปัญหาและอุปสรรคต่าง ๆ ที่เกิดขึ้นระหว่างทาง วันนี้ทุกอย่างกำลังจะกลายเป็นความทรงจำ คินตื่นจากความคิดเมื่อได้เสียงเคาะประตูดังขึ้น"คินน์""ตื่นหรือยัง""ตื่นแล้วครับ"เมื่อเปิดประตูออกไปเขาก็พบหยางเจิ้งเหายืนอยู่หน้าห้อง นักธุรกิจผู้สุขุมในชุดสูทสีกรมท่า แม้จะเป็นวันหยุดงานแต่เจ้าตัวก็ยังดูภูมิฐานเช่นเดิม หยางเจิ้งเหามองลูกชายครู่หนึ่ง ก่อนจะยิ้มบาง ๆ"วันนี้หล่อดี"คินน์หัวเรา
Read more

บทที่ 40

หลังจากฝึกสอนเสร็จธีร์ก็กลับมาเคลียร์งานชิ้นสุดท้ายส่งอาจารย์ที่มหาวิทยาลัย แสงแดดยามบ่ายส่องผ่านกระจกบานใหญ่ของอาคารคณะครุศาสตร์ ขณะที่ธีร์เดินขึ้นบันไดไปยังชั้นสี่พร้อมแฟ้มเอกสารในมือ แฟ้มสีฟ้าเล่มนั้นดูธรรมดาในสายตาคนอื่น แต่สำหรับธีร์มันคือผลงานชิ้นสุดท้ายของชีวิตนักศึกษาหลังจากใช้เวลาหลายเดือนออกฝึกสอนที่วิทยาลัยเดียวกับที่คินน์เรียนอยู่ เก็บประสบการณ์การสอนจริง ทำแผนการสอน เขียนรายงาน สรุปผลการฝึกปฏิบัติ และแก้ไขเอกสารตามคำแนะนำของอาจารย์มานับครั้งไม่ถ้วนวันนี้ทุกอย่างมาถึงบทสรุปแล้ว ธีร์หยุดยืนอยู่หน้าห้องพักอาจารย์ มองแฟ้มในมืออีกครั้งภายในนั้นประกอบไปด้วยรายงานการฝึกสอนฉบับสมบูรณ์ แผนการจัดการเรียนรู้ เอกสารประเมินผล และงานวิจัยในชั้นเรียนที่เขาตั้งใจทำอย่างเต็มความสามารถเขาถอนหายใจยาวไม่ใช่เพราะเครียด แต่เป็นความรู้สึกแปลก ๆ ที่อธิบายไม่ถูก เหมือนกำลังยืนอยู่บนเส้นแบ่งระหว่างชีวิตนักศึกษากับชีวิตการทำงานจริง"เชิญ"เสียงอาจารย์ที่ปรึกษาดังขึ้นจากด้านใน เมื่อเปิดประตูเข้าไป อาจารย์สุภาวดีซึ่งเป็นอาจารย์ที่ดูแลการฝึกสอนของเขากำลังนั่งตรวจเอกสารอยู่"สวัสดีครับอาจารย์""อ้า
Read more
PREV
12345
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status