บททั้งหมดของ รวมเรื่องสั้นสุดสยิว SS4 (NC25++): บทที่ 21 - บทที่ 30

ตอนที่ 1ผัวเฮงซวยเสียงแจ้งเตือนเงินโอนเข้ามือถือดังขึ้นตอนตีสาม ข้าวหอมปาดเหงื่อที่ซึมตามไรผม ดวงตาคู่สวยที่เคยสดใสบัดนี้ อ่อนล้าเต็มทีจากการนั่งไลฟ์สดขายของและแพ็กของส่งลูกค้ามาทั้งวันทั้งคืน เธอถอนหายใจยาว พิงหลังลงกับลังกระดาษในห้องเช่ารูหนูที่เต็มไปด้วยสต็อกน้ำหอมเงินก้อนนี้คือหยาดเหงื่อ คือค่าเช่าบ้าน และคือต้นทุนสำหรับลอตต่อไป แต่เธอยังไม่ทันได้ชื่นชมมันด้วยซ้ำ เสียงประตูห้องก็เปิดโพล่งออกพร้อมกับกลิ่นเหล้าและบุหรี่ที่โชยมาเตะจมูก"ข้าว เงินเข้าแล้วใช่ไหม เอามาให้พี่ก่อน อารมณ์เสียชะมัด วันนี้สูตรมันบิดไปนิดเดียว พี่เกือบจะถอนทุนคืนได้อยู่แล้ว"โซ เดินเซเข้ามา เขาคือชายหนุ่มหล่อเหลาที่ดูดีแค่เปลือก ผมเผ้ายุ่งเหยิง เสื้อผ้าแบรนด์เนมที่ข้าวหอมกัดฟันซื้อให้ยับยู่ยี่ เขาไม่แม้แต่จะมองความเหนื่อยล้าบนใบหน้าเมีย สายตาเขามองหาแค่มือถือที่วางอยู่ข้างตัวเธอ"พี่โซ... นี่มันเงินค่าของนะ ข้าวต้องเอาไปจ่ายซัพพลายพรุ่งนี้ ถ้าไม่มีเงินก้อนนี้ข้าวโดนตัดของแน่ ๆ" ข้าวหอมพยายามคุมเสียงไม่ให้สั่น เธอเหนื่อย เหนื่อยจนอยากจะหลับไปไม่ต้องตื่นมาเจอความจริงแบบนี้"โห่ ข้าว อย่าใจแคบน่า พี่ทำเพื่อเร

ตอนที่ 3 ออสตินสั่งให้ข้าวหอมรออยู่ที่บ้านของเขา ส่วนตัวเขาจัดการเตรียมเงินสดห้าล้านบาทบรรจุลงกระเป๋าใบใหญ่ ก่อนจะก้าวขึ้นรถแวนคันหรูมุ่งหน้าไปยังบ่อนของเสี่ยเดชพร้อมกับนนท์ ปืน และลูกน้องชุดดำอีกหลายสิบชีวิตที่เตรียมพร้อมปะทะเต็มที่ออสตินยอมเสี่ยงทุกอย่างในครั้งนี้ เพราะเขารู้ดีว่าการบุกเข้าถิ่นศัตรูหมายถึงสงคราม แต่ผิดคาดทันทีที่ขบวนรถของเขาจอดสนิท เสี่ยเดชที่เคยเขม่นกันมาตลอดกลับยอมจำนนต่ออำนาจและบารมีของออสตินอย่างง่ายดาย เสี่ยเดชเลือกที่จะคืนตัวโซให้โดยไม่มีเงื่อนไขและไม่ยอมมีเรื่องกับมาเฟียหนุ่มรุ่นน้องที่กำลังแผ่อิทธิพลอย่างหนักในตอนนี้ไม่นานนัก ปืนก็กระชากคอโซที่สภาพสะบักสะบอมไม่หลงเหลือคราบเพลย์บอยมาที่รถแวน โซรีบทรุดตัวลงคุกเข่า ยกมือไหว้ปลก ๆ จนตัวสั่นเป็นลูกนก"ข้าว... ข้าวหอมไปตามให้คุณมาช่วยผมใช่ไหมครับ" โซถามเสียงสั่น รอยยิ้มแห่งความดีใจปนโลภะเริ่มฉายบนหน้า "ขอบคุณมากครับ ขอบคุณจริง ๆ ข้าวหอมของผมนี่เก่งจริงๆ รู้จักคนระดับพวกคุณด้วย"ออสตินที่นั่งนิ่งอยู่ในความสลัวของเบาะหลังกำมือแน่นจนเส้นเลือดปูดโปน"ข้าวหอมของผม" ออสตินแค่นหัวเราะ หึในลำคอ น้ำเสียงนั้นเย็นเยือกจ

ตอนที่ 5ผู้หญิงมีตำหนิ"ซี๊ดดด..จัดให้ทั้งคืนยังไหวเลย อ่าส์" เสียงของโซครางอย่างหื่นกระหาย ตามมาด้วยเสียงเนื้อกระทบกันและเสียงเตียง ที่โยกคลอนจนดังเอี๊ยดอ๊าดอย่างถึงพริกถึงขิงข้าวหอมยืนนิ่งราวกับถูกแช่แข็ง มือที่กำลังจะเอื้อมไปเปิดประตูห้องนอนสั่นระริกจนแทบจะคุมไม่อยู่ ความจริงที่โหดร้ายกระแทกเข้ากลางหน้าจนเธอแทบจะล้มทั้งยืนออสตินเห็นจังหวะที่เหมาะสม เขาจึงก้มลงกระซิบข้างหูเธอด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำราวกับปิศาจในคราบนักบุญ"เข้าไปดูให้เห็นกับตาสิข้าว... ว่าตอนที่ข้าวหาเงินมาช่วยมัน แต่มันกำลังมีความสุขอยู่"ข้าวหอมกัดริมฝีปากจนห่อเลือด ก่อนจะตัดสินใจกระชากประตูเปิดออกอย่างแรงปัง!ภาพตรงหน้าคือโซที่กำลังนัวเนียกระเด้ารูเสียว ผู้หญิงบนเตียงนอนที่เธอเป็นคนซื้อมาด้วยหยาดเหงื่อแรงงาน ทั้งสองคนสะดุ้งสุดตัวรีบผละออกจากกัน โซหน้าถอดสีเมื่อเห็นข้าวหอมยืนอยู่กับมาเฟียร่างใหญ่คนนั้น ทั้งสองรีบคว้าเสื้อผ้ามาใส่ โซก็ตวาดใส่เธอทันที"มาทำไมตอนนี้ฮะข้าวหอม ขัดจังหวะชะมัด" มันพูดพลางเชิดหน้าอย่างไม่รู้สึกผิด"เออ...มาก็ดีแล้ว เห็นแล้วใช่ไหม ฉันเบื่อ เบื่อเมียที่เอาแต่หน้าดำคร่ำเครียดทำงานงก ๆ แบบเธอแ

ตอนที่ 7เฮีย... เบาหน่อยความซ่านสยิวระลอกใหม่พุ่งจู่โจมจนข้าวหอมต้องแอ่นสะโพกรับสัมผัสอย่างลืมอาย ขาเรียวทั้งสองข้างสั่นระริกพาดอยู่บนบ่าแกร่ง เปิดทางให้เขาซุกไซ้ดูดกินความหวานได้อย่างเต็มที่"ซี้ดดด... เสียว ข้าวเสียวจะตายอยู่แล้ว... อ๊ะ อ๊ะ อ๊าา""เสียวก็ครางออกมาดัง ๆ เลยครับตัวเล็ก ให้รู้ไปเลยว่าลิ้นเฮียมันทำให้ข้าวมีความสุขมากกว่าไอ้ผู้ชายหน้าไหนทั้งนั้น"ออสตินยิ่งได้ใจ เขายิ่งรัวลิ้นถี่รัวกระแทกกระทั้นเข้าหาจุดกระสันรุนแรงขึ้น ข้าวหอมหวีดร้องลั่นห้องเมื่อความต้องการถูกจุดประกายขึ้นอีกครั้งและทะยานสู่จุดสูงสุดในเวลาเพียงไม่นาน ร่างทั้งร่างเกร็งกระตุกจนสะโพกบางลอยเด่น น้ำรักพุ่งทะลักออกมาจนเปรอะเปื้อน ปากของคนตัวโตที่ยังคงดูดกินทุกหยาดหยดอย่างไม่นึกรังเกียจแม้แต่นิดเดียวเมื่อเห็นว่าคนตัวเล็กเสร็จสมจนร่างบางอ่อนระทวย ออสตินก็ผละใบหน้าออกมาจากกึ่งกลางกายสาว เขาขยับถอยห่างออกมาเพียงเล็กน้อยก่อนจะจัดการถอดเสื้อผ้าและกางเกงของตัวเองออกด้วยความรวดเร็ว จนกระทั่งร่างกายกำยำ ล่ำสันเปลือยเปล่าโชว์มัดกล้ามเนื้อที่อัดแน่นจนดูเซ็กซี่ทันทีที่กางเกงชั้นในถูกรั้งลง ท่อนเอ็นลำใหญ่ ที่แข็งอัดอ

ตอนที่ 9ผัวแม่ค้างานดีข้าวหอมหน้าแดงซ่านจนแทบจะระเบิด ลมหายใจเริ่มติดขัดเมื่อเห็นคอมเมนต์ที่พุ่งทะลุปรอท เธอจึงรีบหันหลังกลับไปกระซิบเสียงเบาหวิว“เฮีย... ข้าวไลฟ์อยู่นะคะ ออกไปก่อนสิ”แต่ออสตินไม่ฟังคำประท้วงสักคำ เขาเอื้อมมือหนาไปรั้งแขนเล็กดึงเธอให้ลุกขึ้นจากเก้าอี้ทำงาน ส่วนตัวเองก็นั่งลงแทนที่อย่างมั่นคง ก่อนจะดึงร่างบางลงมานั่งแหมะบนตักกว้างโชว์หน้ากล้องอย่างหน้าตาเฉย“เฮีย” ข้าวหอมเสียงสั่น รีบหันกลับไปมองหน้าจอ ตอนนี้คอมเมนต์รัวจนอ่านไม่ทัน ปรากฏตัวไม่ถึงนาทีคนดูก็พุ่งขึ้นเป็นหลักหมื่น“ขายต่อสิครับ... เฮียอยากรู้ว่าน้ำหอมที่ข้าวขายหอมแค่ไหน” เขาพูดพลางกอดเอวบางไว้หลวม ๆ คางสากเกยอยู่บนไหล่เล็กอย่างแสดงความเป็นเจ้าของ“เออ... คือ คือ...” ข้าวหอมหยิบน้ำหอมขวดสีชมพูอ่อนขึ้นมาด้วยมือที่สั่นเทา “อันนี้... กลิ่นฟีโรโมน ค่ะทุกคน กลิ่นนี้จะมีความยั่วยวนนิด ๆ แต่ยังให้ความรู้สึกอบอุ่นเหมือน...”“กลิ่นอะไรนะครับ” ออสตินแกล้งถามชิดใบหู“กลิ่น... กลิ่นที่ทำให้รู้สึกเหมือนถูกกอดค่ะ” เธอพยายามอธิบายบอกผู้ชมในไลฟ์ ขณะที่ออสตินตั้งใจฟังแววตาพราวระยับ และกวาดสายตาอ่านคอมเมนต์ที่ชมว่าเขาหล่อ