อีกสามวันต่อมา ภายในห้องพิเศษที่ระรินน์นอนพักฟื้นมาสามคืน คุณนายปาหนันที่เห่อหลานชายจนออกนอกหน้า รีบเข้ามาดูหน้าหลานรักที่นอนหลับตาพริ้มอยู่ในรถเข็นเด็ก ใกล้กับเตียงของระรินน์ “อุ๊ย… ตาหนูหลานย่า… หน้าตาน่าเกลียดน่าชังอะไรเช่นนี้… พ่อคุณทูนหัวของย่า” คุณนายปาหนันดีใจจนเนื้อเต้น เอามือลูบศีรษะของทารกเบาๆ อย่างรักใคร่เป็นการรับขวัญหลาน ก่อนจะกล่าวประโยคหนึ่งออกมา “ตาหนูหลานย่า… หน้าคล้ายเจ้าวินนะ… อืม… แต่ดูไปดูมาแม่ว่าหน้าตาละม้ายคล้ายปู่มากกว่า… ” คุณนายปาหนันสะดุดตากับรูปหน้าของทารก ทั้งปาก คอ คิ้ว คาง จมูก สีผิวและเส้นผมที่หยักศกน้อยๆ ของทารกช่างดูคล้ายนายคีรีสามีหล่อนเหลือเกิน คำพูดของคุณนายปาหนัน สะดุดหูของระรินน์และนายคีรีเข้าอย่างจัง… เพราะว่าความจริงในเรื่องนี้… ก็มีแต่พ่อผัวกับสะใภ้เท่านั้น… ที่รู้ดีว่าอะไรเป็นอะไร หลังจากแอบเก็บงำความลับในชีวิตของกันและกันมานานหลายเดือน ……………จบบริบูรณ์……………อีกเรื่องต่อจากนี้คือ ซ่อนเงาพิศวาส ซ่-อ-น-เ-ง-า พิศวาส (จัดหนัก) …..ปฐมบทของความระทึก…..ลุงเสือพาฉันเดินเข้
Read more