LOGIN“มันไม่ใช่ความผิดของแม่นี่คะ… เป็นความผิดของลุงชัยคนเดียว… ” ‘ลุงชัย’ คือสามีใหม่ของแม่ หลังจากพ่อตายด้วยอุบัติเหตุจากการขับรถชนต้นไม้เมื่อแปดปีก่อน แม่ก็มาพบรักใหม่อีกครั้งกับลุงชัย ตอนนั้นฉันเพิ่งอายุสิบขวบเท่านั้นตอนหลังแม่เล่าว่าสาเหตุยอมมาอยู่กับลุงชัยเพราะเห็นว่าเป็นคนมีฐานะ และลุงชัยไม่รังเกียจแม่ที่เป็นแม่ม่ายลูกติดแม่หารู้ไม่ว่าเบื้องหลังความร่ำรวยของลุงชัยล้วนเกี่ยวพันกับธุรกิจสีดำเมื่อเดือนก่อนเกิดเรื่องไม่คาดคิด มีตำรวจปราบปรามยาเสพติดบุกมาจับลุงชัยที่บ้านพร้อมกับของกลางคือยาบ้าห้าพันเม็ด ซุกซ่อนอยู่ในผนังบ้านที่ถูกดัดแปลงเป็นตู้ลับ ทำให้ลุงชัยต้องติดคุกเรื่องนี้ฉันกับแม่ไม่เคยรู้ ว่าลุงชัยแอบทำสิ่งผิดกฏหมายมาตลอด แม้ตอนนี้ลุงชัยจะเข้าคุกชดใช้กรรมไปแล้ว เรื่องควรจะจบลงเพียงเท่านี้แต่ไม่ใช่…เพราะว่ามีคนในแก๊งค้ายาพยายามจะทำลายหลักฐานบางอย่างที่พวกมันเข้าใจว่าลุงชัยเก็บไว้ ถึงกับแอบลอบวางเพลิงเผาบ้านเมื่อคืนนี้แต่โชคดีที่มีคนข้างบ้านเห็นเปลวไฟตอนเริ่มไหม้ จึงเข้ามาช่วยกันดับได้ทัน ไม่งั้นฉันกับแม่คงโดนย่างสดตายคากองเพลิงตั้งแต่เมื่อคืนแม่เป็นห่วงควา
ฉันตัดพ้อเสียงแผ่ว ทอดสายตามองไปยังไร่ข้าวโพดเบื้องหน้า ดูกว้างขวางเวิ้งว้างสุดตา ที่ซึ่งแม่บอกว่าในระหว่างนี้ฉันจะต้องอยู่ที่นี่ไปก่อน “เถอะน่ะ… อยู่กับลุงเสือสักพัก รอให้อะไรๆ ดีขึ้นแล้วแกค่อยกลับไปอยู่กับแม่ที่กรุงเทพฯ… วันหนึ่งแม่จะมารับกลับ” แม่เอามือลูบศีรษะปลอบใจฉัน ในระหว่างที่เราสองคนกำลังนั่งอยู่ที่ม้าหินอ่อนหน้าบ้าน รอลุงเสือกลับเข้ามาจากไร่ไม่นานก็ได้ยินเสียงรถไถคันใหญ่ วิ่งออกมาจากถนนลูกรังทอดยาวผ่านไร่ข้าวโพดโดยมีชายร่างสูงใหญ่เป็นคนขับ “นวล… มาถึงกันนานหรือยัง ขอโทษที่ต้องให้รอ… ” ลุงเสือร้องทัก หลังจากรถไถแล่นมาจอดสนิทใต้ต้นมะม่วง ใกล้กับม้าหินอ่อนที่ฉันกับแม่กำลังนั่งรออย่างใจจดใจจ่อ “สวัสดีจ้ะพี่เสือ… นวลกับลูกมาถึงครู่ใหญ่ๆ แล้วจ้ะ” แม่ยกมือไหว้ เรียกลุงเสือว่าพี่เพราะว่าลุงเสืออายุแก่กว่าแม่หลายปี แม่บอกว่าลุงเสือเป็นเพื่อนสนิทของพ่อฉัน เป็นเพื่อนที่รักกันมาก “แก้ว… นี่ลุงเสือที่แม่เล่าให้ฟัง” แม่หันมาบอกฉัน “สวัสดีค่ะลุงเสือ” ฉันยกมือไหว้เจ้าของบ้าน สะดุดตากับรูปร่างสูงใหญ่แ
ในท่าที่ฉันกำลังยืนเอนหลังพิงผนัง ลุงเสือจับฉันถอดเสื้อผ้าจนเนื้อตัวเปลือยเปล่าล่อนจ้อน ทั้งกอดทั้งไซ้เล้าโลม ดูดนมสองเต้าอย่างหื่นกระหายจนฉันอ่อนเปลี้ยระทดระทวย“วันนี้ลุงดูดนมแรงจัง… ”ฉันบิดตัวไปด้วยความเสียวสุดๆ ทรวงอกขยับยกขึ้นด้วยความสยิว แอ่นสองเต้าอวบใหญ่ให้ลุงเสือดูดกินนมจากเต้าอย่างไม่หวงแหน“นมใหญ่เหลือเกินหนูแก้วจ๋า… ”ลุงเสือทำราวกับว่าไม่เคยเห็นมาก่อน เอามือลูบไล้เนินเต้าขาวเปล่งปลั่งนวลเนียนนุ่มมือ บีบขยำแล้วก้มลงปาดลิ้นเลียหัวนมสีชมพูงอนสวยราวกับเม็ดทับทิมซ่วบๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆลุงเสือดูดนมรัวๆ ฉันเสียวมากรู้สึกราวกับว่าหัวนมจะระเบิด“อ๊า… ซี้ดดดดด… ”ฉันหลุบตาลงมองหัวนมของตัวเองขยับยกชูชันขึ้นตามจังหวะดูดดึงของริมฝีปาก ทั้งขบทั้งดูดเลียอย่างเมามัน“วันนี้ลุงเสือหื่นจัง… ”ฉันคราง หลุบตามองลุงเสือกดริมฝีปากปรกไว้ด้วยแผงหนวดสีดำหนา กะซวกดูดปลายหัวนมไว้ในอุ้งปาก“ก็นมหนูน่าดูดเหลือเกิน… คนดีของลุง”ลุงเสือวนลิ้นรัดรวบหัวนมแล้วดูดแรงจนแก้มตอบม๊วฟๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ“อ๊า... ซี้ดดดด… ”สองมือของฉันขยุ้มศีรษะลุงเสือเอาไว้แน่น กดหัวเข้ามาซุกไซ้ดูดนมอย่างเมามัน“ไม่ไหวแล้ว… ของหนูเยิ้มแล้ว
อีกสามวันต่อมา ภายในห้องพิเศษที่ระรินน์นอนพักฟื้นมาสามคืน คุณนายปาหนันที่เห่อหลานชายจนออกนอกหน้า รีบเข้ามาดูหน้าหลานรักที่นอนหลับตาพริ้มอยู่ในรถเข็นเด็ก ใกล้กับเตียงของระรินน์ “อุ๊ย… ตาหนูหลานย่า… หน้าตาน่าเกลียดน่าชังอะไรเช่นนี้… พ่อคุณทูนหัวของย่า” คุณนายปาหนันดีใจจนเนื้อเต้น เอามือลูบศีรษะของทารกเบาๆ อย่างรักใคร่เป็นการรับขวัญหลาน ก่อนจะกล่าวประโยคหนึ่งออกมา “ตาหนูหลานย่า… หน้าคล้ายเจ้าวินนะ… อืม… แต่ดูไปดูมาแม่ว่าหน้าตาละม้ายคล้ายปู่มากกว่า… ” คุณนายปาหนันสะดุดตากับรูปหน้าของทารก ทั้งปาก คอ คิ้ว คาง จมูก สีผิวและเส้นผมที่หยักศกน้อยๆ ของทารกช่างดูคล้ายนายคีรีสามีหล่อนเหลือเกิน คำพูดของคุณนายปาหนัน สะดุดหูของระรินน์และนายคีรีเข้าอย่างจัง… เพราะว่าความจริงในเรื่องนี้… ก็มีแต่พ่อผัวกับสะใภ้เท่านั้น… ที่รู้ดีว่าอะไรเป็นอะไร หลังจากแอบเก็บงำความลับในชีวิตของกันและกันมานานหลายเดือน ……………จบบริบูรณ์……………อีกเรื่องต่อจากนี้คือ ซ่อนเงาพิศวาส ซ่-อ-น-เ-ง-า พิศวาส (จัดหนัก) …..ปฐมบทของความระทึก…..ลุงเสือพาฉันเดินเข้
ทั้งที่ต้นเหตุมาจากความไม่เอาไหนของนาวินลูกชายคุณนายปาหนัน ทำให้แผนการรีดน้ำเชื้อของผู้ชายในบ้าน… ผุดวาบเข้ามาในหัวของระรินน์ “น้องรินน์จ๋า… มีความสุขไหมจ๊ะ” เดวิดกระซิบถามข้างหู ทั้งที่ก็รู้ว่าเขาเพิ่งทำให้หล่อนอิ่มเอมในรสสวาทราวกับได้ขึ้นสวรรค์ไปพร้อมกันเมื่อครู่ “ค่ะ… รินน์มีความสุขมากค่ะพี่เดฟ” ระรินน์ตอบเสียงกระเส่า ขณะยังพริ้มตาหายใจรวยรินอยู่ใต้ร่างชุ่มเหงื่อของเดวิดที่หลั่งน้ำรักมากมายเอาไว้ในกายหล่อน “วันหลัง… ถ้ามีโอกาส เราแอบเอากันอีกนะจ๊ะ” เดวิดติดใจหล่อน… แต่ระรินน์ไม่แปลกใจ เพราะว่าผู้ผู้ชายทุกคนที่ได้เป็นผัวหล่อนก็พูดแบบนี้เพราะติดใจ “จ้ะ… ” ระรินน์กระตุกยิ้มหลังจากรีดน้ำกามสำเร็จ มือเรียวลูบไล้แผงอกชุ่มไปด้วยเหงื่ออุ่นของเดวิด เขาโน้มกายลงมาจูบไซ้ซอกคอ ดูดนมหล่อนแล้วร่วมรักกันอีกครั้งอย่างถึงพริกถึงขิง เวลาผ่านมาเกือบปี ถึงวันที่ระรินน์คลอดลูก ภายในห้องคลอดของโรงพยาบาลแห่งหนึ่งในจังหวัดสุพรรณบุรี หลังจากคุณหมอให้ยาชาด้วยการบล็อกหลัง อีกประมาณสิบนาทีต่อมา เด็กทา
“อีกนิด… อูย… พี่จะแตกแล้ว”เดวิดส่งสัญญาณ ขยับเอวซอยถี่จนก้อนไข่ที่โคนแท่งเอ็นเหวี่ยงฟาดรูก้นของระรินน์ดังบลั่บๆ ตามจังหวะขยับเอว “ซี้ดดด… รินน์จะขาดใจแล้วค่ะ”สองมือของหญิงสาวเอื้อมขึ้นมาลูบไล้แผงอกแน่นนูนไปด้วยกล้ามเนื้อของเดวิด กำลังโน้มกายส่ายเอวกระแทกกระทั้นอยู่บนเรือนร่างเปล่าเปลือยของหล่อนที่บิดส่ายไปมาตามแรงถาโถม“อู้ว… อีกนิดค่ะรินน์จะเสร็จแล้ว… ซี้ดดด”เสียงกระเส่าร้องบอกเขา ราวกับว่าตอนนี้มีผู้หญิงร่านสวาทอีกคนกำลังสิงสู่อยู่ในตัวหล่อนระรินน์ยอมรับว่ามันช่างเป็นช่วงเวลาสุดหฤหรรษ์ มันส์สุดๆ กับการที่ได้มองตากัน… ได้เห็นใบหน้าซ่านเสียวของผู้ชายที่ไม่ใช่ผัวกำลังรัวดุ้นเอ็นมอบความเป็นผัวให้หล่อนพร้อมกับก้มลงดูดนมสองเต้าอย่างเมามันส์“อ๊า… อ๊า… อีกนิดจ้ะ… มะ... ไม่ไหวแล้ว”ระรินน์เสียวจนสั่นไปทั้งร่างตายังคงมองกันอย่างท้าทาย ปลายเล็บแหลมของหล่อนจิกปั้นไหล่ของเดวิดจนเห็นรอยเลือดซิบ ฝากหลักฐานของสัมพันธ์สวาทเอาไว้บนร่างกายของกันและกัน“อู้ววว… น้องรินน์จ๋ารอพี่ด้วย… ” เดวิดหน้าแดงก่ำ เหงื่อกาฬแตกซ่าน กรามขบกันเป็นสันนูน ทั้งสองรุกรับกันและกันอย่างถึงพริกถึงขิง
เรไรเห็นแม้กระทั่งก้อนไข่สีดำอัดคาอยู่กับปากรูสวาทของแย้ม แอ่นก้นเสยสู้ด้วยความเสียวซ่าน“งืออออ… คุณหลวงเอาแรงจัง… ”แย้มเหลียวหลังกลับมาทั้งใบหน้าที่กำลังบิดเบ้ทรมาน น้ำเสียวแตกซ่านออกมาอาบชุ่มตอเอ็นอวบหนา รุกคืบเข้ามาสุดโคน“ก็วันนี้ฉันอยาก… ”คุณหลวงกล่าวออกมาอย่างไม่กระดาก…แย้มเข้าใจ คุณหลวงเ
เสร็จจากเช็ดถูปัดกวาดภายในห้องจนสะอาดสะอ้านทุกซอกทุกมุม เรไรเดินออกมาที่ระเบียงหลังห้อง เพราะอยากเก็บดอกบานบุรีสีชมพูต้นใหญ่ เลื้อยสูงขึ้นมาถึงชายคาด้านหลังปกติเรไรมักจะมองเห็นดอกบานบุรีต้นนี้จากอีกฟากฝั่งคลองเพราะยังไม่มีโอกาสข้ามมายังเรือนลับหลังนี้ วันนี้ได้โอกาสจึงอยากเก็บดอกบานบุรีที่เฝ้ามองอ
“เอ็งรู้แค่ว่าจงอย่าสร้างความเดือดร้อนก็พอ ช่วยงานที่เอ็งทำได้ มีข้าวมีน้ำกินทุกวันนี้ก็นับว่าดีที่สุดแล้วสำหรับบ่าวอย่างพวกเรา”แย้มกล่าวให้เรไรคิด แต่เรไรไม่คิดว่าแย้มเป็นบ่าว คุณหลวงรักแย้มมาก เรื่องนี้เรไรรู้ดี…เพราะว่าทุกครั้งที่คุณหลวงแวะมาก็มักจะเรียกหาแต่แย้มคนเดียว และทุกครั้งแย
เ-รื-อ-น-ลั-บคุณหลวงนวนิยายสำหรับผู้ใหญ่เท่านั้นผู้เขียนกาสะลองทองคำไม่อนุญาตให้สแกนหนังสือหรือคัดลอกเนื้อหาส่วนใดส่วนหนึ่งของหนังสือเว้นแต่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของหนังสือเท่านั้นตัวอย่างบางช่วงบางตอนของเนื้อหา…“อ่า… มันเอ็นสุดๆ… เธอสู้ดีเหลือเกินฉันชอบ” คุณหลวงมีอารม







