Inlab Kay Miss Manananggal (Not a Horror Story/SPG Romance)의 모든 챕터: 챕터 11 - 챕터 16

Hindi ako nakatulog nang maayos kagabi. Paulit-ulit na naglalaro sa isip ko ’yung kindat ni Joaquin at ’yung pangako niyang susunduin niya ako. Kaya naman alas-singko pa lang ng umaga ay nag-ayos na ako. Sinigurado kong maayos na maayos ang pagkakasuot ko ng uniform para naman presentable ako tingnan mamaya sa harap niya. Eksaktong alas-sais y medya nang marinig ko ang busina sa labas. "Marikit! Nandiyan na ata si Sir Joaquin!" sigaw ni Inay mula sa kusina. Mabilis kong kinuha ang luma kong bag na nakuha pala ni Inay kagabi sa school (pinaalam niya raw sa guard na nakalimutan ko ito). Paglabas ko, nakaparada na sa tapat ang itim na Hilux ni Joaquin. Nakasandal siya sa pinto n'un, suot ang isang simpleng puting t-shirt na lalong nagpalitaw ng kaniyang kakisigan. "Good morning," bati niya sabay bukas ng pinto sa passenger seat. "Ready for school?" "G-good morning din po. Nakakahiya po talaga pero maraming salamat. Sana po ay ayos lang sa'yo na pinagtitinginan na tayo ng mga kapitba

Kinabukasan, maaga na naman ang pagparada ng Hilux ni Joaquin sa tapat ng bahay namin. Pero sa pagkakataong ito, may dala na siyang pang-almusal naming pamilya. Tatlong kape at isang balot ng pandesal. Pero saglit lang siyang nag-stay dahil dadaan daw muna siya sa munisipyo bago ako ihatid. Saktong tapos na kaming mag-almusal nina Inay at bihis na bihis na rin ako nang bumalik din siya. "’Yan na ba ’yung bagong sapatos? Bagay sa'yo," puna niya habang nagmamaneho."Opo, salamat po ulit," tipid kong sagot. Iniisip ko pa rin ang sinabi ni Inay kagabi. Hangganan. Ngayon pa lang ay dapat itatak ko na talaga sa utak ko na hanggang kuya lang dapat ang tingin ko sa kaniya at hindi na pwedeng lumampas pa doon.Pagbaba ko sa school, hindi na ako nagulat nang nasa amin ang mga tingin ng estudyante. Nagpaalam na ako sa kaniya at mabilis nang nagtungo sa room ko. Pero ang hindi ko inaasahan ay ang pagsalubong sa akin ni Celeste sa mismong bukana ng room namin. Kasama niya ang dalawa niyang mga al

Simula nang mangyari ang insidente sa opisina ng Principal, literal na wala na talagang nagtangkang mambully sa akin. Siguro ay kumalat na sa buong San Lazaro National High School ang tungkol sa pagpoprotekta sa akin ni Joaquin. Kahit ang mga dating tinitingnan ako na parang dumi sa kalsada, ngayon ay umiiwas na rin ng tingin o kaya naman ay napipilitang ngitian ako kapag nagkakasalubong kami sa hallway. "Marikit, oh! Sandwich, baka magutom ka sa susunod na subject," abot sa akin ni Jace habang naglalakad kami patungo sa susunod naming subject. "S-salamat, Jace. Pero nakakahiya na, halos araw-araw mo na akong nililibre," sagot ko. "Sus, maliit na bagay! At saka, reward ko rin ito sa sarili ko dahil ako na ang unofficial bodyguard mo kapag wala si Sir Wacky," pagmamalaki niya. Ganito na siya sa akin ngayon. Kung minsan ay naririnig ko pa siyang pinagsasabihan ni Brent sa gilid dahil sa pagiging malapit na namin, pero wala lang iyon sa kaniya. Ang nakakagulat pa, dahil sa pagigin