جميع فصول : الفصل -الفصل 160

พิมพ์รภัสไม่เคยคิดไม่เคยฝันมาก่อนเลยว่า ตัวเองจะมีโอกาสได้เข้ามาพำนักในห้องนอนที่หรูหราตระการตาราวกับเจ้าหญิง ทั้งที่หล่อนมารับตำแหน่งหน้าที่ไม่ได้ใหญ่โตอะไรเลยสักนิด ก่อนหน้านี้หล่อนเกือบจะต้องตกไปเป็นสาวใช้ส่วนตัวและบำเรอกามให้นายทุนแก่คราวพ่อที่เป็นเจ้าหนี้ของบิดา รายนั้นทั้งแก่ชราและตัณหากลับจนหล่อนขยะแขยงทว่าการได้มาพบกับมาเฟียหนุ่มรูปงามตั้งแต่ครั้งแรก มันกลับทำเอาหัวใจดวงน้อยสั่นรัวหนักหน่วงจนแทบจะระเบิดพังคาอกข้างซ้ายอยู่รอมร่อ ยามเมื่อค่ำคืนคืบคลานเข้ามา หล่อนกลับนอนไม่หลับ นัยน์ตาคมปราบดุดันคู่นั้นยังคงติดตรึงอยู่ในห้วงความคิดไม่จางหาย“คุณชญานนท์...”เด็กสาวทวนชื่อของเจ้านายหนุ่มแผ่วเบาด้วยความรู้สึกแปลกใหม่ ก่อนจะเอนตัวลงนอนบนฟูกหนานุ่มและดึงผ้าห่มผืนหนาขึ้นมาคลุมกายไว้จนมิดถึงอก“พรุ่งนี้ชีวิตเราจะเป็นยังไงต่อบ้างนะ...” หล่อนคิดฟุ้งซ่านอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะหลับตาลง ไม่นานความเหนื่อยล้าสะสมจากการเดินทางข้ามซีกโลกก็ฉุดดึงให้พิมพ์รภัสจมดิ่งสู่ห้วงนิทราอันสนิทไปในที่สุดหลายวันต่อมาชญานนท์นั่งมองหน้าจอไอแพดด้วยแววตาดุกร้าว เมื่อเห็นกระแสข่าวคราวของพชรมนน้องสะใภ้ที่เพิ่งเริ่ม

พิมพ์รภัสตาแป๋วมองตามใบหน้าของเจ้านายหนุ่มที่กำลังเย้าหยอกเธออย่างใสซื่อ หล่อนเริ่มรู้สึกอุ่นใจกับความรู้สึกแปลกใหม่ที่เขาปรนเปรอให้ มือหนาที่ประคองอยู่เหนือสะโพกมนช่วยพยุงให้ร่างบางขยับเข้าใกล้ชิดเขามากขึ้น ฝ่ามือแกร่งวางหมิ่นเหม่ใกล้ทรวงอกสร้างความระทึกใจให้เด็กสาวไม่ใช่น้อย“ภัส... เธอสวยมากเลยรู้ตัวไหม” เสียงแหบพร่ากระซิบคำหวานชิดใบหู กอปรกับแววตาเชื่อมปรี่ที่ทอดมองมา ทำเอาคนถูกชมเผลออมยิ้มด้วยความเขินอาย หล่อนหลุบสายตามองต่ำ ก่อนจะถูกเขาฉกฉวยความหวานไปอีกครา“ตอนนี้... เราเริ่มถ่ายกันหรือยังคะ” คำถามซื่อๆ จากเด็กสาวไร้เดียงสาเอ่ยขึ้น โดยที่หล่อนหารู้ไม่ว่าทั้งหมดนี้คือหลุมพราง“ใจเย็นๆ สิ มันต้องเล้าโลมให้ดูสมจริงก่อน” ชญานนท์รีบบอก เสียงทุ้มสั่นเล็กน้อยริมฝีปากได้รูปบดเบียดลงมาอีกครั้ง คราวนี้ดุดันและลึกซึ้งยิ่งกว่าเดิม มาเฟียหนุ่มจู่โจมอย่างเป็นจังหวะที่ยอดเยี่ยม ไม่นานกลีบปากฉ่ำหวานก็เผยออกช้าๆ เปิดทางให้สัมผัสรุกรานอันช่ำชองแทรกซึมเข้าไปทักทายเรียวลิ้นเล็กของเด็กสาวที่พยายามหลบหลีก ทว่าสุดท้ายก็ต้องยอมคล้อยตามรสจูบอันแสนวาบหวามนั้น หล่อนตอบสนองอย่างอ่อนหัดทว่าจุดไฟในกายชายหน

มาเฟียหนุ่มขยับเคลื่อนกายหนาทึบเข้าหา พิมพ์รภัสปรารถนาจะขยับกายหนีให้พ้นจากความอึดอัดและร่องรอยทิ่มแทงทว่ากลับช้าเกินไป ฝ่ามือหนาล็อกสะโพกอวบกลมของเด็กสาวเอาไว้แน่นหนา ก่อนจะค่อยๆ ขยับสะโพกสอบเข้าหาทีละน้อยอย่างใจเย็น“โอ๊ย!... ภัสเจ็บ โอ๊ยพี่เบส... เอาออกไปนะ หื้อ...”มือน้อยๆ ตบตีไปทั่วแผงอกและไหล่แกร่งด้วยความระคนเจ็บ หล่อนไม่ทันได้ตั้งตัวด้วยซ้ำกับความสัมพันธ์ที่ลึกซึ้งเช่นนี้ แน่ล่ะ... ขืนชญานนท์รอให้เธอตั้งตัว เขาก็คงไม่มีวันได้ครอบครองนกน้อยผู้งดงามคนนี้เป็นแน่มาเฟียหนุ่มโน้มตัวลงไปจูบปิดปากฉ่ำหวานของเด็กสาวอย่างอ่อนโยนเพื่อปลอบประโลม ฝ่ามือแกร่งข้างที่ว่างเลื่อนขึ้นมาเคล้นคลึงทรวงอกงามเบาๆ เพื่อช่วยให้อารมณ์ของหล่อนผ่อนคลายและทุกอย่างราบรื่นยิ่งขึ้น“เป็นของฉันนะ... พิมพ์รภัส แล้วเธออยากได้อะไร ฉันจะหามาให้ทุกอย่าง” เสียงทุ้มพร่ากระซิบชิดเรียวปาก“ฮือ... โอ๊ย พี่เบส ทำไมทำกับภัสแบบนี้ โอ๊ย ฮื้อ...”เสียงครางระงมปนสะอื้นไห้ดังขึ้นแผ่วเบา เด็กสาวรู้สึกเจ็บแน่นขึงตึงที่กลางกาย ทว่าในความเจ็บปวดนั้นกลับแฝงไปด้วยความเสียวซ่านวาบหวิวอย่างประหลาด ชายหนุ่มผู้ช่ำชองกำลังทำให้หล่อนเผชิ

ในใจของคุณหญิงเจนจิรายังคงแอบตำหนิสามีของเพื่อนสนิทอยู่ลึกๆ ที่มักมากในกามจนต้องเหมารวมพี่น้องจากตระกูลนี้มาเป็นภรรยาเสียหมดทุกคน แต่ถึงกระนั้นสายตาของเธอก็อดจับจ้องไปยังความงดงามเบื้องหน้าไม่ได้เลยเพราะยิ่งนับวันพิมพ์รภัสนั้นสวยเหมือนพี่สาวไม่มีผิดสิ่งเดียวที่ชญานนท์จงใจปิดบังเอาไว้และไม่มีวันให้เล็ดลอดออกไปภายนอก คือความสัมพันธ์อันสลับซับซ้อนภายในครอบครัว ความลับที่มีเพียงคนใกล้ชิดไม่กี่คนเท่านั้นที่แอบล่วงรู้ และช่วยกันปิดปากเงียบ“พิมพ์รภัส... นี่คุณหญิงเจนจิรา ภริยาท่านทูต” ชญานนท์เอ่ยแนะนำอย่างเป็นทางการ“แหม... อยู่กันแค่นี้ จะแนะนำให้เป็นทางการไปทำไมกันคะคุณชญานนท์” คุณหญิงเจนจิราคลี่ยิ้ม พลางขยับกายเข้าใกล้ทอดสายตามองหญิงสาวรุ่นน้องอย่างพิจารณา“ตามสบายเถอะนะจ๊ะหนูภัส... นี่ยิ่งนับวัน หนูภัสก็ยิ่งเหมือนพี่พิมพ์เข้าไปใหญ่ สวยถอดแบบพี่สาวมาไม่มีผิดเพี้ยนเลย” ถ้อยคำเอ่ยชมด้วยความเมตตาของคุณหญิงภริยาท่านทูต ทำให้นัยน์ตาของชญานนท์ไหวระริกไปวูบหนึ่งเขามองใบหน้าหวานล้ำของพิมพ์รภัส... จริงอยู่ใต้แสงไฟและเครื่องสำอางบางเบานี้ เธออาจจะดูอ่อนหวาน สง่างาม และเรียบร้อยราวกับแกะมาจากพิมพ

“พี่ไม่คิดจะกลับเมืองไทยในตอนนี้หรอกอยู่ให้หายคิดถึงภัสก่อน”“ถ้าอย่างนั้นเราไปอาบน้ำด้วยกันเถอะค่ะ เดี๋ยวจะดึกไปกว่านี้”“จะอาบน้ำ... ก็ต้องแก้ผ้าออกก่อนสิภัสจ๋า” ชญานนท์กระซิบชิดใบหู พลางลูบไล้แผ่นหลังเนียน“งั้น... พี่เบสช่วยรูดซิปข้างหลังให้ภัสหน่อยสิคะ” หล่อนพลิกกายหันหลังให้สามีช่วยจัดการรูดซิปชุดราตรีหรูลงมา เนื่องจากหล่อนไม่ได้สวมใส่บราเซียร์เอาไว้ด้านใน ทันทีที่เนื้อผ้าเกาะอกร่วงหล่นลงไปกองที่เอวคอดกิ่ว ทรวงอกอวบอิ่มเต่งตึงปลายยอดสีหวานก็ปรากฏแก่สายตา อวดความงดงามท้าทายสายตาอันลุกโชนของสามีชญานนท์สูดลมหายใจลึก บรรจงปลดสร้อยเพชรน้ำงามออกจากลำคอระหง ตามด้วยเครื่องประดับชิ้นอื่นๆ จนหมดสิ้น ก่อนจะช้อนอุ้มร่างเปลือยเปล่าขาวโพลนของภรรยาสาวขึ้นในอ้อมแขน แล้วตรงดิ่งเข้าสู่ห้องน้ำหรูหราทันที“ถูหลังให้พี่แล้ว... ภัสนวดให้พี่ต่อเลยได้มั้ย” ชายหนุ่มเอ่ยขึ้นขณะเอนกายแช่ในอ่างน้ำวนขนาดใหญ่ หยาดน้ำเกาะพราวตามแผงอกกำยำ“มันไม่ใช่เตียงนอน จะนวดถนัดได้ยังไงกันคะพี่เบส”“บอดี้ทูบอดี้ ไงล่ะจ๊ะคนดี...” มาเฟียหนุ่มบอกยิ้มๆ นัยน์ตาพราวระยับ ขณะที่พิมพ์รภัสแกล้งทำหน้าสงสัย“ยังไงเหรอคะ” พิมพ์รภัสแ