ซีรีย์รักนี้พี่ขอเหมา

ซีรีย์รักนี้พี่ขอเหมา

last updateTerakhir Diperbarui : 2026-05-21
Bahasa: Thai
goodnovel18goodnovel
Belum ada penilaian
202Bab
326Dibaca
Baca
Tambahkan

Share:  

Lapor
Ringkasan
Katalog
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi

ชญานนท์ เติบโตขึ้นในบ้านของพ่อเลี้ยง พร้อมกับแม่เลี้ยงอย่าง จิราภร และลูกสาวทั้งสามคน พิมพ์ชนก พชรมน และพลอยชมพู แม้จะเป็นเพียง “ลูกบุญธรรม” แต่เขากลับต้องแบกรับหน้าที่ทุกอย่างในบ้าน ทั้งดูแลความเป็นอยู่ และอดทนต่อแรงกดดันจากคนรอบข้าง ความใกล้ชิดที่เกิดขึ้นโดยไม่ตั้งใจระหว่างเขากับแม่เลี้ยง กลายเป็น “ความสัมพันธ์ต้องห้าม” ที่ฝังลึกในใจ และเปลี่ยนมุมมองความรักของเขาไปตลอดชีวิต จากเด็กหนุ่มที่เคยถูกกด ชญานนท์เติบโตขึ้นเป็นมาเฟียหนุ่มผู้ทรงอิทธิพล มีทั้งธุรกิจ โรงแรม และเครือข่ายอำนาจในต่างประเทศ เมื่อเวลาผ่านไป ผู้หญิงหลายคนก้าวเข้ามาในชีวิตของเขา พิมพ์ชนก หญิงสาวผู้หยิ่งทะนงและไม่ยอมใคร กลายเป็นคนที่ท้าทายอำนาจของเขา และสุดท้ายกลับมีความสัมพันธ์ลึกซึ้งจนถึงขั้นแต่งงาน พลอยชมพู น้องสาวผู้แอบรักเขามานาน เติบโตขึ้นพร้อมความรู้สึกที่เก็บซ่อนไว้ เมื่อความจริงถูกเปิดเผย ความสัมพันธ์ของทั้งคู่จึงพัฒนาไปสู่จุดที่ซับซ้อนและเปราะบาง ท่ามกลางปัญหาสุขภาพจิตที่เธอต้องต่อสู้ พชรมน และผู้หญิงคนอื่น ๆ ในชีวิตของเขา ต่างถูกดึงเข้ามาในวงจรความสัมพันธ์ที่เต็มไปด้วยอำนาจ ความต้องการ และความไม่ชัดเจนระหว่างคำว่ารักและการครอบครอง

Lihat lebih banyak

Bab 1

ตอนที่ 1 เธอคือกาแฟในยามเช้า

섭정왕부(攝政王府).

동상방(東廂房) 내 꽃무늬가 새겨진 침상 주위에 옷들이 널브러져 있었다.

낙청연(洛清淵)은 몸을 일으켜 앉더니 침상 위의 난잡한 흔적을 확인하고는 안색이 창백하게 질렸다.

햇빛이 빨간색의 흔적을 또렷이 비추고 있었다. 어젯밤 신방(新房)에 대여섯 명의 남자들이 쳐들어왔던 기억을 떠올리니 다시 한번 수치심과 모욕감이 울컥 치밀어올라 돌연 그녀를 견딜 수 없었고 굴욕으로 인한 눈물이 왈칵 쏟아졌다.

“왜 우는 것이냐? 드디어 네 바람대로 섭정왕부에 시집왔으니 기뻐해야 하는 것이 아니냐?”

서늘하고 낮은 목소리가 들려오자 낙청연은 등골이 오싹했다. 놀란 얼굴로 고개를 돌려보니 의자 위에 정좌로 앉은 남자가 보였다.

그는 위엄 있으면서도 싸늘한 표정을 짓고 있었는데 그의 차가우면서도 냉담한 시선이 그녀에게 닿았을 때 낙청연은 그의 시선이 칼이 되어 살을 에이는 것 같았고 온몸이 피 칠갑이 된 것 같았다.

낙청연은 순간 머릿속에서 무언가 폭발하는 듯한 느낌을 받았고 이내 가슴 부근이 꽉 막힌 것처럼 숨을 쉴 수가 없었다.

“왕야(王爺)… 줄곧 여기 계셨습니까?”

남자는 덤덤한 어투로 말했다.

“너와 내가 혼인을 올린 날인데 본왕이 여기 있지 않으면 어디에 있어야 하느냐?”

그 순간, 낙청연은 마치 벼락을 맞은 것 같았고 온몸의 피가 얼어붙는 듯한 기분이 들었다.

어젯밤 신방에 쳐들어왔던 남자들과 도처에 남겨진 어지러운 흔적들에 그녀는 수치스러웠고 분했는데 그녀와 함께 첫날밤을 보내야 했던 남자는 그 방 안에서 밤사이 그 남자들이 어떻게 그녀의 옷을 찢어발겼는지를 보고 있었다는 것이다.

“왜입니까? 제가 그렇게나 미우십니까?”

정신이 완전히 무너져버린 낙청연은 눈물이 그렁그렁한 눈으로 분통을 터뜨렸다.

그녀가 가장 사랑하는 남자는 첫날밤 하인들더러 그녀의 순결을 빼앗게 했고 그녀의 몸과 마음을 더럽혔다.

낙청연은 심장이 갈가리 찢기는 고통 때문에 숨을 쉴 수가 없었다.

그녀는 어릴 때부터 그를 경모했었고 당시 태황태후(太皇太后)는 두 사람이 금동옥녀(金童玉女)이고 천생연분이라면서 그들의 혼인을 맺어주겠다고 말했었다.

장난삼아 한 말이었을지는 몰라도 낙청연은 그 말을 단 한 번도 잊은 적이 없었다.

하지만 열세 살 때 크게 앓아눕게 되면서 낙청연은 살이 오르고 용모가 추해졌다. 그 뒤로부터 만나는 사람마다 그녀를 차가운 눈초리로 보거나 그녀를 비웃었다. 그러나 그의 시선만큼은 예전과 다를 바 없었고 그래서 낙청연은 더더욱 그가 아니면 평생 혼인하지 않겠노라 다짐했었다.

그렇게 기다리고 또 기다렸다. 하지만 그녀를 기다리는 건 그와 그녀의 서매(庶妹) 간의 혼약이었다.

낙청연은 그와 생판 모르는 사람이 되고 싶지 않았고 그래서 동생이 자신을 대신해 혼인을 치러달라는 제의를 해왔을 때 전혀 망설이지 않았다. 그에게 시집올 수만 있다면 언젠가는 그의 마음을 얻을 수 있을 거로 생각했기 때문이다.

그렇게 부푼 기대를 안고 첫날밤을 기다렸는데 돌아온 건 죽을 정도로 괴로운 치욕이었다.

낙청연의 말에 부진환(傅尘寰)은 코웃음을 쳤다. 그는 몸을 일으키더니 천천히 그녀에게 다가가서는 고고한 자태로 그녀를 내려다보면서 말했다.

“미워한다고? 넌 너 자신을 너무 과대평가 하는구나. 난 그냥 너를 혐오하고 역겨워하는 것뿐이다.”

첩자 따위가 공공연히 다른 사람을 대신해 그의 왕비가 되려 하다니? 게다가 그녀는 그를 함정에 빠뜨리려 했다.

그의 말을 들은 낙청연은 목이 메어 말했다.

“그래서 사람을 시켜서 저의 순결과 정절을 더럽히신 겁니까?”

낙청연은 체념하지 못하고 그의 소맷자락을 잡으며 힘겹게 물었다.

“만약… 제가 이렇게 못생기지 않았더라면, 그랬더라면 절 조금이나마 좋아하셨을 것입니까?”

정신이 반쯤 나간 듯한 그녀의 모습에 부진환은 그녀가 더욱 역겨워졌고 그 기색이 그의 눈빛에서 고스란히 드러났다. 부진환의 깊은 눈동자에 서늘한 빛이 감돌았고 뒤이어 그는 뼈를 부술 듯이 어마어마한 힘으로 그녀의 턱을 잡았다.

“설령 네 외양이 선녀처럼 아름다웠다고 할지라도 본왕은 네가 역겨울 것이다.”

말을 마친 그는 턱을 잡고 있던 손을 힘차게 뿌리쳤고 그 바람에 낙청연은 침상 위로 내쳐져서 쓰러졌다. 이불이 미끄러져 내려가 그녀의 몸에 남은 파란색 멍자국들이 드러났지만 남자는 싸늘한 눈빛으로 그 모습을 덤덤히 쳐다봤고 낙청연은 더욱더 심한 치욕을 느꼈다.

부진환은 혐오스럽다는 듯이 옷자락을 휘날리며 떠났다.

그가 떠나는 모습을 바라보며 낙청연은 절망했다. 그녀는 멍한 얼굴로 그를 바라보면서 울컥한 목소리로 말했다.

“제가… 제가 잘못했습니다…”

문 입구에 다다른 남자의 발걸음이 순간 멈췄지만 그건 단지 찰나에 불과했고 그는 곧장 옷소매를 휘날리며 방 안에서 나갔다.

낙월영(洛月盈)과 혼인하기 위해 황제에게 청을 올려 어렵게 얻어낸 혼인이었다. 그런데 저 역겨운 여자가 산통을 깬 것이다.

거기까지 생각이 닿자 부진환의 눈빛은 더욱더 어두워졌고 그는 남몰래 두 주먹을 꽉 쥐었다.

잠시 뒤, 두 계집종이 물을 받아서 방 안으로 들어왔다. 낙청연은 침상 구석 쪽으로 향하면서 이불을 손에 꼭 쥔 채로 몸을 가렸지만 난잡하게 어질러진 방안 곳곳을 전부 가릴 수는 없었다.

이상한 걸 보는 듯한 그들의 시선에 그녀는 감히 고개도 들지 못했다.

벽 하나를 사이에 두고 계집종들이 처마 밑에서 수근거리는 소리가 들려왔다.

“얘기만 들었었는데 이렇게 확인해보니까 진짜 돼지처럼 뚱뚱하던데? 어젯밤에는 어떻게 남을 대신해서 혼인을 치렀대? 둘째 아씨는 저보다 훨씬 날씬하던데 신부를 맞이하러 갔던 사람들이 왜 눈치를 못 챘을까?”

계집종은 불쾌하다는 듯이 설명했다.

“어젯밤 어떻게 이 저택에 어떻게 섞여 들어왔는지 모르겠어. 둘째 아씨를 때려서 기절시키고는 자신이 신방 안에 들어왔잖아? 어제 왕야께서 술을 하도 많이 드셔서 하마터면 신방 안으로 들어갈 뻔했다니까. 저 여자 좋은 일을 할 뻔했어. 다행히도 왕야께서 술을 빨리 깨셨으니 망정이지, 자칫하면 저 돼지 때문에 더럽혀질 뻔했잖아.”

“세상에나! 정말 낯짝 두꺼운 사람이네. 자기 분수도 알지 못하고 우리 왕야를 넘보다니!”

그 소리는 날카롭기 그지없었고 벽을 사이에 두고 있음에도 그들의 경멸과 혐오가 선명히 느껴졌다.

저들도 그러한데 부진환은 아마도 자신을 죽도록 미워할 터였다.

아니, 밉다는 단어조차 그녀에게는 사치였다.

낙청연은 얼굴이 희게 질려서는 이불을 손에 꼭 쥐었다. 굴욕적이면서도 슬프고 비통해서 낙청연은 결국 눈물을 터뜨리며 목이 메어 말했다.

“만약 다음 생이 있다면 절대 당신의 미움을 사지 않을 것입니다…”

아직 정원을 채 나서지 못한 두 계집종은 방 안에서 궤가 ‘쿵’ 하고 넘어지는 소리를 듣고는 깜짝 놀라서 곧바로 방 안으로 되돌아왔다.

그리고 이내 방 안에서 새된 목소리가 들려왔다.

“거기 누구 없습니까? 왕비 마마께서 자결하셨습니다!”

Tampilkan Lebih Banyak
Bab Selanjutnya
Unduh

Bab terbaru

Bab Lainnya
Tidak ada komentar
202 Bab
ตอนที่ 1 เธอคือกาแฟในยามเช้า
ซีรีย์ รักนี้พี่ขอเหมา ตอน อยากรักแม่หม้าย มีทั้งหมด 26 ตอน ซีรีย์ รักนี้พี่ขอเหมา ตอน ปราบพยศคุณหนูจอมหยิ่ง มีทั้งหมด 27 ตอน ซีรีย์ รักนี้พี่ขอเหมา ตอน คลั่งรักเมียลับ มีทั้งหมด 27 ตอน ซีรีย์ รักนี้พี่ขอเหมา ตอน นางเอกของมาเฟีย มีทั้งหมด 29 ตอน ซีรีย์ รักนี้พี่ขอเหมา ตอน นางบำเรอของมาเฟีย มีทั้งหมด 29 ตอนตอน: อยากรักแม่หม้ายเสียงนาฬิกาปลุกดังขึ้นเรียกเด็กหนุ่มที่นอนหลับใหลอย่างมีความสุขให้รีบตื่นขึ้น เขาบิดขี้เกียจได้สักครู่จากการตื่นนอน แล้วพลางเหลือบไปเห็นนาฬิกาเป็นเวลาตีห้ายี่สิบ เด็กหนุ่มรีบสลัดความง่วงแล้วลงจากเตียงไปเข้าห้องน้ำอย่างรวดเร็วเขารีบทำธุระส่วนตัวในห้องน้ำอย่างเร่งรีบ ก่อนจะเดินออกจากห้องเพื่อไปเตรียมอาหารเช้าให้สาว ๆ ทั้งหลายที่ยังนอนหลับฝันดีกันอยู่ในห้องวันที่แม่ของชญานนท์ต้องจากเขาไปอย่างไม่มีวันกลับ ชีวิตของเขาก็พลิกจากหน้ามือเป็นหลังมือทันที ชญานนท์นั้นไม่ใช่ลูกแท้ ๆ ของคุณจิราวัฒน
Baca selengkapnya
ตอนที่ 2 สารที่ทำลายบรรยากาศ
“น้องพลอย ไปอาบน้ำได้แล้วนะ เดี๋ยวพี่จัดการที่เหลือเอง” ชญานนท์พลางบอกน้องสาวคนสุดท้องของแม่เลี้ยงที่ญาติดีกับเขาที่สุดในบ้าน“ก็ได้ค่ะ..พี่เบส งั้นหนูไปอาบน้ำก่อนนะคะ” แล้วพลอยชมพูก็เดินหันหลังขึ้นห้องของเธอไปอาบน้ำแต่งตัวชญานนท์ตักข้าวต้มกุ้งที่พึ่งจะทำเสร็จไปวางที่โต๊ะอาหาร มีเสียงเปิดประตูห้องนอนดังมาจากชั้นบน และคนที่เดินลงมาข้างล่างคนแรกก็คือ พิมพ์ชนกลูกสาวคนโตของบ้าน“อรุณสวัสดิ์ครับคุณพิมพ์ วันนี้มีข้าวต้มกุ้งนะครับ” ชญานนท์พูดกับเธอตามมารยาทเหมือนเช่นเคย“อืม อืม” เธอตอบส่ง ๆ แล้วไม่มองหน้าคนทำแม้แต่น้อย เธอแต่งตัวในชุดนักศึกษาเตรียมพร้อมไปมหาวิทยาลัย ทาปากแดง กระโปรงนักศึกษาสั้นเลยเข่าขึ้นไป แถมยังผ่าข้างอีก เสียงเปิดประตูห้องดังขึ้นอีกครั้งจากชั้นบน ทำให้เด็กหนุ่มที่ใจลอยคิดอะไรเพลิน ๆ ได้สติขึ้นมา และคนที่เดินลงมาข้างล่างเป็นคนต่อมาคือแม่เลี้ยงของเขานั่นเอง“อรุณสวัสดิ์ครับน้าฝ้าย” เด็กหนุ่มเอ่ยทักแม่เลี้ยงก่อนที่เธอจะเดินลงมาถึงโต๊ะอาหาร“อรุณสวัสดิ์จ๊ะเบส วันนี้มีอะไรให้น้าทานบ้าง” หญิงสาวเอ่ยถามลูกเลี้ยงของเธอ“มีข้าวต้มกุ้ง กาแฟ แล้วก็ขนมปังครับ” ชญานนท์เอ่ยตอบด้วยว
Baca selengkapnya
ตอนที่ 3 รักจริงหรือหลอก
ชญานนท์ขับมอเตอร์ไชด์คู่ใจจนถึงโรงเรียนจากนั้นก็ขับไปจอดยังที่เก็บรถของโรงเรียน วันนี้เขาเห็นในช่องจอดประจำของเขานั้นยังว่างอยู่ จึงรีบขี่จะเข้าไปจอด แต่ทันใดนั้นก็มีมอเตอร์ไซด์คันหนึ่งเบียดชญานนท์เข้าไปจอดอย่างหน้าตาเฉย และเขาไม่เห็นหน้าคนขับเพราะใส่หมวกกันน๊อต แต่คนข้างหลังเขาเห็นหน้าชัดเจนเพราะอยู่บ้านเดียวกัน ‘ยัยแพท’ “ขอโทษนะเบส พอดีว่าวันนี้แฟนฉันรีบน่ะ นายไปหาที่อื่นจอดก็แล้วก้นนะ” ชญานนท์ มองหาที่อื่นแล้วรีบขับไปจอดทันที โดยไม่ได้พูดอะไร“แพท เย็นนี้ถ้าแม่ยังไม่มารับ ออกไปดูหนังกับพี่มั้ย”“วันนี้แม่แพทกลับเร็วนะสิ เอาไว้วันหลังนะพี่อั้ม”“หว้า!.. เสียดายจัง” “เอาน่าพี่อั้ม แพทไม่อยากทะเลาะกับแม่บ่อย ๆ น่ะ”“ก็ได้” แฟนหนุ่มบอกอย่างเซ็ง ๆ ชญานนท์เดินมาถึงห้องเรียนเรียบร้อย พชรมนที่เดินมาส่งแฟนหนุ่มถึงห้องเรียน ก็แวะมาทักทายชญานนท์ แต่เธอคงไม่ได้มาอย่างเป็นมิตรสักเท่าไหร่“อย่าริอ่านไปฟ้องแม่ฉันนะ” หล่อนเดินมาถึงก็รีบพูดขึ้น“สบายใจได้ฉันไม่ยุ่งเรื่องส่วนตัวของใครอยู่แล้ว” ชญานนท์จึงรีบตอบสวนทันที“ก็ดี!” พูดจบเด็กสาวก็เดินจากไปห้องเรียนของพชรมนนั้นอยู่ชั้นล่าง แต่ว่าเธอจะเ
Baca selengkapnya
ตอนที่ 4 อย่าทำร้ายตัวเอง
ตอนที่ 4 อย่าทำร้ายตัวเอง“อย่าทำมาสอดรู้สอดเห็นหน่อยเลย ก็แค่คนใช้!! จะไปรู้อะไร” ชญานนท์ที่ได้แต่ยินคำนี้เข้าไปถึงกับตะลึงกับประโยคที่เธอพูดกับเขา ที่ผ่านมาถึงเธอจะไม่ค่อยพูดกับชญานนท์เท่าไหร่แต่เธอก็ไม่เคยเรียกเขาแบบนี้เลย คำว่า ‘คนใช้’ มันเจ็บลึกเข้าไปในหัวใจของเขาอย่างหนักหน่วงชญานนท์เด็กหนุ่มที่ไม่เคยพบหน้าพ่อแท้ ๆ ของตัวเองสักครั้งในชีวิต และตอนนี้เขานั้นก็แทบไม่เหลือใคร เขาอยากเจอกับพ่อแท้ ๆ สักครั้งหนึ่ง แต่ผู้เป็นมารดาก็มาด่วนจากไปเสียก่อนที่เขาจะได้ถามไถ่ หลังจากที่แม่ของชญานนท์แต่งงานกับคุณจิราวัฒน์ได้ไม่นาน แม่ของชญานนท์ก็ได้เสียไป ในตอนนั้นเขาอายุได้เพียง12ขวบ หลังจากนั้นพ่อเลี้ยงของเขาก็แต่งงานใหม่กับแม่หม้ายลูกติดสามคนที่ทำให้เขาปวดหัวอยู่ทุกวันนี้พชรมนพูดจบก็ลุกเดินหนีเขาไป หล่อนออกไปยืนคอยรถของมารดาที่หน้าโรงเรียน ไม่นานนักโทรศัพท์ของชญานนท์ก็ดังขึ้น“สวัสดีครับน้าฝ้าย” “เบสกลับถึงบ้านเหรอจ๊ะ” “ผมกำลังจะกลับครับน้าฝ้าย” “เบส..น้าฝากยัยแพทติดรถไปด้วยคนสิ วันนี้น้าติดธุระ พอดีน้ายังเคลียร์งานไม่เสร็จเลย เจ้านายก็เร่ง น้าไม่อยากหอบเอาไปทำที่บ้าน ว่าจะเคลียร์ให้เส
Baca selengkapnya
ตอนที่ 5 ไปกินนมในห้องพี่...ได้มั้ย
หลังจากชญานนท์และพลอยชมพูกลับมาจากจ่ายตลาดกันเรียบร้อยแล้ว ทั้งสองก็ได้ลงมือเข้าครัวทำอาหาร ระหว่างนั้นสายตาของคนที่เหม่อลอยอยู่ก็หันมาจับจ้องมองดูทั้งคู่ เธอไม่เคยเห็นแบบนี้ เวลาที่ทั้งสองอยู่ด้วยกันเธอก็เอาแต่ขลุกอยู่ในห้องนั่งเล่นมือถือคุยกับแฟน พชรมนอยากมีโมเม้นนี้บ้าง ดูแล้วอบอุ่นมันมีความสุขอย่างบอกไม่ถูก เธอยิ้มกว้างและเอ่ยขึ้นกับทั้งสอง“อยากทำกับข้าวเป็นบ้างจัง” หญิงสาวคนเมื่อสักครู่หายไปไหน ชญานนท์ถึงกับงง นี่เธอปรับอารมณ์ตัวเองได้แล้วงั้นเหรอ เพราะเมื่อสักครู่เขายังเห็นเธอนั่งเศร้าอยู่เลย“อยากทำเป็นก็มาช่วยสิ นั่งดูแล้วมันจะเป็นมั้ยล่ะ” ชญานนท์รีบบอกอย่างท้าทาย จนพชรมนรับคำท้านั้นแล้วเดินตรงมาที่คนพูดทันที ชญานนท์จึงยื่นมีดพร้อมกับผักคะน้าให้เธอ“อืม..เอาผักนี่ไปหั่นซะ จะได้เลิกฟุ้งซ่าน” พชรมนรับผักในถุงกับมีดมาโดยไม่พูดอะไร เธอเดินไปเอาเขียงมาวางแล้วลงมือหั่นผักทันที คนไม่เคยทำอาหารจับมีดหั่นผักด้วยความเก้ ๆ กัง ๆ แล้วไม่นานนักเขาก็ได้ยินเสียงร้องด้วยความตกใจอีกครั้ง“โอ๊ยย!..ซีสดดด์” พชรมนวางมีดหั่นผักลงแล้วรีบเอานิ้วชี้ไปบีบเลือดออกทันที ชญานนท์รีบเดินมาดู“ระวังหน่อยสิ
Baca selengkapnya
ตอนที่ 6 อย่าทำนมหกสิจ๊ะ NC
เมื่อเข้าห้องมา ชญานนท์ที่นึกขึ้นได้ก็รีบวิ่งไปที่โต๊ะหนังสือก่อนจะพับโน้ตบุคลงมาอย่างรวดเร็ว แต่มันก็ไม่พ้นสายตาของเธอ แต่ก็ยังดีว่าเขาเสียบหูฟังเอาไว้ เลยไม่ได้ทำให้เสียงมันเล็ดลอดออกมา“เออ..อ่า..แพทนั่งตรงนี้ก็ได้” พชรมนมองหน้าเขาด้วยความแปลกใจกับอาการลุกลี้ลุกลนเมื่อสักครู่ เขารีบขยับเก้าอี้ให้เธอนั่ง เด็กสาวที่ไม่ได้ไร้เดียงสาจนเกินไป รู้สึกว่าเขาต้องมีความลับอะไรบางอย่าง อย่างแน่นอน แล้วมันก็ต้องอยู่ในโน๊ตบุคเครื่องนั้น เธอจึงแกล้งเอ่ยถาม“รีบปิดโน้ตบุคซะขนาดนี้...พี่เบสไม่กลัวมันจะพังเอาเหรอคะ” แววตาคาดคั้นของคนถาม ที่ยิ้มให้ชายหนุ่มอย่างมีเลศนัย จนเขาทำอะไรไม่ถูก“เออ..ปะ เปล่าหรอก พี่ก็ปิดอย่างนี้ประจำอยู่แล้ว” ชญานนท์รีบบอก แล้วพลางนึกในใจ ตายห่าแล้ว! สงสัยยัยแพทเห็นหนังที่เราเปิดอยู่แน่ ๆ “พี่แอบทำอะไรเหรอ” เธอจ้องมองมาที่เขาเหมือนจะเอาคำตอบให้ได้“เปล๊า!..”“เสียงสูงเชียว..” เธอรีบจ้องหน้าเขาอีกครั้งอย่างสังเกต สายตาที่จิกกัด จนทำให้ชญานนท์รีบพูดเพื่อเปลี่ยนเรื่องทันที“รีบกินนมสิจ๊ะ..เดี๋ยว ๆ มัน ก็ ๆ เย็นหมดหรอก” คำพูดติดอ่างทำให้เธอยิ้มกว้างแล้วเอ่ยถามขึ้นมาอีก“พี่เบ
Baca selengkapnya
ตอนที่ 7 เก็บเรื่องของเรา...เอาไว้เป็นความลับ
“อีกชั่วโมงหนึ่งก็จะตีห้าแล้ว เดี๋ยวพี่ต้องไปเตรียมทำอาหารเช้า แพทรีบไปนอนเถอะ” เขาพูดพร้อมกับอยากจะโกรธตัวเองที่กล้าพูดเช่นนั้นออกไป ซึ่งใจจริงอยากจะพูดว่า แพท..อีกชั่วโมงเดียวก็จะตีห้าแล้ว เรามาหาทำอะไรสนุก ๆ กันมั้ย เห็นรูปร่างของเธอแล้วเขาก็แทบอดใจไม่ไหว “แค่ชั่วโมงเดียวจะนอนไปทำไมกัน” สิ่งที่เธอพูดออกมาเหมือนจะรู้ความคิดของเขา..แต่ดูเหมือนกับว่าคนฟังนั้นไม่ได้ยิน หรือว่าเขาตั้งใจที่จะไม่รับรู้กันแน่ พชรมนจึงย้ำประโยคเดิมอีกครั้ง แล้วก็เหมือนเดิม ชญานนท์ยังคงนิ่ง ๆ เหมือนกับว่าสิ่งที่เธอพูดไปนั้นเขาไม่รับรู้ เด็กสาวจึงต้องทำบางอย่างเพื่อให้สติของชายหนุ่มกลับคืนมา พชรมนจึงรีบเข้าไปตะโกนเรียกชื่อของเขาที่ข้างหูทันที “พี่เบส!!..จะใจลอยไปถึงไหน” ชญานนท์ที่กำลังจินตนาการเรื่องอย่างว่าอยู่ ถึงกับสะดุ้งเฮือก ก็ใช่นะสิ!. เขากำลังนึกถึงเรื่องใต้สะดืออยู่นี่น่า“อย่าตะโกนสิ! เดี๋ยวก็ตื่นกันมาทั้งบ้านหรอก”“ทำไม! พี่เบสกลัวเหรอ” เธอลอยหน้าลอยตาถาม เหมือนกับว่าไม่กลัวอะไรเลย“อืม..ถ้าน้าฝ้ายรู้ว่าแพทมาอยู่ห้องพี่ พี่ก็ซวยนะสิ”“แล้วถ้าเป็นคุณลุงรู้ล่ะ” เธอหมายถึงบิดาเลี้ยงของเขา“โอ๊ย!..ราย
Baca selengkapnya
ตอนที่ 8 พี่จะปกป้องเธอเอง
เมื่อชญานนท์จอดรถคู่กายเรียบร้อย นายอั้มก็ตรงมาดึงแขนของพชรมนที่ยังไม่ทันลงจากมอเตอร์ไชด์ออกไปทันที ก่อนจะบังคับและกระชากแขนพชรมนให้ไปนั่งรถของเขา ชญานนท์เห็นภาพนั้นแล้วถึงกับทนไม่ได้และเดินตรงไปหานายอั้มทันที แต่ระหว่างที่นายอั้มกำลังกระชากแขนพชรมนอยู่นั้นเขาทำกุญแจรถตกพื้น พชรมนได้จังหวะก็สบัดข้อมือจนหลุดจากการเกาะกุมของนายอั้มได้สำเร็จ เธอรีบวิ่งมาหาชญานนท์ทันที แต่นายอั้มก็เดินย่างสามขุมตามมาอีก “แพทพี่มีเรื่องคุยด้วย” “แพทไม่มีอะไรจะคุยกับพี่อั้มแล้ว” “แล้วทำไมวันนี้แพทถึงซ้อนท้ายมากับมันได้” “มันไหน พี่เบสเป็นคนในครอบครัวของแพทนะ ทำไม..เราจะไปไหนมาไหนด้วยกันไม่ได้” “หึ..เธออย่าคิดว่าพี่ไม่รู้นะ นี่คงไปถึงไหนต่อไหนกันแล้วล่ะสิ” นายอั้มพูดจาหยาบคายและไม่ให้เกียรติหล่อนเลยสักนิด จนชญานนท์ที่ฟังอยู่เริ่มจะหมดความอดทน“พี่อั้ม เราจบกันแค่นี้ ต่างคนต่างไปดีกว่า” พชรมนรีบบอกเพราะไม่อยากให้ชญานนท์เดือนร้อนไปด้วย“ไม่..พี่ไม่จบ..เธอต้องคุยกับพี่ก่อน” “แพทไม่ไปไหนกับพี่ทั้งนั้น..กลับไปเถอะพี่อั้ม” พชรมนพูดจบนายอั้มก็พยายามจะดึงข้อมือของหญิงสาวอีกรอบ แต่คราวนี้ชญานนท์ไม่ปล่อยให้นายอั
Baca selengkapnya
ตอนที่ 9 ไปด้วยกันอบอุ่นดี
“ต่อไปนี้มึงเลิกยุ่งกับน้องสาวกูได้ละ อย่าให้กูเห็นว่ามึงมาเกาะแกะกับน้องสาวกูอีก” จากนั้นเขาก็หันหลังกลับเพื่อเดินมาที่รถของตัวเอง นายอั้มคว้าไม้ที่อยู่บริเวณนั้นได้ก็ลุกขึ้นมาหมายจะฟาดเข้าไปที่กลางหลังของชญานนท์“พี่เบส!!.. ระวัง!!” เด็กสาวกรีดร้องตะโกนเพราะกลัวชญานนท์จะได้รับอันตราย เขาหันเอาแขนไปรับไม้นั้นแล้วกระชากออกจากมือ พร้อมกับตะบันใส่หน้าของมันอย่างไม่ยั้งจนมันลงไปนอนกับพื้นอีกครั้ง และคราวนี้คงจะหนักกว่าเดิม“มึงอย่าเล่นทีเผลอ ลูกผู้ชายเขาไม่เล่นข้างหลังกันหรอกโว๊ย!.” ชญานนท์เดินกลับมาที่รถอีกครั้ง แล้วขับออกไป หนึ่งชั่วโมงผ่านไปคนเมาหมัดลุกขึ้นมาสตาร์ทรถได้ก็รีบบึ่งออกไปทันที“พี่เบส ต่อไปนี้พี่ต้องระวังตัวนะ ไอ้พี่อั้มมันพวกเยอะ” พชรมนรีบเตือนพี่ชายเขาทันที เธอแอบปลื้มเขาหนักเข้าไปอีก แขนเรียวเล็กเอื้อมไปกอดเอวเขาเอาไว้และมือเรียวบางก็ประสานเข้าหากัน"แขนพี่โดนไม้ฟาดเจ็บมากมั้ยคะ"“พี่..ไม่เป็นไรหรอก แพทอย่าห่วงเลย เรารีบกลับบ้านกันเถอะนะ” พูดจบชญานนท์ก็เอามือข้างหนึ่งมากุมมือของเธอที่ประสานกันเอาไว้ตรงเอวของเขา ชญานนท์ต้องชะลอความเร็วอีกครั้งเมื่อหล่อนเอ่ยถาม“พี่จะรีบไ
Baca selengkapnya
ตอนที่ 10 ข่าวร้าย
“รีบไปกันเถอะ..เบส เดี๋ยวจะมืดระหว่างทาง” จิราภรที่ขยับตัวนั่งในท่าที่เรียบร้อยแล้วจึงรีบบอกกับเด็กหนุ่มทันที“ขอโทษนะครับน้าฝ้าย” ชญานนท์เอ่ยขอโทษอย่างสุภาพก่อนจะโอบกอดเธอเพื่อขับรถออกไป ส่วนพิมพ์ชนกก็ใช้เสื้อคลุมของชญานนท์ปิดกระโปรงที่สั้นจู๋เอาไว้ก่อนจะขึ้นซ้อนในลักษณะนั่งข้าง ทั้งสามคนออกเดินทางมาได้สักระยะ ชญานนท์ก็ต้องเบรกรถมอเตอร์ไชด์กะทันหันเพราะมีรถยนต์คันหนึ่งขับมาตัดหน้าเพื่อที่จะเลี้ยวเข้าซอย“ว๊าย!..... เบรกเบา ๆ สิ ฉันจะตกอยู่แล้ว!” พิมพ์ชนกรีบคว้าเอวชญานนท์เอาไว้ด้วยมือเพียงข้างเดียว“ขอโทษครับคุณพิมพ์ พอดีรถคันเมื่อกี้ตัดหน้าผมครับ” “ยัยพิมพ์ถ้ากลัวนักก็มานั่งข้างหน้าสิ” จิราภรรีบบอกลูกสาว ไม่นานนักคนที่นั่งด้วยความระแวงก็บอกให้คนขับจอดทันที“ไม่เอาแล้ว..จอด ๆ” ชญานนท์จำต้องจอดตามคำสั่งของเธอ เมื่อจอดมอเตอร์ไชด์คันโปรดเรียบร้อยแล้ว ทั้งจิราภรและชญานนท์ต่างก็ตกใจ ชญานนท์นั้นคิดว่าเธอต้องลงมาเอาเรื่องเขาแน่ ๆ แต่ทันใดนั้นกระโปรงที่ผ่าข้างถูกมือเรียวบางจับฉีกขึ้นไปอีกจนเกือบจะสุดโคนขาจากนั้นเธอก็ขึ้นคร่อมมอเตอร์ไชด์ทันที “เอาเสื้อของนายคืนไป” เธอคืนเสื้อคลุมให้กับชญานนท
Baca selengkapnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status