《ตามรักเติมเต็ม》全部章節：第 31 章 - 第 40 章

พุดพิชชารู้สึกว่าตัวเองโชคดีอย่างมากที่ได้บ้านเช่าตามที่ต้องการเธอตัดสินใจเลือกเช่าบ้านหลังเล็กแม้เฟอร์นิเจอร์จะไม่มีมากเหมือนหลังใหญ่แต่ก็สะดวกกับการดูแลทำความสะอาดบ้านทั้งหลังอย่างที่นายหน้าให้เช่าบอกกับเธอแล้วเธอก็ตกลงนัดกับในหน้าว่าจะไปเจอกันที่บ้านเช่าเพื่อให้เธอดูตัวบ้านอีกทีแล้วค่อยตัดสินใจเซ็นสัญญาเช่า ครั้งนี้เธอรีบโทรศัพท์ไปบอกรัญภาคย์เป็นคนแรกไม่ใช่เพื่อนซี้อย่างปราณติญาอย่างเคย “ผมดีใจด้วยนะครับ แล้วคุณนัดไปดูบ้านวันไหนเผื่อผมว่างจะได้ไปดูด้วย” “คงจะเป็นวันอังคารหน้าค่ะ ฉันไปคนเดียวได้ไม่รบกวนคุณหรอกค่ะ” พุดพิชชารู้ว่าเขาทำงานหนักมากในช่วงนี้เพราะได้ยินเขาเล่าว่าฟิตเนสเซ็นเตอร์แห่งใหม่กำลังจะเปิด “ไม่เป็นไรครับผมว่างพอดี ที่ร้านใหม่ก็เอาอุปกรณ์ลงครบหมดแล้วเหลือแค่ตกแต่งอีกนิดหน่อย คงจะเปิดช่วงปีใหม่พอดี ผมเองก็มีเรื่องจะปรึกษาคุณด้วยเหมือนกัน” เมื่อได้ยินว่าเขามีเรื่องจะปรึกษาเธอเลยยอมให้เขาไปด้วย “แล้วเจอกันวันอังคารนะครับ” “ค่ะ” “ผมว่าบ้านก็ดูสวย และยังดูใหม่อยู่มาก เสียอย่างเดียวอยู่ท้ายซอย แล้วที่หน้าบ้านกับรอบๆ บ้านมีกล้องวงจรปิดไหมครับ” เขาแกล้งถามออกไปทั

แล้วทุกอย่างก็ไม่เป็นไปอย่างที่คิดเลยสักนิด นอกจากบิดาของพุดพิชชาจะไม่ใจเย็นลงแล้วยังจะโกรธเพิ่มมากว่าเดิมอีกหลายเท่า เพราะที่บ้านมีทั้งผกา ลลิตาและยังมีคนที่เธอไม่อยากจะเจออย่างอธิกรร่วมกันยุยงให้ปรีชาตัดขาดพุดพิชชาออกจากครอบครัวเพราะเธอทำให้ครอบครัวเสื่อมเสียชื่อเสียง รัญภาคย์ได้ฟังรู้สึกสงสารและเห็นใจเธออย่างมากที่มีครอบครัวอย่างนี้ ไม่รู้ว่าที่ผ่านมาหญิงสาวคนนี้ทนอยู่ได้ยังไงตั้งหลายปีท่ามกลางผู้คนที่จิตใจคับแคบเช่นนี้“แล้วผมจะให้แม่มาสู่ขออย่างเป็นทางการอีกทีนะครับ ตอนนี้ท่านยังอยู่ที่เชียงใหม่ ผมจะรีบเรียนให้ท่านทราบครับ” รัญภาคย์บอกกับบิดาของหญิงสาว“แล้วเรื่องแต่งงานล่ะ จะว่ายังไงจะอย่าคิดว่าแค่ให้ผู้ใหญ่มาสู่ขอแล้วเรื่องมันจะจบ”ผกาดูจะเดือดร้อนกว่าปรีชาซึ่งเป็นพ่อแท้ๆ เสียอีก ที่ผกาทำอย่างนั้นเพราะอยากให้พุดพิชชารีบแต่งงานไปเสียที สมบัติทุกอย่างจะได้เป็นของเธอและลูกสาว เธอกลัวว่าพุดพิชชาจะกลับมาอยู่ท่านี้อีกครั้ง และยิ่งไปกว่านั้นเธอเห็นแววตาเวลาที่อธิกรมองดูคนรักเก่าแล้วก็กลัวเหลือเกินว่าการกลับมาของพุดพิชชาในครั้งนี้จะทำให้อธิกรเปลี่ยนใจกลับไปคืนดีด้วย“พ่อคะ มันชักจะไปกั

พูดพิชชายังคงเช่าบ้านหลังเดิมอยู่แม้ว่ามารดาของชายหนุ่มจะชวนเธอมาอยู่ด้วยกันที่บ้านหลังใหญ่ แต่พุดพิชชาก็ยังอยากอยู่ที่เดิมไปก่อนจนกว่าจะถึงวันแต่งงาน เพราะเธอไม่อยากให้รัญภาคย์ต้องรู้สึกอัดที่มีเธออยู่ในบ้านตลอดเวลา ทุกๆ เช้าชายหนุ่มจะมารับเธอที่บ้านเพื่อไปที่ทำงานด้วยกันตอนนี้ฟิตเนสเซ็นเตอร์แห่งที่สองเปิดอย่างเป็นทางการไปได้สองเดือนแล้วส่วนร้านอาหารสุขภาพที่รัญภาคย์ตั้งชื่อร้านว่า Healthy bar นั้นก็เปิดบริการมาได้ เกือบสองสัปดาห์ โดยมีพุดพิชชาคอยดูแลทุกอย่างภายในร้าน ตอนนี้พุดพิชชานั้นเปรียบเสมือนผู้ช่วยของเขาอีกคนเพราะนอกจากจะดูแลที่ Healthy bar แล้วยังช่วยเขาดูแลในเรื่องของบัญชีรายรับรายจ่ายของฟิตเนสเซ็นเตอร์ทั้งสองสาขา แม้งานที่ฟิตเนสเซ็นเตอร์และ Healthy bar จะยุ่งแค่ไหนพุดพิชชาก็ยังหาโอกาสไปที่ร้าน พุด-ชา ของเธออยู่บ่อยๆเดือนนี้ยอดขายที่ร้านไม่ค่อยเยอะเพราะเธอทราบว่ามีร้านชามาเปิดใหม่ถึงสองร้านแต่ละร้านก็มีเอกลักษณ์แตกต่างกันไป ร้านแรกเป็นเครื่องดื่มปกติแต่ลูกค้าสามารถเลือกตักมุกเองมากเท่าที่ลูกค้าต้องการ ได้ซึ่งตอนแรกแรกเธอสังเกตว่าลูกค้าจะไปใช้บริการร้านนี้อยู่มากแต่เธอเองลอ

รัญภาคย์ให้เจ้าหน้าที่การตลาดศึกษาเรื่องนี้ดูอีกครั้งแล้วค่อยวางแผนตามที่ได้คุยกับพุดพิชชา ดูเหมือนเจ้าหน้าที่การตลาดก็จะเห็นด้วยกับความคิดของหญิงสาว เขายกหน้าที่ให้การตลาดเสนอไปทางลูกค้าแล้วก็คงต้องให้เวลาลูกค้าได้ตัดสินใจอีกที ตอนนี้ชายหนุ่มอยากจะเปิด Healthy bar เพิ่มขึ้นอีกหลายๆ สาขาแต่ก็ยังทำไม่ได้เพราะแต่ละสาขาของฟิตเนสเซ็นเตอร์นั้นอยู่ใจกลางเมืองการจะขยายพื้นที่จึงเป็นไปได้ยาก สิ่งแรกที่ทำได้ในตอนนี้ก็คือทุกสาขาจะมีน้ำดื่มสมุนไพรที่ใช้ หญ้าหวานแทนน้ำตาลเป็นทางเลือกให้กับลูกค้ามีรสชาติอยู่ 4 ชนิดคือเก๊กฮวย ใบเตย น้ำกระเจี๊ยบ น้ำตะไคร้ รัญภาคย์ให้พูดพิชชาคิดสูตรที่ลงตัวที่สุด จากนั้นก็สั่งให้โรงงานผลิตน้ำสมุนไพรทั้ง 4 ชนิดนี้ส่งให้ฟิตเนสเซ็นเตอร์ของตัวเองในเขตกรุงเทพฯ 10 สาขาและที่พิษณุโลกอีก 2 สาขา โดยในอนาคตเขาคิดว่าจะทำส่งไปตามฟิตเนสเซ็นเตอร์ต่าง ๆให้ได้มากที่สุด“พี่รัญคะ พุดว่าเราซื้อแค่แหวนก็พอนะคะ” พุดพิชชากระซิบชายหนุ่มเมื่อเขาพาเธอมายังร้านเพชรเก่าแก่ที่ลดาโทร. มานัดเจ้าของร้านไว้ล่วงหน้าแล้ว แม้ว่าเธอไม่ได้มาด้วย แต่ก็กำชับทั้งลูกชายและเจ้าของร้านว่าให้เลือกเพชรที่สวย

หลังจากนั้นเขาก็ทำงานอย่างหนักแล้วเรื่องเดิมก็วนมาอีกครั้ง‘ที่ผมทำทุกย่างก็เพื่ออนาคตของเรานะจ๋า’‘อนาคตของเราอย่างนั้นเหรอคะ จ๋าไม่ต้องการอนาคตจ๋าต้องการปัจจุบันค่ะ’‘คุณ หมายถึงอะไรกันแน่’ ‘จ๋าหมายถึงตอนนี้เวลานี้ จ๋าอยากให้รัญหันมาสนใจจ๋าบ้างไม่ใช่ออกไปแต่เช้าแล้วกลับอีกทีก็มืดค่ำ จ๋าอยากให้เรามีเวลาไปเที่ยว ไปทานข้าว ไปดูหนัง ไปเที่ยวด้วยกับบ้าง รัญจำได้ไหมว่าครั้งสุดท้ายที่เราไปเที่ยวด้วยกันนั้นทันนานแค่ไหนแล้ว’ มนัสยาทะเลาะกับสามีบ่อยขึ้น เธอไม่รู้จะคุยเรื่องนี้กับใคร เพราะถ้าจะไปปรึกษาเพื่อนก็ไม่กลัวว่าจะโดนหัวเราะเยอะที่แต่งงานไม่ทันไรก็มีปัญหากันเสียแล้ว‘คุณจ๋า มีอะไรไม่สบายใจหรือเปล่าครับ ผมเห็นว่าวันนี้คุณไม่มีสมาธิเลย’‘อย่างนั้นเหรอคะ คุณปาล์มช่างสังเกตเหมือนกันนะคะ’‘ครับ ผมว่าวันนี้พอแค่นี้ก่อนก็ได้ อันที่จริงคุณจ๋าก็หุ่นดีอยู่แล้วนะครับ ไม้ต้องออกกำลังกายหนักมาก็ได้’ ปาล์มหรือกิติพัทเทรนเนอร์บอกกับเธอ‘จ๋า เครียดๆ น่ะคะ ได้ออกกำลังกายให้เสียเหงื่อออกมาบ้าง ให้ร่างกายได้เหนื่อยเข้าไว้ พอกลางคืนจะได้นอนหลับสบายค่ะ’‘เครียดเรื่องอะไรเล่าให้ผมฟังได้นะครับ รับรองได้ว่าผ